IV SA/Wa 1017/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia zawarcia informacji w projekcie rozgraniczenia gruntów - oddala skargę - Decyzją z [...] listopada 2012 r. Starosta [...] orzekł o zwolnieniu Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych, sporządzanego dla rzeki [...] na odcinku graniczącym z działką ew. nr [...] z obrębu [...] w gminie [...], informacji o granicy stałego porostu traw, krawędzi przymulisk, odsypisk i wysp przedstawianych na zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej oraz opisu stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzja została wydana na wniosek D. w G. oraz że na przedmiotowym odcinku rzeki nie występuje granica stałego porostu traw; brak jest również przymulisk i wysp, w związku z czym nie zostały wykazane na dołączonej do projektu rozgraniczenia gruntów mapie. Stwierdzono, że wnioskodawca wniósł także o zwolnienie z obowiązku przedstawienia stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej rzeki jako nie mających istotnego znaczenia dla ustalenia linii brzegu. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. K. Decyzją z [...] września 2013 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", w zw. z art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.), zwanej dalej "Prawem wodnym" uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji oraz: 1. zwolnił wnioskodawcę z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów opisu stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej oraz 2. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia z przedstawienia na zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej informacji o granicy stałego porostu traw, krawędzi przymulisk, odsypisk i wysp. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano na następujące uwarunkowania prawne i faktyczne sprawy: - w uzasadnieniu do wniosku wskazano, że na przedmiotowym odcinku rzeki nie występuje granica stałego porostu traw, nie ma przymulisk, odsypisk i wysp oraz że ustalenie linii brzegowej nie ma wpływu na stan stosunków wodnych na gruntach przyległych do projektowanej linii brzegu rzeki; - zwolnienie z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów informacji o granicy stałego porostu traw, krawędzi przymulisk, odsypisk i wysp było nieprawidłowe, ponieważ żaden z tych elementów nie występuje na terenie objętym postępowaniem, stąd zasadne jest umorzenie postępowania w zakresie zwolnienia z nieistniejącego obowiązku; - organ pierwszej instancji zapoznał strony z materiałami sprawy podczas oględzin z 11 października 2012 r.; w protokole z tej czynności J. K. poinformował, że ustosunkuje się do projektowanej linii brzegowej na piśmie w terminie 14 dni, co uczynił w piśmie z 24 października 2012 r. wnosząc o uwzględnienie art. 15 Prawa wodnego, nie zgłaszając jakichkolwiek zastrzeżeń do rozpatrywanych w ramach tego artykułu punktów, co oznacza akceptację sposobu rozgraniczenia; - ograniczenie uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wynikało z akceptacji przez stronę sposobu rozgraniczenia. J. K. wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając naruszenie: - art. 15 ust. 4 Prawa wodnego polegające na nieuzasadnionym zwolnieniu wnioskodawcy z obowiązku uwzględnienia w planie rozgraniczenia pewnych okoliczności, których uwzględnienie jest celowe; - art. 107 § 1 K.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji organów obu instancji (poprzestanie na lakonicznym podaniu stanu faktycznego i pominięciu objaśnienia podstawy prawnej) oraz nieodniesienie się do zarzutów odwołania; w szczególności nie podano, dlaczego zwolniono wnioskodawcę z zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów wielu istotnych informacji oraz nie uwzględniono stanowiska Skarżącego zawartego w piśmie z 24 października 2012 r., w którym wniesiono o (1) uwzględnienie art. 15 Prawa wodnego, (2) wykonanie inwentaryzacji geodezyjnej urządzeń wodnych zlokalizowanych na działce ew. nr [...] w celu uwzględnienia możliwości konserwacji i dostępu do istniejących urządzeń wodnych oraz (3) wyjaśnienie dlaczego nie ustala się równocześnie linii brzegowej po prawej stronie brzegu, poniżej jazu piętrzącego (działka ew. nr [...]); - art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, niewskazanie, na jakich dowodach organy oparły swe rozstrzygnięcia oraz dlaczego nie uwzględniły stanowiska Skarżącego; - art. 10 § 1 i art. 81 K.p.a. poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w sprawie na każdym etapie postępowania, gdyż de facto Skarżący nie brał udziału w postępowaniu oraz przed wydaniem decyzji nie zapewniono mu możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału; w toku całego postępowania udział Skarżącego został ograniczony do możliwości złożenia uwag do protokołu z oględzin, z którego Skarżący skorzystał; nie stanowiło to jednak ustosunkowania się do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który zawierał również inne dowody niż protokół z oględzin. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 15 ust. 4 Prawa wodnego właściwy organ może, w drodze decyzji, zwolnić wnioskodawcę, na jego wniosek, z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych, niektórych informacji, o których mowa w art. 15 ust. 3 Prawa wodnego, w tym - zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej z wykazaniem m. in. stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegu (pkt 1) oraz granicy stałego porostu traw, krawędzi brzegów, przymulisk, odsypisk i wysp (pkt 2). Zaskarżoną decyzją orzeczono o uchyleniu w całości decyzji organu pierwszej instancji oraz w pkt 1 zwolniono wnioskodawcę z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów opisu stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że zwolnienie to jest uzasadnione okolicznością, że projektowane rozgraniczenie nie jest związane z żadnymi regulacjami wód i nie będzie w związku z tym miało żadnego wpływu na stan stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej. Skarżący zresztą nie określił, w jaki sposób jego zdaniem mogłoby ono wpłynąć na stan stosunków wodnych na tych gruntach. Z kolei, jeżeli chodzi o kwestię zwolnienia wnioskodawcy od obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych informacji o granicy stałego porostu traw, krawędzi przymulisk, odsypisk i wysp przedstawianych na zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej (pkt 2 zaskarżonej decyzji) należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że zwolnienie z obowiązku zawierania tego rodzaju elementów we wniosku nie znajduje uzasadnienia, skoro w istocie sprostanie temu wymogowi nie jest możliwe. Spowodowane jest to tym, że - jak podał organ odwoławczy - żaden z tych elementów nie występuje na terenie objętym postępowaniem. Jak wynika z projektu rozgraniczenia gruntów na obszarze nim objętym brzegi rzeki są w dużej części uregulowane. Organ wprawdzie wadliwie orzekł o umorzeniu postępowania w tym zakresie, bowiem - wobec treści wniosku - nie można je uznać za bezprzedmiotowe w myśl art. 105 § 1 K.p.a. Organ winien był utrzymać decyzję organu I instancji w mocy. W danym przypadku jednak uchybienie przepisom postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy. Z treści uzasadnienia decyzji wynika bowiem jednoznacznie, że strona nie jest obowiązana do sporządzenia dokumentacji w danym zakresie. Powyższe sprawia, że nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 15 ust. 4 Prawa wodnego. Nie został również naruszony art. 107 § 1 K.p.a., ponieważ organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał przesłankę uzasadniającą zwolnienie z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów opisu stanu stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegowej oraz przesłankę uzasadniającą umorzenie postępowania w zakresie zwolnienia z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych informacji o granicy stałego porostu traw, krawędzi przymulisk, odsypisk i wysp. Podobnie organ pierwszej instancji, choć dosyć lakonicznie, to jednak podał w uzasadnieniu swej decyzji zasadnicze powody rozstrzygnięcia. Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia stanowiska Skarżącego zawartego w piśmie z 24 października 2012 r. należy podnieść, że wydając decyzję uwzględniono brzmienie art. 15 Prawa wodnego, natomiast ustosunkowanie się do pkt 2 pisma (wykonanie inwentaryzacji geodezyjnej urządzeń wodnych) i pkt 3 pisma (wyjaśnienie dlaczego nie ustala się równocześnie linii brzegowej po prawej stronie brzegu, poniżej jazu piętrzącego - działka ew. nr [...]) wykraczało poza granice sprawy o zwolnienie wnioskodawcy z obowiązku zawarcia w projekcie rozgraniczenia gruntów opisu stanu stosunków wodnych i określonych informacji. Niezajęcie stanowiska przez orzekające w sprawie organy wobec tego pisma jest co prawda uchybieniem, ale nie mogło ono mieć wpływu na wynik sprawy. Kwestia, czy rozgraniczenie zostało dokonane prawidłowo, będzie przedmiotem postępowania kończącego się decyzją w przedmiocie ustalenia linii brzegowej. W związku z powyższym nie są również zasadne zarzuty mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, niewskazanie, na jakich dowodach organy oparły swe rozstrzygnięcia oraz dlaczego nie uwzględniły stanowiska Skarżącego. Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 10 § 1 i art. 81 K.p.a. poprzez niezapewnienie przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji i zaskarżonej decyzji możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego należy wskazać, że istotnie - nastąpiło naruszenie tego przepisu (z protokołu oględzin z 11 października 2012 r. nie wynika, aby Skarżący zapoznał się ze zgromadzonym przez organ pierwszej instancji materiałem). W ocenie Sądu nie mogło to jednak mieć wpływu na wynik sprawy, ponieważ Skarżący ani w odwołaniu ani w skardze nie wskazał, aby zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II GSK 431/12 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto należy zauważyć, że organ odwoławczy nie dokonał w toku postępowania odwoławczego żadnych czynności procesowych, poza przedłużaniem terminu załatwienia sprawy. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.