II SA/Po 611/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi T.K. na czynność Prezesa Sądu [...] w przedmiocie zaniechania czynności przez organ postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński Pismem opatrzonym datą 7 marca 2014 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "zaniechanie czynności" przez "organ o nazwie Sąd [...]" polegające na: 1. " odmowie wydania T. K. potwierdzenia przez pracownika przyjmującego pisemną skargę T. K., zapoznania się przez Sąd [...] (w osobie tego pracownika) - jako Organ nadrzędny nad Sądem Okręgowym, z doręczoną T. K. przez Sąd [...] , przesyłką zawierającą ww. kserokopię (wydruk) 11 kart uzasadnienia orzeczenia tego sądu, wydanego w sprawie T. K., rozpoznanej przez [...] , w sprawie o sygnaturze akt [...], którą T. K. okazał temu pracownikowi Sądu [...]na okoliczność potwierdzenia, że przesyłka ta zawierała ww. karty - tak jak opisano powyżej, celem potwierdzenia załączonego do tej Skargi okazania dowodu stanowiącego o zasadności tej Skargi, jednocześnie przy tym urzędnik przyjmujący tę Skargę T. K. odmówił wykonania odpisu okazanej mu ww. przesyłki doręczonej T. K. — przez Sąd [...]i odmówił włączenia do sprawy z tej skargi dowodu przeprowadzonego z zapoznania się z tą przesyłką i przeprowadzenia dowodu z odpisu jej zawartości, odmawiając tym samym przyjęcia od T. K. ustnego uzupełnienia przezeń tej skargi; 2. odmowie przyjęcia przez urzędnika Sądu [...] skargi T. K., złożonej ustnie w dniu 7 marca 2014 roku, na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2012 roku "W sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków" - co podał on jako podstawę prawną złożenia tej skargi, przy czym urzędnik ten nie chciał sporządzić protokołu przyjęcia tej ustnej skargi. Zdaniem skarżącego powyższe okoliczności stanowią naruszenie przepisów § 5 i 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2012 roku "W sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków" , a także art. 75 § 1 w zw. z art. 233 K.p.a. oraz art. 32 § 1 Konstytucji RP. W pismem z 26 czerwca 2014 r. Prezes Sądu [...] wyjaśnił, iż do tego Sądu nie wpłynęło żadne pismo dotyczące zaniechania czynności przez Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, jak wynika z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Sprawa podlegająca kognicji sądów administracyjnych musi mieć charakter administracyjnopubliczny i mieścić się w katalogu ujętym w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") lub być taką, o której mowa w § 3 tego artykułu (przewidziana do kontroli przez przepisy szczególne i na zasadach w nich przewidzianych). Zgodnie z powołanym art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Trzeba przy tym zaznaczyć, że powyższy katalog ma charakter wyczerpujący i nie podlega wykładni rozszerzającej. Oznacza to, że nie ma możliwości uzupełnienia przytoczonego wyliczenia o inne akty lub czynności organów administracji publicznej, jeżeli ustawodawca wyraźnie nie postanowił inaczej. Jak wynika z treści skargi, T. K. kwestionuje poprawność działania organu wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza prawidłowość czynności wykonywanych przez pracowników Sądu [...] . Takie zagadnienie nie mieści się w pojęciu aktu lub czynności dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Tryb składania i rozpatrywania wniosków i skarg dotyczących działalności sądowa powszechnych został uregulowany w Rozdziale 5a ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 427 z późn. zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 9 maja 2012 r. w sprawie skarg i wniosków dotyczących działalności sądów powszechnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 524). Rozpatrywanie skarg i wniosków dotyczących sądu leży w gestii organu sądu – prezesa sądu, jako czynność z zakresu administracji sądowej. Z kolei jeżeli skarga dotyczy działalności prezesa sądu apelacyjnego to organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest - Krajowa Rada Sądownictwa (art. 41b § 3 Prawa o ustroju sądów powszechnych skargi). Zgodnie z art. 41a § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od daty ich wpływu. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków jest postępowaniem jednoinstancyjnym. Skarżącemu lub wnioskodawcy nie przysługuje prawo do zaskarżania niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Czynności z zakresu administracji sądowej, jako działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Prawa o ustroju sądów powszechnych, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a żaden przepis szczególny nie stanowi o właściwości sądów administracyjnych do rozpoznawania skarg na rozstrzygnięcia podejmowane przez organy sądów powszechnych w ww. zakresie. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w części rozstrzygającej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ J. Zieliński