VI SA/Wa 2362/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. Sp. k. zs. w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Decyzją Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej z dnia [...] listopada 2012 r., wydaną w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. wniosku V. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] (wnioskodawcy) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Listwa przypodłogowa" o nr Rp-[...] przysługującego D. N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "C." w [...] (uprawniony), na podstawie art. 102 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r., Nr 49, poz. 508 z późn. zm.; dalej: p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalono wniosek i przyznano uprawnionemu zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu przypomniano, że w dniu [...] czerwca 2008 r. wpłynął do Urzędu Patentowego RP wniosek V. S.A. - ...] Sp. k. w [...] (obecnie: V. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...]; ) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Listwa przypodłogowa" Rp-[...] udzielonego na rzecz C. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "C." w [...] z pierwszeństwem od dnia [...] marca 2002 r. Dodatkowo wnioskodawca zażądał zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Swój interes prawny wnioskodawca wywiódł z otrzymanego od uprawnionego pisma z dnia [...] marca 2008 r. wzywającego do zaprzestania naruszania jego prawa wyłącznego. Jako podstawę prawną swojego żądania strona wskazała art. 31-33 w związku z art. 108 p.w.p. Nadto wnioskodawca wskazał na § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wzorów przemysłowych. Zdaniem strony, zgłoszony do ochrony wzór przemysłowy nie wypełnia wymogów jasnego i wyczerpującego przedstawienia istoty wzoru przemysłowego. Ponadto wnioskodawca wskazał na naruszenie art. 104 p.w.p. z uwagi na brak oryginalności spornego wzoru przemysłowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska przedstawił "Analizę porównawczą elementów wzoru Rp-[...] z ich odpowiednikami znanymi w dacie pierwszeństwa od uzyskania prawa z rejestracji". Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. pełnomocnik uprawnionego zawiadomił Urząd Patentowy RP, iż w dniu [...] listopada 2008 r. uprawniony C. N. zmarł. W związku z powyższym wniósł on o zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. Pełnomocnik uprawnionego podniósł, że śmierć strony stanowi okoliczność skutkującą z urzędu zawieszeniem postępowania w celu umożliwienia wejścia do postępowania na miejsce strony jej następców prawnych. Wobec powyższego postanowieniem wydanym w dniu [...] grudnia 2008 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego ustalenia spadkobierców uprawnionego. Następnie w dniu [...] maja 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynęło pismo D. N. informujące o tym, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nabył on w drodze spadkobrania, jako syn C. N., prawo z rejestracji wzoru przemysłowego "Listwa przypodłogowa" o numerze Rp-[...]. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP Departament Rejestrów, decyzją z dnia [...] września 2009 r., dokonał zmiany w rejestrze spornego wzoru przemysłowego wpisując jako uprawnionego D. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "C." z siedzibą w [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Urząd Patentowy RP podjął postępowanie w niniejszej sprawie. Dnia [...] maja 2012 r. wpłynęła do UPRP odpowiedź na wniosek, w której uprawniony do spornego prawa wniósł o oddalenie w całości wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...], dopuszczenie dowodu z prawomocnej decyzji UPRP z dnia [...] grudnia 2004 r. (Sp. [...]), dopuszczenie dowodu z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r. (sygn. akt VI SA/Wa 527/05), a także dopuszczenie dowodu z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r. (sygn. akt II GSK 114/06). Ponadto wniósł o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Uprawniony podniósł, że wywodzenie przez wnioskodawcę faktu niemożności odtworzenia wzoru przemysłowego o numerze Rp-[...] "w oparciu o wygląd listwy .wg figury 7 jest bezpodstawne, bowiem zgodnie z opisem wzoru fig. 7 przedstawia w sposób schematyczny połączone elementy składające się na listwę przypodłogową według wzoru natomiast wszystkie pozostałe figury (...) w sposób wystarczający dla przeciętnego fachowo pozwalają na wielokrotne odtworzenie postaci listwy zgodnie z wzorem przemysłowym wg Rp-[...]". Uprawniony stwierdził nadto, że nie ma podstaw do stwierdzenia braku "wymogu oryginalności zgodnie z art. 104 ustawy p.w.p.". W kwestii braku oryginalności uprawniony podniósł, iż UP uznał oryginalny charakter spornego wzoru w decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. (Sp. [...]). Ponadto strona odniosła się do dowodów przestawionych przez wnioskodawcę we wniosku o unieważnienie spornego prawa. Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2012 r. obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnioskodawca podniósł, że rysunek i opis spornego wzoru przemysłowego "nie spełniają wymogu jednoznacznego i wyczerpującego określenia "postaci wytworu". Nadto wnioskodawca zrezygnował z zarzutów opartych na art. 31-33 w zw. z art. 108 p.w.p. . Utrzymał natomiast zarzut dotyczący art. 102 ust. 1 p.w.p. wskazując, że "rysunek i opis wzoru przemysłowego łącznie nie określają postaci wytworu mającego być wieloelementowym, przestrzennie ukształtowanym wzorem przemysłowym". Strona podniosła, iż "nie w pełni skonkretyzowane i niejednoznaczne przedstawienie postaci wytworu pozwala na pełną dowolność w posługiwaniu się prawami z rejestracji, (...) a w rezultacie nie będzie możliwe przeprowadzenie weryfikacji kolizji spornego wzoru z innym wzorem zgłoszonym do ochrony lub wprowadzonym na rynek przez inne przedsiębiorstwo". Wobec powyższego wnioskodawca "skoncentrował się na zarzucie braku we wzorze przemysłowym Rp-[...] jednoznacznego określenia »postaci wyrobu« nadającego się do powtarzalnej produkcji". Uprawniony przedstawił decyzje Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (dalej jako OHIM) dotyczące postępowań o unieważnienie analogicznych wzorów przemysłowych między tymi samymi stronami i podkreślił, że wnioski V. Sp z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] zostały przez OHIM oddalone. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. uprawniony przedstawił swoje stanowisko co do protokołu przedstawionego na rozprawie w dniu [...] czerwca 2012 r. Podniósł, że wszystkie z sześciu elementów składające się na listwę przypodłogową według spornego wzoru przemysłowego "zostały jednoznacznie określone w opisie wzoru za pomocą rysunków przedstawiających te elementy w różnych ujęciach", a dokumentacja zgłoszeniowa ,,(rysunki i opis) zostały sporządzone zgodnie z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z 30 stycznia 2002 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wzorów przemysłowych". Według uprawnionego cechami istotnymi spornego wzoru "jest kształt widocznych powierzchni poszczególnych 6-ciu elementów składających się na listwę", a cechy te "zostały jednoznacznie określone za pomocą rysunków tych elementów i poparte opisem z określeniem cech istotnych". Uprawniony powołał się też na ustalenia dokonane przez Urząd Patentowy RP w sprawie Sp. [...] oraz sądy administracyjne w sprawach o sygnaturach VI SA/Wa 527/05 oraz II GSK 114/06. Z powyższych orzeczeń wynika, że "postać wzoru została jednoznacznie i dostatecznie ujawniona z pomocą rysunków i opisu wzoru Rp-[...]". Wnioskodawca, w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r., podniósł, że figura 7 dotycząca spornego wzoru przemysłowego "nie jest jedyną figurą, która przedstawia postać wzoru wieloelementowego", elementy końcowe na figurze 7 spornego wzoru przemysłowego "mają linie oznaczające przejście dolnej części powierzchni płaskiej w jakiekolwiek inne ukształtowanie", a elementy narożnikowe tego wzoru "nie mają linii pokazujących zmiany w ukształtowaniu ich części dolnych powierzchni". Zdaniem wnioskodawcy, "rysunek techniczny jest uniwersalnym językiem inżyniera, w którym można na tyle precyzyjnie przedstawić dowolną postać (kształt trójwymiarowy) przedmiotu, aby możliwa była jego fizyczna realizacja". Wnioskodawca podniósł, że część elementów przedstawionych na rysunku "(tj. zakończenia i główny element wzdłużny) są jednoznacznie sprzeczne z rzutami na pozostałych figurach, które rzekomo mają je przedstawiać". Strona zanegowała też zasadność tłumaczeń decyzji OHIM przedstawionych przez uprawnionego. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. wnioskodawca dokonał korekt w pierwotnym wniosku z dnia [...] czerwca 2008 r. Wskazał, że zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w brzmieniu z Dziennika Ustaw z 2001 r. (Nr 46, poz. 508). Z uwagi na to, że zgłoszenie do ochrony spornego wzoru przemysłowego nastąpiło dnia [...] marca 2002 r., zdaniem wnioskodawcy, zasadne jest zastosowanie zarządzenia Prezesa Urzędu Patentowego PRL z dnia [...] maja 1963 r. w sprawie zgłaszania w Urzędzie Patentowym PRL wynalazków, wzorów użytkowych i wzorów zdobniczych. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z tym rozporządzeniem w przypadku zgłoszenia wzoru przemysłowego "rysunki powinny być wykonane liniami trwałymi i wyraźnymi, nie można rysunku malować farbami". Odnosząc się do art. 102 p.w.p. wnioskodawca podniósł, że wzór przemysłowy musi posiadać jednoznacznie określoną postać wytworu, co pozwala na jego wielokrotne odtwarzanie. Strona podniosła, że "jeżeli na podstawie wszystkich figur rysunku - rozpatrywanych jednocześnie z uwzględnieniem, to przedstawiony rysunek nie może określać postaci wzoru przemysłowego". Odnosząc się do figury 7 przedstawionej w opisie spornego wzoru przemysłowego wnioskodawca wskazał, że "figura zbiorcza musi definiować postać wytworu w sposób umożliwiający w sposób jednoznaczny rozpoznanie cech istotnych zestawienia wszystkich elementów wzoru, w taki sposób w jaki postrzega się je wzrokowo". Strona wskazała nadto, że w postępowaniu przed urzędem Patentowym RP o numerze Sp. [...] zarzut braku możliwości fizycznej realizacji wzoru według Rp-[...] (...) nie stanowił przedmiotu orzekania". Na rozprawie w dniu [...] września 2012 r. obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnioskodawca wskazał, że podstawę wniosku stanowią przepisy art. 102 i 104 p.w.p. Jego zdaniem, postać wytworu "nie została jednoznacznie określona na rysunkach, w tym na rysunku zbiorczym (figura 7)". Podniósł, że sporny wzór nie rożni się wyraźnie od przeciwstawień przedstawionych w sprawie. Jako główny zarzut wskazał brak jednoznacznego przedstawienia postaci wytworu, co powoduje, że sporny wzór nie spełnia "warunku możliwości fizycznej realizacji". Wnioskodawca podniósł, że sporny wzór przemysłowy jest wzorem złożonym (wieloelementowym) i należy wszystkie jego cechy rozpatrywać przy złożeniu tych elementów. Problematyczne jest ustalenie proporcji elementów spornego wzoru przemysłowego. Wnioskodawca wskazał też, że sprawy prowadzone przed Urzędem Harmonizacji Rynku Wewnętrznego nie rzutują na niniejszą sprawę. Uprawniony z kolei przedstawił wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2007 r. (sygn. akt [...]) dotyczący naruszenia przez V. S.A. w [...] prawa wyłącznego udzielonego na rzecz C. N. i dotyczącego rejestrowanego wzoru wspólnotowego o numerze RCD [...]. Wskazał, że nie ma wymogu stosowania rysunku technicznego do przedstawienia wzoru przemysłowego, a sam wzór przemysłowy "nie jest rozwiązaniem technicznym, lecz postacią". Sugerowanie braku określonej postaci spornego wzoru jest, zdaniem uprawnionego, bezzasadne. Uprawniony podniósł, że decyzje OHIM dotyczą elementów spornego wzoru przemysłowego. Według uprawnionego, zarządzenie Prezesa Urzędu Patentowego PRL z dnia 7 maja 1963 r., w dacie dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego nie zawierało uregulowań dotyczących wzorów przemysłowych, a jedynie wzorów zdobniczych. Zaprzeczył też, że istnieje konieczność przedstawienia na rysunku zbiorczym wszystkich elementów składających się na wzór przemysłowy. Uprawniony podkreślił, że przedmiotowy wzór został przedstawiony na tyle jasno i wyczerpująco, że można go precyzyjnie i jednoznacznie odtworzyć w sposób przemysłowy. Wskazał też, że figura 7 "przedstawia rysunek poglądowy na listwę złożoną z jej wszystkich elementów". Uprawniony podkreślił, że przeciwstawione wzory użytkowe W-[...] i W-[...] posiadają "znaczące różnice w kształcie zewnętrznym elementu wzdłużnego". Jest to istotna różnica między tymi rozwiązaniami, co w przypadku małej swobody twórczej "jest wystarczającą cechą do stwierdzenia, iż wywiera on zupełnie odmienne wrażenie". Okoliczność ta została potwierdzona w sprawie prowadzonej przed UPRP (Sp. [...]), przed WSA w Warszawie (sygn. akt VI SA/Wa 527/05) oraz NSA (sygn. akt II GSK 114/06). Istnienie istotnych różnic między spornym wzorem a wzorami o numerach W-[...] i W-[...] potwierdzają nadto decyzje Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Powołanie się na decyzje OHIM ma, zdaniem uprawnionego, istotne znaczenie dowodowe w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia [...] października 2012 r. wnioskodawca podtrzymał podstawę prawną swojego wniosku, tj. art. 102 ust. 1 p.w.p. Wskazał, że dokumentacja zgłoszeniowa spornego wzoru przemysłowego "nie przedstawia w sposób jednoznaczny postaci wytworu - co nie pozwala na określenie przedmiotu zgłoszenia listwy przypodłogowej". Podniósł, że sporny wzór jest wzorem wieloelementowym, a jego cechą winno być to, że "jego elementy pozostają w określonym, stałym ułożeniu przestrzennym". Według wnioskodawcy "w przypadku gdy elementy wzoru przemysłowego pokazane są na różnych figurach, nie da się za pomocą wzroku odczytać postaci wytworu". Odnośnie do przedstawionych przez stronę przeciwną wzorów przemysłowych przeciwstawionych wnioskodawca stwierdził, że są to wzory jednoelementowe i dlatego ich postać nie może być porównywana ze spornym wzorem przemysłowym. Wnioskodawca wskazał, że rejestracyjny system udzielania praw na wzory przemysłowe powoduje, że badaniu podlega poprawność zgłoszenia, a kwestie nowości i oryginalności (indywidualnego charakteru) są przedmiotem oceny podczas postępowania unieważnieniowego. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. wnioskodawca sprecyzował, że swój wniosek opiera na art. 102 p.w.p. zaznaczając jednocześnie rezygnację z zarzutu braku oryginalności. Wnioskodawca podkreślił, że na gruncie obowiązujących przepisów byłaby możliwość stawiania zarzutu niesprecyzowania w zgłoszeniu postaci wytworu. Jego zdaniem także wobec spornego wzoru przemysłowego można stawiać zarzut błędnego sporządzenia dokumentacji zgłoszeniowej. Wskazał na wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2233/06), który wskazuje, iż "w obecnym stanie prawnym można wnioskować o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego z powodu wadliwości dokumentacji". Według wnioskodawcy, rozpatrywana w sprawie dokumentacja zgłoszeniowa "me pozwala na ustalenie postaci wytworu". Uprawniony wskazał na wzór przemysłowy o numerze Rp-[...] w postaci listwy przypodłogowej, którego opis i rysunki nie zawierają danych dotyczących proporcji lub długości elementów. Podniósł, że listwa jest "wyrobem o trwałej postaci, a jego cechą istotną jest kształt wszystkich elementów składających się na listwę widoczny po złożeniu listwy". Strona podniosła, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 110 ust. 2 p.w.p. w jego obecnym brzmieniu, ponieważ w dniu dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego do ochrony nie był to ustawowy warunek rejestrowalności wzoru przemysłowego. Urząd Patentowy zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 89 ust. 1 w zw. z art. 117 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego. Zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. W pierwszej kolejności Kolegium Orzekające, w zakresie dalszego rozstrzygnięcia materialno-prawnego, jest zobowiązane do ustalenia istnienia interesu prawnego po stronie wnioskodawcy w niniejszej sprawie. Pojęcie interesu prawnego nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo własności przemysłowej, jednak przyjmuje się, iż jest ono tożsame z interesem prawnym wskazanym w art. 28 k.p.a. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1999 roku, sygn. akt III RN 5/99). W art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego (jest nim postępowanie w spornym przed UPRP) pozostaje każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W doktrynie i orzecznictwie dominuje obiektywna koncepcja pojęcia strony postępowania administracyjnego, według której o przyznaniu określonemu podmiotowi statusu strony postępowania administracyjnego decydować może wyłącznie organ administracji publicznej. Stąd pojęcie interesu prawnego jest kategorią istniejącą obiektywnie i wynika z prawa materialnego. Podstawę legitymacji procesowej stanowi interes oparty na prawie, czyli stosunku materialnoprawnym określonym w przepisie prawnym występującym poza kodeksem postępowania administracyjnego. W związku z tym stosunek procesowy, który powstaje z chwilą wszczęcia postępowania, nie jest samoistny, jest jakby wtórnym stosunkiem prawnym" (T. Bigo, Ochrona interesu indywidualnego w projekcie Kodeksu postępowania administracyjnego, PiP 3/1960). Odnośnie do pojęcia "interesu prawnego" w doktrynie i orzecznictwie sądowym przeważa opinia, zgodnie z którą powinien to być interes prawny w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, obiektywnie uzasadniony i posiadający materialno-prawny charakter (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1999 r., sygn. I URN 5/99, oraz z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. III RN 218/01, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2005 r., sygn. GSK 1311/05). Istota interesu prawnego polega na jego związku o charakterze materialno-prawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu w ten sposób, że akt stosowania normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (M. Bogusz, Zaskarżenie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa 1997). W wyroku z dnia 19 stycznia 1995 r. NSA (sygn. akt I SA 1326/93) potwierdził takie stanowisko stwierdzając, iż "pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k.p.a. może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku". Podkreśla się przy tym, że interes prawny powinien być bezpośredni, konkretny, realny oraz znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 4000/01 oraz wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 3993/01). Nadto, w wyroku z dnia 19 marca 2002 r., Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt IV SA 1132/00) stwierdził, że interes prawny musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego, nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny. Nie ulega wątpliwości, iż strony pozostające w niniejszym sporze są konkurentami na rynku. D. N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwa C." w [...] przysługuje uprawnienie do ochrony wytworu, na które uzyskał prawo z rejestracji (sporny wzór przemysłowy). Kolegium Orzekające uznało, że rejestracja i używanie w obrocie gospodarczym spornego wzoru przemysłowego w istotny sposób wpływa zatem na sytuację prawną wnioskodawcy, który zajmuje się wprowadzaniem do obrotu podobnych wytworów. Zdaniem Urzędu Patentowego, wnioskodawca wskazując, iż uprawniony do prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego skierował do niego pismo przedprocesowe domagając się zaprzestania naruszania prawa wyłącznego o numerze Rp-[...], potwierdza istnienie interesu prawnego po stronie wnioskodawcy. Sądy administracyjne w Polsce potwierdzały wielokrotnie, że powyższa przyczyna może stanowić podstawę do uznania interesu prawnego (np. wyrok WSA z dnia 24 czerwca 2010 r. o sygn. akt VI SA/Wa 203/10). Tym samym zasadne było uznanie interesu prawnego po stronie wnioskodawcy w niniejszej sprawie. Ostatecznie jako prawno-materialną przesłankę swojego wniosku wnioskodawca oparł na art. 102 p.w.p. Sporny wzór przemysłowy został zgłoszony do ochrony dnia [...] marca 2002 r., a zatem w sprawie należało zastosować przepisy obowiązując w dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego. Należy podkreślić, iż od wejścia w życie ustawy Prawo własności przemysłowej w dniu 22 sierpnia 2001 r. do dnia 18 października 2002 r. brzmienie art. 102 p.w.p. było następujące. W świetle art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Natomiast stosownie do art. 102 ust. 2 p.w.p. nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. W toku postępowania wnioskodawca nie powoływał się na przesłankę braku nowości spornego wzoru przemysłowego, a ponadto zrezygnował ostatecznie z przeszkody dotyczącej braku oryginalności. Z uwagi na brak powyższych zarzutów Kolegium Orzekające nie odniosło się do tych kwestii. Na marginesie trzeba zauważyć, że kwestie braku nowości i braku oryginalności (indywidualnego charakteru) były przedmiotem oceny przez Kolegium Orzekające w sprawie Sp. [...] (decyzja z dnia [...] grudnia 2004 r.), a następnie, w wyniku skargi, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05), oraz, w wyniku skargi kasacyjnej, przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06). Wnioskodawca zgłaszał natomiast w toku postępowania zarzuty dotyczące dokumentacji zgłoszeniowej, w tym zarzut "niesprecyzowania w zgłoszeniu postaci wytworu", zarzut "braku przedstawienia postaci wyrobu", zarzut "błędnego sporządzenia dokumentacji zgłoszeniowej" i zarzut "wadliwości dokumentacji". Ogólnie zarzuty wnioskodawcy dotyczyły zatem wad w dokumentacji zgłoszeniowej przejawiające się brakiem możliwości zrekonstruowania spornego wzoru przemysłowego i prezentowane były od początku niniejszego postępowania. Niezasadne jest stanowisko wnioskodawcy, iż podstawę unieważnienia spornego prawa wyłącznego może stanowić zarzut wadliwości dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru, czyli naruszenie przepisów postępowania, w szczególności takich, które weszły w życie po dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego. Przesądza o tym treść art. 89 p.w.p. w zw. z art. 117 ust. 1 p.w.p., gdzie wyraźnie wskazuje się, że podstawą unieważnienia może być wyłącznie niespełnienie ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony. Zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki rejestracji ocenia się zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie zgłoszenia, dlatego w niniejszym postępowaniu zastosowanie miała ustawa Prawo własności przemysłowej w jej pierwotnym brzmieniu. Zdaniem Urzędu Patentowego, podstawę unieważnienia mogą stanowić wyłącznie przepisy prawa materialnego. W dotyczącym przedmiotowej listwy przypodłogowej wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 października 2005 r. (sygn. akt VI SA/Wa 527/05) stwierdził, że "kwestia prawidłowości dokumentacji zgłoszeniowej nie może być rozważona w ramach przedmiotowego postępowania". Sąd wskazał, że "ocenie podlega tylko kwestia, czy prawo z rejestracji zostało udzielone zgodnie z wymogami określonymi w powołanych wyżej przepisach", tj. przepisami prawa materialnego. WSA w Warszawie podkreślił, iż postępowanie o unieważnienie prawa z rejestracji toczy się w trybie spornym i do wnioskodawcy należy przedstawienie w tym postępowaniu zarzutów, twierdzeń oraz poparcie ich dowodami. Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2007 r. (sygn. akt. II GSK 114/06). Niezależnie od tego niezasadny jest pogląd wnioskodawcy co do braku ujawnienia postrzegania spornego wzoru. W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku wzoru przemysłowego chodzi o postać wytworu lub jego części, czyli o wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujący określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną (zob. wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r., sygn. II GSK 276/06). Należy podkreślić, iż zgodnie z praktyką Urzędu Patentowego RP ocenie przesłanek nowości i oryginalności (indywidualnego charakteru) w zakresie zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego podlega jedynie postać tego wzoru objęta ochroną. Trzeba dodać, że wzór przemysłowy powinien być oceniany w takiej postaci, w jakiej będzie możliwe wizualne zapoznanie się z nim przy zachowaniu wszystkich właściwości wyrobu (zob. wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r., sygn. akt II GSK 277/06). W doktrynie podkreśla się, iż w świetle art. 102-104 p.w.p. wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanek rejestrowalności ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Z drugiej strony, cechy te ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu (A. Wojciechowska, Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy: Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 3/2004). Dokumentacja dotycząca przedmiotowego wzoru przemysłowego zawiera opis wzoru oraz wyobrażenia jego elementów, które zostały przedstawione na figurach od 1 do 17. Zdaniem UP, objęty ochroną spornego wzoru przemysłowego opis i wyobrażenia wzoru na poszczególnych figurach pozwalają na rekonstrukcję wytworu. Poszczególne elementy zostały opisane w opisie, a ponadto ich postacie zostały przestawione za pomocą rysunków. Na poszczególnych figurach (fig. 1-5 oraz fig. 8-17) przedstawione zostały poszczególne elementy, natomiast na figurze 7 został przedstawiony sporny wzór przemysłowy w postaci schematu mocowania poszczególnych elementów. W opisie wskazano, że "na figurze 7 pokazano widok listwy złożonej z jej wszystkich elementów w widoku od góry". Zdaniem Urzędu Patentowego, dokumentacja dotycząca spornego wzoru przemysłowego pozawala na ustalenie postaci wytworu przejawiającej się w szczególności w jego kształcie. Nie ma przy tym konieczności wskazania na proporcje lub wymiary poszczególnych elementów - taki wymóg w przypadku wzorów przemysłowych nie istnieje. Analogiczne stanowisko w odniesieniu do analizowanej listwy przypodłogowej zajęły sądy administracyjne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05, oraz wyrok NSA z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06) stwierdzając, że postać spornego wzoru przemysłowego została jednoznacznie określona. W powyższym wyroku WSA w Warszawie stwierdził, że "istotne cechy wskazane w opisie stanowią informację uzupełniającą, dodatkową do rysunku lub fotografii uwzględnianą jedynie przy wyjaśnieniu wątpliwości interpretacyjnych wobec rysunku lub fotografii", a zatem "sporny wzór został jasno określony przez rysunek wzoru (zbiorczy rysunek fig.7) (...), a ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1- 6 Ma marginesie należy zauważyć, że przywołane sprawy sądowe toczyły się z udziałem innych stron niż w niniejszej sprawie. Wobec powyższego wniosek o unieważnienia spornego prawa wyłącznego jest bezzasadny. Kwestię zwrotu kosztów rozstrzygnięto w oparciu o art. 256 ust. 2 pwp, który w tym względzie nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu cywilnym. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W oparciu o te przepisy oraz na podstawie § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003 r.) stawka minimalna w sprawach o unieważnienie prawa z rejestracji wynosi 1.600 złotych. Nadto, w toku niniejszego postępowania uprawniony przedstawił decyzje Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego wraz z tłumaczeniami, których koszt wyniósł 4726,03 złotych. Tłumaczenia te, w momencie przedłożenia ich do akt niniejszej sprawy, miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Istniał zatem związek przyczynowy między złożeniem ich do akt a rozpatrywanym wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...]. Z uwagi jednak na ograniczenie zakresu wniosku (rezygnacja z zarzutu braku oryginalności) tłumaczenia te nie zostały uwzględnione w ramach rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie, Urząd Patentowy RP ustalił koszty postępowania w wysokości 6326,03 zł . Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2012 r. oddalającą wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...], złożył wnioskodawca, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 102 ustawy p.w.p. w odniesieniu do postaci wzoru, a także prawa procesowego, w szczególności zaś art. 107 § 3, art. 7, art. 77 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 pwp. W związku z powyższymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, w tym również w zakresie ustalonych kosztów postępowania, oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przedmiot sporu stanowi, w ocenie skarżącej, zarzut dotyczący naruszenia przez Urząd Patentowy RP w zaskarżonej decyzji prawa materialnego statuowanego w art. 102 § 1 p.w.p. (wersja pierwszej ustawy), a dotyczącego obowiązku określenia postaci wytworu. Przedmiotowy zarzut został przez skarżącego podniesiony w postępowaniu spornym w pismach: - Wniosek str. 2 pkt. 2.2; - Głos do protokołu str. 1 pkt. 2, str. 2 pkt. 3; str. 3 pkt. 4; str. 4 pkt. 4.6., 5.6; - pismo z 13 lipca 2012 r. str. 1 pkt. 1; str. 2, 3 pkt. 1 i 2; - pismo z 28 sierpnia 2012 r. str. 3 pkt. 1.2.1; str. 3 i 4 pkt. 1.2.3., str. 4 pkt. 1.2.4; str. 5 i 6 pkt. 2. Pogląd wnioskodawcy (skarżącego) odnośnie określonego wymogu dotyczącego jednoznacznego określenia postaci znajduje potwierdzenie w przywołanej w Głosie do Protokołu z dnia [...] czerwca 2012 r. - decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] sierpnia 2007 r. - Sp. [...], gdzie między innymi stwierdzono, że: - "Skoro przy wzorach przemysłowych chodzi o postać wytworu, czyli o wygląd, który odnosi się do zewnętrznych jego elementów liczy się zatem jak ta postać wytworu (wzór) postrzegana jest wzrokowo, jak wygląda, a nie jak jest opisana. Słusznie zatem zauważył Organ, że w przypadku rozbieżności między opisem a postacią wzoru decydujące znaczenie ma postać - wygląd zewnętrzny wzoru." - "Nie w pełni skonkretyzowane i niejednoznaczne przedstawienie wytworu pozwala na pełną dowolność w posługiwaniu się prawem z rejestracji, udzielonym na taką postać, a w rezultacie nie będzie możliwe przeprowadzenie weryfikacji spornego wzoru z innym wzorem zgłoszonym do ochrony lub wprowadzanym na rynek przez inne przedsiębiorstwa." - Powyższe ustalenie potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku VI SA/Wa 2128/07. - skarżący stwierdza, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z analogiczną jak wyżej sytuacją, co zostało podniesione w piśmie procesowym. Wskazane w pismach procesowych przez wnioskodawcę (skarżącego) powyższe stwierdzenia, pozwalające zrozumieć istotę i znaczenie postaci wytworu, przy rozpatrywaniu sprawy zostały pominięte milczeniem w zaskarżonej decyzji. - Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji dlaczego uważa, że "oświadczenie woli" uprawnionego, zawarte na str. 1 opisu wzoru przemysłowego Rp. [...] odnośnie roli Fig. 7 jako rysunku zbiorczego - należy uznać w praktyce za nieistniejące. Bezsporne jest, że uprawniony stwierdził jednoznacznie, że "ponadto na Fig. 7 przedstawiono widok listwy złożonej z jej wszystkich elementów w widoku od góry". Tymczasem Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu decyzji w tej tak istotnej sprawie na str. 13 stwierdza, że "(...) na Fig. 7 został przedstawiony sporny wzór przemysłowy w postaci schematu mocującego poszczególne elementy". Taka jednostronna zmiana oświadczenia woli" uprawnionego jest, zdaniem skarżącego, niedozwolona. Należy zaznaczyć, że Urząd Patentowy RP w decyzji nie wyjaśnił swojego stanowiska, nie wskazał jakie przepisy uprawniają Urząd Patentowy do zmiany konkretnego zapisu w drodze dowolnej interpretacji. - Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu decyzji podjął także próbę zasugerowania, iż zarzut dotyczący nieokreślenia postaci wzoru w oparciu o art. 102 § l p.w.p. został przez prawomocną decyzję w sprawie Sp. [...] już rozpatrzony. Jest to stwierdzenie nieprawdziwe - postępowanie w sprawie Sp. [...] nie dotyczyło postaci wytworu i tym samym nie mogło w tym zakresie być rozpatrzone. Nie mówiąc już o innym podmiocie wnioskującym w sprawie. - Analiza porównawcza przedstawionych dezyderatów wnioskodawcy (skarżącego) uzasadniających słuszność zarzutów o braku sprecyzowania postaci wzoru Rp. [...], z uzasadnieniem decyzji, pozwala na stwierdzenie, że Urząd Patentowy RP, zdaniem skarżącego,: - nie rozpatrzył i nie zajął stanowiska odnośnie istotnych stwierdzeń wnioskodawcy; - uzasadniając swoje stanowisko nie próbował nawiązać do znajdujących się w aktach dokumentów lub dokonywanych wywodów opartych na dokumentach; - uzasadniając zaskarżoną decyzję poruszył także szereg problemów nie stanowiących istoty sporu -co zaciemnia istotę sprawy. Urząd Patentowy RP w odniesieniu do zarzutu stanowiącego przedmiot sprawy, a to naruszenia dyspozycji art. 102 § l p.w.p. w odniesieniu do problemu postaci wytworu na stronie 11 i 12 decyzji stwierdził, że: "Niezależnie od tego niezasadny jest pogląd Wnioskodawcy co do braku ujawnienia postaci ujawnienia spornego wzoru. W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku wzoru przemysłowego chodzi o postać wytworu lub jego część, czyli o wygląd nadany przez określone cechy, czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujące określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty w takiej postaci, jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji przed nabyciem wytworu." Zdaniem skarżącego, część końcowa zdania, a to: "lub jest zawarty w takiej postaci, jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji przed nabyciem wytworu." jest nieuprawniona. Zgodnie z wymogami dotychczas obowiązującymi istota wzoru przemysłowego powinna być określona na rysunku i nie wymaga to dodatkowych oględzin wytworu, wykonanego według wzoru przemysłowego, natomiast cytowany fragment przedstawionych przez urząd uzasadnień wyroków odnosi się do elementów wzoru, które są niewidoczne prze jego przekrojeniem (chodzi o wygląd wnętrza loga). Ten pogląd Urzędu jest nowatorski. Zgodnie bowiem z wymogami, wzór przemysłowy musi być przedstawiony jednoznacznie na rysunkach. Wzór przemysłowy musi być przedstawiony na rysunkach w taki sposób, aby dla oceny jego postaci zbędne były oględziny wytworu wykonanego według wzoru przemysłowego. Zarzuty dotyczące naruszenia przez Urząd Patentowy RP przepisów prawa Naruszenie przepisów prawa materialnego Przyjmując, że ocenie podlegać ma wzór jako całość, a nie jako dowolny zbiór jego poszczególnych właściwości (proporcje określające kształt poszczególnych elementów, wzajemne proporcje tych elementów i ich wzajemne zorientowanie w przestrzeni, a także liczba elementów tworzących całość wzoru złożonego) - to twierdzenie Urzędu Patentu RP, że fig. 7 zgłoszenia wzoru Rp. [...], mająca przedstawić jeden z wielu możliwych sposobów ułożenia poszczególnych jego elementów nie jest odpowiedzią na wielokrotnie stawiane przez skarżącego pytanie: gdzie jest przedstawiona postać całego wzoru ? W jaki sposób oceniać istnienie lub brak przesłanek nowości i/lub indywidualnego charakteru (oryginalności) wzoru przemysłowego jeżeli jego graficzne przedstawienie jest- jak twierdzi Urząd Patentowy RP –schematem montażowym, na którym przedstawiono jakiś (według uprawnionego jeden z wielu możliwych) ciąg elementów (przy czym niektóre z nich o innych cechach kształtu, niż te na rysunkach, które jakoby mają stanowić (uszczegółowienie kształtu wszystkich elementów ? Urząd nie odniósł się w do wielokrotnie podnoszonych przez skarżącego różnic w cechach kształtu poszczególnych elementów występujących na fig.7. W ocenie skarżącego, fakt tych różnic wcale nie musiał być błędem w dokumentacji, ale jak wynika okazuje z przebiegu sprawy mógł być celowym zabiegiem Uprawnionego do rozszerzenia zakresu przedmiotowego ochrony wynikającej z prawa z rejestracji wzoru Rp. [...] poza dopuszczalne przepisami granice. Termin "postać przedmiotu", w odniesieniu do wzoru przemysłowego należy do prawa materialnego i stanowi co innego niż błędy w "dokumentacji wzoru przemysłowego". Twierdzenie to skarżący uzasadnia poniższymi przykładami. Istotną wykładnię obowiązującej zasady prawnej, dotyczącej interpretacji zakresu znaczeniowego określenia "postać wytworu" zawiera decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...].08.2007 r. w sprawie Sp. [...]. W decyzji tej Urząd Patentowy RP sprecyzował następującą zasadę prawną: "1. Skoro przy wzorach przemysłowych chodzi o postać wytworu, czyli o wygląd, który odnosi się do zewnętrznych jego elementów, liczy się, zatem jak ta postać wytworu (wzór) postrzegana jest wzrokowo, jak wygląda, a nie jak jest opisana. Słusznie zatem zauważył organ, że w przypadku rozbieżności między opisem a postacią wzoru decydujące znaczenie ma postać - wygląd zewnętrzny wzoru". "2. Nie w pełni skonkretyzowane i niejednoznaczne przedstawianie postaci wytworu pozwala na pełną dowolność w posługiwaniu się prawami z rejestracji udzielonymi na taką postać, a w rezultacie nie będzie możliwe przeprowadzenie weryfikacji kolizji spornego wzoru z innym wzorem zgłoszonym do ochrony lub wprowadzonym na rynek ot zez inne przedsiębiorstwo". Prawomocny wyrok WSA VI SA/Wa 2128/07 dotyczący sprawy Sp. [...] potwierdza prawidłowość tej zasady w następujących fragmentach: - "W ocenie organu unieważnienie prawa z rejestracji spornego wzoru było uzasadnione, ponieważ jeśli nie da są odtworzyć postaci wytworu na podstawie opisu i rysunków to taka postać nie jest wzorem w rozumieniu art. 102 ust. 1 i 2 p.w.p. Zdaniem organu, stawianie takiej postaci wytworu zarzutu braku nowości i/lub braku indywidualnego charakteru jest chybione, gdyż takie zarzuty można postawić tylko wtedy, gdy mamy do czynienia ze wzorem w rozumieniu art. 102 ust. 1 i 2 p.w.p.", - "Przywołując stanowisko skarżącej, w myśl którego brak możliwości precyzyjnego odtworzenia postaci wytworu według wzoru jest jedynie usterką formalną organ podkreślił, iż na gruncie niniejszej sprawy nie mamy do czynienia z usterkami formalnymi, lecz z tworem, który w rozumieniu art. 102 p.w.p. nie jest w ogóle wzorem przemysłowym.". Z powyższego wynika, że wyrok WSA o sygn. akt VISA/Wa 2128/07, na str. 10-13 potwierdził prawidłowość sformułowania zasady prawnej UP RP w sprawie Sp [...]. Skarżący podnosi, że sformułowana przez Urząd Patentowy RP ww interpretacja zakresu znaczeniowego określenia "postać wytworu", potwierdzona w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednoznacznie odnosi się do sprawy [...]. W zaskarżanej decyzji Urząd Patentowy RP nie zajmuje żadnego stanowiska w sprawie zakresu znaczeniowego określenia "postać wytworu". W trakcie trwania całego postępowania Sp. [...] wnioskodawca wnioskował jednoznacznie o ustalenie, że wytwór chroniony prawem z rejestracji wzoru przemysłowego Rp. [...] nie może korzystać z ochrony, ponieważ nie stanowi on postaci przedmiotu - co zdaniem wnioskodawcy wynika z dokumentacji prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp. [...]. Zdaniem skarżącego, postać wzoru w danym przypadku musi wynikać z dokumentacji, ponieważ w aktach zgłoszenia wzoru Rp. [...], czy też w rejestrze tego wzoru, oprócz opisu i rysunków nie ma wzmianki o załączeniu modelu lub próbki, które mogłyby wówczas stanowić materiał do ujawnienia, w trakcie postępowania Sp. [...] postaci wzoru przemysłowego złożonego. W celu. jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego, w odniesieniu do postaci przedmiotu, skarżący w pismach procesowych wnioskował, wskazując na podstawowe fakty i okoliczności, o ustalenie stanu faktycznego np.: W pkt 2 pisma z dnia [...] sierpnia 2012r. w sposób następujący: - Bezsporne jest, że prawo ochronne na wzór przemysłowy Rp-[...] zostało udzielone na jedną odmianę, czyli nie dotyczy możliwości wariantowego występowania jakichkolwiek cech postaci wytworu. - Bezspornym jest, że na fig. 7 widok z góry nie pozwala na ocenę proporcji długości poszczególnych odcinków głównego elementu wzdłużnego względem wymiarów pozostałych elementów, jak również liczby odcinków głównego elementu wzdłużnego. - Bezspornym jest, że brak możliwości oceny proporcji długości poszczególnych odcinków głównego elementu wzdłużnego względem wymiarów pozostałych elementów, jak również liczby tych elementów oraz brak możliwości oceny odcinków głównego elementu wzdłużnego, powodują, że fig. 7 nie określa trwałej postaci wytworu - wytwór w różnych konfiguracjach zmieniać może swój kształt, zarówno co do kolejności zestawienia elementów jak również proporcji wymiarowych poszczególnych elementów składowych wzoru. W przypadku wzoru przemysłowego, wieloelementowego postacią przedmiotu jest zestawienie wszystkich elementów składających się na wzór (będący przedmiotem ochrony) w ściśle określoną konfigurację, z które/ wynika kształt zestawienia elementów wzoru jako całości, proporcje detali poszczególnych elementów, ponieważ co najmniej konfiguracja elementów oraz proporcje detali poszczególnych elementów ją tworzących stanowią cechy istotne wzoru wieloelementowego. Bezspornym jest, że w przypadku prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...] ochroną objęte jest konkretne zestawienie wielu elementów, a z pewnością nie korzysta z odrębnej, samoistnej ochrony każdy z elementów tego wzoru. Tak więc figura zbiorcza musi definiować postać wytworu w sposób umożliwiający w sposób jednoznaczny rozpoznanie cech istotnych zestawienia wszystkich elementów wzoru, w taki sposób w jaki postrzega sieje wzrokowo.". W pkt 3.3, na str. 7 pisma z dnia [...] sierpnia 2012r. w sposób następujący: - "W odniesieniu do systematycznego przywoływania liczby 6 elementów składających się na wzór Uprawniony nie wyjaśnił w jaki sposób dokonał właśnie tego rodzaju obliczeń ponieważ według Wnioskodawcy wzór według Rp-[...] na pewno zawiera inną liczbę elementów, z uwzględnieniem wariantowego występowania pewnych elementów liczba elementów wzoru może wielokrotnie przewyższać liczbę 6," Uprawniony przez cały czas trwania postępowania nie udzielił na to odpowiedzi, a przede wszystkim Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił w decyzji dlaczego także przyjął, że wzór składa się z 6 elementów wobec oświadczenia woli uprawnionego zawartego na str. 1 opisu "na fig. 7 znajdują wszystkie elementy wzoru..." - mimo, że skarżący w trakcie postępowania podnosi, iż arytmetyki wynika, że liczba elementów przedstawionych na fig. 7 jest różna od liczby 6. - Kolegium nie ustaliło stanu faktycznego, w odniesieniu do postaci przedmiotu wytworu według Rp[...], a ponadto nie wskazało dlaczego nie zajęło stanowiska w odniesieniu do prawie wszystkich wniosków skarżącego (wnioskodawcy), a ogólnikowe i nie dotyczące przedmiotu sporu odwoływania się do wcześniejszych wyroków nie spełniają, zdaniem skarżącego, obowiązków, wynikających z przepisów k.p.a. - odnoszenia się do każdego zarzutu. Urząd, unikając szczegółowej analizy porównawczej, odnoszącej się do poszczególnych graficznych przedstawień elementów wzoru (która niezbędna jest dla oceny stanu faktycznego w rozumieniu ustalenia jednoznaczne], trwałej postaci wzoru złożonego), nie wskazał gdzie została utrwalona postać całości wzoru wieloelementowego, który ponad wszelką wątpliwość nie jest zgłoszony jako zestaw (w rozumieniu zestawu mebli czy serwisu np. stołowego). Istotne jest również to, że prawo z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...] nie dotyczy zestawu i/lub odmian wzoru. 2.1.4. Sprawa proporcji podnoszona miedzy innymi na rozprawie [...] września 2012 r. (protokół rozprawy). Zdaniem skarżącego, nieprawdziwe jest następujące twierdzenie Urzędu Patentowego: "Nie ma przy tym konieczności wskazania na proporcje lub wymiary poszczególnych elementów - taki wymóg w przypadku wzorów przemysłowych nie istnieje". Przywołane przez Urząd na poparcie tej tezy wyroki nie zawierają stwierdzenia, że w przedstawieniu postaci wzoru nie ma konieczności ukazania proporcji jego elementów, a dodatkowo Urząd nie wymienił przepisu na poparcie tego twierdzenia. Na uwagę zasługuje również fakt, ze skarżący nie składał, żadnych wniosków co do wymiarów wzoru. Zdaniem skarżącego, to właśnie proporcje decydują o kształcie jakiegokolwiek przedmiotu. Jeżeli przyjąć za prawdziwy wywód Urzędu sprowadzający się do tego, że "nie ma konieczności wskazania na proporcje, bo taki wymóg w przypadku wzorów przemysłowych nie istnieje" - to należy uznać, że wzór przemysłowy może mieć dowolny kształt zmieniający się w czasie np. ciało bezpostaciowe, jakim jest jak woda jako taka, która zachowuje kształt naczynia, w którym się znajduje i wówczas wystarczy, ze postać tej wody zostanie przedstawiona werbalnie. W uzasadnieniu swojego stanowiska odnośnie braku konieczności wskazania na proporcje występujące we wzorze przemysłowego Rp-[...] Urząd przywołuje treści wyroków akt VI SA/Wa 527/05, oraz wyrok NSA z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06, w których zdaniem skarżącego nie ma jakiejkolwiek wzmianki o braku konieczności wskazania na proporcje występujące we wzorze. W uzasadnieniu zaskarżanej decyzji Urząd Patentowy RP podnosi co następuje: "W doktrynie podkreśla się, iż w świetle art. 102-104 p.w.p. wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przestanek rejestrowalności ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość". Skarżący podzielając ten pogląd jednocześnie wskazuje, że w tym przypadku Urząd Patentowy RP sam sobie przeczy ponieważ sugeruje składanie rysunków poszczególnych elementów wzoru złożonego (określających swoimi kształtami właściwość wzoru) w wyobraźni patrzącego na te elementy. Składanie rysunków poszczególnych elementów wzoru złożonego stanowi właśnie systematyzowanie zbioru poszczególnych właściwości wzoru - a więc dokładnie to, co Urząd Patentowy RP systematycznie robi w uzasadnieniu decyzji Sp. [...]. Przykładem jest następujące stwierdzenie Urzędu: "Zdaniem Kolegium Orzekającego objęty ochroną spornego wzoru przemysłowego opis i wyobrażenia wzoru na poszczególnych figurach pozwalają na rekonstrukcję wytworu. Poszczególne elementy zostały opisane w opisie, a ponadto ich postacie.zostały przestawione za pomocą rysunków. Na poszczególnych figurach (fig. 1-5 oraz fig. 8-17)." Zdaniem skarżącego, opisanie w opisie poszczególnych elementów, oraz przestawienie za pomocą rysunków poszczególnych elementów, na poszczególnych figurach (fig. 1-5 oraz fig. 8-17), nie jest przedstawieniem postaci całości wzoru złożonego wieloelementowego, czyli takiej postaci, która mogłaby być porównywana z czymkolwiek. Stanowisko skarżącego w tej sprawie potwierdzają wielokrotne deklaracje uprawnionego, że kolejność wzajemnego ułożenia elementów stanowiących wzór złożony może być dowolna (bo zależy od przebiegu ściany, przy której wzór jest montowany). W odniesieniu do sugerowanej przez Urząd Patentowy RP możliwości rekonstrukcji wytworu, skarżący podnosi, że aby cokolwiek rekonstruować musi być znanym pierwowzór (prototyp), a ponieważ nie ma przedstawionej graficznie postaci wzoru złożonego - to można jedynie z różnym skutkiem próbować zrekonstruować projekcję wyobraźni osoby patrzącej na to co się jej prezentuje. Na poszczególnych fig (fig. 1-5 oraz fig. 8-17) przedstawiono właściwości (cechy kształtu) niektórych tylko elementów wzoru z fig. 7, natomiast nie ma tam całej postaci wzoru złożonego, w którym wszystkie te elementy pozostają w konkretnych i stałych relacjach, stanowiących o wyglądzie (postaci) wzoru złożonego (wieloelementowego) - ponieważ istnieje istotna różnica między wzorem złożonym, tworzącym jedność pod względem kształtu, a wzorem dotyczącym zestawu (np. meblowego czy też zestawu zastawy kuchennej) lub wzorem zawierającym odmiany. Zdaniem skarżącego, wszelkie wywody Urzędu Patentowego RP, zawarte w decyzji nie korespondują ze stanem faktycznym, gdyż mimo jednoznacznego stanowiska skarżącego z decyzji jednoznacznie wynika, że trakcie postępowania Urząd Patentowy RP nie przeprowadził jakiejkolwiek próby wyjaśnienia różnic w wyglądzie, między innymi takich elementów składowych wzoru złożonego (wieloelementowego), jak główny element wzdłużny i elementy końcowe (lewy i prawy) według Fig. 7 oraz rzekomo odpowiadającym im elementom składowym przedstawianym alternatywnie na pozostałych figurach rysunku do prawa z rejestracji na wzór przemysłowy Rp-[...]. 1.5. Jak wynika z dokumentów, w sprzeciwie i następnych pismach procesowych wnioskodawcy w sprawie [...] nie były zgłoszone do rozpatrywania zarzuty dotyczące braku jednoznacznego ujawnienia postaci wytworu we wzorze Rp-[...] i tym samym nie stanowiły przedmiotu decyzji i wyrokowania. Skarżący podkreśla, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z usterkami formalnymi, lecz z tworem, który w rozumieniu art. 102 p.w.p. nie jest w ogóle wzorem przemysłowym.". Na poparcie powyższego skarżący wskazuje na wyrok NSA z 2007-02-08, II GSK 114/06, w którym znajduje się następujący zapis: "Skarżąca w istocie zarzuca bowiem Urzędowi Patentowemu brak ustaleń faktycznych w zakresie definicji postaci przedmiotu spornego wzoru przemysłowego nr RP [...], a w konsekwencji zakresu ochrony tego wzoru oraz braku określenia kształtu jego elementów składowych, przedstawionych na rysunku i w opisie do prawa z rejestracji, w tym faktycznej liczby jego elementów, co jest bezzasadne na obecnym etapie postępowania." W niniejszej skardze skarżący zarzuca właśnie Urzędowi Patentowemu brak ustaleń faktycznych w zakresie definicji postaci przedmiotu spornego wzoru przemysłowego nr RP [...], ponieważ bez jej rozpatrzenia w pierwszej kolejności, zdaniem skarżącego, nie można mówić o istnieniu możliwości obiektywnego i pełnego rozpatrzenia niniejszej sprawy. Skarżący podnosi, że selekcjonowanie elementów wzoru (w tym interpretacja istnienia takich czy innych cech postaciowych w jego poszczególnych elementach) oraz dobór takich właściwości wzoru, może być jedynie w wyobraźni patrzącego, natomiast postać przedmiotu powinna być oceniana za pomocą zmysłu wzroku - nie ma w przepisach prawa i literaturze przedmiotu żadnej wskazówki co do możliwości, zastąpienia takiej oceny procesami kreowania w wyobraźni patrzącego, odpowiedzi na pytanie: jak też może wyglądać takie lub inne zestawienie cech postaciowych elementów wzoru ?. Ponieważ z mocy k.p.a. Urząd ma obowiązek przedstawić w decyzji w sposób jasny i wyczerpujący podstawy swoich ocen, a skarżący uważa, że kwestia posługiwania się w trakcie oceny postaci wzoru przemysłowego wyobraźnią z ewentualnym uwzględnieniem percepcji wzroku jako co najmniej oryginalną (a nawet sprzeczną z obowiązującymi przepisami prawa) powinna w uzasadnieniu decyzji być przede wszystkim wyjaśniona - bo w danej sprawie jest jedną z kwestii wiodących. Stanowisko skarżącego ma swoje poparcie również w treści wyroku NSA z 2007-02-08 II GSK 114/06, gdzie , Urząd Patentowy wypowiada się na temat badania tego samego wytworu złożonego (nr Rp [...]) w sposób następujący. "Zdaniem organu, dokumenty dotyczące spornych elementów wzoru przemysłowego, nie mogły dowodzić braku jego nowości, gdyż nie dotyczyły jego całości, a jedynie poszczególnych elementów.". Urząd Patentowy RP przywołując wyrok NSA z 2007-02-08, II GSK 114/06, dalej nie wskazuje konkretnie, na której z figur (od 1 do 17 ) rysunku wytworu złożonego (nr Rp [...]) ukazana jest owa całość wzoru oraz ile widocznych, tj. - postrzeganych za pomocą wzroku - (a nie składanych w wyobraźni na różne sposoby) jest na tej figurze elementów. Urząd nie wskazuje, która z figur ( od 1 do 17 ) rysunku wytworu złożonego nr Rp [...] ilustruje, jakoby poddawaną badaniu całość wzoru złożonego, a nie jakiś fragment jego właściwości - jakimi są kształty poszczególnych (ale nie wszystkich) elementów tego wytworu. Podawana przez Urząd liczba 6 elementów według skarżącego (przyjmującego jako sposób liczenia działania arytmetyczne) nie występuje na żadnej z figur od 1 do 17 rysunku wytworu złożonego nr Rp [...]. Pozostawienie sprawy różnych kształtów (postaci elementów) przedstawionych na oddzielnych figurach rysunku z kształtami elementów na fig. 7 jest kolejnym przykładem braku rozpatrzenia wniosków skarżącego. Urząd nie rozpoznał i nie przedstawił w uzasadnieniu decyzji swojego stanowiska odnośnie wszystkich prawie wniosków skarżącego, które na każdym etapie sprawy popierane były faktami. Zamiast zgodnego z przepisami k.p.a. rozpatrzenia wniosków skarżącego Urząd usiłuje wykazać, że wnioski skarżącego stanowiły przedmiot wcześniejszego rozpatrywania między innymi przez Sądy a nieistniejące ustalania w sprawach nie rozpatrywanych przez Urząd Patentowy RP (w sprawie Sp. [...]) wniosków mają powagę rzeczy juz osądzonych. Według skarżącego, działanie Urzędu dotyczące porównywania 6 różnych wzorów wspólnotowych z wzorem złożonym (wieloelementowym) nr Rp [...] nie ma nic wspólnego z procesem rozpatrywania wniosków skarżącego. Graficzne przedstawienia wzorów w OHIM ilustrują wyłącznie pewien "zbiór poszczególnych właściwości" wzoru złożonego (wieloelementowego Rp [...], ponieważ jego dokumentacja, przeczy temu, że wzór jest zestawem) i nie może dać odpowiedzi na żaden z wniosków skarżącego, a w szczególności na wniosek dotyczący wskazania, która z figur ( od 1 do 17 ) rysunku wytworu złożonego (nr Rp [...]) ilustruje, jakoby poddawaną badaniu całość wzoru wieloelementowego oraz jaka liczba elementów wzoru złożonego jest uwidoczniona na wskazanej przez Urząd figurze. Zdaniem skarżącego, jeżeli Urząd nie wykazał w jakim zakresie tłumaczenia na język polski postępowań przed OHIM są pomocne w trakcie rozpatrywania wniosków skarżącego, których Urząd w postępowaniu nie rozpatrywał, to nie powinien kosztami tego tłumaczenia obciążać skarżącego. Sprawa ta jest o tyle istotna, ze Urząd nie wskazał przepisu prawa jaki w takiej sytuacji zastosował. W świetle przedstawionej argumentacji należy uznać, że z treści uzasadnienia decyzji Urzędu Patentowego RP w sposób jednoznaczny można stwierdzić, że Urząd wielokrotnie naruszył przepisy prawa materialnego w sposób potwierdzający zasadność uznania skargi. Naruszenie przepisów proceduralnych Urząd Patentowy RP wydając zaskarżaną decyzję z [...] listopada 2012 r. naruszył przepisy proceduralne, a konkretnie przepisy k.p.a., będąc zobligowanym do ich odpowiedniego stosowania dyspozycją art. 256 ust. 1 p.w.p. Naruszenie przepisów art. 107 § 3 K.p.a. Urząd Patentowy RP po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i po dokonaniu oceny zebranych materiałów dowodowych winien przedstawić w uzasadnieniu decyzji stan faktyczny jaki wyłonił się w wyniku dokonania powyższych czynności. Ustalenie stanu faktycznego nie może mieć jednak charakteru hipotetycznego, skoro ustawodawca w art. 107 § 3 k.p.a. posługuje się sformułowaniem "fakty, które organ uznał za udowodnione", a nie jedynie założeń, czy przypuszczeń (wyrok WSA w Warszawie z 27 lipca 2012 r., sygn. akt. IISA/Wa 953/12). Zaskarżona decyzja nie zawiera jednoznacznego stanowiska co do stanu faktycznego, stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji, a w szczególności stan faktyczny nie został przedstawiony w sposób spójny i kompleksowy. Dokonując oceny stanu faktycznego wynikającej z uzasadnienia zaskarżonej decyzji z przedłożonymi przez wnioskodawcę (skarżącego) dowodami i dezyderatami, należy stwierdzić, że pominięto milczeniem większość dowodów i stwierdzeń skarżącego, a przedstawione stanowisko jest niespójne i często nie dotyczy rozpatrywanej sprawy. Skarżący zaniechał faktycznego przedstawiania w niniejszym punkcie zarzutów, gdyż mogłoby to wpłynąć negatywnie na przejrzystość skargi. W punkcie 1.2, a w szczególności w punkcie 2 skargi, wymieniono stawiane zarzuty wraz z ich uzasadnieniem, które to nie zostały zgodnie z wymogami przedstawione i omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a. Urząd Patentowy RP nie dokonał oceny całościowej zabranego materiału dowodowego. W decyzji nie tylko nie ustosunkowano się do dowodów i jednoznacznie artykułowanych stwierdzeń, ale nie zawiera ona także oceny ich wiarygodności. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów i stwierdzeń, z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, tak by uzyskać jednoznacznie ustalony stan faktyczny. W omawianej sprawie, zdaniem skarżącego, nastąpiło jednoznaczne naruszenie wymogów proceduralnych. Naruszenie przepisu art. 7 K.p.a. Bezsporne jest, że art. 7 k.p.a. obliguje organ do podejmowania wszelkich czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy Analiza faktycznie przedstawionych zarzutów dotyczących pominięcia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dowodów, jak i uzasadnionych dezyderatów przedstawionych w punktach 1.2 i 2 przez skarżącego, świadczy jednoznacznie o naruszeniu dyspozycji art. 7 k.p.a. Naruszenie przepisu art. 8 k.p.a. Zgodnie z dyspozycją art. 8 k.p.a., organ zobligowany jest do prowadzenia postępowań w sposób budzący zaufanie do władz. Trudno mowie o wypełnieniu wymogu art. 8 K.p.a. w niniejszej sprawie, gdy większość dezyderatów i dowodów zgłoszonych przez skarżącego Urząd Patentowy RP pominął milczeniem. Podejmowana przez skarżącego próba zmiany stanowiska Urzędu Patentowego RP, który na obecnym etapie w uzasadnieniu decyzji sugeruje niedwuznacznie, że spór dotyczy wady dokumentacji, a nie, jak wynika faktycznie z dokumentów, zarzutu nie przedstawienia postaci wyrobu, nie może w praktyce budzić zaufania do władz. Zdaniem skarżącego, nastąpiło jednoznaczne naruszenie dyspozycji art. 8 k.p.a. Naruszenie przepisu art. 77 K.p.a. Organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy. Skompletowanie jednak tego materiału nie może stanowić sztuki dla sztuki. Celem wiodącym jest rozpatrzenie całego zebranego materiału dowodowego w sposób rzetelny i kompleksowy. Skarżący uważa, co wykazał w punkcie 1.2 i 2 skargi, że Urząd Patentowy RP nie rozpatrzył zebranego materiału w sposób zgodny z przepisami. Jeżeli Urząd Patentowy RP miał odmienny pogląd, niż wywodził to skarżący, to winien każdy zarzut oddzielnie ocenić i omówić, zajmując jednoznacznie stanowisko w danej sprawie. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji zgłaszanych dowodów i dezyderatów przez skarżącego, stanowi ewidentne naruszenie dyspozycji art. 77 k.p.a. Zarzuty dotyczące zasadności zasądzonych kosztów. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. UPRP zasądził na rzecz uprawnionego od wnioskodawcy (skarżącego) koszty 6326,03 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie Sp. [...]. Z uzasadnienia decyzji wynika, że uprawniony "przedstawił decyzję Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego wraz z tłumaczeniami, których koszt wyniósł 4726,03 zł, który to stanowi przedmiot niniejszego zaskarżenia. Faktem jest, że uprawniony w piśmie z [...] czerwca 2012 r. wniósł o dopuszczenie przedmiotowych decyzji UHRW jako dowodów w sprawie i o zwrot kosztów tłumaczenia. Kolegium na rozprawie w dniu [...] czerwca 2012 r. wyznaczyło stronom termin jednego miesiąca do zajęcia stanowiska w sprawie wymienionych pism procesowych, w tym w sprawie ww. Bezsporne jest, że wnioskodawca /skarżący/, w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. jednoznacznie wyjaśnił, że dokumentacja UHRW nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia, gdyż inne są zasady sporządzania dokumentacji przed UHRW i Urzędem Patentowym RP. Kolegium Orzekające do chwili zamknięcia postępowania spornego nie zajęło żadnego stanowiska w sprawie wniosku o dopuszczenie jako dowodów decyzji OHIM /UHRW/, przyjmując niejako przez aklamację stanowisko wnioskodawcy /skarżącego/. W protokołach z rozpraw nie ma żadnego zapisu o dopuszczeniu jako dowodów omawianych decyzji. Pojawienie się kosztów postępowania, bez powiązania ich z jakimkolwiek zapisem dotyczącym ich wykorzystywania w procesie, świadczy o ich bezzasadności. Kierując się zasadą obligującą do zakwestionowania wszystkich ustaleń Urzędu Patentowego RP, z którymi skarżący nie godzi się, skarżący wniósł o oddalenie również zapisu w decyzji w odniesieniu do ww. kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę UPRP wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając swoje stanowisko w sprawie. Odnośnie do zarzutów w zakresie prawa materialnego skarżąca wskazała na błędną wykładnię art. 102 p.w.p. Skarżąca wskazała, że "w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z usterkami formalnymi, lecz z tworem, który w rozumieniu art. 102 nie jest w ogóle wzorem przemysłowym". Po raz kolejny skarżąca podniosła, że sporny wzór przemysłowy "nie stanowi (...) postaci przedmiotu" - przytoczona w skardze została argumentacja prezentowana była w toku postępowania Sp. [...]. Skarżąca odniosła się też do kwestii proporcji poszczególnych odmian spornego wzoru przemysłowego - braku uwzględnienia tego argumentu przez organ. Ponadto zdaniem skarżącej "wywody Urzędu Patentowego zawarte w decyzji nie korespondują ze stanem faktycznym". W świetle art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Natomiast stosownie do art. 102 ust. 2 p.w.p. nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. W zakresie zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego Urząd Patentowy RP wyjaśnia, że stosowna wykładnia została dokonana na stronach od 8 do 13 zaskarżonej decyzji (także co do kwestii proporcji w przedmiotowym wzorze przemysłowym). Organ odniósł się do kwestii przedstawienia elementów spornego wzoru przemysłowego i stwierdził, że w dokumentacji zgłoszeniowej ujawniona została postać spornego wzoru. Powyższe ustalenie zostało oparte na dokumentacji zgłoszeniowej (tj. rysunków prezentujących sporny wzór i załączonego do zgłoszenia opisu). Mając na uwadze treść zaskarżonej decyzji argumenty przedstawione w skardze w powyższym zakresie są niezasadne. Ponadto w kwestii przepisów proceduralnych skarżąca wskazała na naruszenie przepisów k.p.a., w tym K.p.a. - poprzez pominięcie dowodów, art. 8 k.p.a. - poprzez zmianę stanowiska przez organ, art. 77 k.p.a. - poprzez brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także art. 107 3 k.p.a. - poprzez brak przedstawienia jednoznacznego stanowiska, co do stanu faktycznego stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji. W świetle art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Na gruncie art. 8 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Na podstawie art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W świetle art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Stosowanie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z uwagi na lapidarne uwagi skarżącej organ nie mógł się ustosunkować do zarzutów w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych zawartych w K.p.a. Urząd Patentowy RP nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącej w powyższym zakresie. W toku postępowania spornego organ dokładnie przeanalizował nadesłaną przez obie strony sporu dokumentację i wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne, związane z niniejszą sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa, zgodnie z naczelną zasadą postępowania, tj. zasadą prawdy obiektywnej. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć "uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności" (W. Siedlecki, Uchybienia procesowe w sądowym postępowaniu cywilnym, Warszawa 1971) - czego Urząd Patentowy RP dokonał. Rozpatrzenie sprawy, niezgodnie z oczekiwaniem jednej ze stron sporu nie świadczy o braku uwzględnienia przez organ interesu społecznego czy też słusznego interesu obywateli. Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się obiektywizmem i konkretnymi przepisami prawa a tym samym uczynił zadość zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Rozpatrując materiał dowodowy, organ nie pominął żadnego z dowodów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie i odniósł się do poszczególnych zarzutów przedstawionych przez obie strony postępowania. Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się obiektywizmem i konkretnymi przepisami prawa. Skarżąca zgłosiła również zarzut co do wysokości zasądzonych kosztów na rzecz uprawnionego do spornego prawa z rejestracji od V. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] w wysokości 6326,03 zł. Organ wyjaśnia, że uprawnionego reprezentował rzecznik patentowy, a stawka minimalna w sprawach o unieważnienie prawa z rejestracji wynosi w takim przypadku 1 600 zł. Nadto, w toku niniejszego postępowania uprawniony przedstawił decyzje Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego wraz z tłumaczeniami, których koszt wyniósł 4726,03 złotych. Tłumaczenia te, w momencie przedłożenia ich do akt niniejszej sprawy, miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Istniał zatem związek przyczynowy między złożeniem ich do akt sprawy a rozpatrywanym wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-[...]. Z uwagi jednak na ograniczenie zakresu wniosku (rezygnacja z zarzutu braku oryginalności) tłumaczenia te nie zostały uwzględnione w ramach rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Tym samym zasadne było zasądzenie kosztów we wskazane powyżej wysokości. Okoliczność, że skarżąca zrezygnowała ostatecznie z przeszkody dotyczącej braku oryginalności, a wcześniej został przedstawiony materiał dowodowy mający na celu odeprzeć ten zarzut, nie powoduje, że przedmiotowy materiał dowodowy nie stanowi kosztów poniesionych przez uprawnionego do spornego prawa z rejestracji (tj. kosztów związanych z obroną swojego prawa wyłącznego). Urząd Patentowy RP nie zgadza się z zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przedstawionymi przez skarżącą i podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w niniejszej sprawie, wyrażone w zaskarżonej decyzji. Po ponownym przeanalizowaniu, na skutek złożonej skargi, swojej decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze Sp. [...], pod kątem stwierdzeń sformułowanych w nadesłanej w dniu [...] lipca 2013 r. skardze organ nie dopatrzył się uchybień, w szczególności mających istotny wpływ na wynik sprawy. Przy piśmie z dnia [...] września 2014 r., skierowanym do tut. Sądu, skarżąca zajęła stanowisko wobec odpowiedzi Urzędu Patentowego RP na skargę. Według skarżącej, przedmiotem niniejszego sporu jest zarzut dotyczący naruszenia przez Urząd Patentowy RP w zaskarżonej decyzji prawa materialnego statuowanego w art. 102 § 1 p.w.p. (wersja pierwszej ustawy), a dotyczący obowiązku określenia w zgłoszeniu postaci wytworu. Na str. 2 odpowiedzi na skargę w sprawie Sp. [...] Urząd Patentowy RP stwierdza, że: "po raz kolejny Skarżąca podniosła, że sporny wzór przemysłowy nie stanowi... postaci przedmiotu". Powyższe stwierdzenie może sugerować, że niniejsza sprawa VI SA/Wa 2362/13, stanowiąca skargę na decyzję UP RP Sp. [...], została już prawomocnie rozstrzygnięta w postępowaniach toczących się w latach 2004-2007 (postępowanie sporne w wyniku złożenia sprzeciwu Sp. [...], wyrok WSA sygn. akt VI SA/Wa 527/05 - zakończona wyrokiem NSA sygn. akt II GSK 114/06). Bezspornym jest, że sprawa zakończona wyrokiem NSA o sygn. akt II GSK 114/06 dotyczyła innego przedmiotu sporu, gdzie zarzuty oparto na innych podstawach prawnych niż aktualnie toczące się postępowanie. Powyższe stwierdzenie znajduje swoje odzwierciedlenie w następujących faktach: 1 Sprzeciw z dnia [...] stycznia 2004 r. - [...] oparty został na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów art. 108 ust. 1 w związku z art. 31-33 oraz art. 107 p.w.p. z uwagi na uznanie przez Urząd Patentowy RP, że usterki dokumentacji wzoru przemysłowego takie jak brak określenia istoty wzoru przemysłowego lub niespójność opisu i rysunków, nawet przy ich stwierdzeniu, nie stanowią okoliczności, która uzasadnia unieważnienie prawa z rejestracji, gdyż poprawność dokumentacji nie stanowi ustawowego warunku wymaganego do uzyskania rejestracji pomimo że skarżący wywiódł i uzasadnił, że wymogi przedstawione w dokumentacji wzoru przemysłowego Rp. [...] nie zostały przez uprawnionego spełnione (patrz str. 2 pkt 1 odpowiedzi Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2005 r. - [...] - Sp. [...] na skargę z [...] lutego 2005 r). - Z powyższego wynika, że przedmiotem postępowania nie był zarzut naruszenia art. 102 p.w.p. w odniesieniu do postaci wzoru co stanowi w danym postępowaniu koronny zarzut naruszenia prawa materialnego w obecnym postępowaniu. - Powyższe stwierdzenie potwierdza jednoznacznie także uczestnik postępowania (uprawniony) w odpowiedzi uczestnika postępowania na skargę kasacyjną datowaną na [...] kwietnia 2006 r. na str. 3 stwierdzając, że: "Postawiony zarzut błędnej wykładni przez Wojewódzki Sąd Administracyjny prawa materialnego, tj. art. 102 ust. 1 PWP a mianowicie to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął zapis treści tego przepisu cyt. "wzorem przemysłowym jest nadająca się do wielokrotnego odtworzenia postać wytworu" bowiem skarżący nigdy tego faktu zarówno w sprzeciwie, jak i w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym RP nie podniósł". - Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 08 lutego 2007 r. - sygn. akt. II GSK 114/06 na str. 10 stwierdził, że "odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 108 PWP, stanowiącego, że do zgłoszenia wzoru przemysłowego stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, przepisy art. 31-33 PWP o zgłoszeniu wynalazku, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził, iż prawidłowość dokumentacji zgłoszeniowej nie może być oceniana w niniejszym postępowaniu. Ustawa - Prawo własności przemysłowej nie przewiduje bowiem trybu, w jakim Urząd Patentowy RP w postępowaniu spornym mógłby żądać od uprawnionego "dopracowania" takiej dokumentacji, czego domagała się skarżąca Spółka". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "roszczenie jest bezzasadne na obecnym etapie postępowania". - Należy zaznaczyć, że już po zakończeniu sprawy zostały zmienione przepisy prawa własności przemysłowej, gdzie w art. 108 ust. 1 Urząd Patentowy RP został zobligowany do wezwania strony do uzupełnienia zgłoszenia (dokumentacji) pod rygorem nieważności postępowania. 2. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2008 r. skarżący wystąpił do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp. [...]. Aktualnie sprawa toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - sygn. akt VI SA/Wa 2362/13 w wyniku złożenia skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP-Sp. [...]. Zgodnie z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2008 r. a także skargą z dnia [...] lipca 2013 r. zasadniczy przedmiot sporu stanowi: - Stwierdzenie Urzędu Patentowego w uzasadnieniu decyzji na str. 12, że "W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku wzoru przemysłowego chodzi o postać wytworu lub jego części, czyli o jego wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujące określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji przed nabyciem wytworu". To stwierdzenie jest nieuprawnione - zgodnie bowiem z wymogami dotychczas obowiązującymi postać wzoru przemysłowego powinna być określona na rysunku i nie wymaga to dodatkowych oględzin wytworu. Wzór przemysłowy musi być przedstawiony na rysunku w taki sposób, aby do oceny jego postaci zbędne były oględziny wytworu wykonanego według wzoru przemysłowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2012 r., wydaną w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. wniosku V. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] (wnioskodawcy) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Listwa przypodłogowa" o nr Rp-[...] przysługującego D. N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "C." w [...] (uprawniony). W toku postępowania przed Urzędem wnioskodawca kilkakrotnie zmieniał podstawę prawną swojego wniosku, rezygnując m.in. z zarzutu naruszenia art. 31 – 33 p.w.p. w zw. z art. 108 p.w.p., a także § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wzorów przemysłowych. W konsekwencji wnioskodawca "skoncentrował się na zarzucie braku we wzorze przemysłowym Rp-[...] jednoznacznego określenia »postaci wyrobu« nadającego się do powtarzalnej produkcji", równoznacznego w jego ocenie z naruszeniem art. 102 p.w.p. w jego pierwotnym brzmieniu. W skardze na powyższą decyzję Urzędu Patentowego skarżący zarzucił jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 102 ustawy p.w.p. w odniesieniu do postaci wzoru, a także prawa procesowego, w szczególności zaś art. 107 § 3, art. 7, art. 77 K.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. Sporne prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] zostało udzielone [...] lipca 2003 r., z pierwszeństwem od [...] marca 2002 r. na rzecz C. N., przy czym w dacie orzekania sporne prawo przysługiwało D. N. zamieszkałemu w [...]. Wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji w/w wzoru przemysłowego został wniesiony do Urzędu Patentowego dnia [...] sierpnia 2007 r. Oczyszczając niejako przedpole należy przede wszystkim zauważyć, że w kwestii spornego wzoru przemysłowego wypowiedział się Urząd Patentowy RP w prawomocnej decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. nr Sp. [...], która stanowiła następnie przedmiot wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.10.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06, którymi oddalono wniosek V. S.A. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp-[...]. W ocenie uprawnionego, jak i Kolegium Urzędu Patentowego, akty te przesądziły kwestię ustalonej postaci spornego wzoru. Sąd w składzie rozpatrującym obecnie niniejszą sprawę nie jest o tym do końca przekonany. W pierwszych zdaniach uzasadnienia powołanego wyżej wyroku NSA stwierdzono bowiem, co następuje: "Istota problemu na gruncie rozpoznawanej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy kwestia dokumentacji, dotyczącej określenia wzoru przemysłowego i spójności opisu i rysunków tego wzoru może stanowić okoliczność uzasadniającą unieważnienie prawa z jego rejestracji. Na tak postawione pytanie należy udzielić negatywnej odpowiedzi i tym samym uznać za zgodny z prawem wyrok Sądu I instancji oddalający skargę na decyzję Urzędu Patentowego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd orzekającego w sprawie Sądu i organu, że poprawność dokumentacji nie stanowi ustawowego warunku wymaganego do uzyskania rejestracji wzoru przemysłowego." Oczywiście, w ten sposób NSA niejako pośrednio podzielił również stanowisko co do prawidłowości przesłanek (w tym ustalonej postaci spornego wzoru) rejestracji spornego wzoru. Trzeba jednak stwierdzić, że główny nurt rozważań NSA w rozpatrywanej sprawie dotyczył dokumentacji dotyczącej określenia wzoru przemysłowego i – mimo że dotyczył również unieważnienia prawa z jego rejestracji – odnosił się przede wszystkim do etapu rejestracji wzoru przemysłowego i wymaganej wówczas dokumentacji. Trudno zatem uznać, że wyrok ten przesądził jednoznacznie kwestię ustalonej postaci spornego wzoru. A to właśnie stanowi podstawowy zarzut skargi: niewłaściwe zastosowanie powołanego przepisu, przejawiające się m.in. w uznaniu, że sporny wzór spełnia przesłankę konkretnej, trwałej postaci, mimo nieskończonej ilości wariantów spornego wzoru, jak również spełnia przesłanki nowości i indywidualnego charakteru. W myśl art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Z treści tego przepisu wynika, iż o tym czy mamy do czynienia ze wzorem przemysłowym decyduje postać wytworu czyli jego wygląd a więc składające się na jedną całość dostrzegane wizualne elementy produktu a nie sam produkt i jego walory funkcjonale czy też użytkowe. Zgodnie z przepisem art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Z kolei zgodnie z definicją zawartą w art. 104 ust. 1 omawianej ustawy, wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Ustawodawca wskazał również, iż przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru (art. 104 ust. 2 p.w.p.). Zdaniem Sądu, okoliczność, iż działając w trybie postępowania spornego Urząd Patentowy RP zobowiązany jest rozstrzygać sprawę w granicach wniosku, nie zwalnia organu z dokonania całościowej oceny wskazanej przez wnoszącego sprzeciw przesłanki braku oryginalności (indywidualnego charakteru) spornego wzoru przemysłowego. Jeśli więc pomimo, że zarówno wnoszący sprzeciw, jak i skarżący, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 104 ust. 1 p.w.p., nie poruszali kwestii zakresu swobody twórczej i nie wskazywali expressis verbis na przepis art. 104 ust. 2 p.w.p., organ zobowiązany był ex officio dokonać analizy zakresu swobody twórczej, jako istotnej przesłanki wskazanej przez ustawodawcę w art. 104 ust. 2 cyt. ustawy. W piśmiennictwie reprezentowany jest pogląd, w pełni podzielony przez skład orzekający, że (art. 102-104 p.w.p.) wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanki nowości, jak i indywidualnego charakteru ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Wzór nie spełnia zatem przesłanki indywidualnego charakteru, jeśli zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorem wcześniej ujawnionym. Z drugiej strony, cechy nowości i indywidualnego charakteru ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu (por. A. Wojciechowska: Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 2004/3/82, t. 6). Przy ustalaniu, czy warunek posiadania przez postać wytworu oryginalnego charakteru ( art. 104 p.w.p.) jest spełniony, należy także dokonać porównania z ujawnionymi wzorami wcześniejszymi. Inaczej jednak niż przy ustaleniu cechy nowości, dokonując oceny nie ogniskujemy się na różnicy między konkretnymi właściwościami porównywanych wzorów. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku fakt, iż porównywane wzory muszą wywoływać na użytkowniku różne wrażenie ogólne, a zatem różnice między wzorami weryfikowane są z poziomu ogólnego wrażenia, jakie wywołuje wzór (por. A. Wojciechowska: Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 2004/3/82, t. 5). Dopuszczalna jest rejestracja wzorów stanowiących kombinację cech "kopiowanych" z już wprowadzonych do obrotu, albowiem taki wzór uzyska ochronę, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywiera, różni się od wrażenia wywieranego przez porównywane wzory (tak m.in. E. Nowinska [w:] E. Nowinska, U. Promińska, M. du Vall: Prawo własności przemysłowej. Przepisy i omówienie, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004). Przyjąć należy, iż ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązania przeciwstawionego oraz wzoru przemysłowego zgłaszanego do rejestracji. Koniecznym zatem elementem porównania jest wskazanie istniejących różnic i rozstrzygnięcie, jaki mają one charakter. W literaturze przyjmuje się, iż porównanie należy zacząć od oceny istotności danej cechy dla ostatecznego wyglądu wzoru. Tylko zatem różnice cech istotnych pozwalają uznać, że porównywane wzory nie są identyczne (tak m.in. K. Szczepanowska-Kozłowska: Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, PPH marzec 2005, s. 47). W ocenie wnioskodawcy sporny wzór nie rożni się wyraźnie od przeciwstawień innych wzorów przedstawionych w sprawie. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy w sposób wystarczający odniósł się do tych różnic – przy czym należy pamiętać, że skarżący nie stawia zarzutu braku nowości spornego wzoru (listew przypodłogowych firmy E.), lecz zarzut braku jednoznacznego i wyczerpującego określenia "postaci wytworu". Jednocześnie, w ocenie Urzędu Patentowego, nie ma obowiązku wskazania w dokumentacji zgłoszeniowej wzoru przemysłowego, zwłaszcza złożonego, na proporcje lub wymiary poszczególnych elementów – "...taki obowiązek w przypadku wzorów przemysłowych nie istnieje." W związku z tym Urząd uznał, że dokumentacja dotycząca spornego wzoru przemysłowego pozwala na ustalenie postaci wytworu przejawiającej się w szczególności w jego kształcie. Teza ta została zakwestionowana przez skarżącego (wnioskodawcę), według którego to właśnie proporcje decydują o kształcie jakiegokolwiek przedmiotu. Jeżeli przyjąć za prawdziwy wywód Urzędu sprowadzający się do tego, że "nie ma konieczności wskazania na proporcje, bo taki wymóg w przypadku wzorów przemysłowych nie istnieje" - to należy uznać, że wzór przemysłowy może mieć dowolny kształt zmieniający się w czasie np. ciało bezpostaciowe, jakim jest jak woda jako taka, która zachowuje kształt naczynia, w którym się znajduje i wówczas wystarczy, ze postać tej wody zostanie przedstawiona werbalnie. W ocenie Sądu, wnioskodawca posłużył się argumentacją ad absurdum, bez uzasadnionej przyczyny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że art. 102 p.w.p. nie mówi nic o proporcjach ("w szczególności"), a żądanie ich określenia stanowiłoby ograniczenie praw z rejestracji wzoru przemysłowego. Trzeba też pamiętać, że załączone do zgłoszenia rysunki, a zwłaszcza fig. 7, mają charakter schematyczny i dotyczą w istocie systemu oblistwowania podłogi (co nie wyklucza, że obejmują również jego części składowe). Jak wskazano w skardze, swój interes prawny w unieważnieniu spornego wnioskodawca wywodził z faktu, że strony są konkurentami na rynku listew przypodłogowych, przy czym wnioskodawca wytwarza listwy przypodłogowe o cechach spornego wzoru. Tak więc, interes prawny wnioskodawcy wynika z art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż sporne prawo wyłączne prowadzi do ograniczenia swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy w zakresie produkcji listew przypodłogowych. Ponadto, uprawniony wystąpił dnia [...] czerwca 2007 r. z pismem ostrzegawczym, w którym wezwał wnioskodawcę do zaprzestania naruszania spornego wzoru poprzez zaprzestanie produkcji i wprowadzania do obrotu listew przypodłogowych firmy E. pod groźbą skierowania sprawy na drogę sądową, przy czym wnioskodawca przedłożył kopię tego pisma. Trafnie zatem, w ocenie Sądu, Urząd Patentowy uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego. Zdaniem wnioskodawcy, sporny wzór przemysłowy nie stanowi ustalonej trwałej postaci wytworu, gdyż opis i rysunki wskazują sześć elementów składowych wzoru, czego konsekwencją jest nieskończona liczba wariantów zestawienia tych elementów. Nie jest przy tym możliwe trwałe połączenie sześciu elementów wskazanych przez uprawnionego w jeden wzór, a figura przedstawiająca zestawioną listwę (fig.7) zawiera dziesięć elementów. Ponadto, wnioskodawca wielokrotnie podkreślał, iż, jego zdaniem, przy ocenie nowości i oryginalności należy brać pod uwagę tylko element wzdłużny i element zaślepkowy, jako elementy główne, które są zawsze obecne w zmontowanej listwie przypodłogowej. Natomiast według uprawnionego, wszystkie z sześciu elementów składające się na listwę przypodłogową według spornego wzoru przemysłowego zostały jednoznacznie określone w opisie wzoru, a także za pomocą rysunków przedstawiających te elementy w różnych ujęciach. Ponieważ cechami istotnymi spornego wzoru są kształty widocznych powierzchni poszczególnych sześciu elementów składających się na listwę, zdaniem uprawnionego, te cechy tych elementów zostały jednoznacznie określone za pomocą rysunków tych elementów popartych opisem. Zdaniem uprawnionego, przyjęte przez wnioskodawcę założenie, że w listwie według spornego wzoru łączą się zawsze główny element wzdłużny oraz element wzdłużny zaślepkowy, a pozostałe elementy są alternatywą, jest nieuprawnione. W ocenie Sądu, wzór przemysłowy pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] stanowi zestaw złożony z sześciu elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego, elementu wzdłużnego zaślepkowego, elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i dwóch elementów końcowych. Jego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7, przy czym ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1-6. Nie ulega też wątpliwości, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest również cała listwa. Zgodnie z opisem wzoru fig. 7 przedstawia w sposób schematyczny połączone elementy składające się na listwę przypodłogową według wzoru natomiast wszystkie pozostałe figury w sposób wystarczający dla przeciętnego fachowca pozwalają na wielokrotne odtworzenie postaci listwy zgodnie z wzorem przemysłowym wg Rp-[...], a wszak o to głównie chodzi w sprawie. Niezależnie od powyższego, Urząd podkreślił, że wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego W literaturze przedmiotu (por. m.in. Andrzej Kisielewicz, Prawo własności przemysłowej w zarysie, Przemyśl 2008, str. 41 i n.) podkreśla się, że "Wymaganie trwałe postaci nie oznacza, że wzór użytkowy ma być jednoczęściowy. Może składać się z kilku elementów - przedmiotów, przemieszczających się względem siebie, jednakże trwale, konstrukcyjnie (fizycznie) ze sobą powiązanych." I – dalej – że "Wytworem jest także przedmiot składający się z wielu części składowych (wytwór złożony) oraz pojedyncze części składowe, jeżeli mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu albo jeżeli po ich włączeniu do wytworu złożonego pozostają widoczne w trakcie jego zwykłego używania (...).Autor podkreśla, że "Wzór może być złożony z wielu różnych elementów. Wzorem będzie wówczas całościowa aranżacja tych elementów." Podobnie: "Za przedmiot ochrony uznano również wzory odnoszące się do wytworów złożonych (przedmiotów składających się z wielu części składowych umożliwiających ich rozłożenie i złożenie ponowne) oraz części składowych, jeżeli część składowa po włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania lub jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu."(red. U. Promińska, Prawo własności przemysłowej, wyd. II, Difin, Warszawa 2005, str. 173). Także J. Buchalska (Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, LexisNexis, Warszawa 2013, str.75) stwierdziła, że "...w art. 102p.w.p. sprecyzowano, że za wytwór uważa się także: 1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony), 2) część składową, jeśli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy, 3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu." W rezultacie, w przypadku przedmiotowej listwy przypodłogowej można raczej mówić o systemie oblistwowania, w ramach którego poszczególne części pasują do siebie i mogą być zbywane jako zestawienie lub jego część, jak i mogą być przedmiotem odrębnego obrotu. Jest to z założenia system zamknięty, niekompatybilny z innymi systemami. Jednoczenie trudno twierdzić, co uznał już Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku, że jego przedstawienie na rysunkach dokumentacji rejestrowej nie odpowiada wymaganiom ustawowym. Trzeba także zauważyć, że w przypadku listew przypodłogowych zakres swobody twórczej jest znacząco ograniczony – przynajmniej tak co do kształtu, jak i barwy. Nie oznacza to jednak, że udzielenie praw na sporny wzór stanowi zbyt szerokie naruszenie domeny publicznej; przeciwnie, nie wyłącza to możliwości rejestracji innych rozwiązań systemowych w tym zakresie, byleby tylko spełniały wymagania określone w przepisach p.w.p. Co do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i a także art. 8 oraz art. 107 § 3 K.p.a., to należy przypomnieć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że zasada działania Urzędu Patentowego z urzędu w postępowaniu spornym w kwestiach ustalania stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach art. 7, art. 75, art. 77 i art. 80 K.p.a., podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty tego postępowania, wynikającej z art. 164 i art. 255 ust. 1 p.w.p., zakładającej aktywność dowodową stron, zwłaszcza wnioskodawcy, dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów związanych z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego(por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 320/05, niepubl.). Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.