I OW 125/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-07-24
Skład orzekający: Jolanta Rudnicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość może zostać odrzucony, jeśli spór taki faktycznie nie zaistniał między wskazanymi organami?Ratio decidendi
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlega odrzuceniu, jeśli w postępowaniu administracyjnym nie zaistniał spór w znaczeniu faktycznym i prawnym. Brak zakwestionowania swojej właściwości przez jeden z organów oraz podejmowanie przez niego czynności merytorycznych w sprawie świadczy o braku sporu kompetencyjnego.Stan faktyczny
Z. R. złożył wniosek do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem W. a SKO we W. w sprawie wznowienia postępowań i zmiany decyzji odmawiających udzielenia pomocy społecznej. Organ pierwszej instancji (MOPS działający z upoważnienia Prezydenta W.) nie uznał sporu za istniejący, wskazując, że nie kwestionuje swojej właściwości i podjął czynności merytoryczne. Strona domagała się rozstrzygnięcia sporu z powodu subiektywnego przekonania o krzywdzących decyzjach organu pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z. R. o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem W. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Z.R. w sprawie wznowienia postępowań i zmiany decyzji odmawiających udzielenia pomocy w formie zasiłku okresowego i celowego postanawia odrzucić wniosek.
Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. Z. R. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem W. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku Z. R. z dnia 23 kwietnia 2014 r. o wznowienie postępowań zakończonych decyzjami Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr: [...],[...] i [...] oraz zmianę ww. decyzji odmawiających udzielenia pomocy w formie zasiłku okresowego i celowego.
W piśmie przekazującym wniosek Z. R. z dnia 13 czerwca 2014 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. działający z upoważnienia Prezydenta W.wskazał, że spór o rozstrzygnięcie którego wnosi strona nie zaistniał, zaś przekazanie wniosku do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest realizacją woli wnoszącego ten wniosek.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ podniósł, że w dniu 23 kwietnia 2014 r. Z. R. skierował do SKO we W., za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., wniosek o wznowienie postępowania i zmianę decyzji MOPS we W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr: [...]. Zgodnie z żądaniem strony powyższy wniosek został przekazany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Kolegium po zapoznaniu się z treścią złożonego wniosku, działając na podstawie art. 65 § 1, w zw. z art. 150 § 1 i art. 154 k.p.a., przekazało go do MOPS we W. jako organu właściwego.
W odpowiedzi na powyższe strona w dniu 4 czerwca 2014 r. złożyła kolejny wniosek, domagając się zawieszenia postępowania w sprawie wszczętej wnioskiem
z 23 kwietnia 2014 r. oraz aby organ pierwszej instancji - Prezydent W. wdał się w spór kompetencyjny z Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W..
Udzielając odpowiedzi w sprawie, organ w dniu [...] czerwca 2014 r. wydał postanowienie, w którym odniósł się do żądań strony podnosząc m.in., że brak jest podstaw do wdania się w spór ze wskazanym organem.
W związku z tym, że wniosek z dnia 23 kwietnia 2014 r. - zdaniem Kierownika MOPS - budził wątpliwości organu co do zakresu żądań strony, organ w dniu 12 czerwca 2014 r. wezwał stronę do jego sprecyzowania.
W odpowiedzi Z. R. w dniu 13 czerwca 2014 r. złożył kolejne pismo zatytułowane "wezwanie", domagając się z jednej strony usunięcia naruszenia prawa i wdania się w spór o właściwość z Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. w zakresie wznowienia postępowania i zmiany decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 roku w oparciu o art. 154 k.p.a., z drugiej zaś zmiany decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 roku w oparciu o art. 154 k.p.a. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W..
Mając na uwadze dalsze wątpliwości, Kierownik MOPS w dniu 16 czerwca 2014 r. wezwał stronę do doprecyzowania swoich żądań w złożonym wcześniej "wezwaniu".
Odpowiedź na wezwanie Z. R. złożył w dniu 18 czerwca 2014 r.
Końcowo Kierownik MOPS podniósł, że po rozpoznaniu sprawy z wniosku z 23 kwietnia 2014 r. w zakresie żądań strony wydał w dniu [...] czerwca 2014 r. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania o nr [...] oraz decyzje o odmowie zmiany decyzji o nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. t.j. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Sporem o właściwość (kompetencyjnym) jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjęcia środków prawnych. Przy czym spór taki może mieć charakter pozytywny (kiedy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy albo negatywny (gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy). Zatem warunkiem wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznego orzeczenia w przedmiocie sporu o właściwość (kompetencyjnego) jest istnienie sporu w znaczeniu faktycznym i prawnym.
W niniejszej sprawie wnioskodawca domaga się rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem W. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W.w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. poprzez wyznaczenie Kolegium jako organu właściwego. Zdaniem wnioskodawcy właściwość Kolegium wynika z tego, że jest to organ wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta W.
Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby między wskazanymi przez Z. R. organami zaistniał spór o właściwość. Wskazać bowiem trzeba, że działający z upoważnienia Prezydenta W. Kierownik MOPS w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. nie kwestionował swojej właściwości w sprawie. Przeciwnie - zarówno w pismach kierowanych do strony na etapie postępowania administracyjnego, jak i w piśmie przewodnim przekazującym wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego organ podkreślał, że nie istnieją podstawy do wdania się w spór z Samorządowym Kolegium Odwoławczym. O braku zakwestionowania swojej właściwości w sprawie świadczą również czynności podejmowane przez MOPS zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez ustalenia zakresu żądania strony zawartego we wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. W tym miejscu podnieść należy, że poczynione ustalenia doprowadziły do wydania przez Kierownika MOPS w dniu [...] czerwca 2014 r. orzeczeń, którymi organ rozstrzygnął w zakresie żądania strony zawartego we wniosku z 23 kwietnia 2014 r.: postanowieniami o numerach [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. o numerach kolejno [...], zaś decyzjami o numerach [...] odmówił zmiany wskazanych wyżej decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r.
Na marginesie zauważyć należy, że ze znajdujących się w aktach administracyjnych pism kierowanych do MOPS we W. oraz treści wniosku wynika, iż żądanie Z. R. rozpoznania wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. przez Kolegium podyktowane było subiektywnym przekonaniem strony, iż decyzje wydawane w pierwszej instancji przez działającego z upoważnienia Prezydenta W. Kierownika MOPS w sprawach przyznania świadczeń z pomocy społecznej są dla niego krzywdzące. Powyższa okoliczność nie może uzasadniać stwierdzenia, że między wskazanymi organami powstał spór o właściwość.
Skoro w rozpoznawanej sprawie, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, spór o właściwość nie zaistniał, to wniosek o jego rozstrzygnięcie podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło