I OZ 1136/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1757/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1757/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku R. S., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że strona nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza o odebraniu prawa do kierowania pojazdami, a zmierza do wyjaśnienia wątpliwości powstałych z uwagi na stan zdrowia badanego. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji na temat wysokości ewentualnej szkody z tytułu skierowania R. S. na ww. badania lekarskie. W sprawie nie wiadomo ponadto jaki dokładnie rodzaj działalności gospodarczej prowadzi skarżący, ani czy nie może go zastąpić inny pracownik, który miałby prawo do kierowania pojazdami mechanicznymi. Dlatego Sąd nie ma żadnej możliwości oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Na marginesie wskazano, że nawet jeśliby przyjąć, że w wyniku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działalność prowadzona przez skarżącego będzie musiała zostać ograniczona, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto bowiem, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07). W ocenie Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie natomiast sytuacja taka nie występuje, co wprost wynika z charakteru zaskarżonej decyzji - skierowanie na badania lekarskie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. S., domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został prawidłowo uzasadniony. W ocenie wnoszącego zażalenie pozbawienie możliwości korzystania z prawa jazdy, a tym samym poruszania się samochodem, w sposób znaczący ogranicza, a niekiedy wręcz eliminuje skarżącego z aktywności zawodowej oraz transportowania posiadającej z tytułu schorzeń kręgosłupa małżonki zarówno w celach medycznych jak i osobistych. Małżonka skarżącego posiada z tego tytułu grupę inwalidzką. R. S. wskazał również, że prowadzi działalność gospodarczą – jednoosobową kancelarię radcy prawnego, a nikogo nie zatrudniając, nie ma możliwości posłużenia się zastępstwa w kierowaniu samochodem. Ponadto, istotnym argumentem przemawiającym za uznaniem, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków jest częstotliwość badań lekarskich, w tym tomografem komputerowym oraz EEG. Skarżący przy tym podniósł, że może to mieć wpływ na pogorszenie się jego stanu zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że skoro złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał argumentacji odnoszącej się do ewentualnej szkody z tytułu skierowania na badania lekarskie to wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Zaskarżona decyzja nie oznacza bowiem pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami. W takiej sytuacji nie może ona spowodować skutków, jakie podnosił skarżący, a związanych z pozbawieniem go dochodów z tytułu wykonywania pracy z wykorzystaniem samochodu jako jej narzędzia a także związanych z transportem małżonki. Ponadto badania lekarskie mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Sprawy dotyczące cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie zaistnienia powyższych okoliczności podlegają jednakże załatwieniu w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.