II SA/Sz 616/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Starosta decyzją z dnia [...], Nr [...], orzekł o zatrzymaniu wydanego A.B. prawa jazdy kat. A, B o nr [...]. Powyższą decyzję organ I instancji wydał w oparciu o art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011r. Nr 30, poz. 151 ze zm.), który stanowi, iż starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku, gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. A.B. odwołał się od powyższej decyzji podważając zasadność decyzji o skierowaniu na badania lekarskie oraz obowiązek ponoszenia kosztów za przeprowadzenie badań lekarskich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami, po rozpatrzeniu odwołania A.B. od decyzji Starosty utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium stwierdziło, że decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w myśl obowiązujących przepisów, starosta wydaje między innymi w przypadku, gdy osoba skierowana na stosowne badania lekarskie nie przedstawiła pozytywnego orzeczenia lekarskiego w tym zakresie. Z akt sprawy wynika, że A.B. na badania lekarskie został skierowany przez Starostę decyzją z dnia [...] Nr [...]. Doręczenie ww. decyzji nastąpiło w ramach tzw. "doręczenia zastępczego" (44 § 1 i 3 K.p.a.), z którego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany prawem (art. 42 i 43) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczenia pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odebrania, w terminie 7 dni, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a jeśli to nie jest możliwe, na drzwiach adresata bądź w widocznym, miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w ww. terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym, niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa powyżej. Z akt sprawy wynika, że wspomnianą decyzję o skierowaniu A.B. na badania lekarskie awizowano kolejno: w dniu [...]. Podkreślić przy tym należy, że odwołujący w tym okresie nie był jeszcze zatrzymany w Areszcie Śledczym, a przesyłka kierowana była na adres zamieszkania, tj. [...]. Z powyższych ustaleń wynika więc, że przedmiotowa decyzja stała się prawomocna i skutecznie doręczona. Z tych też przyczyn brak jest podstaw prawnych do kwestionowania podstaw jej wydania, a organ I instancji w związku z upływem, wyznaczonego 30.dniowego terminu na poddanie się stosownym badaniom lekarskim obowiązany był do wydania decyzji o zatrzymaniu wydanego A.B. prawa jazdy i decyzja ta, w ocenie Kolegium, jest prawidłowa. Na marginesie Kolegium wyjaśniło, że w myśl przepisu art. 75 ust. 2 ustawy badanie lekarskie przeprowadzane jest na koszt osoby badanej. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy może natomiast nastąpić po ustaniu przyczyny zatrzymania (art. 102 ust. 2 ustawy). Kolegium wyjaśniło także, że fakt, iż odwołujący się aktualnie przebywa w Areszcie Śledczym nie stanowi przeszkody do uzyskania zgody od upoważnionej osoby na poddanie się przedmiotowym badaniom po uzgodnieniu terminu badań z Wojewódzkim Ośrodkiem Medycyny Pracy. A.B. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący stwierdził, iż decyzja organu I instancji o zatrzymaniu prawa jazdy oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego "naruszają istotę prawa oraz mój interes prawny polegający na bezpodstawnym skierowaniu mnie na badania, by narazić mnie na zbędne koszty ponad [...] zł". Jego zdaniem, skierowany na badania został na skutek szykanowania, sfałszowania protokołu przesłuchania przez mściwych policjantów. Podniósł, że nigdy nie chorował na epilepsję, czego dowodem jest zaświadczenie lekarskie, że w okresie 7. miesięcy pobytu w Areszcie Śledczym nie miał ataków i nie leczył się na epilepsję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Sąd podzielił ustalenia faktyczne organów obu instancji, przyjmując je za własne i czyniąc podstawą poniższych rozważań. Bezsprzecznie ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] nr [...] A.B. został skierowany na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Badaniom tym skarżący nie poddał się do dnia wydania niniejszego wyroku. Zgodnie z art.102 ust.1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ( Dz. U. Nr 30, poz.151 ze zm.) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. Z powyższego przepisu wynika, że fakt niepoddania się przez kierowcę badaniom lekarskim w oparciu o wydaną decyzję o skierowaniu na takie badania zobowiązuje organ do podjęcia kolejnego kroku polegającego na zatrzymaniu prawa jazdy, przy czym nie jest to decyzja uznaniowa zależna od woli organu, gdyż organ jest związany dyspozycją przepisu art.102 ust.1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Nieprzedstawienie przedmiotowego orzeczenia lekarskiego w ustalonym terminie stanowi zatem niezbędny i wystarczający warunek wszczęcia postępowania administracyjnego, a następnie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego na wstępie kryterium legalności sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną decyzję organ prawa, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, nie naruszył. Dodać także należy, że przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu sąd nie mógł uczynić ostatecznej decyzji o skierowaniu na badania lekarskie, stąd wszelkie argumenty i zarzuty odnoszące się do stanu zdrowia skarżącego sąd pozostawił bez rozpatrzenia. Sąd jedynie zwraca uwagę skarżącego, że nieodbieranie przesyłek listowych wszelkich organów, w tym także sądu, może w konsekwencji prowadzić do nieodwracalnych, negatywnych dla niego skutków. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.