II OZ 1116/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 628/14 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. odrzucił wniosek B. A. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę B. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych skargi w zakreślonym przez sąd terminie. Postanowienie skarżący odebrał osobiście w dniu 24 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. oddalił skargę kasacyjną B. A. na powyższy wyrok. Następnie w dniu 11 czerwca 2015 r. skarżący B. A. wniósł o przywrócenie terminu dla dokonania czynności w postępowaniu sądowym wywodząc, że bez swojej winy nie powziął wiadomości o treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego bowiem w dniach 16 czerwca do 15 lipca 2014 r. odbywał indywidualne zabiegi rehabilitacyjne poza miejscem zamieszkania tj. w rejonie Trójmiasta i nie mógł odebrać kierowanego do niego wezwania. W ocenie Sądu I. instancji powyższy wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu należy uznać dzień 24 września 2014 r., tj. dzień odbioru przez skarżącego postanowienia Sądu o odrzuceniu jego skargi. Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był dzień 1 października 2014 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek złożył dopiero w dniu 11 czerwca 2015 r., a zatem z przekroczeniem 7- dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Dodatkowo wskazał, że w orzecznictwie wskazuje się również, że w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął. Z akt niniejszej sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 lutego 2015 r. W związku z powyższym nawet gdyby przyjąć najbardziej korzystną dla strony interpretację, należy stwierdzić, że 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczony od 9 lutego 2015 r. mija z dniem 16 lutego 2015 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżący złożył dopiero 11 czerwca 2015 r., a zatem i tak z przekroczeniem 7- dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że Sąd I. instancji skupił się wyłącznie na art. 87 § 1 p.p.s.a. i terminie 7-dniowym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu dla wykonania czynności, której uprzednio nie dokonano, a "pominął" całkowicie treść § 5 art. 87 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego z treści art. 87 § 5 p.p.s.a. wynika, że oprócz siedmiodniowego terminu dopuszcza się termin roczny do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Termin ten został przez skarżącego zachowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Powyższe oznacza, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu. Zgodnie z treścią art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Z treści art. 87 § 5 wynika, że możliwość przywrócenia uchybionego terminu została, co do zasady ograniczona jest rocznym terminem liczonym od dnia uchybionego terminu. Oznacza to, że oprócz wymogu o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. tj. złożenia wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dodatkowo § 5 art. 87 p.p.s.a. zaostrza warunki przywrócenia terminu o złożenie go w terminie roku od dnia uchybienia terminu. Zatem w przypadku gdy przyczyna uchybienia terminu ustała po roku, przywrócenie terminu możliwe jest tylko w wyjątkowych okolicznościach. W przedmiotowej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 9 lutego 2015 r. tj. w dniu w którym pełnomocnik skarżącego otrzymał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu w Bydgoszczy o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został natomiast złożony w dniu 11 czerwca 2015 r. zatem po terminie o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Za nietrafny należy uznać zarzut skarżącego, iż zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wydał sędzia który winien być wyłączony z mocy ustawy ponieważ brał udział w niniejszym postępowaniu tj. wydał w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 10 września 2014 r. o odrzuceniu skargi skarżącego. Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Pod pojęciem "sprawy", o której mowa w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., należy rozumieć orzeczenie rozstrzygające sprawę sądowoadministracyjną co do istoty (tj. wyrok lub postanowienie w przedmiocie zaskarżonego aktu administracyjnego), nie zaś rozstrzygnięcie kwestii incydentalnej w toku postępowania. Podejmowane przez sąd postanowienia w kwestiach, tj.: przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, mają charakter wpadkowy i nie sposób przyjąć, by podjęcie w tym przedmiocie decyzji przez sędziego godziło w prawo strony do bezstronnego sądu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.