II GSK 348/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1173/14 w sprawie ze skargi O. na czynności Prezydenta Miasta K. w przedmiocie pobierania opłat za korzystanie z przystanków komunikacji lub dworców postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1173/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę O. Stowarzyszenia P. O. w K. na czynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie pobierania opłat za korzystanie z przystanków komunikacji lub dworców, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z tej przyczyny, że Stowarzyszenie mimo wezwania nie uzupełniło braków formalnych skargi i nie wskazało przedmiotu zaskarżenia w sposób umożliwiający rozpoznanie skargi. Z treści skargi nie wynika jakie konkretnie czynności Prezydenta Miasta K. zaskarża Stowarzyszenie, a na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi Stowarzyszenie wskazało noty księgowe i podtrzymało stanowisko, że kwestionuje wszystkie czynności podejmowanie przez Prezydenta Miasta K. w wykonaniu uchwały Rady Miasta K. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie ustalenia stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest Gmina Miasto K.. Kwestionowane czynności dotyczą obciążania członków Stowarzyszenia opłatami za korzystanie z przystanków komunikacyjnych lub dworców. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu pierwszej instancji, mimo wezwania, nie został wskazany jednoznacznie przedmiot zaskarżenia. W skardze kasacyjnej Stowarzyszenie podniosło zarzut naruszenia art. 3 § 2 pkt 4 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ w ocenie skarżącego nie było podstaw do stosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiot zaskarżenia został wskazany i są nim czynności podejmowane przez Prezydenta Miasta K. w wykonaniu uchwały Rady Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r. polegające na obciążaniu w drodze not księgowych członków Stowarzyszenia opłatami za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców, do czego brak jest podstawy prawnej. Wskazując takie podstawy kasacyjne, Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie spawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach i polega uwzględnieniu. Nie było podstaw do przyjęcia, że skarga Stowarzyszenia zawiera brak formalny, który w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony. Wbrew ocenie Sądu pierwszej instancji, ze skargi i jej uzasadnienia wynika, że przedmiotem zaskarżenia są czynności Prezydenta Miasta K. polegające na wystawianiu not księgowych obciążających opłatami za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców (noty takie zostały wskazane). W tym stanie rzeczy nie można mówić, że nie został określony przedmiot zaskarżenia. Obowiązkiem Sądu było więc dokonanie oceny czy to działanie organu może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, a nie odrzucenie skargi z tego powodu, że nie został wskazany przedmiot zaskarżenia. Jeżeli skarżący wskazał co jego zdaniem jest przedmiotem zaskarżenia, to nie można twierdzić, że nie dopełnił wymogu formalnego skargi, co może uzasadniać odrzucenie skargi. W szczególności nie może być powodem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. to, że "sformułowany przedmiot zaskarżenia nie jest jednoznaczny, a z pisma z dnia 15 września 2014 r. nie wynika, że przykładowe noty księgowe przedłożone przez skarżącego wyczerpują przedmiot zaskarżenia". Obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było więc dokonanie oceny, czy wskazane czynności organu są objęte kognicją sądu administracyjnego, ale także zwrócenie uwagi, czy Stowarzyszenie legitymowane jest do wniesienia skargi w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Z przytoczonych względów na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego jest bezprzedmiotowy na tym etapie postępowania, albowiem o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 203 i 204 p.p.s.a. orzeka jedynie w sytuacji rozpoznawania skargi kasacyjnej od wyroku. Koszty postępowania kasacyjnego spowodowane wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia mogą być uwzględnione, jeżeli po ponownym rozpoznaniu spawy zostałyby spełnione warunki określone w art. 200 lub 201 p.p.s.a.