I OZ 877/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II SAB/Lu 307/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S.P. na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w H. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił S.P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż skarżący nie wykazał w sposób dostateczny, aby w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Sąd podkreślił, iż skarżący wraz z małżonką uzyskują łączny dochód w kwocie około 2600 zł. Sąd wskazał, iż z pism złożonych w innych sprawach powziął wiadomość, że skarżący nie ponosi kosztów utrzymania mieszkania, a koszty miesięcznych wydatków wahają się pomiędzy 600 a 800 zł. Sąd podkreślił też, że z zestawienia dochodów i wydatków (skarżący dysponuje kwotą 424,14 zł po potrąceniu kwoty alimentów na rzecz jego żony) wynika, iż bez wątpienia musi on korzystać z pomocy innych osób, czego jednak nie ujawnił. W ocenie Sądu I instancji strona nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co uzasadniało oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.P. podnosząc, iż Sąd niewłaściwie ocenił przedstawione w sprawie okoliczności i nie wziął pod uwagę, iż sytuacja życiowa skarżącego pogorszyła się w stosunku do przedstawionej we wcześniejszych sprawach, w których wnioski o przyznanie prawa pomocy były uwzględniane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa do pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z powyższego wynika więc, że instytucja zwolnienia od kosztów ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są jakichkolwiek środków do życia, lub środki te są tak bardzo ograniczone, iż wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, iż S. P. nie wykazał, aby spełniał przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stanowisko to uznać należy za zasadne. Przedstawiając okoliczności sprawy skarżący oświadczył, iż w 1995 r. ustanowiona została umowa o rozdzielności majątkowej pomiędzy nim, a jego małżonką, a z jego dochodów potrącana jest należność z tytułu egzekucji komorniczej na poczet alimentów na rzecz żony skarżącego. Skarżący podkreślał, że dochody jego żony nie powinny być brane pod uwagę, bowiem nie chce ona partycypować w kosztach postępowań wszczynanych przez skarżącego i nie podziela jego troski o dobro przyrody. Podkreślenia wymaga jednak, że fakt zawarcia między małżonkami umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową pozostaje w istocie bez znaczenia dla oceny sytuacji majątkowej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak zauważył to Sąd I instancji w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim, oceny aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy dokonuje się również z uwzględnieniem sytuacji majątkowej współmałżonka. Badanie tych okoliczności jest przy tym niezależne od tego jaki ustrój majątkowy istnieje pomiędzy małżonkami. Mają oni bowiem względem siebie obowiązek pomocy, obejmujący swym zakresem także prowadzenie procesów sądowych i pokrywania związanych z tym kosztów. Ustrój małżeńskiej rozdzielności majątkowej będzie miał zastosowanie w przypadku odpowiedzialności małżonków z tytułu zawartych przez nich (osobno, oddzielnie) umów cywilnoprawnych, czy też w zakresie odpowiedzialności za ich indywidualne zobowiązania podatkowe. Tym samym przyjąć trzeba, że – wbrew stanowisku skarżącego – należało wziąć pod uwagę wysokości dochodów obojga małżonków, co pozwalało na dokonanie pełnej oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego. Faktem jest, iż dochody skarżącego są niskie, jednakże biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, przyjąć należało, iż S. P. nie wykazał w sposób dostateczny, aby spełniał przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Tym samym dokonana w tym zakresie ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była w pełni uzasadniona. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.