II SAB/Kr 301/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę B.B. wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r. wystąpił do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej izby Radców Prawnych w K. o udostępnienie, na podstawie art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012 i 2013. Skarżący pismem z dnia 15 lipca 2014 r. wniósł za pośrednictwem Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej izby Radców Prawnych w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w przedmiocie nieudostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust. 1, art. 10 ust 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc przede wszystkim, że Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych nie posiada zdolności sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 P.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stronami postępowania sądowoadministracyjnego, w myśl art. 32 P.p.s.a., są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie stronami postępowania są skarżący oraz Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. , na którego wskazał skarżący w skardze, jako na organ zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do zbadania zdolności sądowej stron biorących udział w postępowaniu sądowym. Tą kwestię jako istotną podniósł Okręgowy Sąd Dyscyplinarny w odpowiedzi na skargę. Tym samym w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych posiada zdolność sądową. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 637) powołuje samorząd radców prawnych. Samorząd zawodowy radców prawnych jako taki nie ma osobowości prawnej. W osobowość prawną, zgodnie z art. 5 ustawy o radcach prawnych, wyposażone są natomiast okręgowe izby radców prawnych i Krajowa Izba Radców Prawnych, które działają przez swoje organy. Zgodnie z art. 52 ustawy o radcach prawnych, działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. Tylko rada jest uprawniona do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych w stosunkach zewnętrznych i wewnętrznych i tylko rada może umocować (w drodze uchwały) do reprezentowania izby w stosunkach zewnętrznych. Wprawdzie zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o radcach prawnych jednym z organów samorządu radcowskiego jest także okręgowy sąd dyscyplinarny, ale ani organ ten nie ma kompetencji do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych, ani też nie posiada odrębnej zdolności do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Okręgowy sąd dyscyplinarny wydaje orzeczenia w ramach odpowiedzialności dyscyplinarnej radców prawnych i aplikantów radcowskich. Skoro osobowość prawną, a co za tym idzie zdolność sądową posiada jedynie okręgowa izba radców prawnych, tym samym tylko okręgowa izba radców prawnych może być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W realiach niniejszej sprawy stroną postępowania mogłaby być wyłącznie okręgowa izba radców prawnych. Jednocześnie wyjaśnić należy, że niewłaściwe określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 P.p.s.a. Reasumując, skoro Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. nie posiada zdolności sądowej, to nie może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.