VII SA/Wa 1232/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-07-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie organu administracji publicznej mającego siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie organu administracji publicznej, który ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zgodnie z art. 13 § 2 PPSA, właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W przypadku stwierdzenia niewłaściwości, sąd przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu na podstawie art. 59 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca J. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Organ administracji publicznej, którego postanowienie zostało zaskarżone, ma siedzibę w Z., co znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał ją do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. uznać się niewłaściwym do rozpoznania niniejszej sprawy; 2. sprawę przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Skarżąca – J. J. pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W postanowieniu zawarto pouczenie, że od w/w orzeczenia przysługuje prawo wniesienia zażalenia do M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., za pośrednictwem organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej przez J. J. jest postanowienie z dnia [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Z. Mając na uwadze, że wskazany organ administracji publicznej ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, to w świetle art. 13 § 2 p.p.s.a. właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W związku z tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest właściwy w sprawie nie może podejmować dalszych czynności procesowych i zobowiązany jest do przekazania sprawy do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło