VII SA/Wa 1444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem znak [...] z dnia [...] maja 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy postanowienie Ministra Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...], odmawiające K. R. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2011 r., znak [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...], pododcinek "C" od km 18+845 do km 38+900 oraz decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki morskiej z dnia [...]marca 2012 r., znak [...], uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy oraz utrzymującą w mocy w pozostałej części ww. decyzję Wojewody [...]Nr [...]z dnia [...] września 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że we wstępnym etapie postępowania organ bada czy zostały zachowane formalne warunki uzasadniające wznowienie postępowania w szczególności zachowanie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 kpa. Skarżący przyznał, że jego wniosek o wznowienie postępowania został nadany za pośrednictwem operatora publicznego w dniu 14 września 2012 r., zaś obwieszczenie o wydaniu decyzji nastąpiło najpóźniej w dniu 11 kwietnia 2012 r. w gazecie [...]. Skarżący jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a więc termin do wznowienia postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ wskazał, że rozpatrzenie podania o wznowienie, które zostało wniesione z uchybieniem terminu byłoby niezgodne z prawem. Po ustaleniu, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia podania, organ był więc zobligowany do odmowy wznowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. R. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozstrzygnięcie co do istoty odnośnie dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania, alternatywnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucał, że organ niesłusznie przyjął, iż wniosek o wznowienie został złożony po terminie. Zdaniem skarżącego termin do złożenia skargi należało liczyć od 17 sierpnia 2012 r., bowiem w tym dniu dowiedział się o toczącym się postępowaniu z zawiadomienia [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia 21 czerwca 2012 r. informującego o zebraniu materiału dowodowego umożliwiającego wydanie decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za grunty przejęte z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Wojewody [...]. Skarżący podniósł, że na stałe mieszka w Warszawie i nie miał możliwości zapoznania się z obwieszczeniem zamieszczonym w Gazecie Wyborczej [...] z dnia 11 kwietnia 2012 r. Skarżący podniósł ponadto, że w sprawie nigdy nie było skutecznego doręczenia, które miałoby mieć miejsce przed momentem dowiedzenia się o decyzji Wojewody [...]w dniu 17 sierpnia 2012 r. Ponadto skarżący wskazywał, że korespondencja kierowana była przez organ na błędny adres w [...]. Organ wnosił o oddalenie skargi podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać rozstrzygnięcie zapadłe w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa materialnego oraz przepisami prawa procesowego normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Postępowanie w sprawie przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych jak wynika z tytułu ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z dnia 10 kwietnia 2003 r. (Dz. U. nr 80 poz. 721 ze zm.) dalej spec ustawa ma charakter szczególny, mający na celu przyśpieszenie postępowania. Zgodnie z art. 11f ust. 3 ustawy wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Zgodnie z art. 11f ust. 6 przepisy te stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej przez organ drugiej instancji. Nietrafny więc jest zarzut skargi zaniechania przez organy ustalania aktualnego miejsca zamieszkania skarżącego. Zawiadomienie właścicieli i użytkowników wieczystych wysyłane jest na adres zameldowania znajdujący się w ewidencji gruntów i budynków niezależnie od aktualności tego adresu i na adres z ewidencji zostało wysłane. Zawiadomienie ma charakter jedynie informacyjny nie rodzi zaś skutków procesowych co do biegu terminu do wniesienia odwołania. Skutek ten ustawodawca wiąże z doręczeniem decyzji. W przypadku specustawy przewidziany został uproszczony tryb doręczania za pomocą publicznych obwieszczeń na podstawie art. 11f ust. 3 ustawy. Zgodnie bowiem z art. 49 kpa strony mogą być zawiadomione o wydaniu decyzji i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłoszenia, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Forma powiadomienia przewidziana w tym przepisie niewątpliwie chroni w znacznie mniejszym stopniu interesy osób mogących być zainteresowanymi w sprawie i dlatego może być stosowana tylko wyjątkowo ze względu na znaczną ilość tych osób (stron) i gdy przesłanką stosowania tego przepisu jest przepis szczególny, tak jak to ma miejsce w spec ustawie drogowej. Doręczenie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej nastąpiło w drodze obwieszczeń o jej wydaniu: - w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w dniach od 30 marca do 13 kwietnia 2012 r., - w Urzędzie Miejskim w [...] w dniach od 6 do 21 kwietnia 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, - w Urzędzie Gminy [...] w dniach od 3 do 17 kwietnia 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, - w Urzędzie Gminy [...] w dniach od 2 do 18 kwietnia 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, - w "Gazecie Wyborczej – [...]" z dnia 11 kwietnia 2012 r. Trafnie organ wskazał, że zgodnie z art. 49 kpa, gdy strony są zawiadamiane o decyzji przez obwieszczenie, to doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z przedstawionym powyżej publicznym ogłoszeniem faktu wydania decyzji wiąże się najistotniejszy skutek prawnoprocesowy dla stron w postaci przyjęcia przez ustawodawcę domniemania prawnego, iż po upływie terminu 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia nastąpiło doręczenie decyzji wszystkim tym stronom, którym decyzja ta nie została przesłana na piśmie. Brak wiedzy poszczególnych stron postępowania o wydaniu decyzji nie wyłącza prawnego domniemania jej skutecznego doręczenia. W niniejszej sprawie obwieszczenie informujące o wydaniu decyzji Ministra zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 11 kwietnia 2012 r., w gazecie Wyborczej [...], a więc przewidziany w przepisie art. 49 kpa 14 – dniowy termin skutkujący doręczeniem ww. decyzji upłynął w dniu 25 kwietnia 2012 r. Skoro więc decyzja Ministra została doręczona K. R. w dniu 25 kwietnia 2012 r., wskazany w art. 148 kpa termin w którym wnioskodawca mógł skutecznie wnieść podanie o wznowienie postępowania, upłynął w dniu 25 maja 2012 r. Podanie zostało zaś złożone 14 września 2012 r. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie odmawiające wznowienia postępowania z powodu niezachowania przez skarżącego terminu do złożenia podania o wznowienie prawa nie narusza. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012, poz. 270).