II FSK 2971/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 472/14 w sprawie ze skargi G. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 marca 2014 r. nr ... w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 472/14) odrzucił skargę G. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 marca 2014 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Z uzasadnienia Sądu pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie dwukrotnie awizowana (9 i 19 maja 2014 r.), wobec niepodjęcia w terminie została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 23 maja 2014 r. kiedy to upływał 14 dniowy termin jej odbioru. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 30 maja 2014 r. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniosła strona zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Wniosła także o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora Izby Skarbowej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. autor skargi kasacyjnej zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2014 r., mimo że skarżąca nie została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powyższe postanowienie, 2. art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 222 § 1 i § 3 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu wyroku, w którym Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił, iż zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na wyżej wymienione postanowienie ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego, podczas gdy skarżąca nie została prawidłowo wezwana do zapłaty tego wpisu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił, iż przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty wpisu sądowego została prawidłowo awizowana przez pocztę. Skarżąca twierdzi, że nie otrzymała żadnego zawiadomienia o awizowaniu przesyłki poleconej. Dalej podkreśliła, że operator pocztowy bezzasadnie zwrócił przesyłkę pocztą do Sądu, przez co dopuścił się błędu poprzez zaniechanie prawidłowego awizowania przesyłki. Odpowiadając na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W rozpoznawanej sprawie, na co prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, strona skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach niezastosowanie się do tego wezwania. Jak wynika z akt sprawy (strona 20 akt sądowych) przesyłka, zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, przesłana na adres G. F., ul. Z..., ... G., pomimo dwukrotnego jej awizowania nie została odebrana przez skarżącą. Pierwsze awizo nastąpiło w dniu 9 maja 2014 r., a zatem przesyłka zasadnie została uznana za doręczoną z dniem 23 maja 2014 r., kiedy to zgodnie z art. 73 § 1-4 P.p.s.a., upływał 14 dniowy termin jej odbioru. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 30 maja 2014 r. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, jak również przytoczone orzecznictwo sądów administracyjnych (należy dodać, że odnoszące się do zupełnie odmiennego stanu faktycznego), nie były w stanie podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Mają one charakter wyłącznie polemiczny. Zmierzają bowiem do zakwestionowania okoliczności wynikających wprost ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, nie wskazując chociażby uprawdopodobnienia prezentowanego stanowiska. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.