I SAB/Wa 362/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Anita Wielopolska-Fonfara Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. sprawy ze skargi Z.P. i W. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Z. P. i W. M., w skardze na bezczynność Prezydenta [...], która do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła w dniu 7 lipca 2014 r., wnieśli o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od daty zwrotu akt do organu i zasadzenie kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu 11.09.2014 r. skarżący wnieśli o stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Skargi skarżący wskazali, że w dniu 20 grudnia 2013 r. złożyli wniosek o ustalenie, w tryb art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...]. W dniu 21 stycznia 2014 r. wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Zdaniem skarżących od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie są podejmowane w sprawie czynności zmierzające do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie. Z uwagi na powyższe, w ocenie skarżących, wniesienie skargi jest konieczne i uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i podał, że pismem z 18.06.2014 r. strony zostały powiadomione o powodach niezałatwienia sprawy w terminie, zaś Wojewoda [...] postanowieniem z [...].04.2014 r uznał wniesione zażalenie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności przepis art.149 nie zawierają legalnej definicji pojęcia instytucji bezczynności. Najczęściej pod pojęciem "bezczynności" rozumie się stan, w którym organ nie załatwia sprawy w określonym terminie. Maksymalny termin załatwienia sprawy przez organ prowadzący postępowanie administracyjne określa art. 35 kpa. Jednakże niewydanie decyzji w przewidzianym do tego przepisami kpa terminie nie oznacza, że organ prowadzący postępowanie pozostaje w bezczynności. W orzecznictwie wyrażony jest pogląd, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20.07.1999 r. sygn. akt I SAB 60/99 – OSP 2000 r, nr 6, poz.87). Fakt, że ustawodawca nie skonstruował legalnej definicji pojęcia "bezczynności" świadczy o tym, że pozostawił sędziowskiej ocenie dokonywanej w sprawie ze skargi na bezczynność organu, czy niezałatwienie sprawy przez organ w przewidzianym terminie należy uznać za pozostawanie tego organu w bezczynności uzasadniającej zastosowanie środków przewidzianych w art. 149 p.p.s.a. Gdyby wolą ustawodawcy było uznanie każdorazowego niewydania decyzji przez organ w przewidzianym w art. 35 Kpa terminie to niewątpliwie taką definicję "bezczynności" zamieściłby w przepisach ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W artykule zatytułowanym "Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania" Sędzia NSA prof. dr hab. Jan Paweł Tarno wyraził pogląd, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności do, których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn z powodu, których ich nie wykonał. Dalej Autor stwierdza, że należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia ( Vide: Casus 2013, nr 3 (69). Powyższy pogląd skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela . Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie, mimo że do dnia wyrokowania, organ nie wydał decyzji to materiał dokumentacyjny wskazuje , że organowi nie można przypisać bezczynności. Jest bezsporne, że wniosek o ustalenie odszkodowania za nieruchomość dekretową został złożony do organu 20 grudnia 2013 r. Pierwszą czynność w sprawie organ podjął już w dniu 07 stycznia 2014 r. wzywając wnioskodawców do uzupełnienia braków wniosku. Następnie gromadził materiał dowodowy, występując do właściwych organów o akta własnościowe, o zaświadczenia z dawnej księgi wieczystej, o dane z ewidencji gruntów i do Archiwum Państwowego [...]. Czynności te były podejmowane w okresie styczeń – marzec 2014 r. Archiwum Państwowe w W. dopiero pismem z 16.05.2014 r. zwróciło się o wypłatę należności za wykonanie uwierzytelnionych kopii żądanych dokumentów. Do dnia wyrokowania nie wynika z akt by żądane dokumenty z Archiwum zostały doręczone. Ostatnia czynność przed przekazaniem akt do Sądu, w związku z wniesioną skargą na bezczynność datowana jest na 18.06.2014 r. Należy także wskazać, że w piśmie z 24.03.2014 r. wystosowanym do pełnomocnika skarżących organ wskazał powody niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa i przedstawił jakie czynności zostały w sprawie podjęte oraz jakie ustalenia jeszcze są konieczne z uwagi na przesłanki określone w art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w oparciu o który to przepis rozpoznawany jest wniosek skarżących. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza , że podejmowanie czynności przez organ w rozpoznawanej sprawie następuje bez zbędnej zwłoki, w rozsądnych terminach, wszystkie te czynności pozostają w ścisłym związku z rozpoznawaną sprawą, gdyż zgromadzenie wskazanych dowodów jest niezbędne do rozpoznania wniosku skarżących o odszkodowanie. Podnieść także należy, że z urzędu Sądowi jest wiadome, iż sprawy o odszkodowania za nieruchomości dekretowe maja skomplikowany charakter, wymagają zgromadzenia obszernego materiału dowodowego w tym również archiwalnego , co związane jest z poszukiwaniem dowodów w wielu instytucjach, a następnie oceny tak zgromadzonych dowodów. Już tylko dla przedstawienia całości postępowania w sprawie należy wskazać, że Wojewoda [...], postanowieniem z [...].04.2014 r. nr [...], uznał wniesione przez skarżących zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powodem takiego rozstrzygnięcia było to, że na dzień złożenia zażalenia Prezydent [...] nie przekroczył ustawowych terminów załatwienia sprawy, bowiem od daty złożenia wniosku do daty złożenia zażalenia upłynął dopiero miesiąc. W oparciu o powyższe Sąd stwierdza, że na datę wyrokowania Prezydent [...] nie pozostawał w bezczynności z załatwieniem sprawy wniosku skarżących o odszkodowanie, co czyni skargę na bezczynność tego organu niezasadną i z tego względu Sąd na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.