II OZ 1099/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1048/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.M. i M.M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i oddalić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1048/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Sąd I instancji wskazał, iż zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] nakazującą M. i A.M. rozbiórkę kontenera magazynowego o konstrukcji stalowej i wymiarach 2,40m x 5,60 m x 2,40 m wraz z fundamentem betonowym wybudowanego samowolnie na terenie działki nr ew. A z obrębu 6-11-10, położonego przy ul. K./K./G. w Warszawie. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie decyzji powodowałoby niepowetowane straty w prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na cel, dla którego utrzymywany jest magazyn kontenerowy – jako chłodnia półproduktów żywnościowych. Sąd I instancji przytaczając treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), uznał, iż ww. wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie. Sąd wskazał, że przedmiotowy kontener pełni funkcję magazynową dla półproduktów żywnościowych, co ma związek z prowadzoną przez skarżących działalnością gospodarczą. W ocenie Sądu, wykonanie nakazu rozbiórki ww. kontenera magazynowego stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła B.G. Postanowienie zaskarżono w całości i wniesiono o jego uchylenie oraz przyznanie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, iż nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności zaistniałe w sprawie i szkody jakie strona ponosi w wyniku wstrzymania wykonania rozbiórki metalowego kontenera oceanicznego. Podniesiono, iż kontener ten bezpośrednio zagraża należącemu do wnoszącej zażalenie budynkowi przy ul. K., który jest budynkiem handlowo – usługowym, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza. Podniesiono, iż postępowanie o rozbiórkę toczy się od 31 stycznia 2003 r. Nadto metalowy kontener oceaniczny usytuowany został bez pozwolenia na budowę, bez zachowania przepisowych odległości od budynku handlowo-usługowego należącego do żalącej. Kontener ten zagraża budynkowi przy ul K. o który został oparty oraz bezpieczeństwu pożarowemu. Nadto wskazano, iż metalowy kontener oceaniczny znajduje się na terenie, który zgodnie z prawomocną decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] r. o warunkach zabudowy jest przeznaczony pod nadbudowę i rozbudowę należącego do żalącej budynku tj. pod innego rodzaju zabudowę niż ustawiony kontener oceaniczny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż co prawda w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zdaje się być utarty już pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże analizą objęte są wyłącznie argumenty podane przez stronę, więc powinny one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Stwierdzić należy, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby niepowetowane straty w prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na cel, dla którego utrzymywany jest magazyn kontenerowy, jako chłodnia półproduktów żywnościowych, nie zostało poparte jakimikolwiek dowodami. Skoro przedmiotowy wniosek strony skarżącej nie uprawdopodabnia wystąpienia ww. przesłanek, wniosek ten należało oddalić. W innym wypadku w zasadzie w każdej sprawie pomimo braku wykazania jakichkolwiek okoliczności można by wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, co w świetle art. 61 p.p.s.a. jest niedopuszczalne. Jeśli chodzi o argumentację zawartą w zażaleniu to stwierdzić należy iż dotyczy ona meritum sprawy, jakim jest ocena legalności zaskarżonej decyzji. Kwestie te staną się przedmiotem oceny Sądu rozpoznającego niniejszą skargę. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 61 § 3, art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.