II SA/Bd 588/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Protokolant asystent sędziego Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 września 2014 r. sprawy ze skargi D. N. i Z. N na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. po rozpatrzeniu wniosku D. i Z. N. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy R. C. z dnia ... 2012 r. znak: ... o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na działkach nr ... i ... obręb R. W. budowy stacji elektroenergetycznej ... KV "G." wraz z przebudową i zmianą lokalizacji słupa nr ... linii ... KV relacji GPZ G. W. GPZ J. oraz budowy zjazdu, postanowieniem z ... 2014 r. (...) - na podstawie art. 61 a oraz 123,124 i 157 Kpa odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z uwagi na brak interesu prawnego po stronie wnioskodawców. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący wskazali, że SKO w T. naruszyło przepisy art. 7 i art. 77 Kpa oraz art. 28 Kpa, poprzez zaniechanie wnikliwego rozpatrzenia sprawy i nieuwzględnienie ich interesu prawnego wynikającego z prawa własności, jako że realizacja inwestycji polegającej na budowie nowego słupa elektroenergetycznego istniejącej linii spowoduje przemieszczenie przewodów nad ich działką, co wpłynie na możliwość korzystania z nieruchomości i spowoduje spadek jej wartości. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy SKO w T. postanowieniem z ... 2014 r. (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z 127 § 3 i 144 Kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując na brak przymiotu strony skarżących, z uwagi na brak interesu prawnego o którym stanowi art. 28 Kpa. Składając skargę D. i Z. N. zarzucili naruszenia art. 7, 28, 77 i 107 Kpa, wnosząc o uchylenie postanowienia oraz zasądzenie kosztów procesowych, wywodząc że z uwagi na oddziaływanie inwestycji na ich nieruchomość posiadają interes prawny. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. O jej oddalenie wniósł także uczestnik postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po myśli przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, natomiast zgodnie z art. 133 § 1 ww. ustawy sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że decyzją z dnia ... 2012 r. Burmistrz Miasta i Gminy R. C. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego w terenie obejmującym działki nr: ... i ... obręb R. W., gm. R. C. w zakresie budowy stacji elektroenergetycznej ... KV "G." wraz z przebudową i zmianą lokalizacji słupa nr ... linii ...KV relacji GPZ G. W. - GPZ J. oraz budowy zjazdu. Decyzja ta została zaskarżona przez skarżącego w niniejszej sprawie Z. N., a SKO w T. decyzją z ... 2013 r. (...) umorzyło postępowanie odwoławcze, uznając że odwołanie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawomocnym wyrokiem z 10 września 2013 r. – II SA/Bd 439/13 oddalił skargę D. i Z. N. na ww. decyzję SKO w T. z ... 2014 r. nr ..., podzielając wywody obu organów o braku interesu prawnego po stronie skarżącego. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., nie zaś decyzja organu pierwszej instancji rozstrzygająca merytorycznie wniosek inwestora o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Oznacza to, że zarzuty odnoszące się do tej decyzji nie mogły być przedmiotem rozważań sądu w toku niniejszego postępowania. Zgodnie z treścią przepisu art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zajmował się wykładnią przepisu art. 28 Kpa i analizował zagadnienie "przymiotu strony" w postępowaniu administracyjnym. Po myśli tych orzeczeń stroną postępowania administracyjnego może być wyłącznie podmiot, który wykaże swój interes prawny w rozstrzygnięciu konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, np. w. wyroku z dnia 27 września 1999 r. w sprawie o sygn. akt IV SA 1285/98, że: "(...) mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 Kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (...)". Oznacza to, że interes prawny ma charakter materialnoprawny i oparty jest na normach prawa materialnego. Pojęcie interesu prawnego należy rozumieć jako obiektywną, czyli rzeczywiście aktualnie istniejącą potrzebę ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny, a nie ewentualny; winien istnieć w dacie stosowania obowiązujących norm prawa materialnego i nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny. Z akt sprawy wynika, że lokalizacja inwestycji, której dotyczy decyzja z ... 2012 r. oddalona jest od nieruchomości stanowiącej własność skarżących. Nad nieruchomością skarżących usytuowana jest jedynie linia elektroenergetyczna łącząca słup nr ... ze słupem nr ... i tylko słup nr ... jest zlokalizowany na nieruchomości skarżących stanowiącej działkę nr .... Natomiast słup nr ..., którego dotyczy decyzja Burmistrza Miasta i Gminy R. C. z ... 2012 r. ... znajduje się poza terenem nieruchomości stanowiącej własność obojga skarżących. Nie można więc podzielić stanowiska skarżących, że lokalizacja planowanej inwestycji tylko dlatego, że łączy słup nr ... linią energetyczną ze słupem nr ... zlokalizowanym na nieruchomości skarżących, uprawnia ich do uzyskania przymiotu strony postępowania. Decyzja z ... 2012 r. dotyczy przebudowy i zmiany lokalizacji słupa nr ..., a nie przebiegu całej linii elektroenergetycznej. Z powyższych względów trudno więc uznać, aby skarżący mogli zostać uznani za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa. Skarżący, nie wykazali, aby przedsięwzięcie aktualnie naruszało jego interes prawny wynikający z norm prawa materialnego. W świetle powyższych ocen Sądu, brak zatem było jakiejkolwiek podstawy prawnej do przyznania skarżącym przymiotu strony w toczącym się postępowaniu. W konsekwencji zaś stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na marginesie należy tylko zauważyć, że do podobnych wniosków o braku interesu prawnego skarżących doszedł tut. Sąd wydając przywoływany wyrok z dnia 10 września 2013 r. w sprawie II SA/Bd 439/13. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.