IV SAB/Wr 209/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 24 stycznia 2014 r. do Sądu Apelacyjnego we W. wpłynął wniosek – K. H. (dalej: skarżącej) datowany na dzień 22 stycznia 2014 r. W piśmie tym skarżąca zwróciła się o udzielenie informacji publicznej poprzez podanie "sygnatur akt spraw o wznowienie z urzędu, które wpłynęły do sądu w okresie od 2007 r. do dnia sporządzenia informacji z oznaczeniem, które nie są publikowane w Internecie, zarówno które były rozpoznawane na posiedzeniu, jak i na rozprawie tylko przez przewodniczącego wydziału". Nadto skarżąca zażądała przesłania orzeczeń, w których wznowiono z urzędu postępowanie - jeżeli takie zapadły. W odpowiedzi na wniosek skarżącej Prezes Sądu pismem z dnia 3 lutego 2014 r. wskazał sygnatury spraw, które zostały wznowione z urzędu. Zanonimizowane orzeczenia zostały załączone do pisma. Skarżąca poinformowana została oprócz tego, że na stronie internetowej Portalu Orzeczeń http://orzeczenia.wroclaw.sa.gov.pl może zweryfikować czy zostały one tam opublikowane. Dalej Prezes Sądu poinformował również, że skład sędziowski wskazany jest w sentencji tych orzeczeń. Odpowiedź nadana została dnia 4 lutego 2014 r. Natomiast dnia 10 marca 2014 r. korespondencja została zwrócona do Sądu z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Następnie w dniu 21 lipca 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym poinformowała, że dnia 22 stycznia 2014 r. złożyła dwa wnioski i nie otrzymała na nie odpowiedzi. Wskazała, że pierwszy wniosek dotyczył podania sygnatur akt spraw o wznowienie z urzędu, a drugi wniosek o udzielenie informacji czy w Sądzie Apelacyjnym orzeka sędzia W. R. itd. Skarżąca nadmieniła, że jeżeli przyczyną braku odpowiedzi jest nie wskazanie przez nią adresu do korespondencji to należy przesyłać ją na skrytkę pocztową [...],[...] W. Wskazała także, że dostarczyciel poczty PGP nie doręcza korespondencji przy ul. M. gdzie posiada skrytkę pocztową. W związku z tym zwróciła się o dostarczanie korespondencji zgodnie ze wskazanym adresem. Dnia 24 lipca 2014 r. skierowane zostało do skarżącej pismo, w którym Prezes Sądu poinformował ją, że zostały skierowane do niej odpowiedzi na oba wnioski wskazane przez nią w piśmie z dnia 21 lipca 2014 r. Przesyłka została skierowana na adres podany w piśmie, jednak jak wynika z adnotacji umieszczonej na kopercie nie została podjęta terminie, w związku z czym doręczyciel poczty zwrócił ją do sądu. Powyższą przesyłkę skarżąca odebrała dnia 13 sierpnia 2014 r. Następnie dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezesa Sądu. W skardze zarzuciła, że kierowana do niej korespondencja jest błędnie przesyłana. Wskazała, że adres do korespondencji jest na Poczcie Polskiej we W. przy ul. M. i tam powinna oczekiwać na korespondencja do odbioru. Natomiast jak wskazała korespondencja przesyłana jest przez "domokrążcę", który nie pozostawia korespondencji na Poczcie Polskiej przy M., tylko jak wskazują awiza przy ul. K. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że trudno jest zgodzić się z twierdzeniami skarżącej. Dnia 18 grudnia 2013 roku zawarta została umowa nr 67-ZP-U/201 pomiędzy Polską Grupą Pocztową S.A. a Skarbem Państwa - Sądem Apelacyjnym w K. na świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym w zakresie przyjmowania, przemieszczania i doręczania przesyłek pocztowych oraz zwrotu przesyłek niedoręczonych. Zawarcie umowy poprzedzone zostało przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. 2013, poz. 907 ze. zm.). Zgodnie z podpisaną umową doręczycielem poczty dla sądów powszechnych w Polsce jest Polska Grupa Pocztowa S.A. Natomiast w wyniku porozumienia zawartego pomiędzy Pocztą Polską S.A a Polską Grupą Pocztową SA korespondencja kierowana na adres skrytki pocztowej pozostawiana jest w punkcie odbioru przesyłki natomiast w skrytce pocztowej pozostawiane jest awizo z informacją o miejscu w jakim należy odebrać przesyłkę. Wobec tego twierdzenie skarżącej o pozostawaniu przez Prezesa Sądu w bezczynności jest błędne ponieważ doręczenie odpowiedzi na wniosek skarżącej miało miejsce, zgodnie z obowiązującymi przepisami i przez uprawnionego do tego doręczyciela. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle przepisów art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane zostały do rozpoznawania m. in. skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że kierowana do niej korespondencja jest błędnie przesyłana. Wskazała, że adres do korespondencji jest na Poczcie Polskiej we W. przy ul. M. o i tam powinna oczekiwać na korespondencja do odbioru. Natomiast jak wskazała korespondencja przesyłana jest przez "domokrążcę", który nie pozostawia korespondencji na Poczcie Polskiej przy M. tylko jak wskazują awiza przy ul. K. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna. Skarżąca na złożony wniosek z dnia 22 stycznia 2014 r. do Sądu Apelacyjnego o udzielenie informacji publicznej otrzymała odpowiedź pismem z dnia 3 lutego 2014 r. nadanym w dniu 4 lutego 2014 r., które następnie w dniu 10 marca 2014 r. zostało zwrócona do Sądu z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Następnie w dniu 21 lipca 2014 r. skarżąca złożyła kolejno pismo do Sądu, w którym poinformowała, że dnia 22 stycznia 2014 r. złożyła dwa wnioski i nie otrzymała na nie odpowiedzi. W piśmie tym wskazała adres do korespondencji - skrytkę pocztową [...],[...] W. Prezes Sądu pismem z dnia 24 lipca 2014 r. poinformował skarżącą, że zostały skierowane do niej odpowiedzi na oba wnioski wskazane przez nią w piśmie z dnia 21 lipca 2014 r. Przesyłka została skierowana na adres podany przez skarżącą. Z adnotacji umieszczonej na kopercie nie została podjęta terminie, w związku z czym doręczyciel poczty zwrócił ja do sądu. Powyższą przesyłkę skarżąca odebrała dnia 13 sierpnia 2014 r. Natomiast w wyniku porozumienia zawartego pomiędzy Pocztą Polską S.A a Polską Grupą Pocztową SA korespondencja kierowana na adres skrytki pocztowej pozostawiana jest w punkcie odbioru przesyłki natomiast w skrytce pocztowej pozostawiane jest awizo z informacją o miejscu w jakim należy odebrać przesyłkę. Z treści art. 135 § 2 kodeksu postępowania cywilnego wynika, że na wniosek strony doręczenie może być dokonane na wskazany przez nią adres skrytki pocztowej. W tym wypadku pismo sądowe przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe składa się w placówce pocztowej tego operatora, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce pocztowej adresata. Skutek doręczenia właściwego wobec adresata wywarł zatem określony sposób doręczenia z art. 135 § 2, w myśl którego doręczenie na wniosek strony może być dokonane na wskazany przez nią adres skrytki pocztowej, Pismo sądowe zostało bowiem złożone w placówce pocztowej operatora publicznego, a zawiadomienie o tym - umieszczone w skrytce pocztowej adresata, co tym samym zabezpieczyło prawa skarżącej.. W świetle powyższych ustaleń, wbrew twierdzeniom skarżącej - nie można postawić organowi zarzutu bezczynności. O bezczynności organu - w niniejszej sprawie - Prezesa Sądu Apelacyjnego, można by mówić tylko wówczas, gdyby organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej żądania skarżącej lub nie podjął w sprawie żadnych czynności, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Wskazać należy, że w orzecznictwie, przyjęte zostało, iż orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, Sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (art. 149 p.p.s.a.). W ocenie Sądu Prezes Sądu Apelacyjnego nie był bezczynny w udzieleniu informacji publicznej. Skarżąca bowiem jako bezczynność wskazuje, że kierowana do niej korespondencja jest błędnie przesyłana Z tej racji stwierdzić należy, że jeżeli - tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność, organ podjął czynności, to oznacza, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a., co dodatkowo powoduje, iż niezasadne jest żądanie skarżącej ukarania organu grzywną . Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.