I SA/Gd 773/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. 1.Zaskarżoną decyzją z dnia 13 maja 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 233 § pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012r., poz. 749 z późn. zm.) – dalej jako "O.p." i art.3 ust 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, art. 105, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626 z późn. zm.) – dalej jako "u.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania R. A. – dalej jako "Skarżąca" od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 18.02.2014 r. nr [...], którą określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A6 o nr nadwozia [...] w kwocie 9.020,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Na podstawie dokumentów uzyskanych m.in. ze Starostwa Powiatowego dotyczących rejestracji samochodu osobowego marki AUDI A6 o nr nadwozia [...] Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W toku postępowania organ ustalił, że Skarżąca zakupiła przedmiotowy samochód w Belgii na podstawie faktury nr 323 z dnia 21 czerwca 2010r. od firmy A za kwotę 12.300,00 Euro. Samochód został zarejestrowany na terenie Niemiec w dniu 16 września 2010r. jako samochód ciężarowy, zamknięty, skrzyniowy. W dniu 22 września 2010r. przeprowadzono pierwsze badanie techniczne pojazdu w kraju, w trakcie którego stwierdzono, że przedmiotowy samochód jest pojazdem ciężarowym, dwumiejscowym (zaświadczenie nr [...] wraz z dokumentem identyfikującym pojazd). W dniu 27 września 2010r. samochód został zarejestrowany na terenie Polski jako samochód ciężarowy. Pismem z dnia 22 marca 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się do firmy B sp. z o.o. z zapytaniem, czy m.in. przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy. W dniu 4 kwietnia 2012r. uzyskano informację, że samochód ten został wyprodukowany jako 5-miejscowy samochód osobowy, bez przegrody, z kompletem szyb bocznych. Postanowieniem z dnia 9.07.2013r. organ I instancji dopuścił jako dowód w sprawie dokumenty dotyczące przedmiotowego samochodu marki AUDI A6 zyskane ze Starostwa Powiatowego, dealera na Polskę samochodów marki AUDI, wycenę z systemu EurotaxGlass's oraz protokół z oględzin przedmiotowego pojazdu. Decyzją z dnia 10.07.2013r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A6 o nr nadwozia [...] na kwotę 16.879,00 zł. 2. Pismem z dnia 23 lipca 2013r. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. 3. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 1 października 2013r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując w uzasadnieniu, że konieczne jest ustalenie stanu faktycznego z uwzględnieniem faktu, iż przedmiotowy samochód jest pojazdem powypadkowym. Pismem z dnia 12.12.2013r. organ I instancji wezwał Stronę do uzupełnienia materiału dowodowego o dokumenty potwierdzające uszkodzenia samochodu i dokonane naprawy. W piśmie z dnia 10.01.2014r. Skarżąca wskazała, że przedmiotowy samochód był pojazdem powypadkowym, opisała uszkodzenia samochodu, do pisma załączono wydruk faktury z dnia 10.08.2010r. dotyczący kosztów naprawy. 4. Decyzją z dnia 18 lutego 2014r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A6 o nr nadwozia [...] na kwotę 9.020,00 zł. Organ pierwszej instancji stwierdził, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy i otrzymał homologację samochodu osobowego. Konstrukcja oraz ekskluzywne wyposażenie wskazuje na przeznaczenie pojazdu do przewozu osób. A zamontowanie jedynie przegrody zgodnie z przedstawiona fakturą, nie stanowi podstawy do zakwalifikowania pojazdu jako samochodu ciężarowego. 5. Pismem z dnia 10 marca 2014r. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 197 § 1, art. 187 § 1 w zw. z art. 122, art. 187 § 3 i art. 194 § 1 O.p. oraz art. 100 ust. 4 u.p.a. i art. 87 pkt. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, ze zasadniczą kwestią sporną w niniejszym postępowaniu jest nieprawidłowe ustalenie przez organ podatkowy zasadniczego przeznaczenia przedmiotowego pojazdu, jako samochodu służącego zasadniczo do przewozu osób. Zdaniem Skarżącej organ I instancji odstąpił od wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie właściwości pojazdu w kontekście jego zasadniczego przeznaczenia w chwili powstania obowiązku podatkowego i dowolnie przyjął, że w chwili powstania obowiązku podatkowego był on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. 6. Decyzją z dnia 13 maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przywołując m. in. art. 100 ust. 1 i 2, art. 102, art. 106 ust. 3, art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. wskazał, że w niniejszej sprawie kwestią zasadniczą było ustalenie, czy pojazd marki Audi A6 podlega zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą jako samochód osobowy. Organ podkreślił, że celu dokonania właściwej klasyfikacji pojazdu w dniu 22 maja 2013r. przeprowadzono oględziny pojazdu. W ich wyniku ustalono, że przedmiotowy samochód jest pięciodrzwiowy, z dwoma rzędami siedzeń, miejsc siedzących 5, wszystkie miejsca wyposażone w pasy bezpieczeństwa oraz w zagłówki (4). Wszystkie siedzenia posiadają tapicerkę skórzaną, siedzenia tylne składane, dzielone podłokietnikiem. Przeszklone boczne drzwi skrzydłowe w ilości 4 szt, wszystkie ze schowkami, okna wzdłuż dwubocznych paneli oraz z tyłu. Schowki w oparciach siedzeń pierwszego rzędu przeznaczone dla pasażerów z drugiego rzędu siedzeń. Głośniki w tylnych i przednich drzwiach. Uchwyty w suficie dla pierwszego i drugiego rzędu siedzeń, miękka podsufitka z trzypunktowym oświetleniem. Wyposażenie wnętrza kojarzące się z przeznaczeniem dla pasażerów: radio z nagłośnieniem, klimatyzacja dwustrefowa, elektrycznie regulowane szyby we wszystkich drzwiach, poduszki powietrzne przednie i tylne (8 szt.). W ocenie organu powyższe świadczy, że sporny pojazd przeznaczony jest zasadniczo, a zatem przeważnie, w głównej mierze do przewozu osób. Organ zaznaczył, że w kodzie CN 8703 nie zawarto zwrotu "samochody osobowe", ale objęto tym kodem szerszy zakres pojazdów, tj. pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne zasadniczo przeznaczane do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi, co nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów. Z drugiej strony, sporny samochód nie posiada cech przemawiających za przeznaczeniem do transportu towarów z pozycji CN 8704, określonych też w notach wyjaśniających do tej pozycji. W ocenie organu, ewentualne zmiany dokonane w przedmiotowym pojeździe nie spowodowały, iż pojazd osobowy uzyskał cechy właściwe dla pojazdu ciężarowego. W opinii organu odwoławczego nie dokonano w przedmiotowym samochodzie żadnych zmian, nadających pojazdowi charakter samochodu ciężarowego. Wymontowanie tylnej kanapy nie powoduje, iż dzięki temu zabiegowi pojazd uzyskał status samochodu ciężarowego i został tym samym zwolniony z opodatkowania podatkiem akcyzowym. Jak wynika z akt niniejszego postępowania, w tym przeprowadzonych oględzin, zasadnicze przeznaczenie pojazdu nie budzi najmniejszych wątpliwości organu. Organ wskazał, że przedstawiony przez Skarżącą wydruk faktury wystawionej przez firmę C potwierdzający naprawę karoserii samochodu, zawiera także informację, że dokonano demontażu wnętrza samochodu oraz zamontowano przegrodę. Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę, że jedynym dowodem odnośnie dokonanych zmian jest wskazana powyżej faktura firm C, z której nie wynikają opisane przez Skarżącą szczegóły dotyczące zmian w pojeździe. W fakturze tej wskazano, że dokonano naprawy karoserii samochodu, demontażu wnętrza samochodu i okna oraz zamontowano przegrodę. Pozostałe informacje przedstawione w odwołaniu nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Oceniając powyższe organ zwrócił uwagę, że właściwie Skarżąca sama wykazała, iż przed samym przemieszczeniem samochodu dokonano w samochodzie zmian mających na celu zarejestrowanie tego pojazdy jako samochodu ciężarowego. W opinii Dyrektora Izby Celnej w przedmiotowym samochodzie nie dokonano trwałych zmian konstrukcyjnych, w każdym bowiem momencie pojazd ten można wyposażyć w tylną kanapę z pasami, można usunąć przegrodę, aby wyglądał on tak jak po "zejściu" z produkcji. Konstrukcja pojazdu (podwozie) nie została przebudowana, wzmocniona. Jedynych zmian dokonano wewnątrz samochodu. Powyższych zmian dokonano w celu uniknięcia opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu. W ocenie organu, okoliczność, iż w niemieckich dokumentach wskazano na ciężarowy typ pojazdu nie zmienia faktu, potwierdzonego również przez przedstawiciela marki Audi w informacji z dnia 4.04.2012r., że samochód marki Audi A6 o nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako osobowy. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy samochód marki Audi A6 jest samochodem osobowym klasyfikowanym do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej, a także, iż był samochodem osobowym w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Na podstawie przeprowadzonych oględzin pojazdu można jednoznacznie stwierdzić, iż posiadał szereg cech pozwalających zaklasyfikować go bezspornie do wskazanego powyżej kodu CN. Tym samym powyższy pojazd podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, wobec czego Skarżąca dokonując jego nabycia wewnątrzwspólnotowego wykonała czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i stała się podatnikiem podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że klasyfikacji spornego pojazdu dokonano zgodnie z kryterium przeznaczenia przyporządkowując pojazd do kodu CN 8703. Klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia podatku akcyzowego dokonuje się wyłącznie na podstawie ustawy o podatku akcyzowym oraz reguł i postanowień zawartych w Zintegrowanej Taryfie Wspólnot Europejskich, co wynika wprost z zapisu użytego w art. 3 ust. 1 u.p.a. Zdaniem organu, dla klasyfikacji do kodu CN nie ma znaczenia, że samochód został zarejestrowany jako ciężarowy dwuosobowy i jako taki przekroczył granicę. Również dowód rejestracyjny pojazdu może być jednym z dowodów w sprawie, jednakże jego znaczenie - pomimo tego, że posiada przymiot decyzji administracyjnej i dokumentu urzędowego - jest ograniczone ze względu na autonomiczną regulację zawartą w art. 3 cytowanej ustawy. Należy zauważyć, iż przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie odsyłają, w tym zakresie, do regulacji zawartych w przepisach o rejestracji pojazdów, a w sposób samodzielny i autonomiczny wskazują na jedyną możliwą do stosowania klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym scalonej nomenklaturze (CN). Standardowo rozstrzygnięcie o objęciu wyrobu opodatkowaniem akcyzą następuje przed rejestracją pojazdu (właściwej klasyfikacji wyrobu powinien dokonać podatnik), a więc niezależnie od danych ujawnionych w wydawanym w późniejszym okresie polskim dowodzie rejestracyjnym. W sytuacji istnienia autonomicznej regulacji klasyfikacji wyrobu, zastrzeżonej dla celów poboru akcyzy, nie mogą znaleźć w sprawie zastosowania jakiekolwiek inne klasyfikacje, w tym te dotyczące rejestracji pojazdów, i taki brak powiązania między zaklasyfikowaniem pojazdu dla celów poboru akcyzy i dla celów rejestracji pojazdu należy uznać za przejaw wyraźnej woli ustawodawcy. Zdaniem organu, Dowód rejestracyjny jest decyzją administracyjną wydaną jedynie w przedmiocie dopuszczenia do ruchu zakupionego samochodu i nie może być on traktowany jako element jego identyfikacji, a co za tym idzie nie może mieć decydującego znaczenia dla określenia rodzaju pojazdu dla celów podatkowych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 194 § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie mocy dowodowej dokumentów rejestracyjnych pojazdu wydanych przez belgijskie organy administracji organ wskazał, że w aktach sprawy znajdują się jedynie niemieckie dokumenty rejestracyjne samochodu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, że nie przeprowadzono dowodu z opinii biegłego na okoliczność wyceny wartości samochodu Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że za podstawę opodatkowania przyjęto wartość samochodu wskazaną na fakturze nabycia przedmiotowego samochodu. Tym samym uwzględniono argumentację podnoszoną przez Skarżącą, że samochód był pojazdem powypadkowym, co wpłynęło na jego wartość wykazaną na fakturze zakupu. Wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, dane na fakturze nie są określane tylko na potrzeby podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy, w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Tak więc kwota wykazano na fakturze nr 323 z dnia 21.06.2010r., którą Skarżąca jako nabywca była obowiązana zapłacić za przedmiotowy samochód stanowi podstawę opodatkowania w niniejszej sprawie. Tak więc zarzut niepowołania biegłego w tym zakresie należy uznać za niezasadny. Również argumenty odnośnie wyceny dokonanej przez organ podatkowy należy uznać za bezzasadne, gdyż wartość samochodu wykazana w wycenie nie została użyta do określenia zobowiązania podatkowego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia 87 pkt 1 Konstytucji poprzez oparcie wydanego rozstrzygnięcia na akcie normatywnym, niebędącym źródłem prawa powszechnie obowiązującego, mianowicie na "Notach Wyjaśniających do systemu Zharmonizowanego" organ odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny. Aktem prawnym określającym elementy konstrukcyjne podatku jest ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, natomiast Noty Wyjaśniające stanowią wskazówki dla klasyfikacji towaru w CN pomimo, że nie mają mocy wiążącej i charakteru podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, Zasadę tę potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06. Pomocnicze znaczenie przy ustalaniu właściwej pozycji CN mają wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. z 2006 r. nr 86, poz. 880; stanowi ono obraz Not Wyjaśniających do HS) oraz Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich z dnia 30 maja 2008 r. (2008/C 133/01). Noty te w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Jakkolwiek noty wyjaśniające nie mają mocy wiążącej i charakteru podstawy prawnej rozstrzygnięcia, to stanowią dla klasyfikacji towaru w CN wskazówki, które w istotny sposób przyczyniają się do interpretacji zakresu poszczę solnych pozycji CN (por. wyroki TSUE z 27 kwietnia 2006 r. sygn. C-15/05 Kawasaki Motors Europe oraz z 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06). Organ stanął na stanowisku, że zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt. 1 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Jako dzień powstania obowiązku podatkowego przyjęto dzień 22 września 2010 r. - dzień pierwszej udokumentowanej czynności, która miała miejsce na terenie kraju, tzn. datę pierwszego badania technicznego w kraju. Organ wyjaśnił, że z rachunku kupna nr 323 z dnia 21.06.2010r. wynika, że Skarżąca dokonała zakupu samochodu marki AUDI A6 za kwotę 12.300,00 EURO. Wartość pojazdu wynikająca z umowy zakupu w przeliczeniu na krajową walutę według kursu NBP z dnia 22.09.2010 wynosi.: 1 EUR = 3,9427 zł 12.300,00 EUR x 3,9427 zł = 48.495,00 zł. Zgodnie z treścią art. 105 pkt 1 u.p.a. zastosowano stawkę 18,6% dla pojazdów samochodowych osobowych o pojemności silnika powyżej 2000cm3. Podatek akcyzowy wyniósł zatem 9.020,00 zł (48.495,00 zł x 18,6%). 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 maja 2014r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy tj: art 197 § 1 O.p. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w sytuacji gdy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu wyceny pojazdu, dla właściwego ustalenia podstawy opodatkowania, art. 187 § 1 w z w. z art. 122 O.p. poprzez niekompletne zebranie materiału dowodowego, w szczególności dowodu na okoliczność charakteru pojazdu w chwili powstania obowiązku podatkowego, art. 187 § 3 O.p. poprzez uznanie za fakt notoryjny okoliczności, iż przedmiotowy pojazd był w chwili powstania obowiązku podatkowego pojazdem osobowym, gdyż nie przeprowadzony został dowód na tę okoliczność, art. 194 § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie mocy dowodowej dokumentów rejestracyjnych pojazdu wydanych przez niemieckie i polskie organy administracji, pomimo ich niekwestionowania oraz nieprzeprowadzenie dowodu przeciwnego obalającego istniejące domniemanie, 2) prawa materialnego tj; art. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż nabyty przez Skarżącą pojazd był pojazdem osobowym kwalifikującym się do pozycji CN 8703 w chwili jego wewnątrzwspólnotowego nabycia, - art. 87 pkt 1 Konstytucji poprzez oparcie wydanej decyzji na akcie normatywnym, niebędącym źródłem prawa powszechnie obowiązującego, mianowicie na "Notach Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego" wydanego przez Światową Organizację Celną, które nie są częścią porządku prawnego RP oraz nie mają żadnej formy normatywnej wskazanej w tym przepisie. 8. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 9.1. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) określanej dalej jako ,,p.p.s.a.," której art. 134 § 1 wskazuje, że Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu. 9.2. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zaklasyfikowanie przez organy podatkowe samochodu Audi A6 do pozycji 8703 CN, obejmującej samochody osobowe, a nie jak domaga się tego Skarżąca do pozycji CN 8704, obejmującej pojazdy ciężarowe, co wpłynęło na objęcie jego nabycia podatkiem akcyzowym. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy powołanej wyżej ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626). Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. stanowi, że w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. W rozpatrywanej sprawie nabycie prawa rozporządzania spornym pojazdem jak właściciel nastąpiło w dniu 21 czerwca 2010 r., natomiast przemieszczenie z terytorium wspólnoty na terytorium kraju nastąpiło najpóźniej 22 września 2010 r., w tym bowiem dniu przeprowadzono w Polsce pierwsze badanie techniczne tego pojazdu. Zasadnie zatem organy podatkowe uznały, że datą powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego pojazdu jest 22 września 2010 r. Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W przyjęty tam sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Prawidłowej klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie "ORINS"), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L z dnia 31 października 2009r. str. 1). W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a. definiujący samochody osobowe obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem w tej pozycji jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi). Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej – Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy podatkowe prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Tym samym za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej. Noty te w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Jakkolwiek noty wyjaśniające nie mają mocy wiążącej i charakteru podstawy prawnej rozstrzygnięcia, to stanowią dla klasyfikacji towaru w CN wskazówki, które w istotny sposób przyczyniają się do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN (por. wyroki TSUE z 27 kwietnia 2006 r. sygn. C-15/05 Kawasaki Motors Europe oraz z 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06). W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez Skarżącą nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle niemieckich przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. – Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.). Związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma żadnego znaczenia. Tym samym dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego, spełniając zupełnie inną rolę. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego, czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. W orzecznictwie wskazuje się, że dowód rejestracyjny jest decyzją administracyjną w przedmiocie dopuszczenia do ruchu zakupionego pojazdu i nie może być traktowany jako element jego identyfikacji, a co za tym idzie nie może mieć decydującego znaczenia dla określenia rodzaju pojazdu dla celów podatkowych, o czym zasadnie skonstatował organ odwoławczy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2004 r., sygn. akt. III SA 2793/03, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 133/11, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r. III SA/Gl 647/09 czy wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 163/11 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zapisy w dowodzie rejestracyjnym, dokumencie homologacji czy zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu jako sporządzone w oparciu o przepisy prawa o ruchu drogowym mogą mieć zatem w procesie klasyfikacji pojazdu znaczenie jedynie posiłkowe i w żadnym wypadku nie przesądzają automatycznie o kwalifikacji pojazdu dokonywanej w oparciu o Nomenklaturę Scaloną. W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść dokumentów rejestracyjnych pojazdu. Poza tym, nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym (por. wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, WSA w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11 dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, iż nie jest przedmiotem sporu, że samochód marki Audi A6 został wyprodukowany jako samochód osobowy. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2012 r. firma B wyjaśniła, że samochód ten został wyprodukowany jako 5 miejscowy samochód osobowy, bez przegrody, z kompletem szyb bocznych. W dniu 22 maja 2013 r. przeprowadzono oględziny pojazdu. W ich wyniku ustalono, że przedmiotowy samochód jest pięciodrzwiowy, z dwoma rzędami siedzeń, miejsc siedzących 5, wszystkie miejsca wyposażone w pasy bezpieczeństwa oraz w zagłówki (4). Wszystkie siedzenia posiadają tapicerkę skórzaną, siedzenia tylne składane, dzielone podłokietnikiem. Przeszklone boczne drzwi skrzydłowe w ilości 4 szt, wszystkie ze schowkami, okna wzdłuż dwubocznych paneli oraz z tyłu. Schowki w oparciach siedzeń pierwszego rzędu przeznaczone dla pasażerów z drugiego rzędu siedzeń. Głośniki w tylnych i przednich drzwiach. Uchwyty w suficie dla pierwszego i drugiego rzędu siedzeń, miękka podsufitka z trzypunktowym oświetleniem. Wyposażenie wnętrza kojarzące się z przeznaczeniem dla pasażerów: radio z nagłośnieniem, klimatyzacja dwustrefowa, elektrycznie regulowane szyby we wszystkich drzwiach, poduszki powietrzne przednie i boczne (8 szt.). W ocenie Sądu, w tym przypadku nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń organów podatkowych, że przedmiotowy samochód posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. Natomiast strona skarżąca wskazywała, iż w przedmiotowym pojeździe dokonane zostały zmiany polegające na zdemontowaniu tylnej kanapy, zamocowaniu przegrody oddzielającej część pasażerską od towarowej, zdemontowanie paneli okiennych i zastąpienie okien tylnych blachą, zamontowaniu drewnianej podłogi w części załadunkowej nie zmieniają zasadniczego przeznaczenia pojazdu, zlikwidowanie wyposażenia pojazdu w części towarowej. Dyrektor Izby Celnej zasadnie podkreślił, że faktura wystawiona przez firmę C potwierdzająca naprawę karoserii samochodu zawiera jedynie informację, że dokonano demontażu wnętrza samochodu oraz zamontowano przegrodę, natomiast brak jest dowodów potwierdzających dokonanie zmian w zakresie wskazanym przez stronę. Ponadto należy podkreślić, że tego rodzaju dostosowanie pojazdu do aktualnych potrzeb jego użytkownika nie stanowią ingerencji w konstrukcję pojazdu powodującą zmianę jego zasadniczego przeznaczenia. Wprawdzie wskazane przez Skarżąca zmiany potwierdzają, że samochód spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zmiany dokonane w samochodzie - umożliwiające przewóz towarów, nie były właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji. Ewentualne zmiany konstrukcyjne dokonane w samochodzie osobowym wpływające na zamianę jego cech konstrukcyjnych winny być potwierdzone w formie uzyskania nowej homologacji dla pojazdu ciężarowego, co w niniejszej sprawie nie mało miejsca. Pojazd ten ani w Polsce, ani za granicą, nigdy nie uzyskał homologacji ciężarowej. Sąd jeszcze raz podkreśla, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów (por. wyroki WSA w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2013 r., I SA/Gd 1134/12, z dnia 12 grudnia 2012 r., I SA/Gd 503/12, z dnia 7 listopada 2012 r., 681/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wykonana w trakcie oględzin pojazdu dokumentacja fotograficzna wskazuje, że w sprawie mamy do czynienia z samochodem zdecydowanie osobowym. Za takim wnioskiem przemawia nie tylko opisane już wyposażenie kabiny pojazdu, ale także sama bryła nadwozia, która sugeruje osobowe przeznaczenie. W ocenie Sądu, organy celne prawidłowo wskazały zatem, że sporny pojazd przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób. Powyższe organy ustaliły na podstawie zgromadzonych dokumentów oraz przeprowadzonych oględzin. Wzięto przy tym pod uwagę, że przedmiotowy pojazd posiada wszystkie znamiona samochodu osobowego, zasadnie konstatując, iż został on zaprojektowany jako pojazd osobowy, posiadał wyłącznie homologację osobową, zaś w przedmiotowym samochodzie nie dokonano trwałych zmian konstrukcyjnych. Zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art.197 § 1 O.p. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu wyceny pojazdu. Zgodnie z powołanym art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. W związku z powyższym organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż kwota wykazana na fakturze z dnia 21 czerwca 2010r. dokumentująca zakup przedmiotowego pojazdu stanowi podstawę opodatkowania w niniejszej sprawie. Jednocześnie wartość wynikająca z faktury uwzględniała fakt, iż pojazd ten był samochodem powypadkowym. W związku z powyższym niezasadne są zarzuty strony co do braku powołania biegłego jak i dokonania wyceny wartości pojazdu. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 122 O.p., zgodnie z którym w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis ten wyraża zasadę prawdy obiektywnej, jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego. Realizacji tej zasady służą przepisy rozdziału 11 - "Dowody" (Dział IV Ordynacji podatkowej) regulujące postępowanie dowodowe, w tym m.in. przepis art. 187 § 1 O.p. nakładający na organ podatkowy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zadaniem organów podatkowych jest więc takie ustalenie stanu faktycznego, aby odpowiadał on rzeczywistości. Prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy podatkowej, wiążące się z właściwym zastosowaniem odpowiednich norm materialnoprawnych, uzależnione jest od uprzedniego dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego polegającego na zebraniu materiału dowodowego, a następnie jego rozpatrzeniu i swobodnej jego oceny, w myśl reguł określonych w przepisach art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W ocenie Sądu nie można uznać, że organy podatkowe nie podjęły niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Uznać także należy, że prawidłowo i zgodnie z normami wynikającymi z art. 187 i 191 O.p. zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy. Jak już wyżej zostało wskazane brak było dowodów potwierdzających stanowisko strony skarżącej, iż w samochodzie dokonano zmian konstrukcyjnych zmieniający zasadnicze przeznaczenia pojazdu, tym samym organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w momencie powstania obowiązku podatkowego przedmiotowy pojazd był pojazdem osobowym. Jak już wskazano wyżej, istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu, w tym również (choć nie tylko) dokumentów rejestracyjnych. W niniejszej sprawie te dokumenty rejestracyjne zarówno wydane w Niemczech jak i Polsce zostały także wzięte pod uwagę przez organy podatkowe, jednak uwzględniając pozostałe okoliczności dotyczące cech i ogólnego wyglądu samochodu (istotnych dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia), zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia rodzaju pojazdu nie mogły być decydujące. W związku z powyższym niezasadny jest zarzut naruszenia art. 194 §1 O.p. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ art. 87 pkt 1 Konstytucji RP, czemu dał wyraz w niniejszym uzasadnieniu. Podsumowując, skoro organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały wskazany pojazd w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy w rozumieniu art. 100 ust.4 u.p.a., to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą. 9.3. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.