I OSK 3191/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 587/14 o odrzuceniu skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 587/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skargę na decyzję z [...] 2014 r. złożyli do Sądu administracyjnego E. i W. G., z tym że wskazano, że w imieniu E. G. (dalej skarżąca) występuje adwokat W. P. i tylko on podpisał się pod skargą. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 18 czerwca 2014 r. wezwano adw. W. P. do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej [k. 1, 13, 18 akt sądowych]. Odrębnie wezwano W. G. do podpisania skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia [k. 1, 14, 17 akt sądowych]. Postanowieniem z 18 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 587/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, z uwagi na nie podpisanie skargi, odrzucił skargę W. G. Natomiast skarżącą wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącej dnia 29 sierpnia 2014 r.; termin do uzupełnienia braków formalnych skargi mijał w piątek, 5 września 2014 r. (k. 25, 30 akt sądowych). Skarżąca w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi. W związku z powyższym, Sąd I instancji wskazał, że nie podpisanie skargi przez E. G. zobowiązało Sąd do odrzucenia jej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa; k. 34-35 akt sądowych). Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie wywiodła E. G., reprezentowana przez adw. W. P., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 57 § 1 kpa w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa przez całkowite dowolne przyjęcie, że skarga nie spełnia wymogów formalnych bowiem nie została podpisana przez pełnomocnika w sytuacji gdy oczywistym i bezspornym w sprawie jest, że skargę podpisał pełnomocnik w oparciu o pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy a dołączone do odwołania skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które to pełnomocnictwo obejmuje umocowanie do złożenia skargi i zastępstwa "przez" [winno być "przed"] Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem merytorycznego rozpoznania; - zasadzenie od uczestnika postępowania kosztów postępowania według norm przepisanych (k. 44-46 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012, poz. 270, dalej ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Zarzut naruszenia art. 57 § 1 kpa w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa nie mógł odnieść zamierzonego rezultatu. Art. 57 § 1 kpa dotyczy obliczenia terminu określonego w dniach w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowoadministracyjnym – art. 57 § 1 kpa nie był przez Sąd I instancji stosowany. Wezwanie do usunięcie braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi 25 czerwca 2014 r. (k. 18 akt sądowych). Kolejne wezwanie do podpisania skargi doręczono skarżącej 29 sierpnia 2014 (k. 30 akt sądowych). Adw. W. P. ani skarżąca nie uzupełnili braków formalnych w ogóle, a więc tym bardziej w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, każde pismo strony winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pojęcie pełnomocnictwa rozumieć należy całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowanie pełnomocnika do działania za mocodawcę (J. Drachal, J. Jagielski, M. Cherka w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Beck 2013, s. 217, nb 11). W art. 49 § 1 ppsa ustawodawca określił siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego, w tym skargi. Bezskuteczny upływ terminu ma ten skutek, że stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd jest obowiązany odrzucić skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Do odwołania z dnia 14 kwietnia 2014 r. (prezentata Urzędu Miasta [...]; k. 11 akt SKO) od decyzji Burmistrza Miasta [...] z [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej, dołączono pełnomocnictwo z dnia 31 marca 2014 r. (dalej pełnomocnictwo z 31 marca 2014 r.) udzielone przez E. G. adwokatowi W. P. "do prowadzenia sprawy o ustalenie przez Burmistrza Miasta [...] opłaty adiacenckiej dla nieruchomości stanowiącej własność E. G. i W. G." (k. 3 akt SKO). Autor skargi kasacyjnej dowolnie twierdzi, że "skargę podpisał pełnomocnik w oparciu o pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy a dołączone do odwołania skierowanego do Samorządowego Kolegium w [...], które to pełnomocnictwo obejmuje również umocowanie do złożenia skargi i zastępstwa przed Sądem Administracyjnym" (s. 2, 3 skargi kasacyjnej). Sąd I instancji trafnie ustalił, że pełnomocnictwo z 31 marca 2014 r. jest jedynym pełnomocnictwem w prawidłowo ponumerowanych aktach administracyjnych do reprezentowania E. G. przed organem administracji (art. 32, 33 § 1-3 kpa); nie obejmuje ono umocowania do występowania przed sądem administracyjnym (art. 34, 35 § 1, art. 36, 37 § 1 ppsa). Powyższe oznacza, że adw. W. P. nie był umocowany do złożenia skargi na decyzję z [...] 2014 r. w imieniu E. G. Prawidłowo w związku z powziętą wątpliwością co do zakresu pełnomocnictwa, Sąd I instancji wezwał adw. W. P. do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa. Natomiast po nieuzupełnieniu braków formalnych skargi przez adw. W. P., Sąd I instancji należycie wezwał skarżącą do podpisania skargi lub przedłożenia pełnomocnictwa, z którego by wynikało, że adw. W. P. jest uprawniony do występowania w jej imieniu przed Sądem I instancji. Pełnomocnik, jak i skarżąca, żadnego z tych prawidłowych wezwań nie wypełnili (k. 1, 2, 7, 12, 13, 15, 18, 25, 29, 30 akt sądowych). Pierwsze prawidłowe pełnomocnictwo "do sporządzenia skargi kasacyjnej i zastępstwa prawnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym" z dnia 14 października 2014 r., udzielone tym razem przez E. G. i W. G., adw. W. P. przesłał pocztą dopiero dnia 18 listopada 2014 r., także na wezwanie Sądu z 7 listopada 2014 r. (k. 44-46, 49, 51-57 akt sądowych). Sąd prawidłowo doręczył odpis postanowienia z 30 września 2014 r. osobiście skarżącej dnia 06 października 2014 r. (art. 67 § 1 ppsa; k. 37, 38, 41 akt sądowych). Sąd nie miał prawa doręczyć adw. W. P. odpisu postanowienia z 30 września 2014 r., skoro do dnia 20 listopada 2014 r. (prezentata WSA w Białymstoku; k. 54 akt sądowych), nie wykazał on, że jest pełnomocnikiem skarżącej (art. 67 § 1 ppsa). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.