II SA/Bd 1042/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant asystent sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. w P. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego czynności kontrolnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) M. w P. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Postanowieniem nr Nr ... z ... 2014 r. na podstawie art. 61 a Kpa oraz art. 84c ust. 16 i art. 84d w zw. z art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z zm.) -Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu z dnia ... 2014 r., do wszczętych czynności kontrolnych w dniu ... 2014 r. w sklepie "A" przy ul. C. ... w G., prowadzonego przez "B" Sp. z o.o. w P., wskazując, że po myśli art. 84d ww. ustawy z 2 lipca 2004 r. sprzeciw jest niedopuszczalny. W zażaleniu na postanowienie pełnomocnik Spółki zarzuciła naruszenie- art. 7,11, 77 § 7, 107 § 3, 124 § 1, 156 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 84 c ust.5, ust. 10 oraz 79 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy z 2 lipca 2004 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, 105 w zw. z 144 Kpa postanowieniem z ... 2014 r. - ... umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że czynności kontrolne organu I instancji zostały zakończone. Składając skargę pełnomocnik Spółki wniosła o uchylenie obu postanowień oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: art. 107 § 3 Kpa oraz art. 77 § 1 Kpa oraz art. 7, art. 11, art. 12 Kpa, poprzez brak właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności niewykazanie niezbędności badań, niewykazanie przesłanek obciążenia strony kosztami badań i czynności kontrolnych, niewykazanie na jakiej podstawie organ obliczył ich wysokość, a także niewskazanie, by badane środki były faktycznie środkami zastępczymi w kontekście braku dowodów na to, by produkty były używane w sposób inny aniżeli sposób wskazany na opakowaniu, a także niewykazanie by produkty stanowiły zagrożenie dla zdrowia i życia, a także poprzez całkowity brak uzasadnienia prawnego, niedokonanie analizy materiału dowodowego w kontekście zastosowanych przepisów, niewyjaśnienie przesłanek zastosowania orzeczonych środków prawnych; art. 124 § 1 Kpa poprzez niewskazanie podstawy prawnej postanowienia, precyzyjnego rozstrzygnięcia oraz poprzez błędne pouczenie strony; art. 156 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 126 Kpa poprzez wydanie postanowienia bez podstawy prawnej, bowiem żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu, a przepisy przewidywały wyłącznie możliwość wydania postanowienia o odstąpieniu bądź kontynuowaniu czynności kontrolnych; oraz naruszenie przepisów prawa materialnego oraz art. 84c ust. 5 ww. ustawy z przez jego niezastosowanie i niewstrzymanie czynności kontrolnych do czasu rozpoznania sprzeciwu, mimo iż w trakcie kontroli złożono zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu przez upoważnionego pracownika sklepu; art. 84c ust. 10 ww. ustawy w zw. z art. 112 i 126 Kpa poprzez błędne pouczenie strony o 7- dniowym terminie do złożenia zażalenia; art. 79b ustawy poprzez jego niezastosowanie - kontrolujący nie pouczyli kontrolowanego o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli; art. 84 d w zw. z art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie w sytuacji, gdy kontrola była przeprowadzona w związku z art. 44b ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a zatem nie była przeprowadzana w związku z przeciwdziałaniem popełniania przestępstwa lub wykroczenia, bo czyn opisany w art. 44b nie jest przestępstwem ani wykroczeniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc, iż nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § 1 tej ustawy sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku została już prawomocnie osądzona; jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej, albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tymczasem istota postępowania, które zostało zakończone zaskarżonym postanowieniem dotyczy wniesionego przez stronę skarżącą sprzeciwu od czynności kontrolnych organów nadzoru sanitarnego, wniesionego w trybie art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 672). Nie dotyczy natomiast rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania administracyjnego. Sąd podziela te poglądy dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż tego typu rozstrzygnięcia nie zapadły w postępowaniu administracyjnym i nie stanowią one żadnej z kategorii spraw podlegający właściwości sądów administracyjnych, o której mowa w art. 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na co wyraźnie wskazał w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. akt II GPS 3/13, zgodnie z którą na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84 c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tego typu rozstrzygnięcie organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi przedmiot skargi w niniejszej sprawie, na co wskazuje treść ich uzasadnień oraz zarzuty skargi. Z tych powodów, skarga podlegała odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.