I FSK 3/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 471/14, oddalającego skargę R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić R. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 471/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 14 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W jej uzasadnieniu przytoczono treść art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz odniesiono się do okoliczności zaistniałych w toku postępowania podatkowego, jak i sądowoadministracyjnego. W zakończeniu zaś prezentowanych wywodów wskazano, że "Wyrażona przez WSA ocena dokonanych przez skarżącego czynności z punktu widzenia wymagań jakie musiał on spełniać w zakresie percepcji, mobilności, elastyczności, rozciągnięcia w czasie, co w konsekwencji miało świadczyć o tym, że nie odebranie decyzji na poczcie nie było spowodowane stanem jego zdrowia budzi zasadnicze wątpliwości. Sfera ocen w tym zakresie bez wątpienia bowiem musiałaby zostać zweryfikowana wiadomościami specjalnymi, którymi dysponuje biegły medyk sądowy. Odstąpienie od skorzystania ze stosownej opinii daje podstawę do zarzutu dowolności poczynionych ustaleń i przedwczesnej arbitralności rozstrzygnięcia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Z uwagi na niewłaściwe sporządzenie skargi kasacyjnej, należy przypomnieć że problematyka wymogów jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna była już wielokrotnie podejmowana przez Naczelny Sąd Administracyjny. W wydanych w tym zakresie orzeczeniach wskazywano, że zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Wskazanie i uzasadnienie podstaw kasacyjnych należy przy tym do koniecznych cech skargi kasacyjnej (art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumieć należy przede wszystkim dokładne wskazanie tych przepisów prawa, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Uzasadnienie podstaw kasacyjnych ma zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu, niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu, lub uzasadnienie zarzutu "niewłaściwego zastosowania" przepisu, zaś w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym - wykazanie, że zarzucane uchybienie rzeczywiście mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej powinien mieć również na uwadze, że zgodnie z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy wyłącznie w granicach kasacji, władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Dlatego istotne jest, aby sporządzając skargę kasacyjną, wskazano w sposób prawidłowy podstawy kasacji wraz z podaniem ich uzasadnienia. To sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że autor skargi kasacyjnej w ogóle nie wyartykułował ani w osnowie skargi kasacyjnej, ani w jej uzasadnieniu żadnego zarzutu pod adresem sądu wydającego zaskarżony w sprawie wyrok. Za skuteczny nie może bowiem zostać uznany zarzut w zakresie naruszenia art. 162 Ordynacji podatkowej. Treść skargi kasacyjnej wskazuje, że przepis ten został przywołany jedynie w celach informacyjnych, gdyż strona nigdzie nie wskazuje, ze przepis ten został w jakiś sposób naruszony czy to przez organy podatkowe, czy też w toku legalnej kontroli sprawowanej przez Sąd I instancji. Taka redakcja skargi kasacyjnej uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono natomiast stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy.