I OZ 589/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 458/14 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi R.P. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie R.P. uczynił decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 458/14, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwał R.P. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie z dnia 11 czerwca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu stało się przedmiotem zażalenia R.P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia podał, iż Sąd pierwszej instancji wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego wskazując błędną podstawę prawną, tj. § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, bowiem zastosowanie w niniejszej sprawie powinien znaleźć przepis § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia, a zatem skarżący powinien uiścić wpis w wysokości przewidzianej dla skargi na bezczynność organu. Stwierdził, iż zaskarżoną decyzję wydano bezpodstawnie, a zatem w takim przypadku "każde jej zaskarżenie jest zaskarżeniem bezczynności". Podniósł ponadto, iż to przewodniczący składu orzekającego, a nie przewodniczący wydziału sądu, jest uprawniony do wzywania do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Jeżeli więc przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy w zależności od wysokości należności objętych zaskarżeniem, to w sprawie należy uiścić wpis stały. Jednocześnie w art. 233 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie błędnie zastosował podstawę prawną wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, jednak uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem wysokość wpisu została określona prawidłowo. Zgodnie z powołanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu przepisem § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – 200 zł. Przedmiotem niniejszej sprawy jest jednak decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], która została wydana w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z § 2 ust. 5 cyt. rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. To zatem ten przepis powinien stanowić podstawę wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Za chybiony należy uznać zarzut zawarty w zażaleniu, iż podstawą wezwania do uiszczenia wpisu powinien być przepis § 2 ust. 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia, bowiem z treści skargi w sposób bezsporny wynika, iż jej przedmiotem skarżący uczynił decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], nie zaś bezczynność tego organu. Wyjaśnić również należy, iż stosownie do § 32 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba ze został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że uprawnienie do wzywania do uiszczenia wpisów sądowych przysługuje przewodniczącemu wydziału. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.