I OZ 1133/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-12-10

Skład orzekający: Jan Paweł Tarno

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne na podstawie art. 227 § 1 PPSA. Jednakże, w niniejszej sprawie zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu siedmiu dni od doręczenia postanowienia, co skutkuje jego odrzuceniem.
Stan faktyczny
Skarżący S. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu odmawiającą dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego. Referendarz sądowy postanowieniem z 9 września 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 27 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza, uznając go za wniesiony po terminie. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA, które zostało odrzucone przez NSA jako wniesione po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 października 2014 r., II SA/Op 189/14 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 9 września 2014 r., II SA/Op 189/14 referendarz sądowy oddalił wniosek S. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego. Postanowieniem z 27 października 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił sprzeciw wniesiony od powyższego postanowienia. Sąd I instancji wskazał, że kierowana do skarżącego przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego z 9 września 2014 r. została doręczona 15 września 2014 r. w trybie zastępczym, określonym w art. 72 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Doręczenie było skuteczne, a więc przewidziany w art. 259 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu rozpoczął bieg 16 września 2014 r. i upłynął z dniem 22 września 2014 r. Natomiast skarżący wniósł sprzeciw poprzez nadanie przesyłki w placówce pocztowej 23 września 2014 r., a zatem czynności tej dokonał już po upływie terminu. W zażaleniu skarżący podkreślił, że z uwagi na pogarszającą się ciągle sytuację finansową, za zasadne uważa wniesienie zażalenia na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżący zaznaczył, że jeżeli jego zażalenie zostanie odrzucone z powodów formalnych, albo zostanie oddalone, to wnosi o "reaktywację pierwotnego wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej", lecz rezygnuje z ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obecnie nie ma wątpliwości, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 30 listopada 2009 r., I GPS 1/09, publ. ONSAiWSA z 2010 r., nr 2, poz. 17). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w cyt. uchwale, przepis art. art. 227 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, jest na tyle pojemny, że obejmuje swą hipotezą postanowienia i zarządzenia wydawane w ramach materii dotyczącej kosztów sądowych, a więc także dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia referendarza. Tym samym, zażalenie S. W. należało uznać za dopuszczalne. Podlegało ono jednak odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu do jego wniesienia. Termin, w jakim należy wnieść zażalenie został uregulowany w art. 194 § 2 p.p.s.a. i wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia. O terminie i sposobie wniesienia zażalenie skarżący został pouczony w piśmie dołączonym do odpisu postanowienia Sądu pierwszej instancji z 27 października 2014 r. (punkt pierwszy pouczenia, k. 74 akt sądowych). W związku z tym, że pismo zostało doręczone 4 listopada 2014 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 11 listopada 2014 r. Zażalenie skarżący nadał w placówce pocztowej 14 listopada 2014 r., to znaczy już po upływie terminu. Sądy administracyjne rozpoznają pisma wniesione w terminie przewidzianym w ustawie procesowej. Dlatego też, Naczelny Sąd Administracyjny był zobligowany do odrzucenia zażalenia wniesionego na postanowienie z 27 października 2014 r. i nie mógł orzekać w sprawie zgodności tego postanowienia z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło