II OZ 930/17

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1513/14 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy Michałowice z dnia 28 marca 2011 r. nr V/26/2011 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy Michałowice z dnia 28 marca 2011 r. nr V/26/2011 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1513/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W piśmie z dnia 6 października 2016 r. skarżący po raz kolejny wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. na podstawie art. 165 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił zmiany własnego postanowienia z dnia 6 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. Następnie wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. na uchwałę Rady Gminy Michałowice z dnia 28 marca 2011 r. nr V/26/2011 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Należy zauważyć, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji wydaniem wyroku czy też postanowienia spowodowało, że sąd ten nie miał uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro zaś po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, to tym bardziej bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z 193 oraz art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.