II SAB/Rz 60/14

z dnia 27 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [..] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Prezesa Sądu Rejonowego w [..] na rzecz K.G. kwotę 357 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 11 sierpnia 2014 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga K.G. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [..] w sprawie udzielenia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący zwrócił się z wykorzystaniem poczty elektronicznej do Prezesa Sądu Rejonowego w [..] z wnioskiem o udostępnienie informacji w zakresie dat urodzenia i miejscowości zamieszkania wszystkich sędziów tego Sądu z rozbiciem na poszczególne wydziały. Do dnia wniesienia skargi nie uzyskał żądanych informacji, a Prezes Sądu Rejonowego nie wydał również innego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 782). W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w [..] wniósł o umorzenie postępowania i stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ przyznał, że skarżący wystąpił z przedmiotowym żądaniem, jednak informację o nim powziął dopiero z treści skargi. Wynikało to z faktu nieobecności w pracy Kierownika Oddziału Administracyjnego i jego zastępowania przez pracownika kasowego oddziału finansowego. Zdarzenia te zbiegły się również ze zmianą na stanowisku Prezesa Sądu i zaistniałą koniecznością sporządzania wykazów czynnych spraw pozostających pod nadzorem Prezesa w celu nadania im dalszego biegu. W okresie tym nastąpił także wzrost wpływu korespondencji do Sądu w związku ze zbliżającym się okresem sprawozdawczym, co wymagało udzielania niezwłocznych odpowiedzi. Jeżeli natomiast chodzi o wniosek skarżącego to został on pozytywnie rozpatrzony i udzielono mu wszystkich żądanych informacji. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. skarżący zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi podając, że czyni to w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w trybie przepisów art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa". Wobec tego wnosi również o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym tytułem wynagrodzenia reprezentującego go pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 Ppsa, skarżący może cofnąć skargę, które wiąże, chyba że sąd uzna je za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania na mocy art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa. Ocena skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi, poza przypadkami określonymi w art. 60 Ppsa, może mieć miejsce w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i podlega rozpoznaniu przez Sąd. W przeciwnym bowiem wypadku, gdyby formalnie nie było możliwe nadanie sprawie prawidłowego biegu, podlegałaby odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 Ppsa. W rozpoznanej sprawie żadne z takich negatywnych okoliczności nie wystąpiły. Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [..] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skargi takie podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, ponieważ udostępnienie informacji publicznej stanowi czynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Wniesienie skargi w takiej sprawie nie jest ograniczone żadnym terminem, a samo pismo zostało należycie opłacone. Skarżący domagał się udostępnienia informacji obejmującej daty urodzenia i miejscowości zamieszkania wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w [..]. Dane takie stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA o sygn. I OSK 2872/12). Zarówno bowiem wiek sędziego, a przez to data jego urodzenia, jak również miejscowość, w której zamieszkuje, stanowią istotne informacje związane z pełnioną funkcją sędziego w świetle dyspozycji art. 61 § 1 pkt 5 i art. 69 § 1 – 3 oraz art. 95 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 427). Obowiązek ich udostępnienia stanowi zatem, w myśl art. 5 ust. 2 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, dopuszczalne ograniczenie dotyczące informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji (zob. także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K.17/05). Z kolei Prezes Sądu Rejonowego w [..] jest organem obowiązanym do ich udostępnienia w rozumieniu art. 4 ust. 1 cyt. ustawy. Tak więc skargę taką, a przez to również oświadczenie o jej cofnięciu, ocenić należało za dopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że w dacie wniesienia skargi Prezes Sądu Rejonowego w [..] pozostawał w bezczynności, ponieważ w przepisanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie udostępnił wnioskodawcy żądanych informacji publicznych (art. 10 i 14). Niemniej, po otrzymaniu skargi z obowiązku tego w całości się wywiązał i przekazał skarżącemu wszystkie żądane przez niego informacje, co zresztą legło u postaw oświadczenia o cofnięciu skargi. Okoliczności te nakazują zaś uznać, że w myśl art. 54 § 3 Ppsa, organ uwzględnił skargę w całości przed dniem rozpoczęcia rozprawy (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08). Zdarzenie takie ma zaś wpływ na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, stosownie do art. 201 § 1 Ppsa. Tak więc na niezbędne koszty postępowania w rozumieniu art. 205 § 2 Ppsa złożyły się: wpis od skargi - 100 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika – 240 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł. Łącznie 357 zł. Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.