II OSK 207/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 341/14 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we Wrocławiu na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli oraz sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 27 sierpnia 2014 r. oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we Wrocławiu na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z [...] marca 2014 r. w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli oraz sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia wpłynęła skarga mieszkańca nieruchomości przy ulicy [...] we Wrocławiu informująca o pęknięciach ścian budynku. Przyczynę pęknięć upatrywano w robotach budowlanych prowadzonych na terenie sąsiedniej posesji. W ramach badania zasadności skargi przeprowadzono kontrolę, dokumentując poczynione ustalenia w protokole. W toku postępowania na wezwanie organu Wspólnota nadesłała m.in. protokoły z kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego przeprowadzonych na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409) oraz książkę obiektu budowlanego. Pozyskane informacje uzasadniały w ocenie organu konieczność interwencji nadzoru budowlanego, zatem po wszczęciu postępowania i skierowaniu stosownego zawiadomienia o tym fakcie, w dniu [...] listopada 2013 r. przeprowadzono dowód z oględzin. W protokole oględzin odnotowano szereg nieprawidłowości dokonując opisu zarówno usterek związanych z elementami konstrukcyjnymi obiektu, jak też występujących w poszczególnych lokalach mieszkalnych, nadto załączono dokumentację fotograficzną potwierdzającą istniejący stan faktyczny. W protokole oględzin odnotowano również stanowisko zarządcy wskazujące na to, że przyczyną uszkodzeń budynku są roboty budowlane prowadzone na terenie posesji przy ulicy [...] we Wrocławiu. W ocenie zarządcy to inwestor robót winien opracować ekspertyzę techniczną budynku i naprawić szkody powstałe w wyniku robót. W oparciu o zebrany materiał dowodowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia w dniu [...] grudnia 2013 r. wydał decyzję, którą na podstawie art. 62 ust. 3 w związku z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej - stanowiącej ogół współwłaścicieli nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ulicy [...] we Wrocławiu: - przeprowadzenie kontroli przedmiotowego budynku w trybie 62 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia - i sporządzenie z przeprowadzonej czynności stosownego protokołu, - sporządzenie ekspertyzy technicznej obejmującej stan techniczny budynku w szczególności odnoszącej się do stanu technicznego elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (stropów, ścian nośnych, występujących pęknięć i rys pionowych i poziomych na ścianach zewnętrznych budynku w obrębie wszystkich kondygnacji); konstrukcji dachu i drewnianej podłogi na strychu (widoczne ślady zawilgocenia, wykwity solne i korozja biologiczna elementów drewnianych); nieszczelności pokrycia dachowego (dachówka nad częścią mansardową jest rozwarstwiona, przebarwiona i złuszczona, widoczne prześwity oraz przecieki); balkonów znajdujących się na elewacji frontowej i tylnej (odsłonięte i skorodowane belki stalowe stanowiące element konstrukcyjny balkonów, ubytki tynku i szpałdowania, nieszczelne izolacje, brak sprawnego odwodnienia balkonów i uszkodzenie obróbek blacharskich); elewacji budynku (odparzeń i ubytków tynków, cegieł i spoinowania, znaczne zawilgocenia ścian w poziomie posadowienia budynku); obróbek blacharskich dachu i elewacji; fundamentów (izolacja pionowa i pozioma ścian fundamentowych); izolacji ścian piwnicy oraz nieprawidłowości i uszkodzeń występujących w lokalach mieszkalnych stwierdzonych w trackie kontroli i oględzin nieruchomości (zarysowania i spękania pionowe, poziome i włoskowate okładzin ścian wewnętrznych i nośnych, stropów, nadproży okiennych i drzwiowych, wyboczenie stolarki okiennej i drzwiowej). Odnosząc się do przyczyn złego stanu technicznego budynku organ podał, że jest on w znacznej mierze wynikiem długotrwałych zaniedbań właściciela obiektu zaś część stwierdzonych nieprawidłowości i usterek, związanych z rysami i pęknięciami szczególnie widocznymi na elewacji tylnej oraz rysami i pęknięciami i odspojeniami stwierdzonymi w poszczególnych lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynku przy ulicy [...] we Wrocławiu, może mieć związek z robotami budowlanymi prowadzonymi na terenie sąsiedniej nieruchomości przy ulicy [...] we Wrocławiu. Wskazując na nieodpowiedni stan budynku jako przesłankę wydania nakazu na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane podano, że wydana decyzja nie kończy postępowania administracyjnego, lecz służy zgromadzeniu materiału dowodowego, w oparciu o który organ wyda nakaz usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku. Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] we Wrocławiu odwołała się od powyższej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu decyzją z [...] marca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego, stwierdzone w trakcie oględzin nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu nie budzą wątpliwości i mogą stwarzać zagrożenie w zakresie jego bezpiecznego użytkowania. Nieprawidłowości związane są w szczególności ze złym stanem pokrycia dachowego: (dachówka nad częścią mansardową jest rozwarstwiona, przebarwiona i złuszczona, widoczne prześwity oraz przecieki), balkonów (odsłonięte i skorodowane elementy konstrukcyjne balkonów, brak szpałdowania, luźne i skorodowane obróbki blacharskie), liczne rysy i spękania ścian zewnętrznych w obrębie wszystkich kondygnacji, odparzenia i zawilgocenia tynku na ścianie elewacji tylnej i w poziomie posadowienia obiektu (kapilarne podciąganie wilgoci) oraz ścianie szczytowej (odpadające płaty tynku, ubytki cegieł i spoinowania, brak obróbek blacharskich ogniomuru na ścianie szczytowej). Nieprawidłowości dotyczą również stanu technicznego obróbek blacharskich (dachu, elewacji, balkonów, wykusza), rynien i rur spustowych, schodów zewnętrznych od strony podwórza, świetlika w obrębie ostatniej kondygnacji, schodów wewnętrznych oraz spękanie murków schodów. Zły stan obiektu wynika także z protokołu kontroli okresowej, gdzie wskazano na konieczność wykonania remontu: balkonów wraz z wyszpałdowaniem dwuteowników, wymianą obróbek blacharskich i odwodnienia balkonów oraz remontu tarasu nad wykuszem od strony podwórka (posadzka całkowicie zniszczona kruszy się, następuje zalewanie lokalu piętro niżej); pokrycia dachowego - widoczne braki dachówek oraz miejscowe rozluźnienie, stan techniczny dachówek wskazuje na duży stopień zużycia (dachówka jest przebarwiona i wskazuje miejscowe złuszczenia); rynien i rur spustowych - widoczne odkształcenia i korozja, częściowa niedrożność rur spustowych od strony podwórka (zmurszenie tynków); obróbek blacharskich - korozja obróbki ogniomuru na ścianie szczytowej (stan zły); na elewacji zewnętrznej miejscowe ubytki i przebarwienia wypraw tynkarskich na elewacji frontowej - zły stan techniczny obróbek blacharskich balkonów i wykusza na froncie budynku, na ścianie szczytowej występuje degradacja tynków spowodowana brakiem odprowadzania wód opadowych (korozja obróbek blacharskich ogniomuru), na elewacji tylnej stwierdzono zniszczenie tynków występujących w miejscach narażonych na opady atmosferyczne w okolicach rur spustowych, płyt balkonowych; schodów zewnętrznych od zaplecza budynku (uszkodzone stopnice). Dodatkowo w protokole kontroli okresowej zalecono dokonanie naprawy tynków na kominach ponad połacią dachu, impregnację więźby dachowej, uzupełnienie tynków na klatce schodowej oraz wymianę uszkodzonych tynków w obrębie przestrzeni strychowej zniszczonych w wyniku ich zalewania i zawilgocenia. Organ odwoławczy odnosząc się do stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego przy ulicy [...] we Wrocławiu uznał ustalenia organu I instancji dotyczące zagrożenia dla dóbr prawnie chronionych, w szczególności bezpieczeństwa mienia jako wyczerpanie hipotezy normy prawnej zawartej w art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Organ zauważył, iż część stwierdzonych nieprawidłowości i usterek związanych z rysami i pęknięciami szczególnie widocznymi na elewacji tylnej oraz rysami i pęknięciami i odspojeniami stwierdzonymi w poszczególnych lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynku przy ulicy [...] we Wrocławiu może mieć związek z robotami budowlanymi prowadzonymi na terenie sąsiedniej nieruchomości przy ulicy [...] we Wrocławiu, niemniej jednak zauważył, że zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego to na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu. Organ podał również, że nie ma znaczenia kto ponosi odpowiedzialność za zły stan techniczny obiektu budowlanego, a w szczególności czy jest on następstwem wadliwie wykonanych robót budowlanych na sąsiedniej nieruchomości, ponieważ organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego obiektu budowlanego nie bada przyczyn, dla których obiekt jest użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi lub bezpieczeństwu mienia, ani kto ponosi za to odpowiedzialność. Ujawniając stan owego zagrożenia organ nadzoru budowlanego kieruje nakaz usunięcia nieprawidłowości do właściciela bądź zarządcy budynku. Skargę na powyższą decyzję złożyła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] we Wrocławiu, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Podniesiono szereg zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a także naruszenie art. 62 ust. 3 i art. 73 Prawa budowlanego oraz zarzut niezastosowania art. 50 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę za nieuzasadnioną. Przenosząc art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego na grunt badanej sprawy Sąd stwierdził, że zaszły wszelkie ustawowe przesłanki uprawniające organy nadzoru budowlanego do władczej interwencji objawiającej się wydaniem zaskarżonych rozstrzygnięć. Czynności dowodowe przeprowadzone przez PINB dla miasta Wrocławia pozwoliły na ustalenie, że stan techniczny obiektu budowlanego jest niewątpliwie nieodpowiedni. Do przyjęcia takiego stanowiska organ miał podstawy nie tylko w oparciu o własne ustalenia poczynione w trakcie oględzin, lecz przemawiały za tym dokumenty przestawione przez Wspólnotę, a związane z kontrolami okresowymi. Zebrane przez organy administracyjne akta sprawy dowodzą, że spełniona jest także przesłanka w postaci możliwości zaistnienia zagrożeń, o których mowa w art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Sąd zauważył, że nieodpowiedni stan techniczny budynku jest jednoznaczny, jak również nie jest kwestionowany przez Wspólnotę. Co więcej, w pismach inicjujących postępowanie, w toku postępowania administracyjnego, w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a nawet w samej skardze na decyzję organu odwoławczego, Wspólnota potwierdza zły stan budynku, wskazuje bowiem na fakt istnienia zagrożenia dla dóbr prawnie chronionych, wynikający właśnie ze złego stanu obiektu oraz podaje, że gromadzone są środki na usunięcie nieprawidłowości. Sąd podkreślił zatem, że nie powinno budzić zastrzeżeń to, iż organ nadzoru budowlanego dochodząc do przekonania o złym stanie budynku podejmuje rozstrzygnięcie ukierunkowane na eliminację zagrożeń i doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Decyzja zaś wydana w oparciu o art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie kończy sprawy w znaczeniu administracyjnym. Nakaz przedłożenia opracowań stanowi jedynie pewien etap postępowania, ponieważ jak wyjaśnia to organ I instancji, ekspertyza techniczna powinna wskazywać przyczyny powstawania nieprawidłowości, ocenić ich wpływ na stan techniczny obiektu (bezpieczeństwo użytkowania i konstrukcję obiektu), oraz wskazać zakres i sposób usunięcia występujących nieprawidłowości poprzez wskazanie konkretnych czynności (robót budowlanych) jakie należy wykonać, aby doprowadzić przedmiotowy obiekt do odpowiedniego stanu technicznego. Zatem sporządzenie i przedłożenie dokumentów, o których mowa w decyzji będzie stanowić podstawę do wydania decyzji przewidzianej w art. 66 Prawa budowlanego stanowiącego o nakazie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Oceniając słuszność zarzutów skargi Sąd zwrócił uwagę na oczekiwania Wspólnoty dotyczące jednoznacznego określenia przyczyn złego stanu obiektu, a w zasadzie potwierdzenia, że leżą one po stronie inwestora wykonującego roboty budowlane na sąsiedniej nieruchomości oraz nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej i przeprowadzenia kontroli na tego inwestora. Sąd zaznaczył, że niewątpliwie istniejące nieprawidłowości posiadają złożone przyczyny. Zdecydowana część nieprawidłowości wynika z zaniedbań spowodowanych brakiem bieżących konserwacji i remontów. Widoczne są też nieprawidłowości w postaci spękań, rys i odspojeń, których źródło należy zweryfikować. Zarówno organ I jak i II instancji podają, że ten stan rzeczy ,,może mieć związek z robotami budowlanymi prowadzonymi na sąsiedniej nieruchomości". Stosując przepisy prawa materialnego organ administracyjny musiał jednak uwzględnić to, że do określenia przyczyn i zakresu nieprawidłowości niezbędne jest sporządzenie profesjonalnych opracowań, a temu właśnie celowi służy nakaz sporządzenia opracowań, o których mowa w kwestionowanej decyzji. Zdaniem Sądu, żądania Wspólnoty, aby to do inwestora prowadzącego roboty budowlane na sąsiedniej nieruchomości skierować nakaz nie znajdują uzasadnienia. Organy nadzoru budowlanego kierując nakaz wynikający z przepisów prawa materialnego dotyczących utrzymania obiektów budowlanych muszą posługiwać się katalogiem podmiotów, do których ów nakaz może być skierowany, zaś przepisy rozdziału 6 Prawa budowlanego wszelkie obowiązki związane z utrzymaniem obiektów budowlanych wiążą z właścicielem lub zarządcą obiektu budowlanego nie pozostawiając w tym względzie innej możliwości. Sąd zaakceptował przyjęty przez organ odwoławczy pogląd, że nie mogła zostać w toku postępowania uwzględniona sprawa odpowiedzialności za przyczyny niewłaściwego stanu technicznego budynku mieszkalnego. Ustawodawca nie zawarł w normach prawa budowlanego uprawnienia dla organu administracyjnego do orzekania o zakresie odpowiedzialności. Ewentualne natomiast roszczenia związane ze szkodą spowodowaną procesem inwestycyjnym podlegają kognicji sądów powszechnych w ramach wywiedzionego powództwa. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] we Wrocławiu, podniosła następujące zarzuty: 1. naruszenie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) polegające na niewłaściwym zastosowaniu i oddaleniu skargi, pomimo iż zaskarżona decyzja wydana była z naruszeniem prawa, nie zawierała bowiem podstawy prawnej wskazującej istnienie obowiązku wykonania ekspertyzy technicznej i nie uwzględniała obowiązku wynikającego dla organu z art. 156 § 2 pkt 2 k.p.a., tj. stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] wydanej przez PINB dla miasta Wrocławia w dniu [...] grudnia 2013 r. wobec nie wskazania podstawy prawnej dla nakazania w jakim zakresie lub w jaki sposób stwierdzony stan techniczny budynku może powodować zagrożenie życia lub zdrowia. 2. naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 107 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ wydając zaskarżoną decyzję uznał za prawidłowe powołanie jako podstawy prawnej art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane; - art. 156 § 2 pkt 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie w związku z treścią zaskarżonej decyzji, w której organ nie wskazał podstawy prawnej, w oparciu o którą uznał za prawidłowe zobowiązanie strony skarżącej do przeprowadzenia ekspertyzy, - art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego przez niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, że przepis ten stanowi podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji, podczas gdy organ powołał się na ów przepis wyłącznie w uzasadnieniu, a nie podaniu podstawy prawnej decyzji; - art. 11 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie zasadności przesłanek wydania decyzji w zakresie utrzymania nakazu sporządzenia ekspertyzy technicznej bez wskazania podstawy prawnej i jej zakresu. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyć się musiała wyłącznie do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów. W myśl art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty zmierzają do wykazania, że brak powołania w podstawie prawnej decyzji wydanej przez organ odwoławczy art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane stanowi wadę uzasadniającą stwierdzenie, iż doszło do nieważności decyzji jako wydanej bez podstawy prawnej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Jak zauważa skarga kasacyjna, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia, co prawda powołuje w podstawie prawnej art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, niemniej nie określa w uzasadnieniu, czego wymaga art. 107 k.p.a., w jakim zakresie lub w jaki sposób stwierdzony stan techniczny budynku może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia. Sąd natomiast, nie uwzględnił tych braków i oddalił skargę uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarżąca Wspólnota zauważa ponadto, że treść art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego wskazuje na możliwość żądania przez organ ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub części, nie daje jednak umocowania do nakazania wykonania szeregu ekspertyz o różnym branżowym zakresie. Odmawiając słuszności powyższej argumentacji należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że kontrolowana przez Sąd I instancji decyzja nie była obarczona wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., której istnienie czyniłoby uzasadnionym wydanie przez Sąd wyroku w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Dla uznania, że decyzja wydana została bez podstawy prawnej koniecznym jest ustalenie i wykazanie, że brak jest przepisu prawa, który stanowił podstawę prawną do podjęcia przez organ działania, bądź też ustalenie, że przepis jest, ale nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organu tej administracji. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy pominięcie w podstawie prawnej decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, należało uznać za nieistotne. Przepis ten bowiem stanowi umocowanie dla organów nadzoru budowlanego do wystawienia nakazu przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, a także żądania przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części, w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu odwoławczego jedynie w uzasadnieniu posługuje się powołanym przepisem, w podstawie prawnej powołując się na decyzję PINB dla miasta Wrocławia, który wymieniała art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, co jednak - z uwagi na znajdujący się w systemie prawa obowiązujący przepis mocujący organ nadzoru budowlanego do działania - nie może być zakwalifikowane jako wada w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Odmawiając słuszności zarzutom nakierowanym na wady uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo nie dostrzegł uchybień w argumentacji organu w zakresie, w jakim należało stronie wyjaśnić powody, dla których nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego lub jego części, skłonił organ do wydania nakazu przeprowadzenia kontroli i sporządzenia ekspertyzy technicznej obejmującej stan techniczny budynku. Zarówno decyzja organu I instancji (na str. 4-7), jak i decyzja organu odwoławczego (na str. 6-7) powołują elementy ustalonego stanu faktycznego wskazując na szereg nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, których rodzaj i ilość usprawiedliwiała przyjęcie, że stanowią one zagrożenie dla bezpieczeństwa mienia, jako dobra prawnie chronionego. W tym zakresie w obu decyzjach nie brak było opisu zarówno usterek związanych z elementami konstrukcyjnymi obiektu, jak też występujących w poszczególnych lokalach mieszkalnych. Z tego względu - mając na uwadze dyspozycję przepisu art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane - stwierdzić należało, że decyzja będąca przedmiotem kontroli sądowej odpowiadała wymogom stawianym w art. 107 oraz 11 k.p.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązki nałożone przez organ w zaskarżonej decyzji były wynikiem prawidłowo przeprowadzonej analizy aktualnego stanu budynku, która uzasadniała żądanie ekspertyz o różnym zakresie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718).