V SA/Wa 479/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów z [...].12.2013 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym. W dniu [...].06.2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wszczął egzekucję do majątku Pana Z. S. (dalej: “Skarżący") na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Wojewodę [...] obejmującego nałożoną grzywnę z tytułu mandatu karnego kredytowanego. W celu wyegzekwowania ww. grzywny organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...].06.2012r. nr [...] dokonał zajęcia wierzytelności z wynagrodzenia za pracę u pracodawcy tj. u S.Z. Na powyższą czynność egzekucyjną Skarżący wniósł skargę. W skardze podniósł, iż doszło do nieuzasadnionego powiadomienia osoby nieuprawnionej o zajęciu wierzytelności i przekazanie tej osobie danych osobowych Skarżącego. Jednocześnie wraz ze złożeniem skargi Skarżący uregulował w dniu [...]lipca 2012 r. należności objęte zajęciem. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. zawiadomił S.Z. o uchyleniu zawiadomienia o zajęciu. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. oddalił skargę na czynność egzekucyjną. Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Finansów zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu podniesiono, iż organ egzekucyjny zastosował jeden ze środków egzekucyjnych przewidzianych w art. la pkt 12 lit. a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) tj. egzekucję z wynagrodzenia za pracę. Stosując ten środek organ egzekucyjny, na podstawie art. 72 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy dokonał zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą. Z powołanego przepisu wynika, iż organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie do pracodawcy zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części wynagrodzenia, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami za zwłokę z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia o zajęciu. Materiał dowodowy potwierdza, że zawiadomienie z dnia [...].06.2012r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie zostało doręczone zarówno pracodawcy, jak i Skarżącemu w dniu [...].06.2012r. Organ nie dopatrzył się uchybień formalnych w zaskarżonej czynności organu egzekucyjnego. Druk zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z późn. zm.). Ww. zajęcie zostało podpisane przez uprawnionego pracownika organu egzekucyjnego. Natomiast w momencie, gdy dłużnik zajętej wierzytelności poinformował, iż wymieniony w zajęciu Zobowiązany nie był jego pracownikiem, czynność zajęcia wynagrodzenia okazała się nieskuteczna. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, iż nie zarzuca organom, iż egzekucję wszczęto lub prowadzono w sposób niezgodny z prawem. Podnosi jedynie, i to zarzucał w postępowaniu przed organami, że organ egzekucyjny jako administrator danych osobowych, wbrew postanowieniom art. 38 w zw. z art. 36 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.) udostępnił dane osobowe Skarżącego osobie nieuprawnionej – t.j. S.Z., który nigdy nie był pracodawcą Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. – przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub realizowania środka egzekucyjnego, a więc środka wymienionego w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. Do czynności egzekucyjnych zalicza się więc wszelkie czynności zajęcia prawa majątkowego strony, takie jak np. zajęcie wynagrodzenia, renty, rachunku bankowego bądź innej wierzytelności pieniężnej, a także zajęcia ruchomości lub nieruchomości oraz dalsze czynności związane z realizacją tych środków egzekucyjnych takie jak np. odebranie zajętych ruchomości bądź ich licytacja. Stosując ww. środek egzekucyjny organ zastosował tryb postępowania określony w art. 72 i 73 u.p.e.a. Zajęcia wynagrodzenia za pracę dokonano poprzez przesłanie do pracodawcy Skarżącego zawiadomienia. Podstawę dokonania zajęcia wynagrodzenia za pracę stanowił tytuł wykonawczy z dnia [...] czerwca 2012 r. wystawiony na Skarżącego przez Wojewodę [...]. Do zajęcia wynagrodzenia za pracę wykorzystano druk zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą który odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. O zajęciu wierzytelności z wynagrodzenia za pracę powiadomiono Skarżącego oraz dłużnika zajętej wierzytelności w dniu [...] czerwca 2012 r., co wynika z potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, iż ww. zajęcie okazało się nieskuteczne. Dłużnik zajętej wierzytelności oświadczył, iż osoba wymieniona w zajęciu nigdy nie była jego pracownikiem. To samo oświadczył Skarżący w skardze z [...] lipca 2012 r. W związku z powyższym zajęcie okazało się nieskuteczne. Skarżący uregulował w całości należności objęte zajęciem w dniu [...] lipca 2012 r, dlatego Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiadomieniem z dnia [...] lipca uchylił zawiadomienie o zajęciu. , W ocenie Sądu, dopóki należności nie zostały uiszczone, organ egzekucyjny zobligowany był podejmować czynności zmierzające do ich wyegzekwowania, w tym do dokonania zajęcia wynagrodzenia u pracodawcy Skarżącego. Organ nie podejmował dalszych czynności, w tym przesłania zawiadomienia do ewentualnego – prawidłowo ustalonego - pracodawcy Skarżącego, ponieważ Skarżący uiścił należności, do których był zobowiązany. Skarżący nie kwestionuje zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarzuca natomiast to, że organ przekazał jego dane osobowe osobie nieuprawnionej - nieprawidłowo ustalił pracodawcę Skarżącego i w ten sposób naruszył przepisy art. 38 w zw. z art. 36 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Sąd zauważa, że w przypadku naruszenia przepisów ustawy o ochronie danych osobowych osoba, której dane dotyczą, może złożyć skargę do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie GIODO – o ile doszło do naruszenia przepisów - może podejmować działania wynikające z przepisów tej ustawy, w tym żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych (art. 17), bądź skierować do organu powołanego do ścigania przestępstw zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa (art. 19). Jedynie w trybie przewidzianym w ustawie o ochronie danych osobowych Skarżący może kwestionować nieprawidłowość działania organów egzekucyjnych, polegającą na udostępnieniu jego danych osobie nieuprawnionej. Organy egzekucyjne nie kwestionują, że zawiadomienie o zajęciu zostało wysłane do niewłaściwej osoby, podnoszą jednak, z czym Sąd orzekający się zgadza, że sama czynność polegająca na zawiadomieniu o zajęciu była prawidłowa. Złożona przez Skarżącego skarga na czynność egzekucyjną nie mogła odnieść skutków oczekiwanych przez Skarżącego. Uwzględnienie skargi w żaden sposób nie wpłynęłoby na to, że dane osobowe faktycznie trafiły do osoby nieuprawnionej. Natomiast sama czynność egzekucyjna – zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego była prawidłowa. Z tych względów Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.