VI SA/Wa 1794/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-10-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce, powinna zostać odrzucona, jeśli nie uzupełniła tego braku formalnego w wyznaczonym przez sąd terminie?
Ratio decidendi
Skarga strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce, powinna zostać odrzucona, jeśli nie uzupełniła tego braku formalnego w wyznaczonym przez sąd terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Wskazanie adresu do korespondencji w Polsce bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie jest równoznaczne z wypełnieniem tego obowiązku.
Stan faktyczny
Skarżący R. H., zamieszkały za granicą, wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżący nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Sąd wezwał go do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, jednakże w wyznaczonym terminie nie uzupełnił on wskazanego braku.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w pełnej wysokości postanawia odrzucić skargę Pismem z 5 maja 2014 r. skarżący, R. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w pełnej wysokości. W skardze skarżący nie wskazał adresu do doręczeń w kraju, nie ustanowił także pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Zarządzeniem z 23 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu na podany w skardze adres: [...] w dniu 14 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 22). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Stosownie do treści art. 299 § 2 p.p.s.a. w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1 Sąd wzywa stronę aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Na wstępie podkreślić należy, iż wskazanie przez skarżącego w treści skargi, adresu do korespondencji w Polsce, bez udzielenia W. K. pełnomocnictwa do odbioru korespondencji kierowanej do skarżącego, w ocenie Sądu, nie stanowi wypełnienia przesłanki art. 299 § 1 i 2 p.p.s.a. W polskim porządku prawnym przepisy regulujące kwestię ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju dla osoby zamieszkałej za granicą (tj. ustawa z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowią, iż pełnomocnictwo do doręczeń powinno być udzielone na piśmie i przedłożone wraz z pierwszym pismem strony, tj. wraz ze skargą. W razie niedopełnienia tego obowiązku Sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (v. Małgorzata Grego-Hoffmann: Pełnomocnik do doręczeń, [w:] Rola pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, opubl. LEX 2012 i powołane tam: wyrok SN z 22 sierpnia 1950 r., sygn. akt C 142/50, OSN(C) 1952, nr 1, poz. 7; uzasadnienie wyroku SN z 17 kwietnia 1987 r., sygn. akt III CRN 69/87, OSNC 1988, nr 10, poz. 142). W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany przez Sąd, w trybie art. 299 § 2 p.p.s.a., do ustanowienia w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnika do doręczeń, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 14 lipca 2014 r. W zakreślonym terminie, który upłynął 14 września 2014 r. skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Niewykonanie wezwania Sądu, zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a, stanowi podstawę do jej odrzucenia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło