I SAB/Wa 325/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Anna Wesołowska Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi T.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dekretowego 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałym zakresie umarza postępowanie sądowe; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIIENIE: T. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 26 sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej danym nr hipotecznym [...]. Skarżący podniósł, iż w wyniku złożenia przez niego zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., organ ten postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2013 r. W dniu [...] sierpnia 2013 r. Prezydent W. zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie. W wyniku zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. uchyliło w całości powyższe postanowienia Prezydenta W. Do dnia wniesienia skargi (tj. 07.04.2014 r.) nie zostało wydane orzeczenie w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż w dniu [...].05.2014 r. wydał decyzję nr [...] w przedmiotowej sprawie odmawiające przyznanie prawa użytkowania wieczystego do wyżej opisanej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności, czy przewlekłości organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy Prezydent W. w dniu [...] maja 2014 r. wydał decyzję po rozpoznaniu wniosku skarżącego odmawiającą przyznania prawa do użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. Wydanie przez organ powyższej decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi w zakresie bezczynności organu. Natomiast mając na uwadze, że organ przekraczał i nie dotrzymywał terminów do załatwienia sprawy określonych w kpa i tych które nam wyznaczał Sąd uznał, że przewlekłość organu w prowadzeniu przedmiotowego postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.