II FZ 804/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 666/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi S.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 3 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 666/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie S.S. (dalej jako "Skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Przedstawiając w uzasadnieniu stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że postanowieniem z dnia 25 maja 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną. Na wymienione postanowienie z dnia 25 maja 2015 r. Skarżący złożył zażalenie (pismo procesowe z dnia 15 czerwca 2015 r.), od którego zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę pocztową zawierającą odpis ww. zarządzenia, po pierwszym jej awizowaniu w dniu 1 lipca 2015 r., Skarżący odebrał w dniu 16 lipca 2015 r. W dniu 23 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 czerwca 2015 r. podnosząc, że uzależnianie rozpoznania sprawy od uiszczenia opłaty narusza konstytucyjne prawo i ratyfikowane konwencje praw człowieka, które to akty mają rangę wyższą od rozporządzenia powołanego w zarządzeniu. Sąd pierwszej instancji zważył, że zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wpisu sądowego przysługuje zażalenie (art. 227 § 1 P.p.s.a.), które zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a. wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia. W myśl natomiast do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie wniesione po upływie terminu podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie, w kwestii doręczeń pism sądowych Sąd wskazał, że stosownie do art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wynika, że została ona wydana/doręczona skarżącemu w dniu 16 lipca 2015 r. Niemniej, mając na uwadze przytoczoną powyżej regulację dotyczącą doręczeń przesyłek sądowych należy stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2015 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 P.p.s.a., nastąpiło z dniem 15 lipca 2015 r. W świetle natomiast faktu, że przedmiotową przesyłkę wydano Skarżącemu dzień później, wskazać należy na następujący pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych: okoliczność, że adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego powyżej art. 73 P.p.s.a. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do zaskarżenia ww. zarządzenia upłynął z dniem 22 lipca 2015 r. Tymczasem Skarżący wniósł zażalenie w dniu 23 lipca 2015 r. (dowód: koperta - k. 118), a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Sąd pierwszej instancji dodał, że niewątpliwie uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia spowodowało negatywne konsekwencje dla strony w postaci odrzucenia zażalenia. Konsekwencje te znieść może jednak ewentualne przywrócenie terminu na wniosek Skarżącego, o ile uprawdopodobni, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. W zażaleniu na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, które Skarżący zaskarżył w całości, zarzucono, po pierwsze błędne stosowanie prawa, po drugie, naruszenie przepisów K.p.a. Jednoczenie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu sprawie. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że przytoczone przepisy i orzeczenia sądów nie mają zastosowania, bowiem awizowanie nastąpiło jak Sąd wskazał w dniu 1 lipca 2015 r. ale w miejscowości W., a nie L. Sąd nieprawidłowo zaadresował przesyłkę, wbrew przepisom o łączności. Skarżący wskazał, że przez okienko koperty widać tylko część napisu. Po drugie, nie jest to adres, jaki Skarżący podaje w swoich pismach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl zaś art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III P.p.s.a. W myśl natomiast art. 70 § 1 P.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. 2012, poz. 1529) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Wskazać należy, że Skarżący w złożonym zażaleniu opatrzonym datą 22 lipca 2014 r. [zapewne chodziło o datę 22 lipca 2015 r. - uwaga Sądu] (k. 117), nadanym w dniu 23 lipca 2015 r. (koperta - k. 118) sam wskazał właśnie, jako adres do korespondencji – L., [...], [...] W. Zatem w ocenie Sądu odwoławczego, Sąd pierwszej instancji wysyłając do Skarżącego wezwanie do uiszczaj wpisu sądowego od wniesionego zażalenia z dnia 22 lipca 2014 r., zaadresował przesyłkę prawidłowo, zgodnie z adresem jaki podał sam Skarżący w złożonym zażaleniu z dnia 22 lipca 2015 r. (k. 117). Wezwanie przesłane na ten adres zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał za doręczone prawidłowo. W świetle analizy zapisków z zwrotnym potwierdzeniu obioru (k. 115) zasadnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2015 r., to doręczenie zgodnie z regułą z art. 73 P.p.s.a., nastąpiło z dniem 15 lipca 2015 r. Skarżącemu przesyłka została wydana jeden dzień później, tj. w dniu 16 lipca 2015 r., jednak okoliczność wydania przesyłki w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według art. 73 P.p.s.a., na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Zatem w ocenie Sądu odwoławczego, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie, jako wniesione po terminie. Argumentacja podniesiona w żaleniu nie ma bowiem wpływu na bieg terminu, bowiem Sąd zaadresował przesyłkę na adres wskazany przez samego Skarżącego, doręczenie w myśl art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. nastąpiło ze skutkiem prawnym w dniu 15 lipca 2015 r., a zażalenie zostało wniesione po upływie terminu do jego wniesienia, czyli w dniu 23 lipca 2015 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. i orzekł jak w sentencji postanowienia.