II SAB/Wa 275/14
WyrokWSA w Warszawie2014-08-06
Skład orzekający: Ewa Grochowska-Jung, Ewa Kwiecińska, Ewa Pisula-Dąbrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpatrzy wniosku o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpatrzy wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie określonym przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji sąd administracyjny zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku w określonym terminie, stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz orzeka o kosztach postępowania.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej nieruchomości, tytułów własności, numerów ksiąg wieczystych, użytkowania nieruchomości oraz kart inwentaryzacyjnych. Wójt Gminy poinformował, że informacje zostaną udostępnione w późniejszym terminie. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając organowi bezczynność z powodu nieudzielenia informacji w ustawowym terminie. Organ w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że skarżący nadużywa prawa.Rozstrzygnięcie
1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego W. S. z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego W. S. z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. W.S., w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Wójta Gminy K. o udostępnienie informacji w zakresie:
1/ czy następujące nieruchomości należą do gminy:
Nr ew. 445 w K.
Nr ew. 151 w L.
Nr ew. 349 w D.
Nr ew. 252 i 476 w R.
Nr ew. 388 w K.
Nr ew. 403 w T.
Nr ew. 725 w K.
Nr ew. 418, 234 i 520 w W.
2/ jeśli tak - wniósł o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających tytuły własności i wskazanie nr KW,
3/ czy gmina użytkuje te nieruchomości lub czerpie z nich jakieś korzyści (najem, dzierżawa), jeśli tak to od kiedy i jakie? Wniósł o przesłanie kopii stosownych umów,
4/ przesłania kopii kart inwentaryzacyjnych, dotyczących ww. nieruchomości, o numerach 3, 30, 5, 6, 10, 9, 31, 8, 11, 7, 4, 28, 32, 33.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K. poinformował W.S., iż żądane wnioskiem informacje zostaną udostępnione w terminie do dnia [...] kwietnia 2014 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2014 r. W.S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku, wymierzenie organowi grzywny, zasądzenie kosztów postępowania. Nadto wniósł o poinformowanie organów zwierzchnich o łamaniu przez organ ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wskazał, że mimo upływu 14-dniowego terminu organ nie udzielił mu wnioskowanej informacji, a zatem pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że skarżący nadużywa prawa zasypując organ setkami wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. Wydawania decyzji administracyjnych, 2. Postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. Postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. Innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Bezczynność organu występuje, gdy organ, zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust.1).
Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust.2).
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Racjonalny ustawodawca, używając w art. 2 ust. 1 ustawy pojęcia "każdemu", precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym sformułowanie "każdy" należy rozumieć, jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.
Omawiana ustawa o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie spełniony został zakres podmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Wójt Gminy K. na gruncie tej regulacji jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, będącej w jej posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy).
Spełniony został również zakres przedmiotowy stosowania ww. ustawy, bowiem żądane przez W.S. we wniosku z [...] lutego 2014 r. informacje odpowiadają zakresowi przedmiotowemu informacji publicznej wskazanemu w art. 61 Konstytucji oraz w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Niezastosowanie się przez organ do przepisów ustawy poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy, albo nierozpatrzenie wniosku o udostępnienie takiej informacji w sposób przewidziany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi także bezczynność organu.
Rozpatrując skargę według wskazanych wyżej zasad, należy uznać ją za uzasadnioną.
W sprawie bezsporne jest, iż wniosek skarżącego nie został przez organ rozpoznany. Obligowało to Sąd do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zgodnie z treścią tego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był orzec także w przedmiocie, czy Wójt Gminy K., rozpatrując niniejszą sprawę, rażąco naruszył prawo. W ocenie Sądu bezczynność organu bezsprzecznie miała miejsce, jednakże nie nosiła ona cech rażącego naruszenia prawa, co znalazło odzwierciedlenie w treści pkt 2 wyroku. W tym zakresie należy wskazać, iż organ pozostawał w bezczynności. Takie postępowanie organu było oczywiście naganne, jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchybienie to nie wyczerpuje znamion rażącego naruszenia prawa.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło