II SA/Kr 1178/14
WyrokWSA w Krakowie2014-10-13
Skład orzekający: Mariusz Kotulski, Waldemar Michaldo, Joanna Tuszyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może zobowiązać właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu usunięcia drzew zagrażających linii energetycznej, na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeśli nie istnieje ostateczna decyzja zezwalająca na wycinkę drzew?Ratio decidendi
Organ administracji nie może zobowiązać właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu usunięcia drzew zagrażających linii energetycznej na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeśli nie istnieje ostateczna decyzja zezwalająca na wycinkę drzew wydana w trybie ustawy o ochronie przyrody. Kwestia konieczności i zakresu wycinki drzew powinna być rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu administracyjnym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty zobowiązującą właścicieli nieruchomości do udostępnienia jej w celu usunięcia drzew zagrażających linii energetycznej. Wojewoda uznał, że wycinka drzew wykracza poza zakres czynności związanych z konserwacją linii energetycznej w rozumieniu art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i że brak jest ostatecznej decyzji zezwalającej na wycinkę drzew. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji Wojewody, argumentując szeroką wykładnią pojęcia 'czynności związanych z konserwacją'.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie : WSA Waldemar Michaldo NSA Joanna Tuszyńska Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2014 r. sprawy ze skargi [....] S.A [....] na decyzję Wojewody [....] z dnia 13 czerwca 2014 r. nr [....] w przedmiocie odmowy zobowiązania do udostępnienia nieruchomości skargę oddala
Decyzją z [...] grudnia 2013 r., nr [...] Starosta [...]i: w pkt 1 orzekł o zobowiązaniu M. i E. S. - właścicieli nieruchomości położonej w L. obręb [...] oznaczonej jako działka nr [...] do udostępnienia [...] "P"[...] S.A. z siedzibą w K., ww. nieruchomości na okres [...] miesięcy liczony od dnia ostateczności decyzji, w celu wykonania czynności związanych z konserwacją linii energetycznej najwyższych napięć 220 kV [...] t. 1 i 2 (przęsło [...]-[...]), polegającej na usunięciu drzew z obszaru tej nieruchomości w pasie przedmiotowej linii o szerokości [...] m, w pkt [...] wskazał, iż nałożony obowiązek podlega egzekucji administracyjnej.
Orzekając w ww. sposób organ I instancji wskazał, iż:
- udokumentowano brak zgody osób mających prawa rzeczowe do nieruchomości na jej udostępnienie,
- zaistniała konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń.
Odwołanie od przedmiotowego rozstrzygnięcia złożyli M. S. i E. S.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2014r., nr [...], na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 267), uchylił w całości ww. rozstrzygnięcie Starosty [...].
W uzasadnieniu decyzji, organ odwoławczy dokonując wykładni przepisu art. 124 b u.g.n., doszedł do wniosku, że iż intencją ustawodawcy było w tym przypadku usprawnienie dokonywania przez odpowiednie jednostki czynności służących konserwacji i utrzymaniu w należytym stanie sieci i urządzeń przesyłowych. Odnosząc pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarty w wyroku z dnia 5 kwietnia 2006r., sygn. II OSK 704/05 do przedmiotowej sprawy, stwierdzono, iż zakres prowadzonych robót, które miałyby dotyczyć nie samej, stanowiącej własność wnioskodawcy i przebiegającej przez nieruchomość linii energetycznej, lecz znajdujących się na nieruchomości i stanowiących jej integralną część drzew (poprzez ich wycięcie) wykracza poza ramy wskazanej w art. 124b ust. 1 u.g.n. dopuszczalnej ingerencji w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty [...] oceniono jako nieprawidłowe. Wobec braku spełnienia przesłanek z art. 124b ust. 1 u.g.n. organ odwoławczy uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] i orzekł o odmowie zobowiązania M. i E. S. do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości na rzecz wnioskodawcy.
Ponadto organ II instancji zarzucił Staroście [...] nieprawidłowe określenie strony postępowania w zaskarżonej decyzji, poprzez wskazanie, iż są nią "P[...] S.A. z siedzibą w K". Tymczasem we wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r., jako wnioskodawcę niniejszego postępowania wyraźnie wskazano podmiot "P[...]" Spółka Akcyjna (uprzednio działająca pod firmą: P [...] S.A.) z siedzibą w J", który jest z kolei reprezentowany przez pełnomocnika L. B., będącego pracownikiem "P" [...] S.A. z siedzibą K ".
Od powyższego rozstrzygnięcia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę złożyły "P" [...] S.A. zarzucając:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2014, poz. 518 z późn. zm.) poprzez błędną wykładnię, sprzeczną z literalnym brzmieniem tego przepisu, polegającą na utożsamieniu "czynności związanych z konserwacją", o których mowa w powołanym przepisie, wyłącznie z "czynnością polegającą na konserwacji", a w konsekwencji uznaniu, że zakres przedmiotowy art. 124b ust. 1 w/w ustawy nie obejmuje czynności polegających na wycince drzew zagrażających istnieniu urządzenia przesyłowego, podczas gdy dokonanie wycinki ma na celu utrzymanie urządzenia przesyłowego w należytym stanie, a zatem
stanowi czynność związaną z konserwacją urządzenia, choć nie jest czynnością konserwacji dokonywaną bezpośrednio na samym urządzeniu;
- art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2014, poz. 518 z późn. zm.) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nie zachodzą w niniejszej sprawie przesłanki zastosowania tego przepisu, prowadzącą w konsekwencji do odmowy zobowiązania do udostępnienia nieruchomości, podczas gdy w niniejszej sprawie spełnione są przesłanki udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia czynności związanych z konserwacją urządzenia przesyłowego, tj. linii elektroenergetycznej 220 kV [...];
2. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2013, poz. 267 z późn. zm.) poprzez uchylenie decyzji Starosty Chrzanowskiego z dnia 11 grudnia 2013r. i orzeczenie o odmowie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości, podczas gdy organ (wobec skierowania decyzji w pierwszej instancji do niewłaściwego podmiotu) powinien był uchylić decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013r. i orzec o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości "P"[...] S.A. w celu przeprowadzenia czynności związanych z konserwacją polegających na wycince drzew.
Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu strona skarżąca przytoczyła argumenty za stosowaniem szerokiej wykładni terminu "konserwacja." Wskazano, że konserwacją będą takie roboty, które nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego i mają na celu utrzymanie obiektu w stanie zdatności zgodnie z jego przeznaczeniem. Stosując pomocniczo wykładnię terminu "konserwacja", według strony skarżącej przez "czynności związane z konserwacją", o których mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n., należy rozumieć wszystkie te czynności, które są związane (mają na celu) z utrzymaniem urządzenia przesyłowego w należytym stanie, nie muszą jednak stanowić bezpośrednio "konserwacji", a tylko być z nią "związane".
O zakresie prac, jakie są konieczne w celu utrzymania obiektu (w tym i obiektu liniowego) w należytym stanie (odpowiednio które są związane z utrzymaniem urządzenia przesyłowego w należytym stanie), będzie decydować m.in. art. 61 ustawy prawo budowlane i art. 51 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U.2012, poz. 1059 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą prawo energetyczne". W świetle powołanych powyżej przepisów dla utrzymania obiektu liniowego (urządzenia przesyłowego) w należytym stanie niezbędne jest podejmowanie w czasie użytkowania obiektu liniowego (urządzenia przesyłowego), działań związanych z wykonywaniem niezbędnych robót konserwacyjnych i remontowych, zapewniając nie tylko utrzymanie właściwego stanu technicznego, ale również bezpieczeństwo eksploatowanego obiektu liniowego (urządzenia przesyłowego). Obowiązek ten obejmuje również, zgodnie z art. 61 pkt 2 ustawy prawo budowlane, prowadzenie działań ograniczających wystąpienia uszkodzenia obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, w przypadku zaistnienia zjawisk ekstremalnych, tj. zdarzeń związanych bądź z działaniem człowieka bądź z działaniem sił natury.
W związku z powyższym, zdaniem strony skarżącej, organ dokonał błędnej wykładni art. 124b ust. 1 ww. ustawy, uznając, że ma on zastosowanie wyłącznie do wykonywania czynności dotyczących samego bezpośredniego urządzenia przesyłowego, podczas gdy przepis ten ma zastosowanie dla udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją urządzenia, a nie tylko w celu wykonania konserwacji samego urządzenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja merytoryczno-reformatoryjna (zob. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne, 2004, s. 281) Wojewody Małopolskiego z dnia 13 czerwca 2014r. Zaskarżoną decyzję organu odwoławczego Sąd uznał co do zasady za prawidłową. Rozstrzygniecie to wydane zostało w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zgodnie, z którym organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę co do istoty, jeżeli dojdzie do przekonania, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa. Decyzja jest nieprawidłowa, gdy postępowanie wyjaśniające lub tylko sama ocena zaskarżonej decyzji wykazały, że narusza ona przepisy prawa materialnego albo jest niezasadna (niecelowa, niesłuszna); por. wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 1993 r.,SA/Wr 1384/92, ONSA 1994, nr 1, poz. 32).
W przedmiotowym postępowaniu Wojewoda [...] uznał, że brak jest przesłanek pozwalających na zastosowanie art. 124b u.g.n., na podstawie którego organ I instancji zobowiązał właścicieli nieruchomości położonej w L. (obręb [...]) oznaczonej jako działka nr [...] do udostępnienia "P" [...] S.A. z siedzibą w K. ww. nieruchomości na okres [...] miesięcy liczony od dnia ostateczności decyzji, w celu wykonania czynności związanych z konserwacją linii energetycznej najwyższych napięć, polegającej na usunięciu drzew z obszaru tej nieruchomości w pasie przedmiotowej linii o szerokości [...] m.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.
Decyzję o zobowiązaniu wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności, związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii (ust.2). Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio (ust.3).
Przystępując do szczegółowych rozważań należy w pierwszej kolejności wskazać, iż wnioskując o wydanie decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie przedmiotowej nieruchomości wnioskodawca jako cel podał wykonanie "czynności związanych z konserwacją linii elektroenergetycznej (...), polegającej na usunięciu drzew z tej nieruchomości w pasie przedmiotowej linii o szerokości [...] m". Swoje żądanie oparł na art. 124b ust. 1 u.g.n.
Zatem kluczową w tej sprawie kwestią jest ustalenie, czy w trybie przepisu art.124b ust. 1 u.g.n. wnioskodawca mógł uzyskać zgodę na konserwację linii elektroenergetycznej poprzez wycięcie drzew, jak to uczynił w decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Starosta [...]. Zdaniem Sądu kwestia powinna zostać rozstrzygnięta uprzednio w decyzji zezwalającej na wycinkę drzew wydana w trybie art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
W pierwszej kolejności znaczenia wymaga fakt, że w aktach sprawy brak jest ostatecznej decyzji zezwalającej na wycięcie drzew. Jednocześnie faktu istnienia decyzji takiej żaden z orzekających w sprawie organów nie uznał za istotny dla rozstrzygnięcia. Jak wynika z odpowiedzi pełnomocnika strony skarżącej na pytanie Sądu udzielonej na rozprawie w dniu 13.10.2014r. "przedsiębiorstwo jest w trakcie postępowania o uzyskanie zezwolenia na wycięcie drzew."
Podkreślenia wymaga nadto, że ani art. 124, art.124b, ani art.126 u.g.n. nie przewidują możliwości udzielenia zezwolenia na wejście na cudzą nieruchomość z powodu li tylko konieczności wycięcia na terenie tym drzew i krzewów, tym bardziej, że wnioskodawca nie posiada decyzji zezwalającej na ich usuniecie. Wskazane normy służą bowiem umożliwieniu wykonania określonych robót w zakresie zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także konserwacji i usuwania awarii tychże ciągów (art. 124 u.g.n.), wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, a także w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art.124b u.g.n.), jak również działań koniecznych z powodu siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody (art. 126 u.g.n.). Ocena zaś czy usunięcie wskazanych w decyzji drzew i krzewów jest uzasadnione, stosownie do art. 83 ustawy o ochronie przyrody dokonana być powinna przez organ udzielający takiego zezwolenia. To organ ten, przygotowany merytorycznie, będzie oceniał czy, ile i w jakim zakresie należy usunąć drzewa spod linii elektroenergetycznej, zwłaszcza w kontekście podnoszonego w złożonym wniosku zagrożenia dla bezpiecznej pracy linii, "a tym samym także dla krajowego systemu elektroenergetycznego, (...) zagrożenia pożarowego i dla bezpieczeństwa osób znajdujących się w pobliżu linii." Usunięcie drzew nawet stwarzających zagrożenie zawsze może nastąpić tylko po wydaniu zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów. Co więcej należy wyraźnie odróżnić usunięcie stanu zagrożenia od usunięcia drzewa. W większości przypadków do tego pierwszego wystarczy usunięcie poszczególnych konarów drzewa, całości lub części jego korony. Nie będzie to jednak tożsame z usunięciem drzewa. Zob. szerzej K.Gruszecki, Glosa do wyroku WSA z dnia 18 grudnia 2008 r., II SA/Lu 448/08, FK 2010, nr 7-8. Wszystkie te okoliczności są jednak badane w odrębnym postępowaniu administracyjnym prowadzonym przed innym organem administracyjnym.
Podkreślić należy, że art. 83 ustawy o ochronie przyrody w zasadzie całościowo reguluje zagadnienie usuwania przez właściciela urządzeń drzew lub krzewów z terenu cudzej nieruchomości. Wskazuje zarówno tryb ubiegania się o stosowne zezwolenie, okoliczności z uwagi na które stosowne zezwolenie może zostać przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wydane, warunki zezwolenia, samodzielnie, całościowo, w sposób odmienny od ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami reguluje obowiązki odszkodowawcze wobec właściciela nieruchomości. Jeśli zatem w wyniku przeprowadzonego postępowania, toczącego się wszak z udziałem właścicieli nieruchomości, podmiot uzyska zezwolenie na usunięcie drzew i krzewów na cudzej działce, w określonym terminie i pod warunkiem uiszczenia stosownego odszkodowania to po uzyskaniu przymiotu ostateczności decyzja ta podlega wykonaniu. Decyzja zezwalająca właścicielowi urządzeń na dokonanie wycinki na cudzej nieruchomości z racji posiadania tam stosownych urządzeń (art. 83 ustawy o ochronie przyrody) zezwala natomiast na określone prace nie na własnej, lecz od razu na cudzej nieruchomości, co niejako automatycznie dopuszcza konieczność wejścia na teren tejże działki. Tym samym właściciel urządzeń, który samodzielnie może wystąpić ze stosownym wnioskiem (art.83 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody) uzyskawszy zezwolenie na dokonanie określonych prac na cudzej nieruchomości w trybie art. 83 cyt. ustawy, z chwilą uzyskania przez tą decyzję przymiotu ostateczności ma prawo ją wykonać, w terminie i na warunkach określonych w tejże decyzji. Właściciel nieruchomości powinien natomiast zezwolić mu na wejście swojej nieruchomości w celu wykonania decyzji zezwalającej na usunięcie (czy też odpowiednią pielęgnację) drzew w celu usunięcia potencjalnego zagrożenia. Natomiast właścicielowi nieruchomości, a więc i usuwanych drzew, przysługują stosowne roszczenia odszkodowawcze na podstawie art.83 ust.7-9 cyt. ustawy.
Jeżeli jednak po uzyskaniu pozwolenia na usunięcie drzew właściciel urządzeń przesyłowych nie uzyska na drodze wzajemnego porozumienia (umowy) zgody właściciela nieruchomości na jej udostępnienie w celu wykonania ostatecznej decyzji, to nie można wówczas wykluczyć ubiegania się o stosowne zezwolenie na wejście, jest to bowiem odrębna sprawa administracyjna dotycząca odrębnego uprawnienia. Możliwe jest więc w trybie art.124b ust.1 u.g.n. zobowiązanie właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Wydanie decyzji w oparciu o art. 124b u.g.n. winno zostać poprzedzone próbami uzyskania zgody osób mających prawa rzeczowe do nieruchomości na jej udostępnienie, a czynności te powinny zostać udokumentowane i dopiero ich bezskuteczność upoważnia do złożenia wniosku o wydanie omawianej decyzji. Zatem z wnioskiem takim będzie można wystąpić tylko w przypadku braku chęci do współdziałania lub wręcz obstrukcji ze strony właściciela nieruchomości, przez którą przebiega linia elektroenergetyczna. Oczywiście organ wydając decyzję w przedmiocie czasowego zajęcia części nieruchomości nakłada na właściciela nieruchomości obowiązek jej udostępnienia, co oznacza, iż dochodzi do tzw. administracyjnego ograniczenia prawa własności. Istotne jest, by podstawy uzasadniające wydanie takiej decyzji zostały właściwie ustalone. (zob. wyrok WSA w Łodzi z 22.03.2013r., sygn. akt II SA/Łd 1192/12) Wiąże się to bowiem z istotnym (choć czasowym) ograniczeniem prawa własności. Dlatego wszelkiego tego rodzaju ograniczenia prawa własności muszą być bezwzględnie interpretowane zwężająco (interpretatio restrictiva). Zauważyć trzeba, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 64 ust. 3 dopuszcza możliwość ograniczenia prawa własności w drodze ustawy, w zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności. Jakkolwiek zatem prawo własności jest prawem rzeczowym, dającym najpełniejsze władztwo nad rzeczą, to nie jest prawem absolutnym. Prawo to podlega ograniczeniom określonym w przepisach ustawowych, w szczególności wynikającym z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podkreślić należy, iż istotą decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ust. 1a w zw. z art. 124b ust. 3 ustawy jest właśnie ograniczenie praw rzeczowych do nieruchomości (w tym prawa własności), w razie spełnienia enumeratywnie określonych w tych przepisach przesłanek.
Zaznaczyć należy, że z istoty omawianej decyzji, która jest rodzajem wywłaszczenia wynika, że niezbędnym jest jednoznaczne i precyzyjne określenie przez wydający decyzję organ administracji zarówno przebiegu inwestycji przez nieruchomość, jak również zakresu dokonanego przez organ ograniczenia właściciela w jego prawie korzystania z nieruchomości. Tymczasem decyzja Starosty [...] nie określa w sposób jednoznaczny zakresu uszczuplenia władztwa nad przedmiotową nieruchomością. W decyzji z [...] grudnia 2013r. wskazuje się tylko szerokość pasa zajętości, bez odwołania się do załącznika mapowego obrazującego miejsca zajęcia na tej nieruchomości, co jest istotne przy wykonywaniu takiej decyzji. Ponadto wskazany w decyzji termin pozwalający wnioskodawcy na dokonanie tych czynności, w ocenie Sądu jest niczym nieuzasadniony. Takie działania organu uznać należy za naruszające dyspozycję art. 124b ust. 1 u.g.n. Uchybienie to i wskazane przez Wojewodę mankamenty rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego skutkują, jak słusznie uznano, koniecznością uchylenia decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2013r.
Jak już wyżej wskazano, wobec braku koniecznej decyzji dotyczącej wycinki drzew (określającej czy, ile i które drzewa będą podlegać usunięciu lub niezbędnym cięciom pielęgnacyjnym), a więc pozwalającej określić przez to niezbędny zakres zajętości cudzej nieruchomości oraz precyzyjny i adekwatny do tych potrzeb czas jej udostępnienia sprawia, że orzekanie na podstawie art. 124 b ust. 1 w realiach przedmiotowej sprawy należało ocenić jako przedwczesne. Nie sposób bowiem zweryfikować żadnych okoliczności podniesionych przez wnioskodawcę, a organy orzekające w przedmiotowej sprawie nie są powołane w żadnym aspekcie do weryfikowania zakresu i konieczności usunięcia drzew spod przesyłowej linii energetycznej.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło