I OZ 750/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1274/15 o odrzuceniu zażalenia E. R. na postanowienie Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 31 lipca 2014 r. odrzucającego skargę E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej E. R. na postanowienie z dnia [...] lutego 2015 r. o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r. odrzucającego skargę E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie, zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącą, a więc niezgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Jednocześnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca nie posiada kwalifikacji uprawniających ją do osobistego wniesienia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. R. wskazując, iż popełniła błąd wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego prośbę o kasację osobiście, a nie z pomocą prawnika. Skarżąca zwróciła się o "możliwość wznowienia postępowania sądowego i możliwość naprawienia błędu geodezyjnego". Oświadczyła, że dalsze postępowanie w tej sprawie poprowadzi w jej imieniu prawnik. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej wraz z pouczeniem o terminie i trybie zaskarżenia. W punkcie 5 tego pouczenia wskazano, że "zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego". Pomimo skierowanego do skarżącej prawidłowego pouczenia o tym warunku, zażalenie wniesione przez E. R. nie czyniło zadość wymogowi przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżąca sporządziła je bowiem osobiście. Ustawodawca wprowadzając w cytowanym przepisie wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca legitymowała się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi samodzielne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, takiego jak skarga kasacyjna lub zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę stanowi zatem nieusuwalną wadliwość tego zażalenia. Dlatego też Sąd pierwszej instancji, wobec sporządzenia zażalenia bez zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego, prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.