I FZ 1/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp. z o. o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2210/14 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi S. sp. z o. o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 16 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W wyroku z 19 września 2014 r., III SA/Wa 2210/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w N., zasądził (w pkt 3) od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz spółki kwotę 5117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W zażaleniu na powyższe orzeczenie spółka wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie art. 200 oraz art. 205 § 2 i 4 Ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 5117 zł, zamiast kwoty 8717 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W motywach zażalenia strona zasadnie zwróciła uwagę na tę okoliczność, że ww. wyrok Sądu pierwszej instancji został wydany na skutek ponownego rozpoznania sprawy. Poprzedni wyrok oddalający skargę, z 19 października 2012 r., III SA/Wa 2407/12, został bowiem uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 kwietnia 2014 r., I FSK 772/13. Sprawa była więc rozpoznawana przez Sąd pierwszej instancji dwukrotnie, przy czym jak wynika z akt sprawy, skarżąca za każdym razem była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (za pierwszym razem przez dor. pod. J. C. i za drugim przez adw. R. P.). Należy w związku z tym przypomnieć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego konsekwentnie prezentowany jest, dostrzeżony również w zażaleniu pogląd, że jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenie (por. np. postanowienie NSA z 11 września 2013 r., II FZ 696/13, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo). Pogląd ten zachowuje aktualność również w sytuacji, gdy jak w niniejszej sprawie w toku postępowania nastąpiła zmiana pełnomocnika, skoro to skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, zgodnie z art. 200 Ppsa. Do takiej sytuacji (dwukrotnego rozpoznania sprawy, za każdym razem z udziałem innego pełnomocnika) nie odnosi się przy tym ograniczenie zawarte w art. 205 § 2 Ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że z zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd wojewódzki przyznał zwrot kosztów postępowania uwzględniając jednokrotność stawki kosztów zastępstwa procesowego przewidzianej w § 6 pkt 6 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.: 5117 zł = 1500 zł (tytułem uiszczonego wpisu od skargi) + 17 zł (tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) + 3600 zł (tytułem zastępstwa procesowego). Zasadnie wobec tego podnosi strona, że mimo że była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika na każdym etapie postępowania (dwukrotnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i jeden raz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym), otrzymała zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oraz zwrot poniesionych kosztów jedynie powtórnego postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Nie została natomiast zasądzona kwota 3600 zł tytułem zwrotu kosztów pierwotnego postępowania przed Sądem pierwszej instancji, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), a ponadto kwota 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego poprzedniemu pełnomocnikowi. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie został uwzględniony, ponieważ ustawa procesowa nie przewiduje takiej możliwości w razie uwzględnienia zażalenia; koszty te powinny zostać uwzględnione w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji, stosownie do art. 200 Ppsa.