II OZ 275/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia A. w B. w likwidacji i innych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 47/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A. w B. w likwidacji i innych na decyzję Wojewody Podlaskiego z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić zażalenie Stowarzyszenia A. w B. w likwidacji; 2. oddalić pozostałe zażalenia. Postanowieniem z 22 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie Stowarzyszenia A. w B. w likwidacji i innych na postanowienie z 20 listopada 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Podlaskiego z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 20 listopada 2014 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy skarżącym organizacjom – [...]. Działający w imieniu skarżących pełnomocnik wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z 16 grudnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika organizacji do usunięcia braków zażalenia przez nadesłanie go w takiej formie spełniającej wymagania z art. 46 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), a w szczególności przez oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści wniosku strony. Wezwano również, żeby pismo miało formę umożliwiającą jego dołączenie do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów). Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi stron 5 stycznia 2015 r. W odpowiedzi pełnomocnik stron nadesłał pięć pism zatytułowane m.in. odpowiedź na wezwanie z 17 grudnia 2014 r. oraz cztery inne, nieczytelne pisma procesowe. Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał, że zażalenie z 15 grudnia 2014 r. było nieczytelne (poza wskazaniem, że jest to zażalenie), stąd też wezwano stronę do nadesłania takiej jego wersji, która będzie umożliwiała jego rozpoznanie oraz zapoznanie się z jego treścią pozostałych stron postępowania. W odpowiedzi na to wezwanie nadesłano kolejny egzemplarz nieczytelnego zażalenia oraz cztery pisma zawierające treść wykluczającą odczytanie intencji strony i rodzaju pisma. W ocenie Sądu I instancji, strony nie wykonały zarządzenia z 16 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że jak wynika z wiadomości znanych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu, postanowieniem XII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego w Białymstoku z 27 stycznia 2012 r., Stowarzyszenie A. w B. zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77). Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym. To z kolei oznacza, że zażalenie wniesione w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie A. w B. jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlega odrzuceniu (art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Odnosząc się do zażalenia pozostałych organizacji występujących w sprawie należy wskazać, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia lub niepoprawnienia zażalenia przepisy szczególne, tj. art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zamiast rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania wprowadzają rygor odrzucenia zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie z 20 listopada 2014 r. nie spełniało warunków formalnych, a ponadto było nieczytelne. Pismo nie zawiera oznaczenia stron postępowania, odnosi się do wielu spraw rozpoznawanych z inicjatywy skarżących organizacji i do rozstrzygnięć w różnych przedmiotach podejmowanych w tych postępowaniach. Zawiera również różne, wzajemnie wykluczająca się wnioski procesowe, które nie pozwalają na jednoznaczne odczytanie treści pisma. Sąd I instancji trafnie więc wezwał pełnomocnika stron do sprecyzowania zażalenia i uzupełnienia braków formalnych. Wobec nieusunięcia braków formalnych w terminie (pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zasadnie odrzucił zażalenie na postanowienie z 20 listopada 2014 r. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 178 oraz art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracji orzekł o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia Federacja Zielonych w Białymstoku w likwidacji. O oddaleniu pozostałych zażaleń Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.