II SA/Kr 1333/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia 22 lipca 2013r., Nr [...], w oparciu o art. 113 oraz 138 § 1 k.p.a. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza z dnia 1 lipca 2013r., nr [...] orzekające o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu Burmistrza Nr [...] z dnia 10 czerwca 2013r. w sprawie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie w ten sposób, że: pkt l sentencji postanowienia o treści: "Nałożyć obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie" przyjmuje prawidłowe brzmienie: "Nałożyć obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie prowadzonej stacji narciarskiej o wyciąg krzesełkowy, system sztucznego zaśnieżania i oświetlenie" pkt 2 C sentencji postanowienia o treści: "Przedstawić opis gatunków roślin i zwierząt występujących w zasięgu oddziaływania inwestycji, ze szczególnym nieuwzględnieniem ptaków, płazów i gadów występujących na tym terenie oraz przedmiotów ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023" przyjmuje prawidłowe brzmienie: "Przedstawić opis gatunków roślin i zwierząt występujących w zasięgu oddziaływania inwestycji, ze szczególnym uwzględnieniem ptaków, płazów i gadów występujących na tym terenie oraz przedmiotów ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczono treść przepisu art. 113 k.p.a. oraz fragmenty uzasadnień wyroków sądów administracyjnych, w których dokonano wykładni ww. przepisu. Zdaniem organu odwoławczego, w odniesieniu do pierwszej omyłki, nie ma wątpliwości, iż z całości akt sprawy wynika, iż przedsięwzięcie zostało zrealizowane, a nie jest planowane. Natomiast w odniesieniu do drugiej omyłki, wskazano, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] (organ opiniujący) w swojej opinii z dnia 9 maja 2013r. Nr [...] stwierdzającej dla przedmiotowej inwestycji obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wskazał jakie elementy należy w szczególności uwzględnić w raporcie. Jeden z tych elementów brzmiał: "Przedstawić opis gatunków roślin i zwierząt występujących w zasięgu oddziaływania inwestycji, ze szczególnym uwzględnieniem ptaków, płazów i gadów występujących na tym terenie oraz przedmiotów ochrony obszaru Natura 2000 Beskid Mały PLH240023". Zatem, według organu II instancji, oczywistym jest, iż Burmistrzowi chodziło o "uwzględnienie", a nie "nieuwzględnienie" ptaków, płazów i gadów występujących na tym terenie. W ocenie SKO, nie ma wątpliwości co do tego, że ww. sformułowania są oczywistą omyłką, możliwą do sprostowania w trybie art. 113 k.p.a. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w B. W skardze zawnioskowano o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie strony skarżącej, uzasadnienia postanowień SKO i organu I instancji wskazują, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 113 § 1 k.p.a. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270, dalej jako: "p.p.s.a."). Kontrola ta, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sprawowana jest wyłącznie pod względem legalności czyli zgodności z obowiązującym prawem. W ramach kontroli legalności zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego, niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednak tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego go postanowienia pierwszoinstancyjnego wykazało, że są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie. Zdaniem tut. Sądu oba rozstrzygnięcia wydane zostały bowiem z naruszeniem art. 113 § 1 k.p.a. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przyjęta w normie prawnej art. 113 § 1 k.p.a. klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Redakcja przepisu pozwala nadto stwierdzić, że wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości. Stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji/postanowienia. Natomiast nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, ocenie stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej mocy prawnej (tak wyrok NSA w Warszawie z dnia 1 lipca 1999r., sygn. akt. IV SA 1067/97; wyrok NSA w Warszawie z dnia 11 sierpnia 1999r., sygn. akt. II SA 1072/99; wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2005r., sygn. akt. VII SA/Wa 321/04; por. też J. Borkowski /w/ B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009r., s. 433-434). Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to zatem widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki (por. wyrok NSA w Krakowie z dnia 10 lutego 1994r., sygn. akt. SA/Kr 723/93; wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001r., sygn. akt. II SA 863/00 – por. też szerzej np. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005r., s. 113). Szczególnego rodzaju błędami występującymi w rozstrzygnięciach administracyjnych są błędy ortograficzne, gramatyczne, zecerskie, jak również błędy “maszynowe" czy “komputerowe", a więc błędy powstałe przy przepisywaniu tekstu, polegające najczęściej na zmianie lub przestawieniu czcionek. W konsekwencji powyższych uwag, stwierdzić należy, że użycie w postanowieniu zwrotu "planowanego", nie stanowi omyłki, którą można sprostować w drodze art. 113 § 1 k.p.a., bowiem z akt sprawy wynika jednoznacznie, co z resztą podkreśla organ I instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, że "przedsięwzięcie to zostało zrealizowane" a więc nie jest planowane. Zatem użycie tego zwrotu zakwalifikować należy jako błąd istotny, będącym efektem mylnej oceny okoliczności faktycznych sprawy, nie zaś li tylko powstałą przy pisaniu bądź przepisywaniu tekstu omyłką pisarską. Nie jest zaś dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (por. np. wyrok NSA z dnia 4 maja 1988r., sygn. akt. III SA 1466/87). Podobnie ocenić należy użycie przez organ I instancji zarówno w sentencji postanowienia, jak i w jego uzasadnieniu, zwrotu "ze szczególnym nieuwzględnieniem", który to błąd ma charakter istotny, merytoryczny. Sformułowanie to ma bowiem kluczowe znaczenie dla całego postępowania, w tym w szczególności dla oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, jej zakresu. Zatem nie sposób uznać powyższego zwrotu za zwykły błąd pisarski wywołany np. pomyłką przy komputerowym edytowaniu treści projektu orzeczenia, czy też inną oczywistą omyłkę pisarską. Uwzględnienie dokonanego przez organy sprostowania prowadziłoby do merytorycznej zmiany treści rozstrzygnięcia postanowienia Burmistrza z 10.06.2013r. nr [...] (zakresu nałożonego obowiązku) oraz ustaleń faktycznych w nim zawartych. W tych warunkach sprostowanie w trybie art.113 §1 k.p.a. uznać należało za nie odpowiadające wymogom tego przepisu. W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw art. 134 p.p.s.a. orzec jak w pkt 1 sentencji. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy określono, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie podlega wykonaniu w całości. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.