II SA/Bd 638/14

Dnia 16 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 16 września 2014 roku sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze oraz garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną, zlokalizowanego przy ul. [...]. Odwołując się od tej decyzji skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] zarzuciła, że planowana inwestycja nie spełnia norm nasłonecznienia budynku usytuowanego przy ul. [...]. Skarżąca podniosła, że dokumentacja projektowa przedstawiająca nasłonecznienie terenu po wybudowaniu planowanego budynku nie uwzględnia ukształtowania terenu tj. okoliczności, że budynek przy ul. [...] znajduje się w znacznym obniżeniu terenu, a ponadto nie uwzględnia całkowitego braku nasłonecznienia części mieszkalnego. Zdaniem skarżącej wybudowanie projektowanego budynku spowoduje, że budynek skarżącej zostanie w dużej części pozbawiony naturalnego oświetlenia i jego nasłoneczninie przestanie spełniać normy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakie powinny spełniać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690). Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na tą okoliczność. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał, że zgodnie z § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równononcy (21 marca i 21 września) w godzinach 7:00 – 17:00, przy czym w zabudowie śródmiejskiej - tak jak w tym przypadku - dopuszcza się ograniczenei wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,6 godziny. Organ ustalił, ze przedstawiona przez inwestora analiza nasłonecznienia w dniach równonocy wiosennej (21 marca) oraz jesiennej (21 września) wykazuje spełnienie przy projektowaniu obiektu powyższych wymogów zarówno dla budynku projektowanego jak i budynków sąsiednich. Z analizy wynika, że projektowany budynek nie wpływa negatywnie na budynki otaczające. W stosunku do budynku przy ul. [...] zapewnia jego pełne nasłonecznienie w godzinach 12:00 – 14:30 i tym samym spełnia wymagania ww. rozporządzenia. Organ podniósł także, że w toku postępowania odwoławczego inwestor przedstawił dokumentację odnoszącą się do kwestii podniesionych w odwołaniu, zapewniając, że ukształtowanie terenu zostało uwzględnione w opracowani dotyczącym nasłonecznienia. Inwestor przekazał także dodatkowe opracowanie dotyczące braku nasłonecznienia w mieszkaniu nr 9. Z analizy w nim przeprowadzonej wynika, że ze względu na usytuowanie budynku przy ul. [...]względem stron świata zlokalizowanie pomieszczeń mieszkalnych w lokalu nr 9 od strony północno – zachodniej, grubość ścian zewnętrznych, krzywoliniowy kształt elewacji oraz jej liczne uskoki, światło słoneczne miałoby możliwość penetracji do środka lokalu dopiero po godz. 16:30. O tej porze jednak budynek przy ul. [...], a więc i mieszkanie nr 9, jest już zacieniony przez wieżowiec usytuowany przy ul. [...]. Odnosząc się do przedstawionego w toku postępowania odwoławczego stanowiska skarżącej i fotografii lokalu nr 9 (przedstawiające pokój, do którego pod bardzo małym kątem wpada światło słoneczne, oświetlając ścianę prostopadłą do okna) organ odwoławczy podniósł, że załączone zdjęcie lokalu nr 9 zostało wykonane w dniu 31 marca 2014 r., o nieznanej godzinie. Tymczasem analiza słoneczna jest wykonywana w dniach równonocy (21 marca i 21 września). W innych dniach nasłonecznienie może być większe lub mniejsze. Ponadto zdjęcie to jest zgodne z przedstawioną przez inwestora analizą nasłonecznienia mieszkania nr 9 tylko dla innego położenia słońca. Analiza nasłonecznienia przedstawia sytuację zgodnie z rozporządzeniem tj. w dniu 21 marca, natomiast zdjęcie skarżącej w dniu 31 marca, gdy dzień był dłuższy. Odnośnie zarzutu braku bezstronności projektanta organ wskazał, że analiza nasłoneczniania i przesłaniania został wykonana i sprawdzona przez architektów posiadających wymagane uprawnienia i zaświadczenia o przynależności do Okręgowej Izby [...] RP, zawiera oświadczenia projektanta i sprawdzającego o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W skardze do sądu administracyjnego Wspólnota zarzuciła decyzji Wojewody naruszenie: ― art. 77 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. polegające na nie zebraniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w szczególności nie rozpatrzeniu i nieuwzględnieniu wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego; ― art. 7 k.p.a. poprzez nie zgromadzenie kompletnego materiału dowodowego i oparcie decyzji wyłącznie na analizie nasłonecznienia sporządzonej przez inwestora, a więc podmiotu zainteresowanego rozstrzygnięciem; ― § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez nieprawidłowym ustaleniu, jakie będą skutki planowanej inwestycji dla nasłonecznienia budynku przy ul. [...], w szczególności naruszenia obowiązujących norm nasłonecznienia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. nie wydał postanowienia odnośnie zgłoszonego w odwołaniu wniosku o powołanie biegłego ani nie odniósł się do tegoż wniosku w zaskarżonej decyzji. Organ oparł swoją decyzję wyłącznie na dokumentacji przedstawionej przez inwestora, a więc przez podmiot bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem. Ta dokumentacja nie uwzględnia kwestii ukształtowania terenu tj. okoliczności, że budynek przy ul. [...] znajduje się w znacznym obniżeniu terenu, oraz kwestii całkowitego braku nasłoneczenienia części mieszkalnej mieszkania nr 9 w budynku przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej a jej kryterium stanowi zgodność z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym badana jest wyłącznie legalność decyzji, czyli jej zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury na tle istniejącego w sprawie stanu faktycznego, która doprowadziła do wydania decyzji. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej w skrócie p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie w granicach tak określonej kognicji, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu. W § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zawarty jest wymóg zachowania odległości budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów umożliwiających naturalne oświetlenie tych pomieszczeń (w tym oświetlenie w sposób określony w § 60 rozporządzenia). Projekt zagospodarowania terenu inwestycji powinien zawierać dane pozwalające organowi stwierdzić spełnienie powyższego wymogu bez konieczności sporządzania dodatkowej dokumentacji przez pracowników organu administracji architektoniczno - budowlanej. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, część opisowa projektu zagospodarowania terenu inwestycji powinna określać m.in. konieczne dane wynikające ze specyfiki, charakteru i stopnia skomplikowania obiektu budowlanego. Analiza spełnienia wymogu zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych powinna być zatem sporządzona przez projektanta i stanowić element opisu projektu zagospodarowania terenu. Do obowiązków projektanta budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, należy bowiem nie tylko opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, ale również wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań. W przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu organ prawidłowo ocenił, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany zawiera kompletne opracowania dotyczące usytuowania projektowanego budynku, w tym obrazujące zachowanie wymogów nasłonecznienia w okolicznym budynkach, w szczególności w budynku przy ul. [...]. Co więcej – jak słusznie wskazał organ – w toku postępowania odwoławczego inwestor przedstawił z własnej inicjatywy dodatkową analizę nasłonecznienia, uwzględniającą rzeczywiste położenie budynku przy ul. [...] tj. wysokość posadowienie tego budynku (została ona zmierzona przez uprawnionego geodetę, który też dokonał pomiaru wysokości parapetu w lokalu nr 9). Słuszne jest stanowisko organu, że powyższa dokumentacja wykazuje spełnienie przy projektowaniu planowanego budynku warunków określonych w § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tak jak wskazał organ, została ona sporządzona przez uprawnione osoby, zawiera też oświadczenia projektanta i sprawdzającego o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Co prawda okoliczność, że obowiązek sporządzenia analizy nasłonecznienia leży w gestii osoby uprawnionej, nie oznacza że organ prowadzący postępowanie jest zwolniony z obowiązku dokonania wszechstronnej i obiektywnej oceny takiego dowodu, tym niemniej zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie słuszne jest stanowisko organu, iż nie było podstaw do kwestionowania poprawności przedstawionej dokumentacji. Przede wszystkim powodem prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w przedmiocie spełnienia warunków określonych w § 60 ww. rozporządzenia nie może być samo twierdzenie skarżącej, że dokumentacja pochodzi od inwestora. Jak wyżej wskazano – to właśnie na inwestorze spoczywa obowiązek przedstawienia, w ramach projektu budowlanego, dokumentów pozwalających na ocenę spełnienia warunków określonych w § 60 ww. rozporządzenia. Organ nie może – tylko z tego powodu, że pomiędzy stronami postępowania istnieje spór – przejmować obowiązków inwestora. Słuszna jest przy tym ocena organu, że zgłoszone przez skarżącą wątpliwości co do uwzględnienia wysokości posadowienia budynku przy ul. [...] zostały wyjaśnione w postępowaniu odwoławczym poprzez złożenie dodatkowej dokumentacji, uwzględniającej pomiary wysokości dokonane przez uprawnionego geodetę. Skarżąca – poza zastrzeżeniem co do związku projektantów z inwestorem – nie wskazała żadnego konkretnego uchybienia, które mogłoby budzić wątpliwości co do prawidłowości sporządzonej dokumentacji. Słuszna jest także zawarta w zaskarżonej decyzji ocena organu, iż wartości dowodowej przedłożonej przez inwestora dokumentacji nie może podważać przedstawione przez skarżącą zdjęcie. Ze względu na datę jego wykonania (31 marca) nie obrazuje ono bowiem tej sytuacji, która powinna być analizowana stosownie do § 60 ust. 1 ww. rozporządzenia tj. do sytuacji istniejącej w dniach równonocy wiosennej i jesiennej (21 marca i 21 września). Zasadna wobec tego ocena organu, że nie było podstaw do powołania wnioskowanego przez skarżącą biegłego, który miałby sporządzić dodatkową analizę nasłonecznienia. Brak wydania w toku postępowania odrębnego postanowienia w tym względzie – jak wynika z powyższych rozważań – nie mógł mieć wpływu na wynik postępowania, a tylko tego rodzaj uchybienie mogłoby skutkować koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Ze względu na powyższe, na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.