II SA/Gl 264/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. K. i S. D. wystąpili z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę: "rozbudowa i nadbudowa oraz przebudowa budynku mieszkalnego na działce nr 1 przy ulicy [...] w P.". W wyniku pozytywnego rozpatrzenia tego wniosku, Starosta [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) decyzją nr [...] z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę K. i S. D. – na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego w P. przy ulicy [...] na działce nr 1. W uzasadnieniu stwierdził, że inwestorzy, zgodnie z postanowieniem organu, uzupełnili złożony wniosek oraz dołączoną dokumentację projektową zgodnie z art. 35 ust. 3 cytowanej ustawy. Dodał, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla obszaru sołectwa P., przyjętym uchwałą Rady Gminy Z. z dnia [...] r. Nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. M.. W piśmie z dnia [...]r. uzupełnionym w dniu [...]r. zarzuciła organowi wydanie decyzji bez wyjaśnienia sprawy zacienienia jej posesji od zachodu. Podniosła, iż rozbudowa, przebudowa i nadbudowa prowadzona jest w tak dużym rozmiarze, że znaczna część jej posesji (tzn. budynek mieszkalny, podwórze, budynek gospodarczy i część ogrodu) będzie zacieniona od strony zachodniej, z czym nie może się zgodzić. Doprowadzi to do pogorszenia jej sytuacji mieszkaniowej, a także znacznego obniżenia wartości jej posesji. W uzupełniającym odwołanie piśmie z dnia [...] r. zwróciła się o dokładne wyjaśnienie kwestii zezwolenia na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalne w szczególności w aspekcie zacieniania jej posesji. Powtórzyła, ze postawienie tak dużego budynku w odległości 3 m od jej granicy spowodowuje zacienienie nie tylko jej budynku mieszkalnego akt także podwórza i ogrodu. Podkreśliła, że dostęp do promieniu słonecznych od strony zachodniej jest niezwykle istotny dla człowieka, dlatego budzi jej zdziwienie pominięcie tego problemu przez orzekający organ. Jest to tym bardziej istotne, iż sytuacja na posesji sąsiada umożliwia takie zaplanowanie nowych budynków, aby pozostała wolna przestrzeń dopuszczająca promienie słoneczne do zachodu na jej posesji. W piśmie z dnia [...] r., także nazwanym uzupełnieniem odwołania, M. M. poinformowała o powołaniu biegłego celem zbadania czy i w jaki sposób budowa zaplanowanego obiektu na sąsiedniej działce ograniczy dostępność światła na jej nieruchomości, skutkiem czego wniosła o wstrzymanie procedury dotyczącej wydania względnie odmowy wydania pozwolenia na budowę. do momentu wydania przedmiotowej opinii. Rozpatrując złożone odwołanie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w całości. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją dotyczy rozbudowy, nadbudowy oraz przebudowy budynku mieszkalnego na działce nr 1 i zlokalizowana jest w odległości 3 m od strony wschodniej od granicy działki nr 2 będącej własnością skarżącej. Zgodnie z projektem budowlanym od strony wschodniej projektowanego budynku nie będzie otworów okiennych i drzwiowych, a odległość okien przewidzianych w połaci dachu wynosi 4 m. od granicy działki. Wysokość inwestycji w najwyższym punkcie wynosi 11m. a w pozostałej części 8,36 m. Sąsiednia działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i dwoma budynkami gospodarczymi, a budynek mieszkalny nie posiada okien od strony zachodniej – tj. od strony granicy z działką inwestorów. Analiza projektu zagospodarowania terenu inwestycji, w ocenie organu, nie spowodowuje zacieniania przez planowaną inwestycję pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na działce sąsiedniej nr 2 w sposób sprzeczny z zapisami § 13 i § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowane. W aktach sprawy znajduje się analiza zacieniania budynku odwołującej, odnoszącą się do wymagań § 13 rozporządzenia, z której wynika, że zaprojektowana ściana zewnętrzna od strony wschodniej (od działki nr 1) nie znajduje się w płaszczyźnie wyznaczonej przez kąt 60º od osi najbliższego okna w ścianie od strony północnej budynku mieszkalnego, co oznacza że spełniony został wymóg zawarty w tym przepisie mający na celu zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Analiza opinii technicznej sporządzonej przez biegłego dr inż. K. M., dotyczącą przesłaniania budynku nr [...]na działce nr 2 w związku z planowaną inwestycją stwierdza, iż okna umieszczone w ścianie północnej tego budynku, w dniach [...] i [...]) niezależnie od planowanej inwestycji nie mają w ogóle zapewnionego nasłonecznienia. Zgodnie z zapisem § 60 rozporządzenia – pokoje mieszkalne powinny mieć nasłonecznienie w dniach równonocy co najmniej 3 godziny w godzinach 7.00 -17.00, przy czym w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymienionego wymogu do jednego pokoju. Przedłożona przez zainteresowaną opinia techniczna nie odnosi się do nasłonecznienia poszczególnych pokoi mieszkalnych a tylko zacieniania całego budynku przez projektowaną inwestycję, szczególnie jego zachodniej ściany bez otworów okiennych, co w kwestii zacienienia nie ma znaczenia. Organ podkreślił, że niezależnie od przedłożonej opinii technicznej planowana inwestycja nie spowoduje zacienienia budynku na działce skarżącej w godzinach od 7.00 do 14.00. W ocenie organu planowana inwestycja nie stanowi jakiejkolwiek przeszkody do nasłonecznienia pokoi od strony południowej i wschodniej w budynku skarżącej w czasie co najmniej 3 godzin w dniach równonocy, a to jest zgodne z wymogiem przewidzianym w § 60 rozporządzenia. Odnosząc się do zarzutu zacieniania ogrodu skarżącej, organ wyjaśnił, że wymienione rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. reguluje kwestię umożliwienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, natomiast brak jest regulacji prawnej dotyczącej zapewnienia naturalnego oświetlenia dla nieruchomości gruntowych. Dlatego też kwestia naturalnego oświetlenia ogrodu pozostaje poza zakresem rozpoznania. Organ wyjaśnił, że przedmiotem oceny organów architektoniczno- budowlanych jest kwestia wpływu projektowanego budynku na nieruchomości sąsiednie i nie może oceniać zgodności z przepisami usytuowania obiektów istniejących i ich oddziaływania na zabudowę na działce skarżącej. Organ wyjaśnił nadto, że zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno- budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz kompletność projektu budowlanego. Nie jest natomiast uprawniony do kontroli merytorycznej przedłożonego projektu, co oznacza, że nie może ingerować w przyjęte rozwiązania projektowe. Przedłożony projekt został przygotowany przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane (przedłożone zostało zaświadczenie wydane przez właściwą izbę samorządu zawodowego oraz dokumenty poświadczające posiadanie wymaganych dla projektowanego zakresu uprawnień) oraz zawiera oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Organ wyjaśnił też, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania § 271 cytowanego rozporządzenia, wobec wyjaśnienia w projekcie (str.61), że zaprojektowana ściana zewnętrzna od strony wschodniej (tj. od strony działki skarżącej) jest ścianą oddzielenie przeciwpożarowego. Reasumując organ stwierdził, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączono oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane a złożony projekt jest kompletny, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. dla obszaru sołectwa P.. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym przepisami techniczno- budowlanymi. Zatem wobec spełnienia wymogów określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane Starosta [...] prawidłowo zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił inwestorom K. i S. D. pozwolenia na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego na działce nr 1 w P. przy ulicy [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, M. M.. Zarzucając decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. naruszenie art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich otoczenie, gdyż decyzja organu pierwszej instancji nie spełnia wymagań podstawowych dotyczących odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, a także nie uwzględnia poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, a także nausznie art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, co miało wpływ na wydanie decyzji, wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że powyższe decyzje ostać się nie mogą, gdyż powodują "drastyczne pogorszenie sytuacji mieszkaniowej posesji" i "znaczne obniżenie wartości nieruchomości", a wydane zostały wskutek błędnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wskazała, że jedynym źródłem promieni słonecznych w pokojach na parterze i piętrze tzn. w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, są promienie słoneczne dochodzące pod kątem od zachodu. Po stronie południowej budynku znajdują się okna kuchni, łazienki i klatki schodowej. Zatwierdzenie decyzji Starosty [...] spowoduje, że pomieszczenia w budynku skarżącej przeznaczone na stały pobyt ludzi zostaną w ogóle pozbawione dopływu światła naturalnego, w wyniku eliminacji promieni słonecznych wskutek całkowitego popołudniowego zacienienia budynku skarżącej przez zaplanowaną rozbudowę i nadbudowę budynku sąsiedniego. Doprowadzi to do konieczności stałego oświetlania światłem sztucznym. Planowana inwestycja doprowadzi do zacienienia posesji skarżącej od zachodu, co spowoduje zacienienie nie tylko budynku mieszkalnego ale także podwórza, budynku gospodarczego i części ogrodu. Skarżąca poniosła, że od strony zachodniej nie ma w jej budynku okien, a źródłem promieni słonecznych w pokojach na parterze i piętrze są promienie słoneczne dochodzące pod kątem od strony zachodniej, a nowe budynki sąsiadów zlikwidują to jedyne źródło promieni słonecznych. Nie będzie też możliwa planowana rozbudowa jej budynku od strony zachodniej. Wskazała na budynek gospodarczy od strony wschodniej, stwierdzając, iż planowana rozbudowa doprowadzi do sytuacji, że po obu stornach jej stosunkowo wąskiej posesji będą znajdowały się mury budynków, co doprowadzi do swoistego "tunelu" dla jej posesji. Cień padający z o wiele wyższego budynku będzie w przyszłości przesłaniał nie tylko budynek, ale także teren zieleni przy budynku, który wykorzystywany był do pobytu ludzi na świeżym powietrzu i korzystania z popołudniowego nasłonecznienia. Z kolei pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi mając dostęp tylko do cienia, będą oświetlane tylko "sztucznym" światłem. Obecnie do tych pomieszczeń od strony północnej mają dostęp promienie słoneczne pod kątem od strony zachodniej. Skarżąca, powołując się na doświadczenie życiowe związane z zamieszkiwaniem na tej posesji, poddała w wątpliwość analizę oświetlenia w dniach równonocy – [...] i [...] - podkreślając, iż nie może ona być decydująca w sprawie, zwłaszcza w odniesieniu do pozostałych 354 dni w roku, a szczególnie do miesięcy wiosennych i letnich, gdy nasłonecznienie jest największe. W jej ocenie przez znaczną część roku po godzinie 14-tej nasłonecznienie od zachodu jest największe, co wpływa na jakość życia na posesji- zarówno w pomieszczeniach mieszkalnych, jak i na podwórzu i w ogrodzie. W jej ocenie opinia zwarta w decyzji Wojewody [...] jest sprzeczna z opinią zawartą w materiale dowodowym przez nią przedłożonym. Podnosząc, iż zasada uwzględniania przez organ administracji słusznego interesu obywateli odnosi zarówno do inwestora, jak i do właściciela nieruchomości sąsiedniej zacytowała przepisy Prawa budowalnego (art. 4 i art. 5). Przywołując fragmenty "Opinii technicznej" argumentowała, iż projektowana inwestycja spowoduje istotne ograniczenie dostępu promieni słonecznych padających na elewację zachodnią, co doprowadzi do ograniczenia dostępu do światła dziennego w jej budynku. Wskazując na potrzebę powołania biegłego, który rozstrzygnie podnoszone w sprawie wątpliwości i doprowadzi do sporządzeni opinii, czy budynek przy ulicy [...] został zaprojektowany zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi nasłonecznienia nieruchomości sąsiedniej, wniosła jak na wstępie. W piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, iż organy nie dokonały w ogóle oceny zgodności przedmiotowej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że w planie ustanowiono wymóg dokonania oceny architektonicznej obiektów, które planuje się rozbudować oraz zawarto zakaz realizacji inwestycji, których oddziaływanie może wykraczać poza granice działki. W przypadku kwestionowanej rozbudowy, planuje się rozbudowę budynku mieszkalnego o pomieszczenia garażowe, co de facto jest inwestycją mającą na celu budowę stosownego zaplecza na prowadzenie działalności gospodarczej, co nie ma nic wspólnego w funkcją mieszkalną i pozostaje w sprzeczności z miejscowym planem przewidującym w jednostce [...] - tereny na cele mieszkalne z możliwością lokalizacji usług nieuciążliwych i tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych. Nieprawidłowością jest także uznanie, iż obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje tylko działkę inwestora – nr 1. W ocenie strony skarżącej planowana inwestycja poprzez jej gabaryty (znaczna wysokość) oraz planowany sposób użytkowania, teren prowadzonej działalności gospodarczej, znacznie wykracza oddziaływaniem poza obszar nieruchomości inwestycyjnej nr 1. Konsekwencją powyższego jest pominięcie w procedurze wydawania pozwolenia na budowę właścicieli i użytkowników wieczystych innych sąsiadujących działek (m.in. nr 3, 4, 5 itd.), co narusza przepis art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego i stanowi przesłankę do uchylenia decyzji. Powtórzył także zarzut braku kompleksowej oceny kwestii zacieniania nieruchomości oraz budynku znajdującego się na działce nr 2 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ dodał, że ocena zacienienia i nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku skarżącej została dokonana w oparciu o przepisy § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. W ocenie organu planowana inwestycja nie spowoduje zacieniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sposób pozostający w sprzeczności z przywołanymi przepisami, a nadto stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z przedłożoną przez skarżącą "Opinią techniczną". . Organ odwoławczy wskazał nadto, że argument dotyczący uniemożliwienia skarżącej "planowanej modernizacji" budynku należącego do skarżącej poprzez m.in. wykonanie okien w ścianie zachodniej nie był podnoszony na etapie postępowania odwoławczego, przy czym wykonanie okien w tej ścianie i tak nie jest możliwe z uwagi na odległość tego budynku od granicy z działką sąsiednią. Na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzuty i argumenty skargi oraz pisma procesowego z dnia 3 lipca 2014 r. Podkreślił, że pomieszczenia mieszkalne budynku znajdują się od strony północnej, i dostęp światła słonecznego jest jedynie od strony zachodniej, gdyż od strony wschodniej znajdują się inne budynki. Wniósł o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości dwukrotnej stawki minimalnej z uwagi na nakład pracy i konieczność dojazdu do Sądu w celu przeglądania akt sprawy. Uczestniczka postępowania K. D. wniosła o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do treści pisma z dnia 3 lipca 2014 r. wskazała, że działalność gospodarcza w przeznaczonym do zainwestowania budynku należy do jej brata i sprowadza się do pomieszczenia biurowego oraz garażu do przechowywania narzędzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzając nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. . Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora tych wymagań są bezsporne. Inwestorzy przedłożyli organowi projekt budowlany dotyczący rozbudowy, nadbudowy oraz przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1 przy ulicy [...] w P.. Organ po analizie uznał, że zamierzona inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla sołectwa przyjętego uchwałą Rady Gminy Z. z dnia [...] Nr [...], a przedłożony przedmiotowy projekt budowlany jest kompletny i spełnia wszystkie wymagania wskazane w przepisach (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). Stąd też zgodnie z ust. 4 tego artykułu zatwierdził przedłożony projekt i udzielił wnioskowanego pozwolenia na budowę. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości. Odnosząc się do podstawowego zarzutu skargi, a mianowicie braku należytego zbadania kwestii zacieniania budynku skarżącej przez projektowany obiekt na działce nr 1 trzeba stwierdzić, że wbrew twierdzeniu strony skarżącej sprawa ta została wnikliwie zbadana. Do akt sprawy dołączona została opinia techniczna opracowana przez Biuro projektowe "[...]" -biegłego dr inż. K. M., w której znajduje się graficzny wykres "droga słońca " – równonoc 21 marca – 21 września, z którego wynika, że w godzinach od 7.00 do godziny 14.00 budynek skarżącej nie jest zacieniany przez planowaną inwestycję. Zacienianie budynku skarżącej rozpocznie się od godziny 14.00, co oznacza, że od strony zachodniej faktycznie nie będą dostępne promienie słoneczne dla działki skarżącej. Trzeba przy tym dodać, że budynek skarżącej od strony zachodniej nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Analiza zacieniania działki skarżącej przeprowadzona w kontekście przepisów § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowane projektu zagospodarowania terenu inwestycji, wykazała, że planowana inwestycja nie spowoduje zacieniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na działce skarżącej nr 2 w sposób sprzeczny z zapisami tych przepisów. W aktach sprawy znajduje się analiza zacieniania budynku skarżącej odnosząca się do wymagań § 13 rozporządzenia, z której wynika, że zaprojektowana ściana zewnętrzna od strony wschodniej (od działki nr 1) nie znajduje się w płaszczyźnie wyznaczonej przez kąt 60º od osi najbliższego okna w ścianie od strony północnej budynku mieszkalnego, co oznacza że spełniony został wymóg zawarty w tym przepisie mający na celu zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Zgodnie z przepisem § 13 cytowanego powyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych uznaje się za spełniony warunek naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, jeżeli między ramionami kąta 60º, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego budynku lub innego obiektu przesłaniającego w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Analiza opinii technicznej sporządzonej przez biegłego dr inż. K. M., dotyczącą przesłaniania budynku nr [...] na działce nr 2 w związku z planowaną inwestycją stwierdza, iż okna umieszczone w ścianie północnej tego budynku, w dniach [...] i [...]) niezależnie od planowanej inwestycji nie mają w ogóle zapewnionego nasłonecznienia. Zgodnie z zapisem § 60 rozporządzenia – pokoje mieszkalne powinny mieć nasłonecznienie w dniach równonocy co najmniej 3 godziny w godzinach 7.00 -17.00, przy czym w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymienionego wymogu do jednego pokoju. Przedłożona przez zainteresowaną opinia techniczna nie odnosi się do nasłonecznienia poszczególnych pokoi mieszkalnych a tylko zacieniania całego budynku przez projektowaną inwestycję, szczególnie jego zachodniej ściany bez otworów okiennych, co w kwestii zacienienia nie ma znaczenia. Jak podniesiono już powyżej niezależnie od przedłożonej opinii technicznej planowana inwestycja nie spowoduje zacienienia budynku na działce skarżącej w godzinach od 7.00 do 14.00. Stąd trzeba podzielić w tym zakresie ustalenia organów, iż planowana inwestycja nie stanowi jakiejkolwiek przeszkody do nasłonecznienia pokoi od strony południowej i wschodniej w budynku skarżącej w czasie co najmniej 3 godzin w dniach równonocy, a taki jest wymóg przewidziany w § 60 rozporządzenia. Odnosząc się do zarzutu zacieniania ogrodu skarżącej, także należy podzielić wyjaśnienia przedstawione przez orzekające w sprawie organy, że wymienione rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. reguluje kwestię umożliwienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Nie może ono natomiast odnosić się do nieruchomości gruntowej, czyli do działki skarżącej. Takiej regulacji brak i kwestia naturalnego oświetlenia nieruchomości gruntowej – ogrodu, podwórza itp. może być regulowana tylko w zakresie przepisów prawa cywilnego – stosunków sąsiedzkich. Na gruncie prawa administracyjnego – w procesie budowlanym kwestia naturalnego oświetlenia ogrodu pozostaje poza zakresem rozpoznania. Odnosząc się do zarzutów skarżącej braku zbadania przedmiotowego projektu budowlanego pod kątem przyjętych rozwiązań technicznych, zasadnie organy stanęły na stanowisku, iż w tym zakresie projekt nie podlega badaniu, gdyż w tym zakresie odpowiedzialność ponosi projektant, a organy architektoniczno- budowlane nie mogą projektu badać w tym zakresie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę. Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.