II SAB/Ke 22/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie podjęcia czynności egzekucyjnych w sprawie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z 10 maja 2014r. M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie "niezałatwienia do chwili obecnej zgodnie z wymogami prawa administracyjnego postępowania wniesionego do tego organu w przedmiocie postępowania egzekucyjnego w administracji, zmierzającego do wykonania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji administracyjnej numer [...] Komendanta Rejonowego Policji w S., zmienionej następnie w zakresie uprawnień decyzją numer [...] Komendanta Powiatowego Policji w S.." W uzasadnieniu skarżący podniósł, że obie decyzje dotyczą przyznania mu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu, decyzja nr [...] wydana została "bezterminowo, bez żadnych określeń co do jej mocy wiążącej wyłącznie w okresie służby czynnej". Opierając się na przepisach prawa zasadny jest wniosek, że wobec zmian dokonanych w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ zobowiązany jest czuwać nad wykonaniem decyzji administracyjnej, a podmiot, na rzecz którego decyzja ma być wykonana może wezwać do podjęcia czynności w tym przedmiocie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Podkreślił, że M. M. od 20 lutego 2009r. jest emerytem Policji. W dniu 4 stycznia 2013r. skarżący wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w S. z wnioskiem o wypłatę równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013, na co otrzymał pisemną odpowiedź, uznaną następnie za decyzję administracyjną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt II SAB/Ke 23/13. Aktualnie w kwestii przyznania równoważnika za podany wyżej okres toczy się postępowanie przed WSA w Kielcach w sprawie II SA/Ke 403/14. Nie czekając na ostateczne załatwienie własnego wniosku z 4 stycznia 2013r. skarżący złożył do Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach dwa dokumenty. Pierwszy został zatytułowany jako zażalenie na Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie niewypłacenia w ramach postępowania egzekucyjnego należności z tytułu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013, drugi zaś został określony jako skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w tym samym przedmiocie. Skarga ta została oddalona postanowieniem [...] z 24 grudnia 2013r. Po rozpoznaniu zażalenia M. M. Komendant Główny Policji uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz wezwał zainteresowanego do sprecyzowania żądania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismem z 12 marca 2014r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. pozostawił wnioski M. M. bez rozpoznania, a zażalenie na takie stanowisko organ II instancji uznał za bezzasadne postanowieniem z 29 kwietnia 2014r. Odnosząc się do zasadności skargi organ podkreślił, że kwestia wywodzenia przez M. M. uprawnienia do corocznego otrzymywania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego poprzez zwykłą techniczną realizację decyzji nr [...] z 21 maja 1998r. KRP w S., która jego zdaniem nadal pozostaje w obrocie prawnym, była już badana przez WSA w Kielcach, który wyrokiem z 20 grudnia 2012r. sygn. akt II SA/Ke 801/12 oddalił skargę na decyzję [...] w przedmiocie odmowy wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Z akt niniejszej sprawy oraz z akt administracyjnych dołączonych do sprawy II SA/Ke 403/14, z których dowód Sąd dopuścił na rozprawie w dniu 17 lipca 2014r. wynika, że M. M. domaga się od organu policji, aby wszczął postępowanie egzekucyjne mające na celu wypłatę na jego rzecz równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013, wywodząc jednocześnie swoje uprawnienia z decyzji Nr [...] Komendanta Rejonowego Policji w S. z 21 maja 1998r. Decyzją tą postanowiono przyznać skarżącemu prawo do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. [...] z uwzględnieniem 4 norm zaludnienia w wysokości 297,60 zł i wypłacać równoważnik corocznie, a jego wysokość ustalać każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Abstrahując od rozstrzygnięcia istniejącego między stronami sporu co do tego, czy decyzja z 21 maja 1998r. może być podstawą egzekucji w zakresie wypłaty M. M. równoważnika za lata 2010-2013 podkreślenia wymaga, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność w takim przedmiocie, jakim zakreślił ją skarżący, nie jest dopuszczalna i nie może być objęta merytoryczną kontrolą przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Jak widać, z treści art. 3 § 2 pkt 3 i 8 p.p.s.a. wynika wprawdzie, że sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, ale możliwość wniesienia takiej skargi ograniczona jest do przypadków niewydawania przez organ egzekucyjny postanowienia, na które służy zażalenie. Zacytowany wyżej przepis nie przewiduje zatem możliwości rozpoznania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu egzekucyjnego polegającej na niepodejmowaniu czynności zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, gdyż czynnościom tym nie towarzyszy konieczność podjęcia jakiegokolwiek postanowienia, na które służy zażalenie. Stosownie natomiast do art. 6 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U 2012, poz. 1015) w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa wyżej, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (art. 6 § 1a tej ustawy). Z akt sprawy wynika, że skarżący skorzystał z możliwości przewidzianej art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, składając w trybie tego przepisu skargę datowaną na dzień 24 listopada 2013r., oddaloną następnie postanowieniem Nr 4/13 [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 24 grudnia 2013r. Wskutek rozpoznania zażalenia na to rozstrzygnięcie Komendant Główny Policji postanowieniem Nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowienie to mogło być zaskarżone odrębną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Reasumując, wniesioną w sprawie skargę na bezczynność organu polegającą na niepodejmowaniu przez organ czynności mających na celu wszczęcie postępowania egzekucyjnego, należało odrzucić jako niedopuszczalną, to jest nie mającą oparcia w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek M. M. o odroczenie rozprawy z uwagi na złożony przez niego w dniu 1 lipca 2014r. wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie wraz ze skargą pełnych akt administracyjnych (zarejestrowany pod sygn. II SO/Ke 16/14) uznając, że rozstrzygnięcie o zasadności tego wniosku pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy.