IV SA/Wr 251/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Drugiej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego we W. z dnia [...],nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji; III. zasądza od Drugiej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego we W. na rzecz skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Drugiej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu M. we W. z dnia [...], nr[...], która po rozpatrzeniu odwołania D. M. (dalej: skarżąca) utrzymała w mocy decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu M. we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych studentów. Decyzją z dnia [...] powołaną wyżej, Odwoławcza Komisja Stypendialna, nie przyznała skarżącej stypendium rektora dla najlepszych studentów. W uzasadnieniu podała, że zdobyta przez skarżącą liczba 25 punktów jest niewystarczająca do otrzymania tego stypendium na 2 roku kierunku Fizjoterapia w roku akademickim 2012/2013, ponieważ minimalna liczba punktów uprawniająca do tego świadczenia została ustalona na poziomie 25,5 punktów. Skarżąca, złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Podniosła, że liczba punktów 25, które uzyskała nie jest zgodna z systemem naliczania punktów, który obowiązuje w oparciu o Regulamin ustalania wysokości przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W., od roku akademickiego 2012/2013. Zgodnie z § 31 powyższego regulaminu za publikację naukową polskojęzyczną w formie książki przysługuje +5 punktów, które nie zostały dodane do sumy punktów, pomimo, że takową publikację wykazała w składanym wniosku. Jest autorką pracy pt: Ocena stanu wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty, która została opublikowana w monografii pt: Holistyczne ujęcie rehabilitacji, pod redakcją A. P., M. P.i S. J. Wydawnictwo to posiada numer ISBN [978-83-7055-445-3] zgodnie z międzynarodową normą PN-ISO 2108:2006 z grudnia 2006 roku, co nadaje mu moc publikacji w formie książki. W związku z tym winna otrzymać 30 punktów, co kwalifikuje ją do otrzymania stypendium. Druga Odwoławcza Komisja Stypendialna decyzją z dnia [...], nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymała w mocy decyzję organu I instancji i nie przyznała skarżącej, stypendium dla najlepszych studentów. W uzasadnieniu podała, że na podstawie § 24 ust. 3 "Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W., od roku akademickiego 2012/2013" (załącznik do zarządzenia nr 73/XVR/2012 ze zm. z dnia 24 października 2012 r. Rektora Uniwersytetu M. we W.), dalej regulamin, o stypendium rektora dla najlepszych studentów, może ubiegać się student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Natomiast zgodnie z § 31 ust 2 "Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W., od roku akademickiego 2012/2013" (załącznik do zarządzenia nr 73/XV R/2012 ze zm. z dnia 24 października 2012 r. Rektora Uniwersytetu M. we W.), osiągnięciami naukowymi, za które można uzyskać punkty są artykuły opublikowane w czasopismach naukowych wymienionych w komunikacie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym (Dz. U. 2012 r. poz. 877). Druga Odwoławcza Komisja Stypendialna po ponownym przeanalizowaniu całości dokumentacji, uznała, że wymieniona przez skarżącą publikacja pt. Ocena stanu wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty, zawarta w monografii pn. Holistyczne ujęcie rehabilitacji, nie jest ujęta w wykazie czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, o którym mowa wyżej. W związku z uzyskaniem przez skarżąca 25 punktów, liczba zdobytych punktów jest niewystarczająca do otrzymania stypendium Rektora dla najlepszych studentów. Minimalna liczba punktów uprawniająca do otrzymania wyżej wymienionego stypendium, w roku akademickim 2012/2013 na kierunku Fizjoterapia studia stacjonarne, drugiego stopnia, została ustalona na poziomie 25,5. W związku z tym nie mogła przyznać skarżącemu tego stypendium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła jej naruszenie "Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W., od roku akademickiego 2012/2013". Podała, że zgodnie z Regulaminem ustalania wysokości przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W. od roku akademickiego 2012/2013 za uzyskanie wysokiej średniej ocen otrzymała 24 punkty. Dodatkowo za wygłoszenie pracy na konferencji naukowej przyznano jej 1 punkt. Komisja nie uwzględniła natomiast publikacji naukowej pt.: "Ocena stanu wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty", która została opublikowana w monografii pt. : "Holistyczne ujęcie rehabilitacji" pod redakcją A. P., M. P.i S. J., za którą zgodnie z § 31 pkt. 2 1 - Wykaz osiągnięć naukowych można uzyskać punkty. W punkcie 2 tabeli stwierdza się, że za "opublikowanie artykułów w czasopismach naukowych wymienionych w wykazie opublikowanym w komunikacie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego lub publikację naukową w formie książki w języku polskim przysługuje 5 punktów. Stwierdziła, że dodatkowo w "Objaśnieniach dotyczących stypendium Rektora dla najlepszych studentów" w pkt. 2 lit.b jest mowa, aby dla poświadczenia przysługiwania punktów za publikację naukową dostarczyć zaświadczenie z wydawnictwa o ukazaniu się drukiem książki lub kserokopii strony tytułowej i stopki wydawniczej z numerem ISBN; w przypadku rozdziału w książce należy dostarczyć dodatkowo stronę tytułową rozdziału. Zgodnie z § 8 pkt. 6 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym "Ocena osiągnięć naukowych i twórczych jednostki naukowej o których mowa w § 6 pkt. 1 obejmuje następujące parametry: monografie naukowe. Dodatkowo zauważyła, że współautorami byli również doktoranci, którym zaliczono po 4 punkty jako współautorom przedmiotowej monografii. Odwoławcza Komisja Stypendialna odrzucając jej publikację uzasadniła, że wymieniona przez nią publikacja pt. "Ocena stanu wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty" nie jest ujęta w wykazie czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego". Tymczasem godnie z definicjami znajdującymi się na stronie Biblioteki Narodowej (www.bn.org.pl) czasopismom nadaje się Międzynarodowy znormalizowany numer wydawnictw ciągłych (ISSN). Prezentowana przez nią publikacja posiada numer ISBN - Międzynarodowy znormalizowany Numer Książki (International Standard Book Number). W związku z powyższym niezrozumiałe jest traktowanie książki jako czasopisma. Zdaniem skarżącej, w związku z powyższym publikacja naukowa pt. "Ocena wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty", która została opublikowana w monografii pt. "Holistyczne ujęcie rehabilitacji", pod redakcją A. P., M. P. i S. J., posiadająca numer ISBN 978-83-7055-445-3 powinna otrzymać 5 punktów, co w połączeniu z 25 punktami przyznanymi przez komisję oznacza sumę 30 punktów, która uprawnia do otrzymania stypendium rektora dla najlepszych studentów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że zasady przyznawania studentom Uniwersytetu M. we W. świadczeń pomocy materialnej, w tym stypendium Rektora dla najlepszych studentów określa "Regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W. od roku akademickiego 2012/2013", stanowiący załącznik do zarządzenia nr 73/XV R/2012 Rektora Uniwersytetu M. we W. z dnia 24 października 2012 r., zwany dalej "regulaminem". Zgodnie z § 24 ust. 3 regulaminu o stypendium rektora dla najlepszych studentów może ubiegać się student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Według § 31 ust. 2 pkt 2 regulaminu jednym z osiągnięć naukowych, za które student może uzyskać punkty, jest opublikowanie artykułów w czasopismach naukowych wymienionych w wykazie opublikowanym w komunikacie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego lub publikacja naukowa w formie książki. Studentka uzyskała 24 pkt za średnią ocen oraz 1 pkt za autorstwo pracy wygłoszonej na konferencji naukowej - łącznie 25 pkt. Ustalony przez Odwoławczą Komisję Stypendialną minimalny próg punktowy, od którego osiągnięcia uzależnione było przyznanie stypendium, wynosił 25,5 pkt. Próg ten został ustalony w oparciu o zapisy § 26 i 27 regulaminu, przy uwzględnieniu zasady, że stypendium może otrzymać nie więcej niż 10% studentów danego kierunku studiów. W związku z powyższym brak było podstaw do przyznania studentce stypendium Rektora dla najlepszych studentów. Studentka zarówno w odwołaniu od decyzji OKS, jak i w skardze od decyzji Drugiej OKS zarzuciła, że powinna otrzymać dodatkowe 5 pkt z tytułu publikacji artykułu pt. "Ocena stanu wiedzy społeczeństwa na temat zawodu fizjoterapeuty", który został wydany w formie książki pt. "Holistyczne ujęcie rehabilitacji". Zdaniem Komisji brak było podstaw do zaliczenia studentce dodatkowych punktów za powyższą publikację, ponieważ nie ma ona charakteru naukowego. Monografia "Holistyczne ujęcie rehabilitacji" stanowi de facto zbiór artykułów wygłoszonych podczas konferencji "VI Wiosna z fizjoterapią", która odbyła się w Warszawie w dn. 20 kwietnia 2012r. Na tej konferencji studentka wygłosiła swą pracę, za co Komisja przyznała jej zgodnie z regulaminem 1 pkt do stypendium. Publikacja - nawet w formie książki - będąca kompilacją artykułów wygłoszonych na konferencji nie ma natomiast waloru publikacji naukowej. Powyższe stanowisko Komisji znajduje oparcie w przepisie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 877). Przepis ten definiuje monografie naukowe, którymi są m.in. opracowania naukowe zawierające spójne tematycznie referaty wygłoszone na konferencji lub konferencjach naukowych, spełniające wymogi określone w punktach 1-5 tego ustępu, jednak dotyczy to jedynie publikacji w zakresie grupy nauk humanistycznych i społecznych oraz grupy nauk o sztuce i twórczości artystycznej. A contrario, w dziedzinie fizjoterapii, należącej bez wątpienia do grupy nauk ścisłych, opracowanie zawierające referaty konferencyjne nie jest uznawane za monografię naukową. Holistyczne ujęcie rehabilitacji" nie jest również czasopismem wymienionym w wykazie opublikowanym w komunikacie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Za pracę wygłoszoną na konferencji naukowej student może zgodnie z regulaminem otrzymać maksymalnie 1 punkt i tyle też Komisja przyznała D. M. W związku z powyższym brak było jakichkolwiek podstaw do przyznania studentce dodatkowych punktów za to samo osiągnięcie z tego tylko powodu, że zostało wydane drukiem w formie zbioru artykułów z konferencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Określone przepisem art. 173 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), dalej ustawa, stypendium rektora dla najlepszych studentów, jest jedną z ustawowych form pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Wprowadza się jednak bardzo istotne dla studentów i rektora kryteria ustalania liczby studentów, którym rektor może przyznać stypendium, o którym mowa w powyższym przepisie. I tak przepis art. 174 ust. 4 ustawy stanowi, że środki z dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, przeznaczone na stypendia rektora dla najlepszych studentów przyznawane w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w uczelni stanowią nie więcej niż 40% środków przeznaczonych łącznie na stypendia rektora dla najlepszych studentów, stypendia socjalne oraz zapomogi. Przepis ten zawiera nie tylko określenie liczby studentów, którzy mogą otrzymać stypendium rektora dla najlepszych studentów - nie więcej niż 10% najlepszych studentów każdego z kierunków studiów prowadzonego w uczelni, a również określa limit środków przeznaczonych na te stypendia (ten nakaz zawarty jest w ust. 4 - w sformułowaniu "stanowią") – nie więcej niż 40% środków z dotacji z budżetu państwa przeznaczonej na bezzwrotną pomoc materialną dla studentów i doktorantów uczelni (art. 94 ust. 1 pkt 7 ustawy) otrzymanej przez uczelnię, przeznaczonych łącznie na stypendia rektora dla najlepszych studentów, stypendia socjalne i zapomogi (art. 173 ust. 1 pkt 1,3 i 8). Z kolei w art. 186 ust. 1 ustawy zamieszczona została delegacja dla rektorów wyższych uczelni do ustalania, w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego, szczegółowego regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczenia pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta i organy danej uczelni orzekające w przedmiocie świadczeń obligowane są stosować się do postanowień zawartych w regulaminie ustanowionym przez jej rektora. Zasady przyznawania studentom Uniwersytetu M. we W. świadczeń pomocy materialnej, w tym stypendium Rektora dla najlepszych studentów określa "Regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W. od roku akademickiego 2012/2013", stanowiący załącznik do zarządzenia nr 73/XV R/2012 Rektora Uniwersytetu M. we W. z dnia 24 października 2012 r., zwany dalej "regulaminem". Zgodnie z § 24 ust. 3 regulaminu o stypendium rektora dla najlepszych studentów może ubiegać się student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Według § 31 ust. 2 pkt 2 regulaminu jednym z osiągnięć naukowych, za które student może uzyskać punkty, jest opublikowanie artykułów w czasopismach naukowych wymienionych w wykazie opublikowanym w komunikacie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego lub publikacja naukowa w formie książki. Odwoławcza Komisja Stypendialna jak i Druga Odwoławcza Komisja Stypendialna przyjęły, że skarżąca uzyskała 24 pkt. za średnią ocen oraz 1 pkt za autorstwo pracy wygłoszonej na konferencji naukowej - łącznie 25 pkt. Ustalony przez Odwoławczą Komisję Stypendialną minimalny próg punktowy, od którego osiągnięcia uzależnione było przyznanie stypendium, wynosił 25,5 pkt. Próg ten został ustalony w oparciu o zapisy § 26 i 27 regulaminu, przy uwzględnieniu zasady, że stypendium może otrzymać nie więcej niż 10% studentów danego kierunku studiów. Natomiast skarżąca w odwołaniu jak i w skardze podniosła, że liczba punktów, którą uzyskała 25 nie jest zgodna z systemem naliczania punktów, który obowiązuje w oparciu o Regulamin ustalania wysokości przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu M. we W., od roku akademickiego 2012/2013. Organy orzekające odnosząc się do żądania skarżącej zaliczenia jej pracy jako publikacji naukowej, stwierdziły, iż nie jest ona ujęta w wykazie czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tym samym organy orzekające nie odniosły się w uzasadnieniu decyzji do argumentacji skarżącej w kwestii zaliczenia jej pracy jako publikacji naukowej, która została opublikowana w 2012 r. w książce pt.: Holistyczne ujęcie rehabilitacji, pod redakcją A. P., M. P. i S. J.. Wydawnictwo to posiada numer ISBN (978-83-7055-445-3). Uczyniły to dopiero w odpowiedzi na skargę, co nie sanuje braków decyzji w tym zakresie. Zgodnie z § 31 pkt. 2 regulaminu za publikację naukową polskojęzyczną w formie książki przysługuje 5 punktów. Odnosząc się do zarzutów zaistnienia uchybień procesowych należy zauważyć, że kodeks postępowania administracyjnego zawiera ujednolicenie wymagań dotyczących prawidłowego przeprowadzenia postępowania administracyjnego toczącego się przed organem administracji publicznej, celem którego jest wydanie opartej na przepisach prawa decyzji administracyjnej. Jednym z takich wymogów, statuowanym przez zasadę ogólną kodeksu postępowania administracyjnego – art. 7, jest obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ administracji oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wynikiem prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego jest uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, które zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 K.p.a. powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Przenosząc te regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wydane w sprawie decyzje obu organów nie spełniają podanych powyżej kryteriów. Organy orzekające nie odniosły się w uzasadnieniach decyzji do argumentacji skarżącej w kwestii zaliczenia jej pracy jako publikacji naukowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powinien wyjaśnić stronie zasadność przesłanek którymi kierował się przy załatwieniu sprawy oraz wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także odnieść się do podniesionych w sprawie zarzutów. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zostały spełnione wskazane wyżej wymogi, a uchybienia w tym zakresie mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów przy ponownym rozpatrzeniu sprawy konieczne jest ustosunkowanie do argumentacji skarżącej w kwestii zaliczenia jej pracy jako publikacji naukowej. Należy dodać, że identyczny wywód zawarto w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 250/14, zapadłego w sprawie o takim samym stanie faktycznym i prawnym, a skład orzekający w niniejszej sprawie ustalenia te podziela. Z wyżej powołanych względów, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy. H.B.4.11.2014 r.