II OZ 974/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 604/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego B. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia oddalić zażalenie. W dniu 12 maja 2014r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga małoletniej K. B. działającej przez przedstawiciela ustawowego B. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014r., nr [...]. Decyzją powyższą uchylono w całości decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] lutego 2014r. orzekającą o odmowie wymeldowania B. J. oraz K. B. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego w M. przy ul. [...] i orzeczono o wymeldowaniu wyżej wymienionych z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego wskazanego powyżej. W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawczyni powołała się na trudną sytuację materialną i mieszkaniową, w jakiej się znalazła. Podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, których źródła upatruje w możliwości dokonania przez L. B. dalszych czynności uniemożliwiających powrót skarżącej do lokalu, w którym jest zameldowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności Sąd podniósł, że decyzja o wymeldowaniu ze względu na swój charakter pozbawiona jest cech wykonalności warunkujących zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Decyzja ta stwierdza bowiem jedynie stan faktyczny i posiada charakter ewidencyjny. Nie ogranicza prawa do przebywania w lokalu, ani też nie powoduje utraty prawa własności, czy współwłasności do lokalu. Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Ponadto zdaniem Sądu I instancji powołane we wniosku okoliczności wskazujące na utrudnienia w życiu codziennym związane z wykonaniem decyzji o wymeldowaniu, dotyczące braku miejsca zameldowania, nie przesądzają o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu powołanego wyżej przepisu. Samo wymeldowanie nie wpływa na sytuację materialną wnioskodawczyni, a przynajmniej takiego skarżąca nie wykazała. Wykonanie decyzji o wymeldowaniu nie wpływa także na sytuację mieszkaniową wnioskodawczyni. Ma charakter wtórny w stosunku do sytuacji mieszkaniowej w jakiej wnioskodawczyni się znalazła. Na tą z kolei składają się okoliczności takie, jak: fakt, że wyłącznym właścicielem lokalu jest L. B.; fakt, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia [...] stycznia 2013r., sygn. akt: [...] orzeczono nakaz eksmisji wnioskodawczyni ze spornego lokalu i orzeczono o prawie do lokalu socjalnego; fakt, że w ww. sprawie zawarto ugodę sądową o opróżnienie przez wnioskodawczynię spornego lokalu do dnia 31 marca 2013r.; fakt, że B. J. wraz z małoletnią córką K. B. opuściły lokal przy ul. [...] w M. w lutym 2013r. i zamieszkały w wynajętym mieszkaniu przy ul. [...] w M., a obecnie mieszkają przy ul. [...] w M.. Ponadto wyrokiem z dnia 28 października 2013r., sygn. akt: [...] Sąd Rejonowy w M. I Wydział Cywilny oddalił powództwo B. J. przeciwko L. B. o ochronę i przywrócenie utraconego posiadania nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym położonym w M. przy ul. [...]. Oznacza to zdaniem Sądu, ze wykonanie decyzji o wymeldowaniu w żaden sposób nie wpłynie na sytuację mieszkaniową wnioskodawczyni. Zażalenie na postanowienie z dnia 8 lipca 2014 r. złożyła K. B. działająca przez przedstawiciela ustawowego B. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia powtórzono argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz wskazano dodatkowo, że realną konsekwencją braku meldunku, czyli wykonania zaskarżonej decyzji, będzie nieaktualny zapis w dowodzie osobistym skarżącej. Może to doprowadzić do braku możliwości korzystania z usług palcówek bankowych oraz innych instytucji, które dokonują weryfikacji danych ewidencyjnych zawartych w dowodzie osobistym z rzeczywistym stanem (brak możliwości wzięcia kredytu, pożyczki w banku, utrudniony dostęp do świadczeń publicznej służby zdrowia), co w obecnej sytuacji majątkowej skarżącej może spowodować nieodwracalne skutki i szkody (utrata zdrowia, niedostatek z powodu odmowy udzielenia pożyczki na bieżące opłaty). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu obciąża wnioskodawcę i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja orzekająca o odmowie wymeldowania skarżącej i jej małoletniej córki z pobytu stałego. Decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego, co trafnie podniósł Sad pierwszej instancji ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny. Skutki decyzji o wymeldowaniu nie mają charakteru nieodwracalnego, decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw. Ewentualne wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest więc w okolicznościach niniejszej sprawy bezpośrednim skutkiem wykonania takiej decyzji, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawiały również okoliczności powołane we wniosku. Skarżąca wskazała bowiem jedynie na utrudnienia w życiu codziennym związane z wykonaniem decyzji o wymeldowaniu, takie jak brak miejsca zameldowania i trudności związane z ewentualnym ponownym zameldowaniem się w lokalu, co zważywszy na charakter zaskarżonej decyzji, nie przesądza o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższych ustaleń nie podważają argumenty podnoszone w zażaleniu. Potrzeba wymiany dokumentów, jak również konieczność zawiadomienia różnych instytucji o zmianach w kwestii zameldowania również nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, co na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. prowadzi do oddalenia zażalenia.