I SA/Wr 1430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędziowie : Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant : Starszy sekretarz sądowy Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia "A" Sp. z o.o. zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że decyzja wymieniona w pkt I nie podlega wykonaniu. Przedmiotem skargi Prokuratora Rejonowego w J. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] uchylająca w całości decyzję Burmistrza S. z dnia [...] r. nr [...] określającą "A" Sp. z o.o. w S. (dalej: spółka/podatnik) zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za okres 2012 r., i umarzająca postępowanie w sprawie. Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy spółka złożyła w dniu 14 lutego 2012 roku, do organu podatkowego deklarację na podatek od nieruchomości za 2012 rok, w której wykazała wszystkie przedmioty opodatkowania jako zwolnione z podatku na podstawie uchwały Nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis. Postanowieniem z dnia [...] 2012 roku, nr [...] Burmistrz S., działając w trybie przepisu art. 165 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej O.p., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia dla podatnika – "A" zobowiązania, z tytułu podatku od nieruchomości, dotyczącego 2012 roku. Organ pierwszej instancji stwierdził, że spółka jest posiadaczem zależnym gruntu o powierzchni 100 758 m2, dzierżawionego od gminy S. w skład którego wchodzi działka [...] o powierzchni 9596 oraz działka nr [...] o powierzchni 91162 m2. Na podstawie zapisów umowy dzierżawy podatnik zobowiązał się do utworzenia i prowadzenia na gruncie o powierzchni [...] m2 Parku Rekreacyjno-Rozrywkowego "B". W umowie tej określono także sposób zagospodarowania dzierżawionej nieruchomości tzn. urządzenie i prowadzenie parku rekreacji rodzinnej - budowa kompleksu rekreacyjno-rozrywkowego o nazwie "B" Na działce [...] wybudowany został zespół budynków usługowo-handlowych, obejmujących budynek kasy, budynek socjalny, budynek restauracji o łącznej powierzchni [...] m2. W wyniku przeprowadzonych w dniu 8 października 2012 roku oględzin terenu ustalono, że na działce nr [...] posadowione są cztery budynki w tym pierwszy budynek zajęty jest na pomieszczenia dla pracowników (szatnia, toaleta) i punkt informacyjny i medyczny. Drugi budynek w części zajęty jest na sklep z pamiątkami oraz salę kinową a pozostała cześć budynku tego budynku to toaleta. Trzeci budynek stanowi kasę biletową a w ostatnim z budynków mieści się restauracja wraz z zapleczem kuchennym i częścią jadalną dla gości. Natomiast powyżej tych budynków zlokalizowany jest trzypoziomowy plac zabaw z kolejką i dmuchanymi trampolinami, wioska indiańska ze strzelnicą ( strzelanie z łuku), park liniowy dla dzieci - małpi gaj oraz strzelnica do gry w paintball. Ponadto na terenie parku znajdują się tzw. warsztaty paleontologiczne i plac do gry w boule. W parku utworzona została również ścieżka edukacyjna z umieszczonymi figurami dinozaurów. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. udzielił spółce pozwolenia na użytkowanie inwestycji pod nazwą: "Budowa zespołu budynków usługowo-handlowych obejmującej: budynek kasy, budynek socjalny, budynek sklepu, budynek restauracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną wjazdem na działkę nr [...] w S. Organ pierwszej instancji nie zgodził się ze stanowiskiem spółki, zaprezentowanym w deklaracji podatkowej, że przedmiotowa nieruchomość podlega zwolnieniu i wskazał, że zapisy § 1 ust. 1 pkt 1 Uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis wskazują na przedmioty podlegające zwolnieniu w brzmieniu: zwalnia się od podatku od nieruchomości w latach 2008-2013 nowo wybudowane budynki i budowle, jako całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, stanowiące kompleksy rekreacyjno-sportowe oraz zajęte pod nie grunty, służące do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rozwoju sportu i rekreacji pod warunkiem wykorzystania ich do tej działalności w szczególności: koleje gondolowe i krzesełkowe, wyciągi narciarskie, orczykowe z podporami z elektronicznym systemem kasowania biletów, instalacje sztucznego zaśnieżania, nartostrady, tory do uprawiania sportów letnich i zimowych, skocznie narciarskie, hale widowiskowo-sportowe, budynki stanowiące zaplecze techniczne obsługi obiektów rekreacyjno-sportowych. Stwierdził, że aby przedmioty opodatkowania mogły skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie ww. uchwały muszą spełnić wstępny warunek "kompleksu rekreacyjno-sportowego". Budynki wzniesione na terenie "A" nie stanowią kompleksu sportowo - rekreacyjnego w rozumieniu powołanej uchwały, lecz są to budynki o charakterze usługowo- handlowym. Ponadto organ pierwszej instancji zaznaczył, że Park ten jest kompleksem ukierunkowanym na rozrywkę i rekreacje dla dzieci, które są głównymi użytkownikami parku. Jak dalej podał, przedmiotem działalność spółki, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) jest działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki, umiejscowiona w grupie 93.2 PKD tj. - działalność rozrywkowa i rekreacyjna nie zaś w grupie 93.1 działalność związana ze sportem. W ocenie organu budynki wzniesione na terenie parku nie stanowią kompleksu sportowo - rekreacyjnego i tym samym nieruchomości będące w posiadaniu podatnika nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. uchwały Mając na uwadze powyższe Burmistrz S. wydał w dniu [...] 2013 roku decyzję, oznaczoną nr [...], w której określił dla spółki za okres 2012 roku, zobowiązanie, z tytułu podatku od nieruchomości, w kwocie 58.984,00 zł. Do opodatkowania organ pierwszej instancji przyjął powierzchnie gruntów o wymiarze ( 14.596+82014+567,80) m2 to jest wyłączając z ogólnej powierzchni grunty oznaczone jako użytki rolne oraz lasy. Po rozpatrzeniu odwołania - w którym spółka wskazała, że prowadzona na dzierżawionej nieruchomości działalność ma charakter rekreacyjno – sportowy, bowiem uprawiany jest tam sport (biegi, gra w boule, nordnic walking, park linowy, strzelnica) - organ uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie. Organ w uzasadnieniu decyzji powołał niesporną treść art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity z 2010 r. Dz. U. Nr 95, poz. 613 ze zm.). Powołując treść art. 21 § 3 O.p. wskazał że w przypadku, gdy organ podatkowy ustali, że określone w złożonej deklaracji podatkowej (korekcie deklaracji) zobowiązanie jest prawidłowe, i zostało zapłacone w całości organ podatkowy umarza postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego jako bezprzedmiotowe. Organ podatkowy nie może bowiem określić takiego zobowiązania, w tej samej wysokości, co zobowiązanie deklarowane przez podatnika. Po przeanalizowaniu całości materiału zebranego w sprawie organ odwoławczy uznał, że decyzja jako nieprawidłowa podlega uchyleniu, natomiast postępowanie podatkowe jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 208 § 1 O.p. podlega umorzeniu. W pierwszej kolejności Kolegium zaznaczyło, że w ramach § 1 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej uchwały zostało przewidziane zwolnienie dotyczące zrealizowanych nowych inwestycji, stanowiących kompleksy rekreacyjno - sportowe, służące do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sportu i rekreacji przez podmioty gospodarcze pod warunkiem ich wykorzystania do tej działalności. W dalszych zapisach uchwały przewidziano jakie dodatkowe warunki musi spełnić podatnik aby skorzystać ze zwolnienia. Kolegium wskazało, że spółka wszystkie te warunki spełniła. Organ powołując się m.in. na decyzję nr [...] z dnia [...] 2010 roku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, odwołującej się do decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]/08 z dnia [...] 2008 roku wydanego przez Starostę J. wskazał, że z dokumentów sprawy wynika, że spółka wykorzystuje nieruchomość do działalności w zakresie rozwoju sportu i rekreacji. Jak podkreślił organ z zapisów umowy dzierżawy oraz oględzin obiektu wynika, że spółka zobowiązała się do urządzenia i prowadzenie parku rekreacji rodzinnej - budowa kompleksu rekreacyjno - rozrywkowego o nazwie "B". Na działce [...] posadowione są cztery budynki o charakterze usługowo – handlowym. Natomiast powyżej tych budynków zlokalizowany jest trzypoziomowy plac zabaw z kolejką i dmuchanymi trampolinami, wioska indiańska ze strzelnicą ( strzelanie z łuku), park liniowy dla dzieci - małpi gaj oraz strzelnica do gry paintball. Ponadto na terenie parku znajdują się tzw. warsztaty paleontologiczne i plac do gry w boule. W parku utworzona została również ścieżka edukacyjna z umieszczonymi figurami dinozaurów. W ocenie Kolegium spółka spełnia warunki uzyskania pomocy w formie zwolnienia z opłat podatku od nieruchomości, o których mowa w § 1 ust. 1, ust. 2, ust. 4 w związku z § 2 i § 3 uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku nr [...]. Odnosząc się do podkreślanej wielokrotnie przez organ pierwszej instancji kwestii, iż podstawą udzielenia pomocy w postaci zwolnienia z opłat podatku od nieruchomości jest spełnienie wstępnego warunku wybudowania kompleksu rekreacyjno-sportowego a ponadto obiekt taki musi się mieścić w katalogu zamieszczonym w § 1 ust. 1 pkt 1, 2,3 ww. uchwały organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko to nie jest prawidłowe. Rozpatrywana uchwała zawiera jedynie przykładowy, otwarty katalog przedmiotów podlegających zwolnieniu co oznacza, że katalog ten jest określony szeroko i nie precyzuje ostatecznie grupy przedmiotów podlegających zwolnieniu. Brak zatem wymienienia obiektu w tym katalogu nie może stanowić podstawy do odmowy zwolnienia. Ponadto dla skorzystania ze zwolnienia nie ma znaczenia nazywa danej inwestycji, ale tylko to czy wzniesione obiekty swym zakresem faktycznie obejmują rozwój sportu i rekreacji i czy są wykorzystywane do prowadzenia tej działalności. Ponadto uchwała ta nie zawiera żadnych zapisów, które wykluczają nabycie omawianego zwolnienia z oddaniem do użytkowania inwestycji, stanowiących kompleksy w skład których wchodzą budynki handlowe bądź usługowe. Organ uznał, że konieczne okazało się wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji i umorzenie wszczętego w tym zakresie postępowania. W skardze Prokurator Rejonowy w J. wskazuje, że adresatem przedmiotowej regulacji są takie inwestycje i obiekty, które ukierunkowane zostały na uprawianie sportu w najbardziej potocznym tego słowa znaczeniu. Na gruncie niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż "A" to w istocie park rozrywki, ukierunkowany na działalność o charakterze rozrywkowym, oraz co istotne, prowadzenie działalności gospodarczej o profilu gastronomicznym, w oparciu o stworzone atrakcje turystyczne. Podmiot ubiegający się o zwolnienie od podatku musi więc spełnić wstępny warunek "kompleksu rekreacyjnego-sportowego". Skarżący stoi na stanowisku, iż w przypadku spółki warunek ten nie został spełniony, inwestycja stanowi w istocie kompleks o charakterze rozrywkowym, nie zaś sportowym. Strona skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem, iż umieszczenie placu do gry w boule, strzelnicy do gry w paintball czy "małpiego gaju" czyni z kompleksu ukierunkowanego na prezentację atrakcji turystycznej w postaci "A" oraz towarzyszących temu atrakcji pobocznych kompleksu o charakterze sportowym. O tym czy całość inwestycji ma charakter sportowy nie mogą decydować bowiem elementy, które nie stanowią ani głównego przedmiotu działalności ani nawet istotnej jego części. Nie ulega wątpliwości, iż wymienione urządzenia i instalacje nie są przydatne do rozwoju sportu i rekreacji oraz nie czynią z "A" obiektu sportowo-rekreacyjnego, są to bowiem wyłącznie atrakcje turystyczne, stanowiące dodatek do głównego profilu działalności. Strona skarżąca zarzuciła, że Kolegium dopuściło się obrazy § 1 ust. 1 pkt 1,2,3 uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie co doprowadziło do przyjęcia przez organ, iż "A" spełnia warunki opisane w przywołanej regulacji tj. stanowi kompleks rekreacyjno-sportowy. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga Prokuratora Rejonowego w J. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy tego czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 1 pkt 2a w związku z art. 208 § 1 O.p. uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie w sprawie, uznając że posiadane przez spółkę nieruchomości korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku. Zgodnie z art. art. 208 § 1 O.p. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Po myśli art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję organu pierwszej instancji w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie, Jak stanowi art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity z 2010 r. Dz. U. Nr 95, poz. 613 ze zm.) rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Zawarte w art. 7 ust. 3 u.p.d.o.l. przepisie sformułowanie "inne zwolnienia przedmiotowe" może dotyczyć tylko i wyłącznie przedmiotu, a więc nieruchomości wykorzystywanych do różnego rodzajów działalności. W rozstrzyganej sprawie zwolnienie dotyczy nieruchomości które są wykorzystywane do działalności zarówno rekreacyjnej jak i sportowej. Zgodnie z § 1 ust.1 pkt 1 Uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis, zwalnia się od podatku od nieruchomości w latach 2008-2013 nowo wybudowane budynki i budowle, jako całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, stanowiące kompleksy rekreacyjno-sportowe oraz zajęte pod nie grunty, służące do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rozwoju sportu i rekreacji pod warunkiem wykorzystania ich do tej działalności w szczególności: koleje gondolowe i krzesełkowe, wyciągi narciarskie, orczykowe z podporami z elektronicznym systemem kasowania biletów, instalacje sztucznego zaśnieżania, nartostrady, tory do uprawiania sportów letnich i zimowych, skocznie narciarskie, hale widowiskowo-sportowe, budynki stanowiące zaplecze techniczne obsługi obiektów rekreacyjno-sportowych. Z kolei zgodnie z § 1 ust. 2 uchwały za nowo wybudowane budynki i budowle , o których mowa w ust. 1 uważa się budynki i budowle wzniesione przez przedsiębiorcę na podstawie pozwolenia na budowę, wydanego przez właściwy organ, których budowa została ukończona i oddana do użytkowania, nie wcześniej niż w 2007 r. Z literalnego brzmienia przytoczonych przepisów wynika, że przedmiotem zwolnienia są nowo wybudowane budynki i budowle i zajęte pod nie grunty, które jednocześnie muszą stanowić kompleks rekreacyjno – sportowy. Te nowe budynki i budowle muszą służyć do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rozwoju sportu i rekreacji. Zatem aby przedmioty opodatkowania (nowe budynki i budowle) mogły skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie ww. uchwały muszą spełnić wstępny warunek "kompleksu rekreacyjno-sportowego" i muszą zostać wzniesione na podstawie pozwolenia na budowę. Zgodzić się należy z Prokuratorem Rejonowym, że adresatem przedmiotowej regulacji są takie inwestycje i obiekty, które ukierunkowane zostały na uprawianie sportu w najbardziej potocznym tego słowa znaczeniu. Na gruncie niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż "A" to w istocie park rozrywki, ukierunkowany na działalność o charakterze rozrywkowym, oraz co istotne, prowadzenie działalności gospodarczej o profilu gastronomicznym, w oparciu o stworzone atrakcje turystyczne. Inwestycja stanowi jak wynika z samej nazwy oraz dokumentów m.in. decyzji nr [...] z dnia [...] 2010 roku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie i decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]/08 z dnia [...] 2008 roku wydanego przez Starostę J. kompleks o charakterze rekreacyjno - rozrywkowym, nie zaś sportowym. Już bowiem na etapie wydawania pozwolenia na użytkowanie inwestycji Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w J. udzielił spółce pozwolenie na "Budowę zespołu budynków usługowo-handlowych obejmującą: budynek kasy, budynek socjalny, budynek sklepu, budynek restauracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, wjazdem na działkę w S., dz. nr [...]". Intencją inwestora nie było więc stworzenie budynków i budowli stanowiących całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, stanowiących kompleks rekreacyjno-sportowy. Także w umowie dzierżawy zawarto warunek aby wydzierżawiający urządził i prowadził na nieruchomości park rekreacji rodzinnej. Nie bez znaczenia dla rozstrzyganej sprawy jest fakt, że przedmiotem działalności spółki zgodnie z PKD jest działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki, umiejscowiona w grupie 93.2 PKD - działalność rozrywkowa i rekreacyjna, nie zaś w grupie 93.10 tj. działalność związana ze sportem. Ponadto z istotnego dowodu przeprowadzonego w sprawie tj. oględzin w dniu 8 października 2012 roku terenu "B" wynika, na działce nr [...] posadowione są cztery budynki w tym pierwszy budynek zajęty jest na pomieszczenia dla pracowników (szatnia, toaleta) i punkt informacyjny i medyczny. Drugi budynek w części zajęty jest na sklep z pamiątkami oraz salę kinową a pozostała cześć budynku tego budynku to toaleta. Trzeci budynek stanowi kasę biletową a w ostatnim z budynków mieści się restauracja wraz z zapleczem kuchennym i częścią jadalną dla gości. Natomiast powyżej tych budynków zlokalizowany jest trzypoziomowy plac zabaw z kolejką i dmuchanymi trampolinami, wioska indiańska ze strzelnicą (strzelanie z łuku), park liniowy dla dzieci - małpi gaj oraz strzelnica do gry w paintball. Ponadto na terenie parku znajdują się tzw. warsztaty paleontologiczne i plac do gry w boule. W parku utworzona została również ścieżka edukacyjna z umieszczonymi figurami dinozaurów. Ze zgromadzonych w postepowaniu dowodów tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, umowie dzierżawy, wyciągu z KRS w zakresie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, oględzin przedmiotowej nieruchomości nie wynika aby spółka posiadała budynki i budowle stanowiące kompleks rekreacyjno – sportowy. Kolegium w skarżonej decyzji nie wyjaśniło, którą z powołanych przez siebie atrakcji znajdujących się w "A" uznało, za budynek lub budowlę o charakterze rekreacyjno - sportowym. Organ odwoławczy bez żadnego wyjaśnienia uznał, że "trzypoziomowy plac zabaw z kolejką i dmuchanymi trampolinami, wioska indiańska ze strzelnicą (strzelanie z łuku), park linowy dla dzieci- małpi gaj, strzelnica do gry w paintball oraz plac do gry w boule stanowi o spełnieniu przez "A" warunków do uzyskania pomocy w formie zwolnienia z opłat podatku od nieruchomości przewidzianego w uchwale nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku. Katalog podmiotów ujęty w § 1 ust. 1 przywołanej uchwały jest istotnie otwarty o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności" i uprawnione do zwolnienia od podatku są również te przedmioty, których literalnie nie ujęto w treści uchwały. Jednak do skorzystania ze zwolnienia wymagane jest by wzniesione obiekty (tylko budynki i budowle) swym zakresem faktycznie obejmowały rozwój sportu i rekreacji. Niemniej jednak mając na uwadze jakie budynki i budowle zostały wyszczególnione w powołanym przepisie § 1 ust. 1 pkt 1 uchwały jak koleje gondolowe i krzesełkowe, wyciągi narciarskie, orczykowe z podporami z elektronicznym systemem kasowania biletów, instalacje sztucznego zaśnieżania, nartostrady, tory do uprawiania sportów letnich i zimowych, skocznie narciarskie, hale widowiskowo-sportowe należy stwierdzić że celem tego zwolnienia było przede wszystkim zwolnienie inwestycji związanych z uprawianiem sportów zimowych, narciarstwa zjazdowego i biegowego. W świetle powyższych rozważań nie sposób nie podzielić stanowiska Prokuratora Rejonowego, że "całość techniczno-użytkową" należy oceniać zgodnie z literalną wykładnią tego zwrotu tj. jako całość, zespół, kompleks, zbiór budynków, budowli, urządzeń oraz instalacji, mając na względzie cel ich umiejscowienia i sposób wykorzystania. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż umieszczenie placu do gry w boule, strzelnicy do gry w paintball czy "małpiego gaju" czyni z kompleksu ukierunkowanego na prezentację atrakcji turystycznej w postaci "A" oraz towarzyszących temu atrakcji pobocznych, kompleksu o charakterze sportowym. O tym czy całość inwestycji ma charakter sportowy nie mogą decydować bowiem elementy, które nie stanowią ani głównego przedmiotu działalności ani nawet istotnej jego części. Nie ulega wątpliwości, iż wymienione urządzenia i instalacje nie są przydatne do rozwoju sportu i rekreacji oraz nie czynią z "A" obiektu sportowo-rekreacyjnego, są to bowiem wyłącznie atrakcje turystyczne, stanowiące dodatek do głównego profilu działalności. Nie ulega więc wątpliwości, iż Kolegium uznając, że przedmiotowa nieruchomość jest zwolniona z podatku od nieruchomości bez wskazania konkretnego budynku bądź budowli o charakterze rekreacyjnym i sportowym dopuściło się obrazy § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku poprzez jego błędną wykładnię. "A" nie stanowi obiektu o charakterze sportowo-rekreacyjnym oraz nie wykorzystuje istniejących budynków do rozwoju sportu i rekreacji. Dla skorzystania ze zwolnienia nie ma znaczenia nazywa danej inwestycji, ale tylko to czy wzniesione obiekty (budynki i budowle) swym zakresem faktycznie obejmują rozwój sportu i rekreacji i czy są wykorzystywane do prowadzenia tej działalności. Zatem organ chcąc wywieść, że wydzierżawiona przez spółkę nieruchomość podlega zwolnieniu musiałby stwierdzić wystąpienie na tym terenie budynków bądź budowli, obejmujące swym zakresem obok rekreacji rozwój sportu. Dodatkowo Sąd na mocy art. 134 p.p.s.a. nie będąc związany zarzutami skargi wskazuje, że niezrozumiała jest argumentacja organu o bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na wydanie decyzji w tej samej kwocie jaka wynika z deklaracji podatkowej. Organ wskazał, że w przypadku, "gdy organ podatkowy ustali, że określone w złożonej deklaracji podatkowej (korekcie deklaracji) zobowiązanie jest prawidłowe, i zostało zapłacone w całości organ podatkowy umarza postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego jako bezprzedmiotowe. Organ podatkowy nie może bowiem określić takiego zobowiązania, w tej samej wysokości, co zobowiązanie deklarowane przez podatnika." Jak wynika z akt sprawy oraz z przytoczonego przez organ odwoławczy stanu faktycznego w deklaracji na podatek od nieruchomości na 2012 r. spółka wykazała wszystkie przedmioty opodatkowania jako zwolnione na podstawie ust. 1 uchwały. Zatem organ I instancji uznając, że spółka zobowiązana jest uiścić podatek od nieruchomości obowiązany był określić zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości na 2012 w decyzji, co też uczynił. Nie wystąpiła więc sytuacja o której mowa w przepisie art. 208 § 1 O.p. W konsekwencji więc na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji uzasadnia art. 152 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany jest do uwzględnienia stanowiska Sądu, że Kolegium dopuściło się obrazy § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 uchwały nr [...]/07 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2007 roku poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie co doprowadziło do przyjęcia przez organ, iż w "A" znajdują się budynki i budowle stanowiące kompleks rekreacyjno-sportowy.