II SA/Kr 918/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 16 kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej P. S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia 16 kwietnia 2014r. , znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. z 2013 r., póz. 1409, dalej P.b.), po rozpatrzeniu odwołania P. S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 9 kwietnia 2013 r., znak [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. odmówiono "nakazania Inwestorowi "T" S.A. Oddział w T. (...) wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem przy modernizacji sieci [...]. " Orzekając w ten sposób podał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w związku z pismem P. S. z dnia 31 maja 2012 r., w sprawie budowy linii energetycznej na terenie działki nr [...] w B.. Po streszczeniu przebiegu postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, w nawiązaniu do zaskarżonej decyzji oraz wniesionego w ustawowym terminie odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotem sprawy, której granice wyznaczone zostały zakresem zaskarżonego rozstrzygnięcia PINB w B., jest weryfikacja zasadności wydania decyzji odmawiającej nakazania inwestorowi, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wykonania określonych czynności lub robót budowlanych związanych z modernizacją sieci [...]. " [...]". W trakcie prowadzonego postępowania PINB w B. ustalił, że przedmiotowa sieć energetyczna, której trasa przebiega m.in. przez działkę nr [...] w B., została wykonana w oparciu o zgłoszenie dokonane w dniu 15 grudnia 2011 r. w Starostwie Powiatowym w B. przez "T" S.A. Oddział w T.. Zakres przedmiotowego zgłoszenia obejmował "Remont sieci napowietrznej SN 15 kV od GPZ[...] do stacji trafo [...] 3 "[...]" w gminie [...] i N.. " W treści zgłoszenia nie została uwzględniona działka nr [...] w B. ze względu na brak zgody właścicielki działki P. S.. Ponadto, w trakcie przeprowadzonych oględzin na przedmiotowym terenie PINB ustalił, że "na działce nr [...] w B. znajduje się słup wirowy z odłącznikiem o wysokości 12m-Oo+12-E10 + słup o numerze i na odgałęzieniu od stacji transformatorowej [...]. Inwestor "T" S.A. Oddział w T. (...) Z przedłożonego szkicu pomiaru wytyczenia słupów energetycznych wynika, że nowy słup został przesunięty o około 10 m w stosunku do starego słupa nieistniejącego betonowego (rozebranego). (...) Linia pokrywa się zgodnie ze starą linią energetyczną, za wyjątkiem odcinka na dz. [...], gdzie nie zgłoszona była linia, tylko wykonane boczne obejście w długościach - 20m i 79m. Stwierdzono inny rozstaw słupów elektrycznych - słup nr 1 (odłącznik) oraz słup nr 14 i 15 (na obejściu)." W związku z ustaleniem, że sporne roboty budowlane zostały zakończone PINB odstąpił od wydania postanowienia w trybie art. 50 ustawy Prawo budowlane o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w postaci pozyskanych dokumentów ze Starostwa Powiatowego w B., ustalenia dokonane w trakcie przeprowadzonych oględzin, przedłożoną przez inwestora inwentaryzację powykonawczą zrealizowanej sieci energetycznej, a także uwagi podnoszone przez P. S., organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzję, którą należy uznać za prawidłową. W uzasadnieniu skarżonej decyzji PINB wskazał, iż zrealizowane roboty budowlane przekraczają swoim zakresem definicję remontu określoną w art. 3 pkt 8 P.b., dochodząc do przekonania, że wykonane przez "T" S.A. Oddział w T. roboty budowlane należy zakwalifikować jako przebudowę, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7a P.b. W niniejszym przypadku wiadomym jest, że teren działki nr [...] w B. nie został objęty dokonanym zgłoszeniem z dnia 15 grudnia 2011 r. Dokumentacja złożona do Starostwa Powiatowego w B. wraz z wnioskiem zamiaru wykonywania robót oraz przedłożona w dniu 24 września 2012 r. inwentaryzacja powykonawcza wskazują na dokonane zmiany w trakcie prowadzonych robót budowlanych w zakresie odmiennego umiejscowienia słupów wirowanych, stanowiących element przebudowanej sieci energetycznej, w tym na terenie działki nr [...] w B.. W sytuacji, gdy w ramach prowadzonych robót budowlanych dokonano również zmiany rozstawu słupów wraz ze zmianą ich posadowienia nie można mówić o remoncie, ale o przebudowie sieci, gdyż powyższe zmiany prowadziły do zmiany parametrów technicznych przedmiotowej sieci energetycznej. Jednocześnie PINB podał, że w obecnym stanie prawnym pozwolenia na budowę nie wymaga przebudowa sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Sownie do art. 30 ust. 1 P.b., prowadzenie robót budowlanych na terenie działki nr [...] w B. wymagało dokonania przez inwestora zgłoszenia zamiaru wykonywania w/w robót we właściwym organie administracji architektoniczno-budowlanej, którym inwestor się nie legitymował. Wskazać zatem należy w ślad za PINB, że w stosunku do robót budowlanych wymagających dokonania zgłoszenia, realizowanych bez uzyskania takiego pozwolenia, zastosowanie winny znaleźć tryb postępowania i przepisy prawa materialnego, zawarte w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy w pełni podziela tak wyrażoną ocenę prawną zakwestionowanych samowolnych robót i tryb postępowania, przyjmując za prawidłową przytoczoną przez PINB argumentację. Należy wyjaśnić, że przepisy art. 50-51 P.b. regulują tryb i zasady tzw. postępowania naprawczego. Zasadniczym celem tego postępowania jest zbadanie przez organ nadzoru budowlanego, czy roboty budowlane prowadzone lub już wykonane w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 P.b. ustawy spełniają wymogi sformułowane w przepisach prawa, oraz czy są zgodne z zasadami wiedzy technicznej, a w sytuacji stwierdzenia uchybień w w/w zakresie zobligowanie inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z takimi wymogami. W sytuacji stwierdzenia, że roboty budowlane zostały wykonane w warunkach określonych w art. 50 P.b. organ nadzoru budowlanego uprawniony jest wydać decyzję, którą w myśl art. 51 P.b., w zależności od podjętych ustaleń: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo, 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego (...). Wyżej cytowany przepis przewiduje zatem trzy wykluczające się warianty prowadzenia postępowania naprawczego. Wydanie decyzji opartej na jednej z tych przesłanek winno być poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym, w ramach którego organ nadzoru budowlanego zgromadzi materiał dowodowy pozwalający na jednoznaczne przyjęcie, czy wykonane roboty naruszaj ą przepisy prawa. Stosownie do art. 51 ust. 1 przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Zastosowanie punktu 1 jest możliwe w przypadku, gdy nie da się doprowadzić wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem poprzez nakazanie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, o których mowa w punkcie 2. Tylko w takim wypadku organ może nakazać rozbiórkę słupa energetycznego. Organ nadzoru budowlanego może więc nakazać rozbiórkę części sieci przebudowanej bez zgody właściwego organu jedynie wtedy, gdy te roboty budowlane zostały wykonane nieprawidłowo, niezgodnie z warunkami technicznymi, w sytuacji gdy nie jest możliwe prawidłowe użytkowanie takiego obiektu. W niniejszej sprawie w ocenie PINB w B., jak i organu odwoławczego taka sytuacja nie zachodzi. Sporne roboty budowlane wykonywane były w oparciu o dokumentację projektową przedłożoną do Starostwa Powiatowego w B., sporządzoną w 2011 r. przez J. B., posiadającego stosowne uprawnienia budowlane. Autor opracowania wskazał: "Modernizację sieci napowietrznej wykonać poprzez: - wymianę słupów betonowych typu ALA i ZN oraz drewnianych zabudowanych na odgałęzieniu od st. trafo [...] na słupy wirowane typu E. - wymianę istniejących przewodów AFL-6 3x50mm" na przewody AFL-6 3x70mm2 w głównym ciągu i - wymianę istniejących przewodów AFL-6 3x35mm2 bez zmiany przekroju na odgałęzieniach." (k. 136 akt PINB). Jednocześnie na podstawie protokołu "z technicznego odbioru urządzeń energetycznych dokonanego przez "T" S.A. Oddział w T." z dnia 21 sierpnia .2012 r. wiadomym jest, że w trakcie odbioru zmodernizowanej linii 15 kV [...] nie stwierdzono zagrożeń oraz usterek technicznych zmodernizowanej linii. Przesunięcie słupa na terenie działki nr [...] w ciągu istniejącej linii nastąpiło, co prawda bez dokonywania zgłoszenia tych robót, jednakże nie można uznać, że fakt przesunięcia słupa stanowi naruszenie warunków technicznych i jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa oraz wiedzą techniczną. Nie powoduje on również pogorszenia warunków technicznych i użytkowych dla działki nr [...] w B.. Tym samym należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji i uznać za udowodnione, że nie zachodzi konieczność nakazania inwestorom wykonania jakichkolwiek obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem albowiem roboty te odpowiadają prawu wedle stanu obecnego. W myśl orzecznictwa sądowoadministracyjnego, w sytuacji gdy brak jest podstaw do nałożenia na zobowiązanego obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, bowiem wykonane roboty odpowiadają prawu, organ prowadzący postępowanie winien wydać rozstrzygnięcie merytoryczne o braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1344/05). Zgodnie z poglądem wyrażonym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1012/09, (publ. LEX nr 597095) "Zrealizowana kompetencja organów nadzoru budowlanego do prowadzenia postępowania legalizacyjnego wobec stwierdzonej samowoli budowlanej nie staje się bezprzedmiotowa (nie traci swego normatywnego i funkcjonalnego sensu) z tego powodu, że samowolnie wykonane roboty w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem nie wymagają żadnych czynności czy robót. W takiej sytuacji nie następuje bowiem ustanie przyczyny, dla której zostało wszczęte postępowanie legalizacyjne (prowadzenie remontu bez wymaganego zgłoszenia). " W odniesieniu zarzutu odwołania co do wykonania nowej linii energetycznej w sposób samowolny, niezgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu Osiedla [...] w B. i objęcia strefą oddziaływania działki nr [...] przez nowy odcinek sieci należy wskazać, że zmiany w przebiegu istniejącej sieci energetycznej na terenie działki nr [...] w B. zostały wykazane w dokumentach złożonych do Starostwa Powiatowego w B., zarówno w części opisowej ( gdzie zaznaczono, iż: "Pozostałe odgałęzienia wraz ze słupami odłącznikowymi i odłącznikami wykonać przewodami AFL-6 3x35mm, izolację linii wykonać izolatorami kompozytowymi na słupach z izolacją wiszącą oraz izolatory stojące LWP-8 24 w kolorze białym na przelotowym zawieszeniu przewodów. Na odcinkach od słupa Nr 3 do słupa Nr 7, Nr 14-16, Nr 50-52 oraz do stacji traf o S. przesunięto trasę linii. Jest to warunek zgody właścicieli gruntu na modernizację sieci."), jak i na załączonych mapach wskazujących na trasę przebiegu sieci energetycznej i miejsca jej modernizacji . W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla Osiedla [...] w B. wskazano jedynie dotychczasową trasę przebiegu sieci energetycznej. Jednakże fakt ten nie oznacza, że trasa ta nie może podlegać zmianie, przebudowie lub rozbudowie o nowe odcinki, gdyż zmiany te wynikają z konieczności modernizacji istniejącej infrastruktury, jak i rozwoju urbanistycznego danej miejscowości. Zasady lokalizacji sieci energetycznych zostały określone w § 18 ust. 1w/w planu. Co doza rzutu nieposiadania przez "T" SA Oddział w T. tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy wskazać, że nie znajduje on uzasadnienia. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego niezaprzeczalnym jest, że P. S. nie wyraziła zgody na wejście w teren działki nr [...] celem wykonani robót budowlanych związanych z istniejąca siecią energetyczną, a tym samym "T" SA Oddział w T. nie legitymowała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednakże w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym art. 51 P.b. nie daje podstaw do żądania przez organy nadzoru budowlanego dostarczenia dowodu dysponowania nieruchomością. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 50 i 51 nie ocenia się bowiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wykazanie się tym prawem jest niezbędne przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, nie może natomiast warunkować udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych (vide wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2140/10 (LEK nr 1138086): "Ratio legis art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. polega na doprowadzeniu wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. W przypadku naruszenia prawa własności w wyniku wykonywanych samowolnie robót budowlanych pokrzywdzony może dochodzić swoich praw wyłącznie przed sadem powszechnym. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego nie może bowiem żądać od inwestora wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. nie stanowi bowiem podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. " Także w myśl wyroku NSA z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/10 : "Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 fawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane"). Kwestie dotyczące naruszenia prawa własności nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego, gdyż do rozstrzygania takich sporów właściwymi są sądy powszechne działające w oparciu o przepisy prawa cywilnego. Powyższe wywody stanowią odpowiedź na pozostałe zarzuty odwołania. Wnosząc a terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 16 kwietnia 2014r. , znak [...], P. S. podnosiła szereg zarzutów. I tak skarżąca : - kwestionowała prawdziwość stwierdzenia, że brała udział w oględzinach dnia 23 lipca 2013r., które odbyły się w dniu 21 sierpnia 2012r., dopiero po skardze na bezczynność PINB w B.. Podnosiła, że WINB; - wskazywała, że aktach sprawy WINB znajduje się Uchwała Nr VI/61/07 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 29 marca 2007 r., ale bez załączników mapowych, które dokładnie określają przebieg linii wraz z usytuowaniem słupów energetycznych, natomiast PINB w B. w swojej decyzji pominął ustosunkowanie się do zarzutu budowy nowej linii energetycznej niezgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obejmującym teren osiedla [...] w B. uchwalonym Uchwałą nr VI/61/07 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 29.marca 2007r. ( Dz. Urz. Woj. Małopolskie z dnia 30sierpnia 2007r. Nr 634, poz. 4186.), gdzie na stronie 17850 widnieje działka skarżącej oraz sąsiednie z zaznaczonym przebiegiem linii energetycznej średniego napięcia, miejscami lokalizacji słupów energetycznych, przebiegiem przewodów energetycznych, jak i strefą ograniczonego korzystania z nieruchomości (strefa techniczna), co dowodzi , że prace budowlane prowadzone na działkach [...], [...], [...], [...] polegały na całkowitej rozbiórce starej linii energetycznej i budowie nowej linii energetycznej, mającej nowy przebieg, nie pokrywający się z rozebraną linią energetyczną, której przebieg dokumentuje plan miejscowy; nadto. przesunięcie nowo wybudowanej linii energetycznej dokumentuje opis miar wytycznych słupów energetycznych z dnia 11 maja 2012 r. sporządzony przez [...] s.c. (podpis nieczytelny), który znajduje się w aktach sprawy ( według tego szkicu nowo wybudowana linia energetyczna ma całkowicie nowy przebieg, a porównując ją do planu miejscowego różnice wynoszą od 2 m do ponad 20 metrów. Praktycznie linia została wybudowana obok starej linii energetycznej i zajęła nowe tereny nie mające do tej pory nic wspólnego z linią energetyczną. W szczególności dotyczy to słupów których numeracja została spisana przez protokolanta inż. R. K. z projektu okazanego przez przedstawicieli "T" biorących udział w oględzinach (dokument nie znajduje się w aktach sprawy), a mianowicie słupów nr 14 i 15, faktycznie słupy te noszą numery 18 i 19, co dokumentują załączone zdjęcia. Wygląda na to, że podczas budowy dostawiono na tym odcinku 4 słupy nie widniejące na okazanym projekcie. Ponadto w Opisie technicznym projektu w punkcie 4. Charakterystyka techniczna jest opisane od słupa nr 3 do 7,14-16 i 50-52 przesunięcie trasy linii i określa się to jako warunek zgody właścicieli gruntu na modernizację linii. Kwestionowane przeze mnie słupy noszą numery 18 i 19. Linia energetyczna pomiędzy słupem nr 1 zlokalizowanym na działce nr [...] a słupem nr 17 ma całkowicie nowy przebieg i zajęła teren dotychczas nie zajmowany przez sieć energetyczną średniego napięcia; - zarzucała, że przebieg nowo wybudowanej linii na działce [...] przybliżył się do granic działki [...] w tak znaczny sposób, że zaczął oddziaływać na jej teren, czyli na teren sąsiedni, który na tym obszarze ma przeznaczenie MN1; - podnosiła, że dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy w żaden sposób nie definiuje charakteru wykonanych prac, mowa w niej o remoncie albo modernizacji linii, która faktycznie została wykonana w innym miejscu, co wykazywała stosownymi przykładami dokumentacji pochodzącej z akt sprawy, - wskazywała, że w aktach sprawy znajdują się dowody dokumentujące wygląd starej linii i jej przebieg ( tj. dostarczone przez skarżącą zdjęcia), natomiast brak jest projektu starej linii energetycznej, w związku z czym nie dokonano porównania, na podstawie którego można by jednoznacznie stwierdzić, czy jest to przebudowa linii energetycznej czy budowa; - akcentowała ponownie, że nowo wybudowana linia energetyczna na działkach [...], [...], [...] ma nowy i niezależny przebieg od linii, która została rozebrana a jest była uwidoczniona w planie miejscowym ( słupy energetyczne mają całkowicie nowe i niepowiązane ze starą linią lokalizacje, są przesunięte w stosunku do starej trasy, a ich wysokość jest znacznie wyższa od słupów starej linii, również rozstaw przewodów jest znacząco szerszy); - kwestionowała opieszałość i wielomiesięczna bezczynność PINB w B. w przedmiotowej sprawie, skutkującą zakończeniem nielegalnej budowy linii energetycznej, opisując szczegółowo przebieg postępowania od daty złożenia pisma z dnia 31 maja 2012 r., jak również podkreślając, że nie ustalono nawet daty zakończenia tej budowy ; - poddawała w wątpliwość kompletność udostępniania jej wtoku postępowania dokumentacji, której brak było w aktach ( natomiast wymieniania jest w decyzji organu pierwszej instancji), co dotyczy jakiś projekt z "czerwonymi liniami", a który został jej udostępniony dopiero przez WINB; - zarzucała dokument, z którym zapoznałam się w dniu 25 marca 2014r. nie zawiera informacji kiedy wpłynął, do kogo wpłynął i co najważniejsze kto i kiedy go sporządził, zaś zawarty w nim rysunek ten nie pokrywa się z opisem miar wytyczonych słupów energetycznych wykonanym przez [...] z dnia 11 maja 2012r. W spisie akt sprawy [...] pod pozycją 9 jako Kopia szkicu pomiaru uzupełniającego, co nie pokrywa się z tytułem rysunku. - zwracała uwagę, że projektant zaprojektował na działce skarżącej nową linię energetyczną, do której praktycznie nie ma możliwości dojścia ani dojazdu, na przykład celem konserwacji i eksploatacji albowiem jedyna droga dojazdowa jest drogą prywatną ( działka nr [...]) o długości około 70 metrów, a od jej końca do słupa zlokalizowanego na działce skarżącej jest jeszcze około 130 m w linii prostej (poprowadzonej przez dom i sad ), do to działki "T" nie posiada prawa przejścia ani przejazdu wspomnianą drogą, Projektant, inwestor i wykonawca nie uzyskali prawa ( a nawet się nie ubiegali) do korzystania z tej drogi. Ponadto linia energetyczna jest otoczona lasem oraz terenami budowlanymi, na których będą stały domy jednorodzinne, ogrodzenia itp. które wykluczą możliwość dojazdu sprzętu ciężkiego typu dźwig. Może się okazać, że nawet naprawy w trybie awarii będą niemożliwe. Do słupów zlokalizowanych na sąsiednich działkach, a budowanych z mojego terenu "T" również będzie musiał poszukać innej możliwości dojazdu. - załączała do skargi pismo od wykonawcy sieci energetycznej Zakład Wykonawstwa Sieci Elektrycznych K. S.A. z dnia 10.07.2012 nr [...], w którym informuje mnie, że wszedł na moją działkę gdyż uważał, że taką zgodę posiada, zaś nadto wykonawca zobowiązał się w nim do przywrócenia układu linii do stanu wyjściowego, które to pismo skarżąca chciała dołączyć do akt sprawy w dniu 21 sierpnia 2012r. podczas oględzin, jednakże protokólantka odmówiła jego przyjęcia, - zarzucała, że w punkcie 6 opisu technicznego Projektu budowlano- wykonawczego projektant założył wykonanie wycinki drzew w pasie 4m od osi linii, skarżąca zgłosiła niezgodność wykonania wycinki z projektem na jej terenie, co jest zapisane w protokole oględzin, a nie zostało wzięte pod uwagę przez PINB ; -- podkreślała, że zgłoszenie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę występuje w aktach trzykrotnie i kopie te różnią się od siebie; - zarzucała ponadto, że nie wszystkie akta z PINB w B. zostały przekazane do WINB w K. - brak jest takich jak: niewypełniony przeze skarżącą druk zezwolenie na wejście w teren, który otrzymałam od przedstawiciela projektanta, a także o kopii mojego pisma z dnia 12 grudnia 2011r. , w którym nie wyrażała zgody na wejście w teren jej działki. Skarżąca domagała się rozbiórki sieci energetycznej znajdującej się na działce [...] oraz pomiędzy słupami 17, 18 i 19 według numeracji w terenie (oględzin z dnia 21 sierpnia 2012r.). Na rozprawie dnia 19 września 2014r. skarżąca sprecyzowała dodatkowo, że wnosi o uchylenie wydanych w toku instancji decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o jej oddalenia ,podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Uczestnik "T" S.A. w K. wnosiła o oddalenie skargi, uznając wydane w sprawie decyzje za zgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi administracyjnymi ( tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie wobec skuteczności niektórych podniesionych w niej zarzutów, które można zakwalifikować jako wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem zasad z art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77§ 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., 107§ 1 i 3 k.p.a. Stosownie do art. 7 k.p.a, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a. , rozumianej jako ocenę tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego (zob. między innymi: A. Wróbel- komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.; C. Martysz- komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005; J. Borkowski: Glosa do wyroku NSA z dnia 6 października 1993 r., l SA 1270/93, OSP 1994/7-8/131). Wszystkie powołane wyżej przepisy znajdują na mocy art. 140 k.p.a. odpowiednie zastosowanie przed organem odwoławczym. Naruszenie wyżej wskazanych przepisów proceduralnych prowadzi w efekcie do naruszenia zasady praworządności ( art. 6 k.p.a.) oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa ( art. 8 k.p.a.). Odnosząc te ogólne uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że organ drugiej instancji nie wykonał obowiązku ponownego jej rozpoznania, w tym nie rozważył istotnych zarzutów odwołania. Zasadniczym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest wyjaśnienie w ocenie prawnej oraz poprzez stosowne ustalenia, czy roboty budowlane wskazane w piśmie inicjującym postępowanie w niniejszej sprawie stanowiły remont, przebudowę, czy też budowę linii elektroenergetycznej, względnie jej odcinka. Takie wyjaśnienia winny stanowić podstawę rozstrzygnięcia organu drugiej instancji, ujawnianą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, po dokonaniu własnych ustaleń na podstawie konkretnych dowodów, ocenionych odrębnie i w ich całokształcie, przy rozważeniu czy zgromadzony w sprawie materiał jest dostateczny, w powiązaniu nadto z wyjaśnieniami dotyczącymi wyboru możliwych podstaw orzekania. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje, że w sprawie niniejszej organ drugiej instancji ograniczył się w istocie do kontroli postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Kontrolę tę przeprowadził powierzchownie, nie sięgając do istoty zarzutów skargi. W sprawie niniejszej za nie budzący wątpliwości w świetle twierdzeń stron i dotychczasowych ustaleń, znajdujących odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale należy uznać fakt, że na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej ( działka nr [...] w B. ) już w latach poprzednich znajdował się słup stanowiący element sieci elektroenergetycznej, który w ramach kwestionowanych robót budowlanych rozebrano, zaś inwestor – "T" S.A. Oddział w T. - postawił słup wirowy z odłącznikiem o wysokości 12m-Oo+12-E10 + słup o numerze i na odgałęzieniu od stacji transformatorowej [...]. Nowy słup został przesunięty o około 10m w stosunku do starego słupa betonowego. W aktach tych znajdują się także materiały dowodzące, że faktycznie zrealizowane przez inwestora roboty budowlane, których element jest powyższa zmiana lokalizacji i rodzaju słupa wraz z urządzeniami, nie stanowi remontu sieci napowietrznej SN 15 kV od GPZ [...] do stacji trafo [...] 3 "[...]" w gminie [...] i [...]. Niektóre z tych materiałów były powoływane decyzji z dnia 9 kwietnia 2013 r., znak [...], natomiast jak dotąd inwestor nie przedstawił ani zgłoszenia zamiaru przebudowy istniejącej linii energetycznej, ani też pozwolenia na budowę nowej linii w miejsce poprzedniej albo jej odcinka, względnie pozwolenia na rozbudowę istniejącej linii elektroenergetycznej. Czyniąc dalsze ustalenia opisane w uzasadnieniu decyzji słusznie uznał zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., że zakres robót budowlanych faktycznie zrealizowanych przez inwestora nie mieści się w zakresie prac remontowych i nie pokrywa z zgłoszeniem zamiary przeprowadzenia remontu. Z dokonanych, jak dotąd ustaleń oraz oceny prawnej organu pierwszej instancji nie wynika jednakże w sposób nie budzący wątpliwości, czy roboty faktycznie wykonano miały charakter przebudowy, czy też w istocie budowy nowej linii elektroenergetycznej, albo rozbudowy istniejącej. Pojęcie przebudowy - podobnie jak pojęcie remontu - zostało zdefiniowane w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, dalej także w skrócie P.b.). Definicje legalne tych pojęć zostały co prawda powołane w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., nie mniej jednak bez logicznej interpretacji, która pozwalałaby na orientację dlaczego w istocie organ pierwszej instancji zakwalifikował prace wykonane w obrębie działki nr [...] oraz innych nieruchomości jako przebudowę sieci elektroenergetycznej, a nie jej budowę, względnie rozbudowę. W tym zakresie w uzasadnieniu decyzji z dnia 9 kwietnia 2013 r., znak [...], podano jedynie, że : "Przebudowa sieci elektroenergetycznej podobnie jak remont nie wymaga uzyskania pozwolenia. W art. 29 ust. 2 pkt 11 Prawa budowlanego ustawodawca zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę roboty budowlane polegające na przebudowie sieci elektroenergetycznych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Stosownie jednak do art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, przed ich rozpoczęciem należy dokonać zgłoszenia właściwemu administracji architektoniczno-budowlanej. Obecnie przepis ten dotyczy wszystkich sieci elektroenergetycznych. Uprzednio ( do 26 września 2005 r. – ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw( Dz. U. Nr 163, poz. 1364)) zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę była przebudowa sieci elektroenergetycznych po dotychczasowych trasach." Należy zgodzić się z organem pierwszej instancji, że przebudowa sieci elektroenergetycznej, podobnie jak remont, w okresie realizacji spornych robót budowlanych nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. W szczególności, w art. 29 ust. 2 pkt 11 P.b. ustawodawca zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę roboty budowlane polegające na przebudowie sieci elektroenergetycznych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych, zaś z art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, wynika, że przed rozpoczęciem takich robót należy dokonać zgłoszenia zamiaru ich właściwemu administracji architektoniczno-budowlanej. Cytowane wywody nie są jednak dość precyzyjne w pozostałości skoro w rozważaniach mówi się z jednej strony, że aktualnie przepis dotyczy wszystkich sieci elektroenergetycznych ( co może oznaczać np. sieci o rożnym napięciu), wypowiedź tę wiąże się w rysie historycznym ze wskazaniem, że uprzednio zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę była przebudowa sieci elektroenergetycznych po dotychczasowych trasach, by z takich wskazań wyprowadzić wniosek, że przedmiotowe roboty budowlane zakwalifikowano, jako dokonaną bez zgłoszenia przebudowę istniejącej sieci, a nie jej budowę odcinka w nowym miejsca, względnie rozbudowę sieci istniejącej. O ile tak wypowiedź ma oznaczać, że po zmianach przepisów dokonanych ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw ( Dz. U. Nr 163, poz. 1364) w ramach przebudowy sieci elektroenergetycznej można zmieniać dowolnie jej lokalizację w granicach działek ewidencyjnych, to takie stanowisko należy uznać za błędne. Faktem jest, że przed analizowaną zmiana stanu prawnego zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i objęta obowiązkiem zgłoszenia była przebudowa sieci elektroenergetycznych po dotychczasowych trasach, natomiast zmiana dotychczasowej trasy prowadziła do powstania obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Istotnym jest jednak to, że do daty wprowadzenia powyższej zmiany brak było definicji legalnej pojęcia przebudowy. Taka definicja została wprowadzona tą sama ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw(art. 1 pkt 1 lit. b) poprzez dodanie w art. 3 pkt 7a , w myśl którego ilekroć w ustawie jest mowa o przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Należy zatem uznać, że również od 26 września 2005r. i nadal zmiana trasy sieci elektroenergetycznych nie mieści się w pojęciu przebudowy. Należy przy tym mieć na uwadze, że sieci elektroenergetyczne stanowią specyficzne budowle zaliczane do obiektów liniowych. W myśl art. 3 pkt 3a P.b .( dodanego przez art. 65 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. Nr 106, poz. 675), zmieniającego tę ustaw z dniem 17 lipca 2010 r.), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Uwzględniając powyższe należy uznać, że organ pierwszej instancji nie zajął właściwego stanowiska w przedmiotowej sprawie, przy czym poza rozważaniami oraz oceną pozostawił liczne dowody wskazywane obecnie przez skarżącą. Uchybień tych nie dostrzegł Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - pomimo zarzutów odwołania, który w szczególności nie rozważył samodzielnie dlaczego będących przedmiotem postępowania robót budowlanych, zrealizowanych nie tylko na działce nr [...] poza dotychczasową lokalizacja oraz parametrami słupów nie uznaje z budowę odcinka sieci elektroenergetycznej, względnie jej rozbudowę, którą obejmuje pojęcie budowy ( art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego). Żaden z organów nadzoru budowlanego rozpoznających sprawę w toku instancji, w tym w szczególności Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił, co konkretnie w przypadku przebudowy linii elektroenergetycznej oznacza zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, która nie może dotyczyć charakterystycznych parametrów, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Żaden z organów nie poczynił także w tym zakresie szczegółowych ustaleń po ocenie i ujawnieniu procesu oceny dowodów. Słusznie podnosi skarżąca, że dla wyjaśnienie tej istotnej kwestii niezbędnym było dokonanie dogłębnej analizy wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów - odrębnie i w ich całokształcie - nie wyłączając części graficznej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który jak twierdzi szczegółowo obrazuje poprzednią lokalizację tej sieci oraz strefy ograniczonego korzystania z nieruchomości (strefa techniczna ), a także rozważenie konsekwencji wynikających z cytowanych w obu decyzjach fragmentów zgromadzonej dokumentacji. W przypadku rodzących się wątpliwości organ odwoławczy miał także powinność uzupełnienia dowodów na podstawie art. 136 k.p.a. Powyższe zagadnienia są zaś istotne dla rozstrzygnięcia sprawy albowiem determinują tryb postępowania oraz zasady legalizacji obiektu budowlanego. W przypadku bowiem, gdy inwestor bez pozwolenia na budowę zrealizował budowę, czym jest także rozbudowa sieci, należy stosować tryb z art. 48 P.b. Nadto w postępowaniu przed organem pierwszej instancji pominięto zagadnienie zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co mogło mieć wpływ na wybór jednej z podstaw orzekania przewidzianej art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 7 P.b. Odpowiedź Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotycząca zarzutów odwołania co do niezgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest powierzchowna, a przez to dowolna. W szczególności nie jest dostatecznym w tym zakresie wskazania wyłącznie na § 18 planu miejscowego, bez analizy postanowień wynikających z § 4 pkt 10 , § 5 pkt 11, § 17 i § 34, a także uwzględnienia ustaleń przewidzianych dla poszczególnych terenów, na których zrealizowano objęte postępowaniem roboty budowlane, w tym dla działki skarżącej. zmodernizowanej linii 15 kV [...] nie stwierdzono zagrożeń oraz usterek technicznych zmodernizowanej linii. W świetle powyższego za dowolne należy uznać stwierdzenie organu odwoławczego, że przesunięcie słupa na terenie działki nr [...] w ciągu istniejącej linii nastąpiło, co prawda bez dokonywania zgłoszenia tych robót, jednakże nie można uznać, że fakt przesunięcia słupa stanowi naruszenie warunków technicznych i jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa oraz wiedzą techniczną, jak również iż nie powoduje on również pogorszenia warunków technicznych i użytkowych dla działki nr [...] w B.. Nie jest też wiadomym co organ drugiej instancji przez zmodernizowanej linii 15 kV [...], którym to pojęciem się posługuje uznając, że nie stwierdzono zagrożeń oraz usterek technicznych takiej zmodernizowanej linii. Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga zasługuje na uwzględnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku biorąc za postawę art. 145 § pkt 1 lit. c p.p.s.a. Rzeczą organu drugiej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po eliminacji wytkniętych uchybień, a w szczególności po wnikliwym rozważeniu zarzutów odwołania, ponowionych szerzej w skardze, ku czemu może być niezbędne uzyskania od organu pierwszej instancji wyjaśnień co do kompletności akt sprawy, jak również niezależnie od tego, uzupełnienie zgromadzonych dowodów w trybie art. 136 k.p.a. Orzekając w sprawie ponownie organ odwoławczy będzie mieć na uwadze prezentowaną w niniejszym wyroku wykładnię pojęcia przebudowy i art. 29 ust. 2 pkt 11 P.b., zaś roboty budowlane na działce skarżącej winien traktować kompleksowo, jako element większej inwestycji, nie zaś dotyczącej wyłączenie działki nr [...] w B. Podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania stanowi art.200 p.p.s.a oraz art. 205 § 1 p.p.s.a