II OZ 1291/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Spółki z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1704/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. Spółkę z o.o. z siedzibą w M. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 22 września 2014 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. Spółce z o.o. z siedzibą w M. (dalej jako "skarżąca spółka") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka w treści skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku jest, że "w konsekwencji wykonania ostatecznej decyzji Spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym (...)". Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka nie przedstawiła argumentów wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wymaga zaś przedstawienia szczególnych okoliczności istotnych w konkretnej sprawie. W ocenie Sądu I instancji, twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej i majątkowej. Skarżąca spółka nie wskazała jednak, jaka jest jej sytuacja finansowa, a tym samym nie jest możliwa ocena, w jaki sposób uiszczenie nałożonej kary pieniężnej mogłoby wpłynąć na kondycję finansową skarżącej spółki. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 1399), zgodnie z którym, w wypadku gdy przedsiębiorca po raz drugi przekazuje odpady do instalacji innych niż regionalne zostaje wykreślony z rejestru działalności regulowanej. W ocenie skarżącej spółki, może to prowadzić do zakończenia działalności spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca spółka nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Tylko prawidłowo uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia czy też uzasadnienie niepełne, lakoniczne nie pozwalają na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W treści skargi skarżąca spółka sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że "w konsekwencji wykonania ostatecznej decyzji Spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym“. Jest to sformułowanie ogólne, które nie odnosi się do żadnych konkretnie sformułowanych okoliczności mogących podlegać ocenie w kategorii przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie skarżącej spółki, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutek w postaci wykreślenia jej z rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie bowiem z art. 9j ust. 2 pkt 4 tej ustawy, wykreślenie z rejestru następuje w przypadku, gdy stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne, odpady zielone lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji innych niż̇ regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. Jak więc wynika z treści cytowanego przepisu, wykreślenie z rejestru działalności regulowanej nie jest skutkiem wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 9x ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, lecz stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dochowuje warunków związanych z przekazywaniem odpadów komunalnych wynikających z przepisów ustawy. Ponadto, wykreślenie z rejestru wymagać będzie podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez właściwy w sprawie organ. Ewentualnie na etapie tego postępowania skarżąca spółka będzie mogła podejmować działania prawne zmierzające do udzielenia jej ochrony tymczasowej przed skutkami wykreślenia z rejestru. W niniejszej sprawie wstrzymaniu wykonania mogą podlegać jedynie skutki nałożenia na spółkę administracyjnej kary pieniężnej. Jak już wyżej wskazano skutków takich skarżąca spółka nie wskazała i nie uprawdopodobniła. Stąd też argumenty zażalenia nie mogły zostać uwzględnione. Brak też było podstaw, żeby normę art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Sąd I instancji uwzględnił rozpoznając wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.