II SA/Lu 687/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi K. K. i J. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [..] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie. W dniu 11 lipca 2014 r. K. K. i J.K. złożyli skargę do Sądu na decyzję Wojewody L. z dnia [..] znak [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę, w części dotyczącej uchylenia postanowienia Starosty B. z dnia [..] znak [..] dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji Starosty B. z dnia [...], znak [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wskazał, że uwzględniając skargę w całości uchylił zaskarżoną decyzję w części kwestionowanej przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Ten ostatni przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z akt administracyjnych wynika, że Starosta B. decyzją ostateczną z dnia [...], znak [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i P. małżonkom D. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości H.. W dniu 25 marca 2014 r. K. K. i J.K. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wskazaną wyżej decyzją. Starosta B. postanowieniem z dnia [...] znak [...] wznowił postępowanie w powyższej sprawie, a w dniu [...]. wydał postanowienie (znak jw.) o wstrzymaniu wykonania kwestionowanej decyzji z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] znak [...] organ ten uchylił w całości kwestionowaną decyzję oraz orzekł o zatwierdzeniu przedłożonego przez A. i P. małżonków D. projektu budowlanego oraz o udzieleniu im pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego na działce nr [...], w miejscowości H.. Wojewoda L., po rozpoznaniu odwołania K. K. i J. K., decyzją z dnia [...], znak: [...], uchylił w całości: decyzję Starosty B. z dnia [...], znak: [...] postanowienie Starosty B. z dnia [...],[...] i postanowienie Starosty B z dnia [...][...] oraz przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W skardze wniesionej do Sądu K. K. i J. K. zaskarżyli wspomnianą decyzję Wojewody jedynie w części uchylającej postanowienie Starosty B. z dnia [...], znak [...]. Wojewoda L., działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia [...], znak [...], uchylił decyzję własną z dnia [...]., znak [...] w części zaskarżonej przez K. K. i J. K.. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.