I SA/Wa 2322/14

Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. W. D., E. M. D., A. E. R., J. E. R.ł, M. K. H., K. K.K., Ch.W., M. K. B. B., E. J. D., A. M. D., S. M. D., G. A. D.i, M. E. D.i, I. L. R. i A. M. D. na Prezydenta W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 409/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych - płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. po wydaniu wyroku z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 409/13 nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz I. W. D., E. M. D., A. E. R., J. E. R., M.K. H., K. K. K., Ch. K., M.K. B. B., E. J. D., A. M. D., S. M. D., G. A.D., M. E. D., I. L. R. i A. M.D. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 409/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 9 sierpnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. F. [...] hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. I. W. D., E. M. D., A. E. R., J. E. R., M. K. H., K. K. K., C..K., M. K. B. B., E. J. D., A. M.D., S. M. D., G. A. D., M. E. D., I. L. R. i A. M. D. wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 409/13 nakazującego wydanie decyzji w sprawie ustalenia na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. F.[...]. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż Sąd nakazał wydanie decyzji w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt, co nastąpiło w końcu grudnia 2013 r. Termin ten nie został dotrzymany, mimo że skarżące wezwały organ pismem z dnia 25 marca 2014 r. do wykonania wyroku. Ponadto wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] Warszawy wyjaśnił, że strona została poinformowana o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym w ww. wyroku Sądu, tj. konieczności zabezpieczenia środków pieniężnych przeznaczonych na realizację decyzji odszkodowawczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi, stanowiącej, zgodnie z jej treścią, skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany został w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 § 1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 24 marca 2014 r. strona skarżąca wezwała organ do wykonania przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem organ w odpowiedzi na skargę nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w ww. trybie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy Prezydentowi W. można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2014 r., w którym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w., w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sądowych sprawy I SAB/Wa 409/13 wynika, że akta administracyjne zostały zwrócone do organu w dniu 20 stycznia 2014 r. (k. 90). W piśmiennictwie wskazuje się, że niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że tak ustalony termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 kpa (zob. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010r. s. 366). Uwzględniając więc zasadę obliczania terminu wyznaczonego przez sąd do załatwienia sprawy przez organ administracyjny stwierdzić należy, iż organowi w dniu 20 marca 2014 r. upłynął termin do załatwienia sprawy. Dalsze prowadzenie po tym terminie postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. F. [...] oznacza, że żądanie skarżących znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ppsa). Zgodnie z art. 154 § 6 ppsa sąd administracyjny wymierza grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013 r. (M. P. z 2014 r. poz. 146) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.650,06 zł. Górną granicą grzywny wymierzonej na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi była w tej sprawie kwota [...] zł. Możliwość wymierzenia grzywny w określonym wyżej przedziale pozwala Sądowi na miarkowanie jej wysokości w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo nie wydaniu aktu lub nie dokonaniu czynności. Ta zaś po części zależy od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego, ale także prawnego sprawy, ale również od okoliczności faktycznych. Na gruncie przedmiotowej sprawy, dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość w. - w ocenie Sądu – jest faktem znanym z urzędu okoliczność braku środków pieniężnych na wypłacenie odszkodowań. Przy czym powyższe nie może stanowić podstawy dla braku rozstrzygnięcia w sprawie. Z tego też względu ustalając wysokość grzywny Sąd wziął to pod rozwagę. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku - będzie grzywna w wysokości [...] zł. Sąd uznał jednocześnie, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. po wydaniu wyroku z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 409/13 nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Stanowisko to wynika, ze wskazanej powyżej okoliczności braku środków wystarczających na wypłatę odszkodowań za grunty warszawskie oraz informacji, której Prezydent udzielił skarżącym po wniesieniu skargi – w dniu 11 lipca 2014 r., o przyczynach nierozpoznania sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 oraz art. 119 pkt 2 i 120 ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.