I OZ 583/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2222/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 maja 2014 r., II SA/Wa 2222/13 wezwano A. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2014 r. o odrzuceniu jej skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego, w kwocie 100 złotych. W zarządzeniu powołano § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określono termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencję braku uiszczenia wskazanej kwoty w tym terminie. Skarżąca w zażaleniu na opisane zarządzenie wniosła o jego uchylenie w całości i rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podniesiono, że razem ze skargą kasacyjną został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od tej skargi. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został załatwiony, zarządzenie zostało wydane przedwcześnie. Dalej skarżąca zwróciła uwagę na trudną sytuację majątkową, w jakiej się znajduje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 24 marca 2014 r. odmówił A. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W postanowieniu wyraźnie zaznaczono, że obejmuje ono dwa wnioski – z 10 lutego 2014 r. o ustanowienie adwokata i z 22 lutego 2014 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (który został dołączony do skargi kasacyjnej). Oznacza to, wbrew twierdzeniom skarżącej, że przed wystosowaniem wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jej wszystkie wnioski zostały rozpoznane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy doręczono skarżącej 8 kwietnia 2014 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu. Ponieważ do sądu administracyjnego nie wpłynął sprzeciw od wniesionego postanowienia, skarżąca zasadnie została wezwana zarządzeniem z 8 maja 2014 r. do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Prawidłowo został również powołany § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skarżąca nie została wcześniej wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem odrzucił jej skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi upłynął 4 października 2013 r., skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego 7 października 2013 r., a sąd przekazał ją do organu 10 października 2013 r. W sprawie nie wniesiono również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 222 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Ponieważ skarżąca nie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, należało ją wezwać do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Oznacza to, że zażalenie A. K. nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.