VII SA/Wa 1566/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.I. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji T.I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Zarządowi Powiatu [...] pozwolenia na przebudowę drogi powiatowej Nr [...] O [...] (km [...] – [...]) na działkach o nr ewid. [...],[...] i [...] z obrębu [...] oraz o nr ewid. [...] z obrębu [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie utrwalono pogląd, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). W świetle powołanego przepisu prawa (art. 61 § 3 p.p.s.a.) oraz doktryny, Sąd uznał, że wniosek jest niezasadny. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o pozwoleniu dla Zarządu Powiatu [...] na przebudowę drogi powiatowej. A zatem zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego – T.I. - żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. A zatem, z uwagi na swój formalny charakter i zakres, zaskarżona decyzja nie ma charakteru decyzji wymagającej wykonania i nie powoduje bezpośrednich skutków dla skarżącego, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. Nadmienić przy tym należy, że na tym etapie postępowania sąd nie analizuje i nie bada zasadności samej skargi a jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu wskazanego przez stronę wnioskującą. A zatem nie wystarczy samo sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu czy wskazanie, że jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi szkodę, ponieważ we wniosku należy wskazać jakie konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki zaistnieją w wyniku wykonania zaskarżonego aktu dla skarżącej oraz na czym będą one polegać. Na koniec wskazać trzeba, że negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza jeszcze o końcowym wyniku spawy. Oznacza jedynie, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności Sąd nie bada zasadności samej skargi. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.