I SAB/Wa 131/14

WyrokWSA w Warszawie2014-08-01

Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość warszawską, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie, ponieważ nie rozpoznał sprawy do dnia wyrokowania, mimo podejmowania czynności w znacznych odstępach czasu. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy. Bezczynność organu nie miała jednak charakteru rażącego naruszenia prawa, ze względu na historyczny i skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność gromadzenia dokumentów z różnych archiwów.
Stan faktyczny
T. S. i A. N. złożyły skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość warszawską, która została przejęta na podstawie dekretu z 1945 r. Skarżące zarzuciły organowi brak podjęcia czynności i nieustalenie terminu zakończenia sprawy, naruszając tym przepisy kpa. Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na trudności w zgromadzeniu materiału dowodowego i oczekiwanie na dokumenty z archiwów.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz T. S. i A. N. solidarnie kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi T. S. i A. N. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz T. S. i A. N. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. S. i A. N. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. "[...]". Skarżące wniosły o zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji w terminie nie dłuższym niż jeden miesiąc od uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że [...] r. skarżąca T. S. złożyła do Prezydenta W. wniosek o przyznanie odszkodowania za wyżej wskazaną nieruchomość. Pismem z [...] r. z wnioskiem takim wystąpiła A. N. Skarżące podniosły, że są następcami prawnymi po byłej właścicielce nieruchomości, przejętej na podstawie dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na terenie W. (Dz. U. Nr 50 poz. 279 ze zm.), a następstwo prawne zostało wykazane stosownymi dokumentami. Skarżące zarzuciły, że organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie. Nie wyznaczył także terminu jej zakończenia, co ewidentnie narusza przepisy art. 35 i art. 36 kpa. Skarżące wskazały, że postanowieniem z [...] r. Wojewoda [...] uznał wniesione przez nie zażalenie na bezczynność organu za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. 3- miesięczny termin na załatwienie sprawy. Wyznaczony termin jest, w ocenie skarżących, sprzeczny z prawem, gdyż kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje załatwiania spraw w takim terminie. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że organ podejmuje czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania decyzji, jednakże w związku z trudnościami w ustaleniu dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela faktycznej możliwości władania działką pismem z [...] r. wystąpił do Archiwum Państwowego W. o przesłanie niezbędnych dokumentów. Na pismo to nie otrzymał odpowiedzi. Organ wyjaśnił, że zwrócił się do Wydziału Architektury Budownictwa dla Dzielnicy Ż. o przesłanie niezbędnych dokumentów. Pismem z [...] r. strony zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie jej zakończenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Należy podkreślić, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 kpa). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent do dnia wyrokowania nie rozpoznał sprawy. Wprawdzie organ podejmował czynności zmierzające do zgromadzenia dokumentacji jednakże w znacznych odstępach czasu i do chwili wyrokowania pozostawał w bezczynności. Pismami z [...] r. organ zwrócił się do: Archiwum Państwowego W. oraz do Biura Geodezji i Katastru Nieruchomości o nadesłanie niezbędnych dokumentów. Wystąpił do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej o nadesłanie dokumentów i udzielenie informacji. Również pismem z [...] r. organ powiadomił skarżące o terminie załatwienia sprawy – do [...] r. Termin ten jednakże nie został dochowany. Organ nie załatwił też sprawy w terminie zakreślonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z [...] r. Jednakże zważyć należy, że dopiero przy piśmie z [...] r. (data wpływu do organu [...] r.) Archiwum Państwowe W. przesłało żądane dokumenty. Następnie w związku z nadesłanymi dowodami organ pismem z [...] r. wystąpił do Wydziału Architektury Budownictwa dla Dzielnicy Ż. o udzielenie informacji. Pismem z tej daty organ poinformował skarżące o nowym terminie załatwienia sprawy – do [...] r. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie Prezydenta pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości wyrażoną w art. 12 kpa. Takie procedowanie podważa także wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. W ocenie Sądu bezczynność organu chociaż naganna, to nie miała charakteru rażącego. Należy wskazać, że sprawa ma historyczny i skomplikowany charakter. W postępowaniu tym organ musi zgromadzić szereg dokumentów, których z uwagi na charakter sprawy i upływ czasu należy poszukiwać w archiwach własnych oraz innych podmiotów. Organ wskazywał także dodatkowe terminy zakończenia postępowania - stosując się w tym względzie do dyspozycji z art. 36 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej podniesione okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło