I SA/Rz 569/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska / spr./ Sędziowie NSA Jacek Surmacz WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 września 2014r. sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - I SA/Rz 569/14 UZASADNIENIE Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /powoływany dalej jako organ I instancji/ wydał w dniu [...] kwietnia 2014r. decyzję nr [...] w stosunku do K. H. w przedmiocie płatności z tytułu gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W decyzji tej zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 14 dni od daty jej otrzymania, za pośrednictwem organu I instancji. W decyzji tej podany został adres K. H. wskazany przez niego we wniosku o przyznanie płatności i decyzję tę przesłano za pośrednictwem poczty na tenże adres. Odbiór tej decyzji /oraz drugiej decyzji tego samego organu z tej samej daty dotyczącej płatności bezpośrednich/ potwierdziła w dniu 4 kwietnia 2014r. A. Ł. określona na dowodzie doręczenia jako pełnomocnik /"pełn."/. Odwołanie od tej decyzji K. H. nadał za pośrednictwem poczty w dniu 22 kwietnia 2014r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014r. nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /powoływany dalej jako organ II instancji/ stwierdził uchybienie przez K. H. terminu do wniesienia odo wlania od wymienionej na wstępie decyzji organu I instancji a jako podstawę prawną wskazał art. 134, art. 129 § 23 i art. 57 ustawy z dnia 14 czerwca 2 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm. – powoływany dalej jako kpa/. W uzasadnieniu tego postanowienia organ II instancji podał, że decyzja organu I instancji doręczona została stronie w dniu 4 kwietnia 2014r. a zatem termin do wniesienia od niej odwołania upływał z dniem 18 kwietnia 2014r. Ponieważ odwołanie wniesione zostało za pośrednictwem poczty w dniu 22 kwietnia 2014r. /data nadania/, to nastąpiło to z uchybieniem terminu i wobec tego orzeczono jak w sentencji postanowienia. K. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisane wyżej postanowienie organu II instancji i wniósł o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem art. 134 w związku z art. 39, art. 7, art. 77 § 1, art. 129 § 2 w związku z art. 57 p 5 kpa. Skarżący zarzucił, że nie doszło do skutecznego doręczenia mu opisanej wyżej decyzji organu I instancji, ponieważ przesyłka zawierającą tę decyzję nie został mu doręczona "pod adres zamieszkania [...]", lecz na adres A. Ł., która podpisała zwrotne potwierdzenie odbioru. A. Ł. nie była upoważniona do odbioru przesyłek adresowanych do skarżącego, gdyż udzielone jej uprzednio przez skarżącego upoważnienia do odbioru korespondencji i przesyłek pocztowych, wygasło kilka miesięcy wcześniej. Organ II instancji uznał to doręczenie za skuteczne mimo, że pokwitowanie odbioru było wadliwe i nie dopełnił obowiązku wyjaśnienia zakresu pełnomocnictwa "oraz podstawy w oparciu o jaką występuje". W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W sprawie niesporna jest okoliczność, że opisana na wstępie decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2014r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia, do wskazanego organu II instancji za pośrednictwem organu I instancji, zgodne z art. 127 § 1i § 2, art. 128, art. 129 § 1 i § 2 kpa. Odbiór tej decyzji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru potwierdziła w dniu 4 kwietnia 2014r. A. Ł. z zaznaczeniem: "/pełn./". Liczony od powyższej daty doręczenia termin do wniesienia odwołania upływał więc z dniem 18 kwietnia 2014r., natomiast odwołanie wniesione zostało – tj. nadane w placówce pocztowej pod adresem organu I instancji – w dniu 22 kwietnia 2014r., a więc niewątpliwie po upływie wskazanego wyżej terminu. W przedmiotowym odwołaniu skarżący zawarł zarzuty merytoryczne, nie odnosił się natomiast ani do sposobu, ani do daty doręczenia decyzji organu I instancji. W aktach sprawy brak jest też jakichkolwiek danych co do udzielenia pełnomocnictwa, rodzaju tego pełnomocnictwa itd. przez skarżącego A. Ł. Jednakże, jak wynika z treści skargi, A. Ł. była pełnomocnikiem skarżącego, ale nie wiadomo jakiego rodzaju było to pełnomocnictwo, kiedy udzielone i kiedy odwołane. Założyć należy, że nie było to pełnomocnictwo procesowe, skoro nie zostało przedłożone do akt i wobec tego domniemywać można, że było to pełnomocnictwo tzw. pocztowe, czyli udzielone na podstawie art. 38 ust. 1-4 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe / Dz.U. z 2012r. poz. 1529 z późn. zm.- lub przepisów poprzednio w tym zakresie obowiązujących./. Pełnomocnictwo takie sporządzane jest w określonym trybie u operatora pocztowego i obejmuje – co do zasady- uprawnienie do odbioru przesyłek lub przekazów pocztowych, przy czym w treści wskazany jest jego zakres; zgodnie z art. 38 ust.4 cyt. wyżej ustawy, pełnomocnictwo takie może być odwołane w każdym czasie. Zgodnie z art. 40 kpa, pisma /a więc także decyzje/ doręcza się stronie , a gdy działa przez przedstawiciela ustawowego – temu przedstawicielowi /§ 1/, a jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi /§ 2/. Kwestię udzielenia pełnomocnictwa w toku postępowania administracyjnego i wykazania go przez stosownym organem regulują przepisy art. 32-33 kpa i – jak już podnoszono wyżej – z akt nie wynika, by takie właśnie pełnomocnictwo było przez skarżącego udzielone A. Ł., niemniej jednak, jeśli udzielone jej było pełnomocnictwo pocztowe, to nie musiało ono być przedstawiane organowi, jest to bowiem inny rodzaj pełnomocnictwa tj. tylko do odbioru przesyłek.. W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy zwrotne poświadczenie odbioru decyzji organu I instancji, było formalnie prawidłowe a mianowicie zawierało datę odbioru przesyłki, czytelny podpis odbiorcy i wskazanie uprawnienia do odbioru przez inną osobę, niż wymieniony w dowodzie doręczenia adresat, to organ II instancji nie miał podstaw do kwestionowania prawidłowości tego doręczenia, ani też nie istniały przesłanki do powstania uzasadnionych wątpliwości w tym zakresie. Jak już wskazano wyżej, w odwołaniu nie zostały wskazane żadne dane co do tej kwestii, A. Ł.– określona także jako pełnomocnik – odebrała w dniu 6 marca 2014r. pismo z dnia 3 marca 2014r. adresowane do skarżącego; w skardze poza powołaniem się na orzecznictwo i podniesieniem zarzutów co do wadliwości doręczenia, nie wskazano żadnych konkretnych danych nawet co do adresu skarżącego i A. Ł./czy były odmienne/, ani też co do rodzaju pełnomocnictwa i terminu jego "wygaśnięcia, nie podano kiedy i w jaki sposób skarżący otrzymał przedmiotową decyzję organu I instancji. W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd uznał, że organ II instancji zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa i wobec powyższego skargę jako nieuzasadnioną oddalił w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm./.